12 oznak, że masz kryzys ćwierćwiecza

Wszyscy słyszeliśmy o kryzysie wieku średniego, który zwykle dotyka ludzi po czterdziestce i może trwać nawet do 50. roku życia. Kryzys wieku średniego ma miejsce, gdy dana osoba spogląda wstecz i podsumowuje swoje życie, a następnie czuje, że było wiele do zrobienia i osiągnięcia, czego nie mogła zrobić, i uderza ją poczucie nieadekwatności. Kryzys ćwierćwiecza jest nieco podobny, z tą różnicą, że zaczyna się w połowie lat 20., kryzys ćwierćwiecza występuje w wieku 25 lat lub zazwyczaj w wieku 26 lat. Kryzys ten może trwać rok lub dłużej, dopóki dana osoba nie skupi się na życiu.

Psychologia kryzysu ćwierćwiecza wiąże się z poczuciem utknięcia, głównie w pracy, która nie daje satysfakcji. Może się to zdarzyć również w związku. Ciągle pojawiają się mieszane uczucia co do wszystkiego, głównie co do obranej ścieżki kariery. Istnieje wiele wątpliwości co do kariery, poczucia własnej wartości i relacji.

Trener życia Joie Bose mówi: „Kryzys ćwierćwiecza pojawia się, gdy stajesz twarzą w twarz z rzeczywistością i musisz wziąć na siebie odpowiedzialność, trzymając się z dala od idealizmu życia studenckiego. Chronione życie studenckie, gdzie finanse nie stanowią problemu, a rodzice nadal opiekują się dziećmi, znacznie różni się od prowadzenia takiego stylu życia za pensję, jaką otrzymuje młody profesjonalista. Stąd uruchamia się mechanizm obronny i niskie poczucie własnej wartości, które prowadzi ich do myślenia, że ​​życie i ich wkład w życie są bez znaczenia. 

Co to jest kryzys ćwierćwiecza?

Być może myślisz, że mając 20 lat właśnie skończyłeś studia i spełniasz swoje marzenia, latasz wysoko i planujesz przyszłość. Jak to słowo oznacza "kryzys" funkcja tutaj? Ale tak jest.

Kryzys ćwierćwiecza to coś wielu Milenium przetrwać dzięki ciągłemu scrollowaniu mediów społecznościowych, wzmożonym aspiracjom i niemożności sprostania własnym oczekiwaniom.

Kryzys ćwierćwiecza zaczyna się, gdy aspiracje danej osoby nie odpowiadają rzeczywistości i znajduje się on w momencie, w którym nie jest w stanie wystarczająco dobrze poradzić sobie z karierą i życiem.

Media społecznościowe mają do odegrania ogromną rolę w psychologii kryzysu ćwierćwiecza. Jeśli ciągle widzisz posty SM przedstawiające ludzi, którzy mają wspaniałe życie, nieuniknione jest, że zaczniesz kwestionować swój własny styl życia, wybory i osiągnięcia.

LinkedIn przeprowadził ankietę online w 2017 r. wśród 6014 respondentów w Wielkiej Brytanii, USA, Indiach i Australii i odkrył, że 75% osób w grupie wiekowej od 25 do 33 lat miało kryzys ćwierćwiecza. Duża część młodych ludzi, bo aż 61%, stwierdziła, że ​​nie może znaleźć pracy, która byłaby ich pasją, która by im odpowiadała i która pomogłaby im w osiągnięciu celów życiowych.

Frustracja zaczęła narastać, gdy poczuli, że utknęli w rutynie i nie mogą wydostać się z tej sytuacji. W rezultacie 36% całkowicie zmieniło swoją karierę, a 23% zdecydowało się na przerwę w karierze, aby ponownie ocenić swoje możliwości zawodowe.

Kwestie związane z karierą mogą być najważniejszym aspektem kryzysu ćwierćwiecza, ale kryzys ćwierćwiecza ma również konsekwencje społeczne i psychologiczne.

Kryzys ćwierćwiecza a kryzys wieku średniego

Główna różnica między kryzysem ćwierćwiecza a kryzysem wieku średniego polega na tym, że pierwszy z nich ma miejsce na początku życia i kariery. To niepewność związana ze znalezieniem pierwszej pracy, samodzielnym mieszkaniem, radzeniem sobie z wydatkami i nawigacją w relacjach.

