Ramesh Aravind: Archana is die anker van my huis

Smeer die liefde

Ramesh Aravind, 'n man vir alle seisoene, is al vir meer as twee en 'n half dekades die gunsteling van Kannada-gehore. As akteur, regisseur, gewilde televisiepersoonlikheid en ook 'n motiveringspreker wat in groot aanvraag is by TEDx-praatjies en universiteitsfeeste, 'n akteur wat oor generasies heen aanklank vind, praat Ramesh openlik oor liefde, huwelik en sy media-skaam vrou Archana, 'n Punjabi wat naatloos in sy Tamil-huis ingesmelt het.

Jou nuutste regisseursprojek is Skoenlapper, die Kannada-weergawe van die Bollywood-fliek Koningin, oor 'n meisie se hartseer en haar verlies aan geloof in liefde en verhoudings. Was jy al ooggetuie van sulke situasies in die werklike lewe?

Daar is 'n pragtige frase wat ek in die draaiboek ingesluit het. En dit sê: "Die lewe is groter as alles ... of dit nou liefde, verhoudings of geliefdes is." Ek stem saam dat hartseer, soos wat die protagonis in my film ervaar, pynlik is. Maar met die ervaring wat ek oor die jare opgedoen het, kan ek werklik sê dat die verlies van liefde of 'n skeiding nie die einde van die wêreld is nie.

Dit mag dalk so lyk op daardie tydstip, maar wanneer jy besef dat liefde, anders as die dood, nie 'n eenmalige verskynsel is nie, begin alles meer duidelikheid kry.

Daar kan nie 'n belangriker persoon in die lewe wees as jyself nie.

Vertroue is ook broser as glas. Dit neem eeue om op te bou, maar kan binne sekondes vernietig word. As jy 'n belofte maak, hou daarby. En ek het my hele lewe lank daarvolgens geleef – in liefde of in my beroep.

Baie films in jou roemryke loopbaan het jou die spreekwoordelike opofferende minnaar laat speel. In die werklike lewe het jy egter met die vrou getrou wat jy liefgehad het. Vertel ons wat die ooreenkoms vir jou oor Archana beklink het.

INHOUDSOPGAWE

Natuurlik, op die ouderdom wat ons was, ek in my vroeë twintigs en sy 19, was dit 'n suiwer aantrekkingskrag in die begin. Maar geleidelik het ons besef dat dit verder as die fisiese vergelyking was en dit was slegs omdat ons mekaar aangevul het dat die verhouding van krag tot krag gegaan het. Archana was 19 toe ek haar begin hof maak het en sy het na haar hele huishouding omgesien. Sy het ongelukkig teen daardie tyd haar ma verloor en was die grootste steunpilaar vir haar pa en broer. Ek was verstom deur haar doeltreffendheid en hoe sy selfs op daardie ouderdom haar eie persoon was. As ek op my beroep kon fokus en kon word wie ek vandag is, is dit alles te danke aan Archana. Sy het eenvoudig die mantel van die bestuur van die huis, die kinders, rekeninge en ander huishoudelike eise oorgeneem. Ek het sonder 'n bestuurder of 'n rekenmeester gefunksioneer net as gevolg van haar. Geen vrae gevra nie; ons verstaan mekaar so goed. Sy is die anker van my huis.

In die 25 jaar van julle hofmakery en huwelik, wat is die een eienskap wat onveranderd gebly het?

Ons verbintenis tot die verhouding. Ongeag die omstandighede, moet jy die voorneme hê om dit te laat werk. En nie halfhartige pogings nie, let wel; dit moet 100 persent van beide kante wees. Daar sal oomblikke van waansin wees en tye waar julle dalk gesigte vir mekaar kan trek! Misverstande is gebonde om te gebeur en soms ego kan oorneem of jy weet dalk nie hoe om die ys te breek nie. Maar ek glo dat elke paartjie die goue reël moet stel en daarvolgens moet leef. As daar 'n meningsverskil is, stel 'n tyd vas om die kwessie op te los. Dit kan 'n halfuur of selfs 'n dag wees, maar moenie dit verleng nie. Dit is die area wat die meeste paartjies moet aanpak, moenie toelaat dat 'n probleem voortduur nie. Archana en ek is uiters toegewyd aan die verhouding en oor 25 jaar het ons dalk skaars drie of vier meningsverskille gehad. Weet altyd dat jou verhouding van die allergrootste belang is; alles anders moet net in die vergetelheid verdwyn. Moenie maklik moed opgee nie.

Ons sien deesdae 'n kommerwekkende aantal paartjies wat uitmekaar gaan. Voel jy veral dat jongmense belangstelling verloor en verhoudings sonder om weer te dink, prysgee?

Ja, ek sien en hoor van paartjies wat met die geringste provokasie uitmekaar gaan. Dit is hartseer, want die huwelik of verhoudings kan so mooi wees. Ek dink die koms van sosiale media en die talle platforms wat toegang bied tot verskeie mense, was waarskynlik 'n lokaas vir diegene wat geneig is om buite 'n verhouding te kyk. Voordat jy uit 'n verhouding stap en die ander blameer, kyk net mooi na jouself en vra: "Is ek die probleem?" Die helfte van jou probleem is opgelos as jy getrou aan jouself is en ophou vingerwys.

Hoe het julle twee die uitdagings in julle huwelik die hoof gebied?

Ek volg besige skedules wat ook lang buitelugfotosessies behels. Daarom is Archana meestal alleen. Sy moes uitgesien het na die naweek wanneer ek af sou wees en nadat ek die hele week lank geskiet het, het ek uitgesien na tyd by die huis. Dit moes 'n uitdagende tyd vir haar gewees het, veral toe die kinders grootgeword het. Maar ons het nooit toegelaat dat dit ons lewe oorheers en die aangename atmosfeer van die huis bederf nie. En die krediet gaan aan Archana, sy het meer in hierdie verhouding belê en is die ondersteuningstelsel van die huishouding.

Aan die einde van die dag, na al die fanfare en sterstatus, wanneer jy huis toe gaan en iemand wag vir jou aankoms, kan daar geen groter oomblik van liefde wees as dit nie.

Familie is die mees betekenisvolle woord in die woordeboek.

So wat is die beste deel van julle verhouding?

Ek woon saam met my lewenslange vriend. Beide Archana en ek kies om op die positiewe te fokus en die negatiewe te ignoreer. Ons het albei niks drasties aan ons individuele self verander nie, maar ons het klein aanpassings gemaak. Dis soos om 'n lugversorging by die huis te hê. Dis nie asof jy nie daarsonder kan leef nie, maar dit maak die lewe gemaklik. Dis dieselfde met aanpassings – dit maak die huwelik glad verloop.

Jou bydrae is nie 'n liefdadigheidsorganisasie nie skenkingDit sal Bonobology toelaat om aan te hou om nuwe en opgedateerde inligting aan jou te bring in ons strewe om enigiemand in die wêreld te help om te leer hoe om enigiets te doen.