Sarasvati, la hindua diino de saĝeco kaj scio, estas unika rolulo. En populara arto, ni rekonas ŝin kiel belan sed severan diinon kun kvar brakoj, tenanta vinan, skribaĵojn (la Vedajn) kaj kamandalu- on . Ŝi sidas sur lotuso kaj estas akompanata de cigno - ambaŭ simboloj de saĝeco. De la Vedaj ĝis la Epopeoj kaj la Puranoj, la rolulo de Sarasvati signife ŝanĝiĝas, sed ŝi konstante aperas kiel sendependa diino. Kio vere okazis inter Sarasvati kaj Sinjoro Bramo? Kiel Sarasvati rilatas al Bramo laŭ la mitologio? La rakonto pri Bramo kaj Sarasvati estas vere interesa.
Male al la aliaj diinoj avidaj je geedzeco kaj patrineco, Sarasvati estas unike distancita. Ŝia blanka vizaĝkoloro kaj vestaĵo - preskaŭ fenestrosimila - indikas ŝian asketismon, transcendecon kaj purecon. Tamen estas unu kuriozaĵo en ŝia alie deklarita rakonto - ŝia supozebla rilato kun Bramo.
Rilata Legado: La Rakonto Pri Ahalya Kaj Indra - Ĉu Ĝi Vere Estis Adulto?
La Veda Sarasvati - Kiu Ŝi Estis?
Enhavtabelo
La veda Sarasvati estis esence fluida, rivera diino, kiu laŭsupoze donis abundon, fekundecon kaj purecon al tiuj, kiuj preĝis ĉe ŝiaj potencaj bordoj. Unu el la unuaj riveroj atribuitaj kiel dieco, ŝi estis por la veda popolo kio la Gango estas por hinduoj hodiaŭ. Iom poste, ŝi estis identigita kun Vag (Vac) Devi - la diino de parolado.
Ne ekzistas hindua studento, kiu ne adoris Sarasvati, la diinon de lernado, antaŭ la ekzamenoj. Fakte, Sarasvati estas ĉieesta en tiom da landoj krom Barato. Ŝi estas adorata kaj honorata en landoj kiel Ĉinio, Japanio, Birmo kaj Tajlando. Ŝi estas parto de la triopo Sarasvati, Lakshmi kaj Parvati, kiuj helpas en la kreado kaj bontenado de la universo estante kun Bramo, Viŝnuo kaj Ŝivao . Sekvantoj de la ĝajna religio ankaŭ adoras Sarasvati.
Ŝi tamen estis abstrakcio, kiel plej multaj vedaj diaĵoj. Pli solida personigo de ŝia karaktero aperis en la Mahabharato, kie oni diris, ke ŝi estas la filino de Bramo. La Puranoj (ekzemple, la Matsya Purana) poste rakontas al ni kiel ŝi fariĝis lia edzino. Kaj jen kie komenciĝas la rakonto, kiu interesas nin... la rakonto pri Bramo kaj Sarasvati.
Rilata Legado: Kiu Pli Ĝuas Sekson - Viro Aŭ Virino? Trovu La Respondon En Mitologio
Bramo, la Kreinto de Sarasvati
Komence de kalpa , dia lotuso elkreskis el la umbiliko de Viŝnuo, kaj el ĝi eliris la avo de la tuta kreaĵo, Bramo. El lia menso kaj liaj diversaj formoj, li produktis diojn, viziulojn, demonojn, homojn, estaĵojn, tagojn kaj noktojn, kaj multajn tiajn kreaĵojn. Tiam, je unu momento, li dividis sian korpon en du - unu el kiuj fariĝis la diino Ŝatarupa, ŝi de cent formoj. Ŝi vere nomiĝis Sarasvati, Savitri, Gayatri kaj Brahmani. Tiel komenciĝis la rakonto pri Bramo Sarasvati kaj la rilato inter Bramo kaj Sarasvati estas tiu de patro kaj filino.
Dum ŝi, la plej bela el ĉiuj kreaĵoj de Bramo, ĉirkaŭiris sian patron, Bramo estis ravita. La evidenta pasio de Bramo estis malfacile pretervidita kaj liaj mens-naskitaj filoj protestis kontraŭ la malkonvena rigardo de sia patro al sia "fratino".