Niektórzy ludzie uważają, że robienie tego wszystkiego razem jest przytłaczające i zaczynają kwestionować swoje wybory. To psychologia kryzysu ćwierćwiecza. W przypadku kryzysu wieku średniego ma on miejsce w połowie lat 40., a nawet później, ponieważ wtedy ludzie zaczynają patrzeć wstecz na swoje życie.

Kryzys wieku średniego trafia, gdy osiągnęli coś w swojej karierze i życiu osobistym. Mają zapewnione finanse i plan emerytalny, a mimo to mają złe przeczucia, że ​​nic nie idzie dobrze.

Czasami pojawia się poczucie, że mogli zrobić lepiej, czasami słabnące życie seksualne sprawia, że ​​czują, że dotarli do kresu swojego życia i wtedy zaczynają chcieć wymyślić siebie na nowo. Zaczynają żyć tak, jakby nie mieli zbyt wiele czasu. Romans jest klasyczną oznaką kryzysu wieku średniego.

Podobne czytanie: Oto, czego nauczył mnie kryzys wieku średniego

12 oznak, że masz kryzys ćwierćwiecza

Kiedy można mieć kryzys ćwierćwiecza? Wiele osób ma tę chorobę po dwudziestce, niektórzy po trzydziestce, ale według ankiety LinkedIn średni wiek kryzysu ćwierćwiecza to 20 lat. Trzeba przyznać, że bycie 30-latkiem w dzisiejszym świecie to trudna sprawa.

Podczas gdy millenialsi mają większy wybór – jak mu wmawiano w dzieciństwie, że może zostać kimkolwiek, od naukowca NASA po odnoszącego sukcesy bankiera inwestycyjnego, od szefa kuchni Michelin po projektanta ubiorów – to spełnienie tych oczekiwań wybór jest najtrudniejszą częścią.

Nawet dwie dekady temu sukcesem 26-latki była praca, możliwość zakupu małego mieszkania i stały związek. Ale dzięki mediom społecznościowym i wielu innym rzeczom oczekiwania wobec siebie nie mają końca. Jeśli zauważysz te oznaki, będziesz wiedział, że przechodzisz kryzys ćwierćwiecza.

1. „Tak właśnie powinno być!”

Świetna praca, duży samochód, duży dom, wakacje to idealne życie. Jest to tym bardziej wzmocnione przez media społecznościowe. Kiedy milenialsi zaczynają budować własne życie, zaczynają wykorzystywać to stworzone społecznie odniesienie jako idealny sposób na życie. „Tak właśnie powinno być” – mówią sobie.

Idealne życie to spędzać czas w eleganckich restauracjach, podróżować po świecie i mieć coś do zaoferowania "wydarzenie" zdjęcia na Instagramie i Facebooku cały czas. Ciągle porównują się z innymi ludźmi, a potem zaczynają wypadać we własnych oczach. Wtedy właśnie rozpoczyna się kryzys ćwierćwiecza.

2. „Nienawidzę swojej pracy”

Jak wspomniano wcześniej, większość osób cierpiących na kryzys ćwierćwiecza jest niezadowolonych ze swojej kariery. Oni czują, „Miałem robić większe rzeczy, ale to jest to, co robię”.

Wiele osób z wyższym wykształceniem uważa, że ​​rozpoczynałyby karierę od stanowiska kierowniczego średniego szczebla, a myśl o konieczności wspinania się po pierwszym stopniu drabiny sukcesu nie mieści się w ich regulaminie.

Kiedy więc wykonują prace pomocnicze jako stażyści i młodsi pracownicy, przestają nienawidzić tej pracy. Wiele osób woli rzucić pracę i pozostać w domu, zamiast męczyć się w miejscu pracy.

3. „Czego chcę?”

Nienawidzisz swojej pracy, ale jaka jest alternatywa, która sprawi, że będziesz szczęśliwy? Nie wiesz. Nie wiesz, co chcesz robić w życiu i jaka pensja byłaby wystarczająco dobra. To zamieszanie prowadzi do niskiej samooceny i frustracji oraz prowadzi do kryzysu ćwierćwiecza.

