फसवणूक करणाऱ्यांसाठी लाज आणि अपराधीपणा हा विश्वासघाताचा एक मोठा घटक असल्याचे दिसून येते. आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे जखमी जोडीदारालाही मोठ्या प्रमाणात अपराधीपणाचा अनुभव येतो. जेव्हा पती प्रेमसंबंध ठेवून आपल्या पत्नीची फसवणूक करतो तेव्हा त्याला काही अपराधीपणा आणि पश्चात्ताप होतो. बहुतेकदा असे दिसून येते की पत्नी, जी निष्पाप व्यक्ती आहे, तिच्यावरही वेगळ्याच प्रमाणात अपराधीपणाचा भार असतो. जेव्हा जोडीदाराकडून विश्वासघात उघड केला जातो आणि तो उघडपणे समोर आणला जातो, तेव्हा सहसा कोणालाही न सांगण्याचा आणि इतरांपासून तथ्य लपवण्याचा उघड किंवा छुपा करार केला जातो. अशा गुपचूप गोष्टींवर चर्चा करण्यासाठी सहसा फार कमी मार्ग असतात आणि बहुतेकदा जखमी जोडीदाराला शांतपणे त्रास सहन करावा लागतो, खूप अपराधीपणा हाताळावा लागतो.
पतीच्या बेवफाईबद्दल पत्नीला दोषी का वाटते?
अनुक्रमणिका
जणू काही व्यभिचार हा त्या जोडप्यासाठी एक काळा डाग असतो. ते दोघांसाठीही लाजिरवाणे असते. कोणालाही वाटेल की हे फक्त व्यभिचार करणाऱ्या जोडीदाराच्या बाबतीतच खरे आहे, आणि बहुतेक वेळा ते खरेही असते. पण बऱ्याच परिस्थितींमध्ये, ज्या जोडीदाराला दुखावले गेले आहे, तिलाच जास्त लाज आणि शरम वाटते, कारण तिला वाटते की हे तिच्या कमतरतेमुळे घडले आहे. दुखावलेल्या जोडीदाराला स्वतःला लहान करून घ्यावेसे वाटते, नाहीसे व्हावेसे वाटते आणि आपल्या आयुष्यात कोणीतरी ढवळाढवळ करत आहे असे वाटते.
"माझ्यात काहीतरी चूक असेल. मी चांगली पत्नी नव्हतो. मी अपयशी ठरलो" हा सततचा विचार मनात घोळत राहतो. स्वतःच्या पुनरावलोकनांनी आणि चिंतनाने आयुष्य संकुचित होते. याचा दीर्घकालीन परिणाम जोडीदारावर होतो जो पतीच्या कृतीमुळे अस्वस्थ, दोषी आणि नैराश्यात येऊ शकतो.
तिच्या लग्नाला झालेल्या त्रासाबद्दल ती सतत अपराधीपणाची भावना बाळगत असते.
पाच महिलांनी स्वतःला दोषी का वाटते हे कबूल केले
पतीचे विवाहबाह्य संबंध समेट होऊनही पती-पत्नीमधील नाते कायमचे बदलू शकतात. पत्नीला नेहमीच दोषी वाटू शकते कारण तिला असे वाटू शकते की ती पुरेशी सुंदर नाही, पुरेशी बारीक नाही, तरुण नाही किंवा पतीला आता आकर्षक नाही आणि त्यामुळे तो प्रेमसंबंध ठेवू शकतो. या अपराधीपणामुळे, तिला सतत पॅरानोईया होऊ शकते आणि ती तिच्या चारित्र्यापेक्षा पूर्णपणे वेगळी कामे करू शकते. घरी, अंथरुणावर किंवा आरशासमोर पुरेसे काम न केल्यामुळे तिला पतीच्या प्रेमसंबंधासाठी जबाबदार वाटू शकते. पाच महिला आम्हाला सांगतात की त्यांच्या अपराधीपणामुळे त्यांना काय करावे लागले.
१. मला खाजगी गुप्तहेरासारखे वागणे आवडत नाही.