Sed nenio povis haltigi Bramon, kaj li ekkriis denove kaj denove, kiel bela ŝi estis. Bramo tute enamiĝis al ŝi, nekapabla ĉesi sekvi ŝin per la okuloj, li elkreskigis kvar kapojn (kaj okulojn) en kvar direktoj, kaj poste kvinan supre, kiam Sarasvati saltis supren por eviti lian atenton. Li ankaŭ provis montri sian regadon al ŝi, dum ŝi provis eskapi de liaj rigardoj kaj rigardoj.
Rudra detranĉis la kvinan kapon de Bramo
Populara versio de ĉi tiu rakonto faras enmiksiĝon je ĉi tiu punkto kaj prezentas Rudra-Ŝivaon. Oni diras al ni, ke la asketa dio estis tiel naŭzita de la konduto de Bramo, ke li dehakis lian kvinan kapon. Tio funkciis kiel puno al Bramo pro montrado de alligiteco al sia kreaĵo. Tial ni vidas Bramon nur kun siaj kvar kapoj.
En alia versio, la puno de Bramo venis per la perdo de ĉiuj siaj kapabloj de tapas , pro sia deziro al sia filino. Nun senpova krei, li devis nomumi siajn filojn por efektivigi la agon de kreado. Bramo nun estis libera "posedi" Sarasvati. Li amoris kun ŝi, kaj el ilia kuniĝo naskiĝis la prapatroj de la homaro. Bramo kaj Sarasvati fariĝis la Kosma Paro. Ili vivis kune dum 100 jaroj en izolita kaverno kaj ŝajne Manu estis ilia filo.
La rakonto de Bramo kaj Sarasvati
En alia versio de la rakonto pri Brahma Sarasvati, tamen, oni diras al ni, ke Sarasvati ne estis tiel kunkulpa kiel Brahma esperis. Ŝi forkuris de li kaj alprenis la virinajn formojn de multaj estaĵoj, sed Brahma ne estis forpuŝota kaj sekvis ŝin tra la universo kun la respondaj viraj formoj de tiuj estaĵoj. Ili fine "geedziĝis" kaj ilia kuniĝo naskis ĉiuspecajn speciojn.
La rakonto pri Bramo kaj Sarasvati estas unu el la plej konfuzaj rakontoj en la hinduisma mitologio. Kaj tamen ni vidas, ke ĝi nek estis subpremita de la kolektiva konscio nek estis forviŝita per diversaj rakontaj rimedoj. Ĝi eble estis konservita kiel averta rakonto por iu ajn kun ia incesta intenco.
El sociologia perspektivo, la ideo de incesto estas unu el la plej universalaj tabuoj, kaj tamen ĝi ekzistas kiel fundamenta mito en la plej multaj kulturoj. Ĝi rilatas al la problemo de la unua viro kaj la unua virino en iu ajn kreorakonto. Naskiĝinte el la sama fonto, la unua paro nature ankaŭ estas gefratoj, kaj havante neniun alian elekton, ili devas ankaŭ elekti unu la alian kiel seksajn partnerojn . Dum tiaj agoj estas evitataj en homaj socioj, dioj ricevas dian aprobon. Sed ĉu tio vere estas vera? La rilato inter Bramo kaj Sarasvati ne ricevis la sanktecon, kiu estas atendata de ĉiuj diaj rilatoj, kaj la incesta strebado de Bramo ne alportis al li bonan lokon en la mitologio.
La kialo, kial ne ekzistas temploj de Bramo
Vi certe rimarkis, ke la temploj de Bramo ne estas oftaj, male al la temploj de Ŝivao kaj Viŝnuo, kiuj troviĝas tra la tuta lando. Ĉar Bramo avidis sian propran kreaĵon, la baratanoj ne estis tiel pardonaj kaj ĉesis adori lin. Ŝajne la adorado de Bramo ĉesis ĉi tie, ĉar li faris tian "teruran aferon", kaj tial ne ekzistas temploj de Bramo en Barato (kio ne estas vera, sed tio estas rakonto por alia tago). Alia legendo diras, ke Bramo estas la kreinto; la elĉerpita energio, dum Viŝnuo estas la konservanto de la nuntempo, kaj Ŝivao estas la detruinto de la estonteco. Kaj Viŝnuo kaj Ŝivao estas la nuntempo kaj estonteco, kion homoj taksas. Sed la pasinteco estas preterlasita - kaj tial Bramo ne estas adorata.
