माझा जोडीदार मला विचार केला त्यापेक्षा जास्त प्रेम करतो.

तुमच्या हृदयाला आनंद देणाऱ्या आमच्या वाचकांच्या काही कथा येथे आहेत-

योग्य जोडीदार मिळणे हा एक जुगार आहे आणि अशा प्रकारे मी जॅकपॉट मारला आहे. माझे लग्न गेल्या १० वर्षांपासून झाले आहे. पण आमच्या लग्नाच्या एका वर्षानंतर माझ्या पतीने माझ्यासाठी काहीतरी खास केले ज्यामुळे मला वाटले की तो माझ्यावर माझ्या विचारापेक्षा जास्त प्रेम करतो.

मी माझ्या आईवडिलांचा एकुलता एक मुलगा आहे आणि मी खूप लहान असताना माझे वडील वारले. जेव्हा माझे लग्न झाले तेव्हा मला खूप दुःख झाले कारण माझी आई खूप एकटी राहणार होती. पण मी असहाय्य होतो कारण मी याबद्दल जास्त काही करू शकत नव्हतो पण मी नेहमीच तिच्याबद्दल विचार करत असे. तिला मधुमेह आणि उच्च रक्तदाब देखील आहे म्हणून मी तिला दररोज फोन करायचो कारण आम्ही वेगवेगळ्या शहरात असल्याने वारंवार भेटू शकत नव्हतो.

लग्नाला एक वर्ष झाले होते, माझ्या वाढदिवसाच्या सुमारास, मला माझ्या आईला भेटायचे होते पण माझ्या नवऱ्याला विचारण्यास मी कचरत होते. माझा नवरा नेहमीप्रमाणे ऑफिसला गेला आणि म्हणाला की आपण संध्याकाळी बाहेर जेवायला जाऊ. संध्याकाळी ५ वाजता दाराची बेल वाजली. मी धावत दाराकडे गेलो आणि आई तिथे उभी असल्याचे पाहून मला धक्का बसला. माझ्या आईने मला सांगितले की माझा नवरा तिला घ्यायला आला होता आणि म्हणाला होता की तो आतापासून त्यांच्यासोबत राहील. "मी खूप नकार दिला पण तो म्हणाला, तुमच्या डोळ्यात मला ते दुःख दिसत नाही."

माझी आई म्हणाली की तू भाग्यवान आहेस की तुला तो असा नवरा मिळाला जो तुला कल्पनाही करू शकत नाही. मी माझ्या नवऱ्याला घट्ट मिठी मारली आणि म्हणालो, "इतक्या प्रेमाबद्दल खूप खूप धन्यवाद."

आजपर्यंत, माझी आई आमच्यासोबत राहते आणि तो तिला खूप प्रेम, आदर आणि काळजी देतो. जेव्हा जेव्हा मी त्याला याबद्दल धन्यवाद देतो तेव्हा तो फक्त एकच गोष्ट म्हणतो, "मी तुला प्रेम करतो, प्रिये, तू कल्पना करू शकत नाहीस त्यापेक्षा जास्त."

ममता गुप्ता

_________________________

एका दुर्दैवी घटनेने माझे संपूर्ण आयुष्य हादरवून टाकले. मी तो दिवस विसरू शकत नाही जेव्हा मी जगण्याची सर्व आशा आणि इच्छा गमावली होती. स्वयंपाकघरात काम करत असताना, मला आग लागली आणि मला ४०% भाजले. मला एक महिना रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. त्या घटनेत माझे पोट, उजवा हात आणि चेहरा खूप प्रभावित झाला. बाह्य जखमा बऱ्या होऊ लागल्या पण भाजण्याच्या खुणा राहिल्या. मी थरथर कापली. त्यावेळी माझ्या पतीने मला आधार दिला. त्यांनी माझा हात धरला आणि म्हणाले, "बाह्य सौंदर्यापेक्षा आतील सौंदर्य जास्त महत्त्वाचे आहे. तू तुझ्या आतील सौंदर्याने माझे हृदय स्पर्श केलेस. सकारात्मक राहा आणि हसत राहा कारण त्यामुळे तुझा चेहरा वाढतो. या भाजलेल्या खुणा माझे तुझ्यावरील प्रेम कधीही बदलणार नाहीत. मी तुझ्यावर कायम प्रेम करतो."