Ten stan zamętu jest absolutną oznaką psychologii kryzysu ćwierćwiecza, w której nienawidzisz swojego życia, ale nie wiesz, co cię uszczęśliwi.

Na tym etapie wiele osób odchodzi z pracy, sprzedaje dom i rozpoczyna życie z plecakiem, aby się odnaleźć. Niektórzy skłaniają się ku duchowości, a niektórzy znajdują swój cel.

4. „Doradztwo zawodowe rozwiąże mój problem”

Nie wiesz, czego chcesz, ale czujesz, że porada zawodowa od profesjonalisty może pomóc Ci to zrozumieć. Ale czasami, gdy korzystasz z porad zawodowych, które pchają cię w zupełnie przeciwnym kierunku, jesteś bardziej zdezorientowany.

Wtedy nieustannie atakuje cię poczucie, że każdy krok, który do tej pory zrobiłeś, był całkowicie błędny. Może powinieneś studiować coś innego, może zamiast szukać pracy powinieneś otworzyć restaurację, o której zawsze marzyłeś.

Wątpliwości wciąż narastają, a ty coraz bardziej pogrążasz się w ciemnej dziurze. W takiej sytuacji jesteś raczej pewien, że przeżywasz kryzys ćwierćwiecza.

5. „Moi rodzice nic nie wiedzą”

Nie sądzisz, że twoi rodzice lub ktokolwiek w rodzinie jest wystarczająco dobry, aby wskazać ci drogę. Mogliby odnieść sukces w swoich dziedzinach i dobrze znać świat, ale Ty wierzysz, że należą do innego pokolenia, dla którego posiadanie pracy, domu i stabilnego małżeństwa było wystarczającym osiągnięciem.

Należysz do świata luksusowych samochodów i willi z 5 sypialniami, a oni w wieku 26 lat nie wiedzieliby, jak Cię poprowadzić, aby to osiągnąć. Więc nawet jeśli wrócisz do nich po rzuceniu pracy, ale każda rozmowa przy stole się kończy w dyskusji.

Dzieje się tak po prostu dlatego, że nie wierzysz, że mogą wskazać ci właściwą drogę.

Podobne czytanie: Aaj kal ke Ka aur Ki: 6 najważniejszych problemów par millenialsów

6. „Czuję się bardzo niespokojny”

Małe rzeczy budzą Twój niepokój, ponieważ bardzo łatwo pokładasz wszystkie nadzieje w najmniejszych rzeczach. Uważasz, że już po pierwszej rozmowie kwalifikacyjnej powinieneś znaleźć wymarzoną pracę. Dlatego pragniesz dać z siebie wszystko i często zawodzisz.

Stajesz się niespokojny w swoim związku, ponieważ zawsze zastanawiasz się, czy postępujesz właściwie. Lęk w związku związany z kryzysem ćwierćwiecza jest częstym zespołem. Zaczynasz się zastanawiać, czy Twój partner ocenia Cię za Twoje wady.

Nawet jeśli tak nie jest, Twoje zwątpienie w siebie bierze górę i masz częste konflikty z partnerem, które powodują, że wpadasz w stan dąsania, masz wahania nastroju i kamieniowanie.

Kiedy robisz zakupy spożywcze, denerwujesz się nawet, myśląc, czy wybierasz najzdrowsze produkty. Kryzys ćwierćwiecza rzeczywiście wiąże się z obawą o wykazanie się jak najlepszymi możliwościami.

7. „Będę mieć 30 lat i nadal walczę”

Wszyscy mamy cele zawodowe i związane z relacjami. Ty też masz swoje. Myślałeś, że wiele osiągniesz w ciągu 30 lat, ale nie byłeś jeszcze w stanie zaznaczyć tych znaczników.

Zbliżasz się do 30-tki i pomimo pracy, ładnego wynajmowanego mieszkania i świetnego partnera, zawsze czujesz się jak przegrany, bo nie potrafiłeś odhaczyć kamieni milowych na wykresie, który zrobiłeś jako nastolatek i powiesił go przed stołem do nauki.

To uczucie cię zżera. Czujesz, że jesteś przeznaczony do znacznie większych rzeczy, miałeś odnieść sukces, ale ten cel wciąż ci umyka. Czujesz się przygnębiony i niespokojny, masz poczucie, że poniosłeś porażkę.