माझ्या नवऱ्याने त्याच्या सेक्रेटरीसोबत माझी फसवणूक केली आणि त्यामुळे माझे आयुष्य उद्ध्वस्त झाले. आता मला सर्व बाजूंनी सतर्क राहावे लागेल. मला त्याचे मेसेजेस, त्याच्या बैठका आणि त्याच्या सहलींचा मागोवा ठेवावा लागेल. मला नेहमीच खाजगी गुप्तहेर असल्यासारखे वाटते. मी त्याला फक्त पुरुष सेक्रेटरी ठेवण्याची सूचना दिली आहे पण त्याच्या ऑफिसमध्ये सर्वत्र महिला आहेत.
या सगळ्यात, मी संशयी असल्याबद्दल मला अपराधी वाटतं. मी असुरक्षिततेत जगते . मी माझ्या चाळीशीच्या उत्तरार्धात आहे आणि मला वाटतं की, केवळ त्याच्या विशीतल्या सेक्रेटरीसोबत असलेल्या अफेअरमुळे मी आता आकर्षक राहिलेली नाही. याआधी मला असं कधीच वाटलं नव्हतं, मला स्वतःबद्दल नेहमीच आत्मविश्वास होता. मला वाटायचं की मी पुरेशी आकर्षक आहे, पण या अफेअरने माझ्यासाठी सौंदर्याची कल्पनाच मोडीत काढली आहे. आता मी स्वतःला अधिक चांगलं सिद्ध करण्यासाठी झपाटलेली आहे आणि या अहंकाराचं ओझं मला जाणवतं.
संबंधित वाचन: सामना झाल्यावर फसवणूक करणारे म्हणत असलेल्या १५ धक्कादायक गोष्टी
२. मी गृहिणी असल्याबद्दल स्वतःला शाप देतो.
ज्या दिवशी मी माझ्या पतीला माझ्या बहिणीसोबत अशा स्थितीत पाहिले त्या दिवशी माझा स्वाभिमान पूर्णपणे ढासळला होता. मला अयोग्य आणि कुरूप वाटले. इतरांना कळेल की ते लग्नात शेवटचा खंजीर ठरेल या भीतीने मी माझ्या नातेवाईकांकडून मिळालेले गुपित जपून ठेवले.
मला लग्नात राहायचं की बाहेर पडायचं, यापैकी एक निवड करावी लागली. विश्वासाला तडा गेल्याचं मला जाणवलं. मी माझ्या नवऱ्यापेक्षा माझ्या बहिणीवर जास्त विश्वास ठेवला होता आणि आता मी इतकी भोळी असल्याबद्दल स्वतःलाच दोष देऊ लागले. माझ्याच घरात फुलत असलेलं हे प्रेमप्रकरण माझ्या लक्षात कसं आलं नाही? माझा नात्यांवरचा विश्वास उडाला आणि मी आंधळी असल्याबद्दल स्वतःलाच दोष देऊ लागले. पदव्युत्तर शिक्षण घेतलेली असूनही, माझा नवरा मला नेहमी एक मूर्ख आणि अडाणी म्हणायचा. माझी बहीण इंजिनिअर आहे आणि नोकरी करते. त्यामुळे आता मला वाटतं की, जर मी हुशार आणि नोकरी करणारी स्त्री असते, तर माझा नवरा इकडेतिकडे भटकला नसता. गृहिणी असल्याबद्दल मी स्वतःलाच दोष देते.
३. माझ्या शरीराची काळजी न घेतल्याबद्दल मला दोषी वाटते.
माझ्या नवऱ्याने त्याच्या आईच्या काळजीवाहकाशी विवाहबाह्य संबंध ठेवल्यानंतर, त्या दुःखातून सावरणे माझ्यासाठी खूप कठीण होते .
त्याने मला सांगितले की ते फक्त सेक्स आहे आणि ते मला खूप भावले कारण त्यामुळे मी असा निष्कर्ष काढला की मी आता त्याचा बेडमेट नाही.
माझ्या आईने मला माझ्या नवऱ्याला आनंदी ठेवण्यास शिकवले आहे म्हणून मला अपराधी वाटले. आता मला दिसते की तो दुसरीकडे आनंद शोधण्यासाठी गेला आहे.