त्या दिवशी मला जाणवलं की तो माझ्या विचारापेक्षा जास्त प्रेम करतो.

शेली गोयल

____________________

मला वाटतं प्रेम हे दारूसारखं असतं, मादक असतं आणि वयानुसार ते अधिकाधिक चांगलं होत जातं. लग्न जितकं वयस्कर होतं तितकं प्रेम परिपक्व होतं. आपण नेहमीच मुलीला तिच्या आईवडिलांना सोडून जाण्यासाठी कराव्या लागणाऱ्या त्यागांबद्दल बोलतो पण आधुनिक भारतीय सामाजिक परिस्थितीत आपण पुरुषांकडे दुर्लक्ष का करतो? महिला सक्षम आहेत आणि समाजाने दिलेल्या सहानुभूतीचा गैरवापर करत आहेत. मी देखील अशीच एक महिला होते जी नेहमीच माझ्या कुटिल पतीवर वर्चस्व गाजवण्याचा प्रयत्न करत असे, जो कोणत्याही बंधनाशिवाय पूर्णपणे हार मानत असे.

मी माझ्या मांजरीच्या पार्ट्यांमध्ये जायचो आणि तो घरी बाळाची काळजी घेत असे. मी पार्लर आणि स्पावर पैसे खर्च केले आणि तो माझ्या भौतिक गरजा पूर्ण करण्यासाठी खूप मेहनत करत असे.

कालांतराने मला जाणवले की स्वार्थीपणामुळे मी आमच्या लग्नाला किती नुकसान करत आहे. कारण तो माझ्यावर माझ्या कल्पनेपेक्षा जास्त प्रेम करत होता, मी त्याचा गैरफायदा घेत होतो. अपराधीपणाची भावना माझ्या मनात निर्माण झाली आणि प्रेमामुळे झालेले नुकसान वेळेत बरे झाले.

संचिता भारतीया

_________________________

माझ्यासाठी आयुष्य खूप रोमांचक आणि समाधानकारक होते. माझ्याकडे खूप आधार देणारे आणि देणारे कुटुंब, आकर्षक मुलगी आणि आई-वडिलांसारखे सासरे होते. अचानक माझ्या आयुष्यात एक तीव्र वळण आले जेव्हा मला कळले की माझी पत्नी पुन्हा गर्भवती आहे आणि यावेळी जुळी मुले आहेत. माझे कुटुंब आनंदी होते पण मी आनंदी नव्हतो.

कमी उत्पन्नात तीन मुलांना वाढवण्याचा विचार करूनही मी थरथर कापत होतो. मला गर्भपात करायचा होता पण माझ्या पत्नीला आमच्या प्रेमाच्या खजिन्याचे स्वागत करायचे होते कारण तिला वाटले की त्यापैकी एक मुलगा नक्कीच होईल आणि आमचे कुटुंब पूर्ण होईल.

तिच्या गर्भधारणेदरम्यान मी अस्वस्थ होतो. ९ महिने मला अनंतकाळ वाटले आणि शेवटी, तिला प्रसूती झाली आणि तिने सिझेरियनद्वारे २ लहान देवदूतांना जन्म दिला. माझ्या कुटुंबाच्या प्रतिक्रियेचा विचार करून मी हैराण झालो. सर्वांच्या डोळ्यातील प्रेम वाफेसारखे नाहीसे झाले आणि मला फक्त एक मोठे प्रश्नचिन्ह दिसले. माझ्या पालकांनी आमचे अभिनंदन केले असले तरी, मला निराशा स्पष्ट दिसत होती. आम्ही घरी परतलो तेव्हा आमचे स्वागत झाले नाही. त्या दिवशी आम्ही एकमेकांना वचन दिले की हे कोन आमचे भाग आहेत आणि त्यांना वेगळे करण्याचा कोणालाही अधिकार नाही.

वयाच्या २ व्या वर्षी मी दोघांनाही रोलर स्केटिंगच्या वर्गात दाखल केले आणि ६ महिन्यांतच ते तज्ञांसारखे स्केटिंग करू लागले. ४ वर्षांचे होईपर्यंत त्यांनी अनेक शालेय स्तरावरील स्पर्धांमध्ये भाग घेतला आणि त्यांच्या शाळेसाठी (अपीजे स्कूल, फरीदाबाद सेक्टर १४) अनेक पदके जिंकली.