Pli pri hinda mitologio kaj spiriteco ĉi tie
"Amo estas amo; ĝi ja ne validas, ĉar mitoj kreas sociajn kodojn. La amo de Bramo por Sarasvati estas konsiderata malĝusta kiel la seksa amo de patro por sia filino kaj kiel la egoisma amo de kreinto por sia kreaĵo. Ĉi tiu naŭza rakonto servas kiel memorigilo, ke certaj specoj de 'amo' ekzistas en viroj, kiom ajn malĝustaj ili ŝajnas. Sed plej grave, ĝi eldonas severan averton, ke ĉiam estas prezo pagenda - aŭ la perdo de fiereco (kapo), povo (de kreado), aŭ kompleta socia ostracismo."
Iujn rilatojn malfacilas akcepti, precipe se ili persone efikas sur vin. Soul Searcher dividis sian historion pri la rilato inter sia edzino kaj sia patro.
La Forgesita Festo de Amo de Barato: Rakonto de Kama kaj Rati
Kial nove edziĝintaj paroj en Bengalio ne povas pasigi la unuan nokton kune
Via kontribuo ne konsistigas bonfaran donacon . Ĝi permesos al Bonobology daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.
Hinduaj skribaĵoj estas epitomo de metafora saĝo. Nia malrespekta homa menso emas doni al ĉi tiuj skribaĵoj malbonan tradukon.
Bramo estas konsiderata senseksa. Ĉi tiu pasio pri Bramo estas pura amo al via propra kreaĵo. Se vi estus artisto, kiu kreas artaĵon, ĉu ĝi estas pentraĵo, programaro, produkto io ajn, ĉu vi ne adorus ĝin? Ĉu vi fierus pri vi mem farante tion?
Pri la mito de Rudra senkapiganta la fian kapon de Bramo, ĝi simbolas ŝokon al la aroganteco kaj fiereco de Bramo, kiu eliras el la alligiteco, la vekiĝo, kiun li meritis eliri el la alligiteco al sia propra kreaĵo.
Plej multaj puranaj rakontoj estas fikciaj aŭ manipulitaj de fremduloj, historiverkistoj aŭ hindaj invadantoj... Ili bruligis siajn skribaĵojn aŭ originalajn tekstojn... Do tio, kion vi vidas, estas aŭ 50-procente falsa aŭ 50-procente vero... Vi kredas tion, kion vi legas aŭ studas... sen iuj pruvoj...
Swami Dayanand Saraswati akceptis
4 Vedaj kiel pramaniko aŭ pruvoj... sed ne tute akceptis puranojn...
Puranoj estas kiel antikva historio... malfacile kredeblaj aŭ akcepteblaj...
Ne disvastigu malverajn supozojn antaŭ ol legi kaj kompreni la ŝaĵojn. Sarasvati estas la virina formo de la dio Bramo, kiu estas la kreinto de la tuta universo. Ŝi estas lia edzino. Ĉar Bramo estas la dio de kreado, Sarasvati estas lia povo de kreado. La povo de kreado estas nenio alia ol scio, kaj tial ŝi estas la diino de scio, kaj kaj la kreinto kaj la intelekto estas same gravaj por la postvivado de vivoformoj.
Ĉar oni kredas, ke Dio Bramo kreis la tutan universon, ni ĉiuj estas liaj infanoj. Li ankaŭ kreis Sarasvati-on, do laŭ tiu logiko ŝi estas lia filino. Bramo kreis sian propran edzinon, sian alian duonon. Parampurush (卐) kaj Paramshakti (श्री) estas viraj kaj inaj etendaĵoj de la senseksa Parabrahmañ (ॐ). Kiam ili estas dividitaj, ili estas Parampurush (卐) kaj Paramshakti (श्री). Kiam ili estas kunfanditaj, ili estas PARABRHAMAÑ (senforma senseksa Supera Estaĵo).
Bramo, Viŝnuo, kaj Ŝankaro estas etendaĵoj de Adibhagvano Parampurusho (卐). Kiam ili estas dividitaj, ili estas Bramo, Viŝnuo, kaj Ŝankaro. Kiam ili estas kunfanditaj, ili estas Parampurusho (senforma vira supera spirito).
Sarasvati, Lakshmi, Parvati estas etendaĵoj de Aadibhagwati Paramshakti (श्री). Kiam ili estas dividitaj, ili estas Sarasvati, Lakshmi, Parvati. Kiam ili estas kunfanditaj, ili estas Paramshakti (senforma ina supera energio).
Sarasvati gvidis Sinjoron Bramo al sukceso en kreado de la materia universo kiam neniu estis ĉirkaŭe (Sri Bramo Samhita)
Ĉi tiu parto de la hinduisma mitologio, tre malfacile pravigebla per iu ajn rimedo, ĉu sekvi ĝin aŭ simple forĵeti?