मी आता त्याच्यासोबत सेक्स करू शकत नाही कारण त्यामुळे मला आठवण येते की मी अंथरुणावर ठीक नाही. मला माझ्या स्वतःच्या अनाकर्षक शरीराचा पश्चात्ताप होतो. मी आरशात माझे मोठ्ठे रूप पाहते आणि स्वतःची दया येते. बाळंतपणानंतर माझ्या शरीराची काळजी न घेतल्याबद्दल मला दोषी वाटते. मी जिमला गेलो असतो आणि चांगला आहार घेतला असता तर बरे झाले असते. आता मला अन्नाचा तिरस्कार वाटू लागला आहे. मी पूर्णपणे गोंधळलेली आहे.
४. मला खेळात हरल्यासारखे वाटते.
माझा विश्वास तुटला होता म्हणून मी त्याला घर सोडून जाण्यास सांगितले कारण मला जागेची गरज होती. तो निघून गेला आणि त्यामुळे माझ्या भावना आणखी गोंधळल्या कारण तो मला पुन्हा जिंकून न घेता निघून गेला. मला त्याला माझ्याकडे राहू देण्याची विनंती करायची होती आणि मी त्याला नाकारू इच्छित होतो. मला असे वाटत होते की तो माझ्यावर प्रेम करतो आणि माझ्यासोबत परत येऊ इच्छितो हे मला कळवण्यासाठी तो माझा पाठलाग करत राहावा. त्याने काहीही केले नाही आणि माझ्या आयुष्यात एक मोठी पोकळी निर्माण झाली. मी त्याला वेगळे होणे आणि त्याचे स्वातंत्र्य मिळवणे सोपे केले. शेवटी मला दोषी वाटले की तो खेळ चांगला खेळला नाही. आता मला वाटते की तो माझ्यापेक्षा चांगला करार करत आहे. त्याचे प्रेमसंबंध होते आणि तो निघून गेला म्हणून मला खूप मोठे अपयश वाटते.
५. जर मी माझे ट्रान्सफर घेतले नसते तर
माझी नोकरीसाठी बदली झाली होती त्यामुळे आमचे लग्न लांबचे झाले. आम्ही दर दोन-तीन महिन्यांनी भेटलो पण अशाच एका भेटीत मी त्याला सतत एका महिलेला मेसेज करत असल्याचे पाहिले. मी तिथे असताना मी त्याच्यासमोर हे बोलू शकलो नाही कारण मला आमचे काही दिवस एकत्र वाया घालवायचे नव्हते. पण जेव्हा मी परत आलो तेव्हा मी त्याला विचारले की काय शिजत आहे आणि त्याने फक्त फेसबुकवर भेटलो आणि कधीकधी बोललो असे सांगून टाळाटाळ केली. त्याने मला सांगितले की जर त्याला ते लपवायचे असेल तर तो माझ्यासमोर मेसेज केला नसता. मी ते खाल्ले.
संबंधित वाचन: भावनिक विश्वासघाताचा सामना कसा करावा याबद्दल थेरपिस्टच्या टिप्स
एक वर्षानंतर जेव्हा त्याला मी राहत असलेल्या ठिकाणी बदली मिळाली तेव्हा तो अजूनही त्या महिलेला सतत मेसेज करत होता आणि मला जाणवले की त्याचे भावनिक प्रेमसंबंध आहेत. ती महिला कोण आहे आणि माझ्याशी इतके चांगले मानसिक संबंध असूनही त्याला तिच्याशी का जोडलेले राहावे लागेल हे मला माहित नसल्यामुळे मला खूप वाईट वाटले. त्या दिवशी आमच्या नात्यात एक दुरावा निर्माण झाला. तो कदाचित आता तिच्या संपर्कात नाही आणि मलाही त्याची पर्वा नाही, कारण मानसिकदृष्ट्या मी त्याच्यापासून मैल दूर गेलो आहे. पण मला दोषी वाटते की मी बदली केली. कदाचित आम्ही एकत्र असतो तर हे घडले नसते.