8. „Muszę robić nowe rzeczy”

Osoby, które doświadczyły kryzysu ćwierćwiecza, zwykle pochodzą z uprzywilejowanej sytuacji, mając wykształcenie wyższe lub wyższe. Nagle czują, że mając około 20 lat, cokolwiek zrobili do tej pory, nie było właściwą decyzją.

Chcą na nowo ułożyć swoje życie. Naucz się nowych rzeczy, zdobądź nowy stopień i wybierz inną ścieżkę kariery. W ten sposób wiele osób odchodzi z pracy od 9 do 5 i rozpoczyna pracę jako freelancer.

Życie freelancingu nie wymaga dużej stabilności. Ty też się z tym borykasz i wątpisz w swoje nowe wybory. Nie chcesz wracać do pracy na pełen etat ani nie jesteś pewien, czy mógłbyś to zrobić jako freelancer.

9. „Powinienem być bardziej towarzyski”

Nie jesteś osobą religijną, nie odwiedzasz regularnie kościoła ani świątyni. Spotykasz się z kuzynami raz w roku na Boże Narodzenie i Diwali, w przeciwnym razie prawie nie masz kontaktu z dalszą rodziną.

Nie jesteś częścią klubu książki, klubu kulinarnego, ani nawet gangu rowerowego. Nie masz życia towarzyskiego, które by cię krępowało. Może tylko kilku przyjaciół, z którymi chodzisz do klubu, ale kiedy dopadnie Cię grypa, nie pojawiliby się pod Twoimi drzwiami z zakupami.

Czujesz, że nie udało ci się osiągnąć znaczących relacji ani z ludźmi, ani z Bogiem. W końcu czujesz, że w pogoni za karierą i przyszłym życiem nie stworzyłeś więzi, które powinieneś mieć, i czujesz się dość samotny. Czujesz, że jesteś niezdolny do miłości.

10. „Jak zapłacę czynsz?”

Choć zakup własnego domu to wciąż odległe marzenie, martwisz się, czy starczy Ci pieniędzy na prowadzenie spektaklu – terminowo płacisz czynsz i resztę. Ponieważ nie stać Cię na zakwaterowanie w sercu miasta, większość czasu spędzasz w podróży. Twój kryzys ćwierćwiecza zaczyna się, gdy zaczynasz czuć "życie jest do kitu".

Wielu millenialsów decyduje się mieszkać z rodzicami. Choć niektórym opłaca się to finansowo w wielu miejscach, np. w Indiach, jest to kulturowo bardziej akceptowane. Ale pozostanie z rodzicami oznacza podążanie za ich stylem życia i wtedy zaczynają się potyczki.

Mówi się również, że milenialsi rzadziej uprawiają seks potem ich starsi koledzy i to też jest przyczyną ciągłych wahań nastroju i poczucia beznadziei.

11. „Nie mogę uwierzyć, że mój przyjaciel zarabia tak dużo!”

Tak, to najstraszniejsze uczucie. Kolega, który chodził z Tobą do szkoły, dostał pracę ze znacznie wyższą pensją, a z upływem lat masz pewność, że różnica w zarobkach między przyjaciółmi będzie się zwiększać. Ta myśl nie pozwala ci zasnąć w nocy.

Na tym etapie życia nieuniknione jest, że niektórzy ludzie będą zarabiać więcej, a inni nie. W miarę jak zmieniasz się w życiu, wszystko się zmienia, podobnie jak pakiety wynagrodzeń znajomych. Ale nie zdajesz sobie z tego sprawy.

Pozostań w tej chwili. A pakiet wynagrodzeń twojego przyjaciela faktycznie wprawia cię w depresję i zaczynasz kwestionować własne możliwości.

12. „Moja edukacja jest bezwartościowa”

Na pewno przeżywasz kryzys ćwierćwiecza, jeśli zacząłeś kwestionować swój dyplom MBA, czy podjąłeś słuszną decyzję podejmując się pierwszej pracy, jaką dostałeś i czy powinieneś był poprosić swoją dziewczynę, aby poczekała, aż zacznie wychowywać małżeństwo.

