Kiam ĉiuj volis diinon Lakshmi, tamen neniu povis havi ŝin

Diskonigi la amon

Pensu pri Lakshmi - la hindua diino de prospero - kaj vi plej verŝajne memoros ŝin kiel radiantan virinon sidantan submetiĝeme apud la piedoj de Sinjoro Viŝnu, masaĝante ilin. La diino de riĉeco estas en eterna servo de sia sinjoro kaj mastro, Viŝnu, kiu subtenas la universon. Ŝi estas lia ŝaktio de materia povo, kiu necesas por administri la aferojn de la vivo. Sed la karaktero de Lakshmi ne estas tiel submetiĝema aŭ komplementa kiel ĝi ŝajnas. Almenaŭ ne komence de ŝia rakonto... Ĉiuj volis Diinon Lakhsmi, sed neniu povis havi ŝin.

La rakonto de la diino Lakshmi

Ni unue estas prezentitaj al diino nomata Shri en la Vedaj, kie ŝi estas nomata la donanto de brilo, prospero, potenco, fortuno, regno kaj aliaj tiaj donacoj. Kiam ŝi naskiĝas pro la helpo de Prajapati, ŝi estas avidata de ĉiuj dioj.

Ili volas mortigi ŝin kaj forpreni ŝiajn talentojn, sed Prajapati instruas ilin, ke oni povas ĝui donacojn sen detrui la fonton de tiuj donacoj.

De tiam, Shri fariĝas la objekto de deziro por ĉiuj dioj kaj la serio de ŝiaj diaj rilatoj komenciĝas. Antaŭ la Purana periodo, Shri, nun identigita kiel Shri-Lakshmi, havas multajn rakontojn, kaj kiel kutime, ĉiu rakonto havas multajn versiojn.

Kiel unu el la multnombraj filinoj de Daksha Prajapati, ŝi estas donita al Dharma (t.e., Yama) kiel lia edzino. Alia rakonto rakontas ŝian asocion kun Soma - la dio de la luno, vegeta vivo kaj/aŭ la dia trinkaĵo. Poste ŝi estas asociita kun Indra kiel lia edzino. Kun Lakshmi apud li, Indra leviĝas al la pinto de gloro inter la dioj.

Rilata legado: La rakonto de Ahalya kaj Indra: Ĉu vere temis pri adulto?

Lakshmi subtenas la flankon de la asura

Sed tio ne okazos, ĉar kiam Indra estas venkita de Balio - la kuraĝa demona reĝo, Lakshmi forlasas lian flankon. Ŝi vivas kune kun la asuroj , inkluzive de Prahlada kaj ĉi tiu nepo, Balio, igante iliajn regnojn perfekte prosperaj. En iuj rakontoj, ŝi ankaŭ estas asociita kun la reĝo de jakŝoj - Kubera, kiu, kiel ŝi, regas super ĉia riĉeco. Lakshmi ne diskriminacias kaj apartenas al tiuj, kiuj traktas ŝin kun respekto kaj adoro. Tiel, ŝajnas, ke Lakshmi iras kun la venkinto; efektive, prospero sekvas sukceson.

Tiel mallongdaŭra estas la kompanio de Lakshmi, ke unu el ŝiaj personaj nomoj estas Chanchala - la maltrankvila. Ĉi tio evidente devas esti vidata kiel metaforo por la pasema naturo de bonŝanco - io, kion la plej multaj el ni konas. Sed la karaktero de ĉi tiu diino ankaŭ servas kiel metaforo por bela sed ŝanĝiĝema virino, kiun ĉiuj deziras sed neniu vere povas havi.

La tordaĵo en la rakonto

Kompreneble, estas tordaĵo en la rakonto, kun Viŝnuo eniranta la bildon.

Kiam oni devas akiri amriton, oni devas kirli la praajn akvojn de la kŝirasagaro. Viŝnu, kiu tiam fariĝis eminenta dio, alprenas la estraran mantelon por ĉi tiu granda kosma evento. Li kunigas la du militantajn partiojn - la devasojn kaj asurojn - kaj persvadas ilin kunlabori. Li rekrutas la serpenton de Ŝivao, Vasuki, kiel la kirligan ŝnuron kaj Ŝivaon mem por trakti la teruran halahalan venenon. Li mem alprenas du pivotajn rolojn en la projekto, inkluzive de provizi bazon en sia kurma (testuda) formo, kaj poste, (maljuste) distribui la amriton en sia Mohini-formo. Viŝnu estas klare la estro en ĉi tiu skemo de aferoj.

Dum la oceano komencas doni siajn multajn trezorojn, la devasoj kaj asuroj postulas ilin unu post unu. Viŝnuo staras flanken - perfekta en sia indiferenteco kaj potenco - observante la okazintaĵojn.

Kiam Lakshmi - la plej brila el ĉiuj oceanaj trezoroj - aperas, Viŝnu restas same netuŝita. Ĝi vekas la intereson de Lakshmi vidi ĉi tiun brilan dion, kiu estas malsimila al iu ajn alia el la nuna kliko. Meze de la bruo posedi ŝin, la trankvileco de Viŝnu estas la perfekta kontrasto. Lakshmi rekonas lian gvidadon, reĝecon, kaj ĉefe, lian egalanimecon. Sinjoro Viŝnu ŝajnas la perfekta partnero, kaj Lakshmi sciigas ĉiujn pri sia elekto metante girlandon ĉirkaŭ lian kolon.

Rilata legado: Pro la Amo de Kriŝno

Lakshmi obstine donas sin al iu, kiu ne persekutas ŝin, kaj restas lojale apud li por ĉiam poste.

Ekzistas neprevidebla leciono en la rakonto, pli ĝuste rakontoj, pri la diino Lakshmi. Koncedite, la karaktero de la diino spertas grandan ŝanĝiĝon de la Vedaj al la Puranoj, sed estas almenaŭ unu konkludo. Oni ne povas aŭ ne devus persekuti riĉecon aŭ amon. Nek oni povas devigi ilin resti. Ili povas esti mastrumaj nur per memfida malligiĝo aŭ alivorte, se vi amas ion, liberigu ĝin.

7 Homoj Kunhavas La Plej Malbonajn Aĵojn, Kiujn Iliaj Geedzecoj Iam Travivis

Malfacilas Kredi, sed la Amo Inter Ŝivao kaj Sati Ankoraŭ Estas Aktuala Hodiaŭ

Via kontribuo ne konsistigas bonfaran donacon . Ĝi permesos al Bonobology daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.