जेव्हा एखादा अतिरिक्त संबंध येतो तेव्हा आपल्याला वाटते की फसवणूक करणाऱ्या जोडीदारालाच लाजिरवाणे जीवन जगावे लागते. पण खोलीत एक हत्ती असतो आणि कोणीही त्याकडे लक्ष देत नाही. हे सत्य आहे की जखमी जोडीदाराला तितकाच दोषी किंवा त्याहूनही अधिक दोषी वाटते. लग्न परिपूर्ण नाही. एका अभ्यासात असे दिसून आले आहे की १० पैकी फक्त १ जण त्यांच्या लग्नाला "चांगले" मानेल. बेवफाई ही सामान्य आणि सर्रासपणे घडणारी गोष्ट आहे. ती नेहमीच होती आणि ती नेहमीच राहील. लग्न म्हणजे जोडप्याने वर्षानुवर्षे एकत्र विकसित होणे, प्रौढ होणे, विकसित होणे. ही एक वाढती प्रक्रिया आहे. लग्न म्हणजे अशा प्रवासाचा शेवट नाही जिथे आनंद हे गंतव्यस्थान असते.
त्याला माझ्या योनीबद्दल अशा गोष्टी माहित होत्या ज्या मी स्वतःला ओळखत नव्हतो.
तुमचे योगदान हे धर्मादाय देणगी नाही . यामुळे बोनोबोलॉजीला, जगातील कोणालाही काहीही कसे करायचे हे शिकण्यास मदत करण्याच्या आमच्या ध्येयामध्ये, तुमच्यापर्यंत नवीन आणि अद्ययावत माहिती पोहोचवणे सुरू ठेवता येईल.
फसवणूक झाल्यानंतर लगेचच होणारी प्रतिक्रिया म्हणजे अपराधीपणाची भावना. पण एखाद्याने अधिक शहाणपणाला चालना दिली पाहिजे. हे फक्त निष्ठावंत जोडीदार अपुरा किंवा सुसंगत नसल्यामुळे नाही तर फसवणूक होते कारण फसवणूक करणारा जोडीदार स्वार्थी, चारित्र्यहीन आणि निर्लज्ज बदमाश असतो आणि त्याची मर्यादा राखू शकत नाही, लग्नाच्या शपथेचा आदर आणि वचनबद्धता बाळगू शकत नाही. फसवणूक करणाऱ्यांसाठी, लग्न म्हणजे एक थट्टा असते, त्यांच्याकडे नैतिकता नसते किंवा ते धार्मिक नसतात. फसवणूक करणारे कधीही लग्न सोडणार नाहीत तर निष्ठावंत जोडीदाराच्या मागे सर्व घाणेरडे कृत्ये करतात कारण त्यांना निष्ठावंत जोडीदाराची गरज असते - समाजाला दाखवण्यासाठी की ते विवाहित आहेत आणि त्यांचे कुटुंब आहे, घराच्या जबाबदाऱ्या सांभाळण्यासाठी निष्ठावंत जोडीदार, आजारी पडल्यावर आणि रुग्णालयात दाखल झाल्यावर फसवणूक करणाऱ्याची सेवा करण्यासाठी निष्ठावंत जोडीदार, प्रेमसंबंधात किंवा वन नाईटस्टँडमध्ये फसवणूक करणाऱ्याला जे काही मिळते ते साफ करण्यासाठी, शेवटी जेव्हा फसवणूक करणारे तारुण्य गमावतात आणि प्रेमसंबंध ठेवण्यासाठी पुरेसे आकर्षक नसतात/वन नाईट स्टँडमध्ये झोपण्यासाठी आणि वृद्धापकाळातील समस्यांची काळजी घेण्यासाठी निष्ठावंत जोडीदाराची आवश्यकता असते जेव्हा फसवणूक करणारा तारुण्य गमावतो.
निष्ठावंत जोडीदाराने कधीही अपुरे वाटून नकारात्मक भावनांमध्ये वाया घालवू नये. शक्य असेल तर त्यांना माफ करा, अन्यथा त्यांना लाथ मारा आणि लिंग काहीही असो, पुढे जा. शेवटी जीवन मौल्यवान आहे आणि कोणीही चमत्कार करू शकते पण निर्लज्ज, चारित्र्यहीन आणि स्वार्थी बदमाशांवर आयुष्य वाया घालवल्याबद्दल निश्चितच नाही.