Valentynsdagstories: 'n Vrou deel haar ervaring

Uit al my Valentynsdagstories, moet hierdie my kosbaarste herinnering wees! Wel, dit begin van middernag voor Valentynsdag, net soos dit ook op my verjaarsdae doen. Liefdesgedigte, sommige van die internet afgehaal, sommige my eie wat ek dikwels op my Facebook-muur deel en 'n paar baie eienaardige, sexy boodskappe van diegene wat weet hulle kan my nooit bed toe neem nie!

Dis hoe ek die oggend van 14 Februarie begin. Nie met 'n soen van my man nie, maar met blomme wat vroegoggend van al my kêrels begin aankom. En ek is trots daarop dat ek my man jaloers maak (ten minste dink ek ek doen dit, hoewel ek later agterkom ek het nie) wanneer hy voor hy kantoor toe gaan, ons sitkamer halfvol met bosse orgideë en lelies sien en nie rose nie. Maar hy bewys dat hy slimmer is deur 'n eensame roos uit ons tuin aan te bied, om uit die res uit te staan. Ek roep uit: "Nabedagte!"

Hy sê hy het die datum vergeet, net soos hy elke jaar ons herdenkingsdatum vergeet. En ja, hy het nog steeds nie besef dat ek nie so lief is vir rose soos vir lelies nie.

'n Valentynsdag kortverhaal

Maar deur dit te doen, onderskryf hy op een of ander manier die absolute waarheid waarop ons getroude lewe gebaseer is – dat elke dag oor romanse gaan en 'n viering van wat ons glo ewige liefde is . Wat is eintlik in 'n Valentynsdag-dag? Wanneer my man elke oggend met ons adolessente seun baklei oor wie my eerste die oggendsoen sal gee; wanneer ons oor naweke saam in ons tuin swoeg, blomme kweek en bewonder; wanneer hy Sondae hard probeer om 'n ontbyt van halfgebrande, geroosterde toebroodjies en omelette te maak wat nooit met die regte hoeveelheid sout kom nie; vra ek myself af: "Het ons regtig 'n Valentynsdag-dag nodig om te bewys dat hierdie man wat 'n konstante in my lewe was, my liefhet? Ons elke dag is 'n nuwe hoofstuk van Valentynsdag-stories."

Maar ek geniet die aandag

Dit gesê, ek sal nie ontken dat ek ook die bederf wat ek van vriende kry, liefhet nie. Ek hou daarvan wanneer hulle liefde aan my toon op hul eie unieke en sentimentele maniere. Op 'n snaakse noot, my persoonlike dagboek dra 'n opskrif: "Flirtasie na 40 is gesond. Dit hou jou lewendig en immergroen." Ek gee nie om om daaraan te gee en my die-hard romantiese kant te verken nie.

Op 'n soeke na hierdie verbintenis sê ek nooit nee vir piekniekmiddagetes en uitnodigings vir kerslig-etes op Valentynsdag nie. Alhoewel die meeste van my manlike vriende in ander stede woon, is daar 'n paar wat ook hier woon. Gelukkig is geeneen van diegene wat in dieselfde stad woon getroud nie, wat my help om die skuldgevoel te vermy om hul gades van hul regmatige Valentynsdag-etes te ontneem en sodoende die skurk in hul Valentynsdag-liefdesverhale te word.

Of miskien het hulle ook afsprake met ander? 'n Eienaardige Valentynsdagruiker kom soms sonder 'n naam, en eenkeer het ek selfs Mej. Marple gespeel terwyl ek die bron ondersoek het, en verbasend genoeg gevind dat dit van my eksbaas afkomstig was, nog altyd bekend as 'n werkslaafde geskeide vrou. Valentynsdag het nog altyd verrassings vir my onthul. Ek het soveel Valentynsdagstories in my mou.

Ek het 'n paar baie gebeurtenisvolle Valentynsdagstories

Om terug te keer na my kosbaarste V-dag herinnering. Ek is genooi na 'n romantiese kerslig-ete, waar ek beland het in die hoop op 'n snaakse intellektuele gesprek met 'n man. Ek het gou besef dat 'n hele groep mans genooi is, insluitend my man. Dit was amper soos omring te wees deur 'n groep bulle, ek, die eensame koei wat grib... romantiese drome wat in speelse geselsies smelt.

Ek kon nie anders as om soms te vermoed dat dit my man se V-Day-idee moes gewees het nie, want hy ken al die manlike vriende in my lewe, en moes die idee van 'n gesamentlike onderneming geopper het. Terwyl ek terug huis toe gery het, het hy nooit my hand vasgehou nie en ek het gekla: "So hierdie jaar ook het jy die datum vergeet en op iemand anders se uitnodiging gekom."

Hy het vir my geglimlag en gesê: “Ek weet Februarie is 'n moeilike maand vir jou, my liefling. Jy het iemand verloor vir wie jy baie lief was en sy verjaarsdag bots met hierdie datum.” (Ja, ek het my jonger broer in Februarie verloor; hy was 'n lentekind en slegs 12 jaar oud.)

Verwante Leesstof: 10 dinge waarmee net enkellopende mense sal identifiseer!

“Ek wou jou nie emosioneel maak deur alleen saam met jou in 'n restaurant te sit nie. Ek wil jou net gelukkig sien saam met vriende rondom jou. Jy verdien liefde en jy verdien om gevier te word,” het hy innemend gesê. Dit was die mooiste noot om enige Valentynsdagstorie mee af te sluit!

Aan die einde van V-dag het ek niks meer oorgehad om te sê nie. Dit was die grootste V-dag-geskenk wat 'n mens ooit kon kry – om die 'innerlike' ek te verstaan ​​en myself daarvoor lief te hê.

Het jy die dag van liefde vergeet? 12 vinnige Valentynsdaggeskenkidees vir die laaste oomblik om die dag te red

Hoe om jou enkellopende status op Valentynsdag draaglik te maak

Jou bydrae vorm nie 'n liefdadigheidskenking nie . Dit sal Bonobology toelaat om voort te gaan om jou nuwe en opgedateerde inligting te bring in ons strewe om enigiemand in die wêreld te help om te leer hoe om enigiets te doen.

Sien ons redaksionele proses

Ontmoet ons hersieningsraad

Deel terugvoer

Wat is jou terugvoer?

×

Nuttig Rapporteer 'n fout ander

Stuur