Po prostu czujesz, że najlepsze lata właśnie minęły i nie zrobiłeś nic, aby wykorzystać ten czas i zbudować lepszy fundament pod swoją przyszłość.

Kto najprawdopodobniej przeżywa kryzys ćwierćwiecza? Zwykle to ludzie z dobrymi dyplomami, którzy przez całe życie wyróżniali się na studiach, którzy mają wobec siebie wzniosłe cele i oczekiwania, pogrążają się w kryzysie ćwierćwiecza.

Prawdę mówiąc, jeśli myślisz, że umrzesz z powodu kryzysu ćwierćwiecza, to się mylisz. Tak naprawdę dobrze jest przejść przez taki kryzys, ponieważ może to być sygnał ostrzegawczy, że trzeba wszystko naprawić już teraz.

Jak sobie poradzić z kryzysem ćwierćwiecza?

Nie jest wcale trudno poradzić sobie z kryzysem ćwierćwiecza. Musisz po prostu zrestartować swoje życie, tak jak robisz to ze swoimi gadżetami, i zobaczyć, co będzie dla Ciebie skuteczne. Jesteś na tym etapie swojego życia, że ​​możesz podejmować własne decyzje.

Jeśli rodzice zepchnęli Cię na ścieżkę MBA, ale czujesz, że pisanie czyni Cię szczęśliwszym, ponownie ustal swoje cele i zacznij od nowa. Oto pięć rzeczy, które możesz zrobić, aby poradzić sobie z kryzysem ćwierćwiecza.

Podobne czytanie: 15 oznak, że masz toksycznych rodziców i o tym nie wiesz

1. Rób rzeczy, które cię uszczęśliwiają

Zadaj sobie pytanie, co sprawia Ci radość? Po prostu szczęśliwy. Po prostu zrób to. Pamiętaj, że nie żyjesz dla Instagrama, żyjesz dla siebie i jeśli w ogóle Cię tam nie będzie, Twoje 1000 obserwujących nie będzie za Tobą tęsknić. Zawsze mają innych ludzi, za którymi mogą podążać.

2. Przestań zadowalać innych

Poznaj moc „Nie”. Jeśli nie czujesz się komfortowo, robiąc coś tylko powiedz "Nie" i zobacz, jakie to przyjemne uczucie. Stajemy się ludźmi zadowalającymi. Od rodziców w domu po szefa w pracy – chcemy wywołać u nich uśmiech. Ale tak się nie dzieje. Czasami zrzędliwy jest sposób, w jaki powinni się wokół ciebie rozglądać. Wtedy będziesz wiedział, że robisz coś dobrze.

3. Nie zwlekaj

Osoby przeżywające kryzys ćwierćwiecza często wstrzymują swoje plany, ponieważ brakuje im poczucia własnej wartości, aby działać dalej. Pamiętaj tylko, że każdy innowator zrobił coś po raz pierwszy.

4. Przeczytaj historie ludzi, którzy osiągnęli sukces

Zobaczysz wtedy, że każdy, kto osiągnął sukces, przeszedł przez zwątpienie w siebie i niekończące się zmagania. Poczujesz, że nie jesteś sam. Zainspirujesz się ich historiami i będziesz mógł dostać się do nowy początek do którego dążyłeś.

5. Bądź odporny

Mamy tendencję do przekonania, że ​​nasze przekonania są właściwe. Nie zawsze. Bądź odporny i uwzględniaj punkty widzenia innych osób. Może zmienić sposób, w jaki patrzysz na siebie, a nawet to, jak patrzą na ciebie inni.

Kryzys ćwierćwiecza może wiązać się z własnym niepokojem i poczuciem niepewności, ale zawsze można go potraktować jako... pozytywny punkt zwrotny w Twoim życiu.

7 oznak, że Twój współmałżonek przechodzi kryzys wieku średniego

15 najważniejszych oznak samolubnego męża i dlaczego taki jest?

20 prostych sposobów, aby facet za tobą tęsknił

Twoja wpłata nie stanowi darowizny charytatywnej. darowizna. Pozwoli to Bonobology nadal dostarczać Ci nowych i aktualnych informacji w naszym dążeniu do pomocy każdemu na świecie w nauce robienia czegokolwiek.