वयाच्या ४ व्या वर्षी, त्यांच्या प्रशिक्षकांनी त्यांना जिल्हास्तरीय स्पर्धेसाठी तयार करण्याचा सल्ला दिला. ६ महिन्यांच्या दीर्घ सरावानंतर, दोन्ही देवदूतांनी अनुक्रमे रौप्य आणि कांस्यपदक जिंकले. नंतर, माझ्या मोठ्या मुलीची राज्यस्तरीय स्पर्धेत निवड झाली आणि त्यांनी कांस्यपदक जिंकले. माझ्या मुलींना समाजासाठी शाप समजणारे लोक आता त्यांचा अभिमान बाळगतात.

आदित्व सुरभी

माझ्यासाठी हृदयात दडलेले प्रेम पुरेसे नाही, ते व्यक्त केले पाहिजे.

माझा जोडीदार थोडा लाजाळू आहे आणि तो पीडीएवर विश्वास ठेवत नाही.

आमचा दुसरा वर्धापन दिन होता आणि आम्ही एका साध्या गाडीने आणि रात्रीच्या जेवणासाठी निघालो तेव्हा मला त्याच्याकडून गुलाबाच्या फुलाचीही अपेक्षा नव्हती.

जेव्हा आम्ही ज्या क्लबमध्ये जेवायला जाणार होतो तिथे पोहोचलो तेव्हा पार्टी हॉलमध्ये जाताना अनेक मित्रांना भेटणे हा निव्वळ योगायोग वाटला जिथे कुटुंबातील सर्व सदस्यांसमोर आणि मित्रांसमोर जादू माझी वाट पाहत होती.

मला नेहमीच जपून ठेवलेले आणि कधीकधी जाणवले की, काही गोष्टी न बोललेल्याच राहिल्या पाहिजेत, अशा पद्धतीने आश्चर्य वाटल्याने मला आश्चर्य वाटले.

कृतिका अग्रवाल

_________________________

माझ्या वर्गाबाहेरची मुलगी असल्याने मला नेहमीच वाटायचे की मला माझ्या जोडीदाराच्या अधीन राहावे लागेल. मला असे वाटत होते की मला 'मी तुला प्रेम करतो' पेक्षा 'हो, तू बरोबर आहेस' हे शब्द जास्त वापरावे लागतील.

सुरुवातीला, आमचे लग्न काही वर्षे असेच चालू राहिले आणि कालांतराने माझ्या पत्नीला नेहमीच तिचे पाकीट पैशांनी भरलेले आढळायचे आणि ती ते पैशांनी भरलेली असायची आणि ती ते पैशांनी वाया घालवत असे.

जेव्हा नोटाबंदीने सर्वत्र धुमाकूळ घातला आणि तिला तिचे पैसे परत करावे लागले, तेव्हा तिला ते किती महत्त्वाचे आहे हे कळले आणि अपराधीपणाची भावना तिच्यावर आली.

तिने मनापासून माफी मागितली आणि माझा आत्मविश्वास वाढवला आणि आमच्या नात्यात समता राखण्यासाठी मला प्रोत्साहित केले.

तेव्हा मला जाणवले की ती माझ्यावर माझ्या कल्पनेपेक्षा खूप जास्त प्रेम करते.

आता ती तिच्या बचतीतून मिळालेल्या पैशांनी माझे पाकीट भरत राहते.

तुमचे योगदान हे धर्मादाय देणगी नाही . यामुळे बोनोबोलॉजीला, जगातील कोणालाही काहीही कसे करायचे हे शिकण्यास मदत करण्याच्या आमच्या ध्येयामध्ये, तुमच्यापर्यंत नवीन आणि अद्ययावत माहिती पोहोचवणे सुरू ठेवता येईल.

आमची संपादकीय प्रक्रिया पहा

आमच्या पुनरावलोकन मंडळाला भेटा

अभिप्राय शेअर करा

तुमचा अभिप्राय काय आहे?

×

उपयुक्त त्रुटी नोंदवा इतर

सादर