Kial la Satyabhama de Kriŝno eble estis sperta feministino

Se Radha reprezentas junan, ribeleman amon, Rukmini celkonscian sindonemon, Satyabhama karakterizas postuleman, eĉ posedeman partneron. La naturo de la rilato de Kriŝno kun sia dua ĉefa edzino estas plej bone priskribita kiel fajra - ruĝa inter pasteloj, tiel diri. Ĉi tio evidentiĝas el la multaj epizodoj en mitologio, inkluzive de la dia paro.

Kiu estas Satyabhama?

La ŝanĝiĝema temperamento de Satyabhama povas esti atribuita al la fakto, ke ŝi estas enkarniĝo de la tera diino, Bhudevi. Male al la ludema sed obeema Lakshmi, Bhudevi estas praa kaj sovaĝa virina arketipo. Tiaj virinoj, eĉ se edziniĝintaj, submetiĝas al nenies aŭtoritato. Efektive, en suda Barato, la ideo, ke Viŝnuo havas du edzinojn - Sridevi (Lakshmi) kaj Bhudevi, estas sufiĉe populara. Ĝi devenas de la mito de la Varaha avataro. Viŝnuo en sia aproforma formo savis la terdiinon el sub la praaj maroj, kie la demono Hiranyaksha kaptis ŝin. Dum Bhudevi prenas sian savinton kiel sian edzon en ĉi tiu rakonto, ŝi havas ŝancon redoni la favoron en sia formo kiel Satyabhama.

La brilo de la vero

Ni ne scias multon pri la naskiĝo de Satyabhama, krom ke ŝi estas la filino de Satrajit - reĝo Yadava kaj la reĝa kasisto de Dwarka. La kverelo de Kriŝna kun Satrajit pri la gemo Syamantaka estas alia rakonto, sed ĝi kulminas per la geedziĝo de Kriŝna kun ĉiuj tri filinoj de Satrajit - Vratini, Prasvapini kaj Satyabhama.

Estas interese, ke kvankam Kriŝno rifuzas preni la valoregan Syamantaka-gemon de Satrajit, li ricevas Satyabhama-on samtempe, kies nomo signifas "la brilon de la vero".

Satyabhama, do, fariĝas la metafora juvelo, kiun Kriŝno ĉiuokaze portas hejmen. Kvankam ilia geedzeco estas "transaga" komence, Satyabhama baldaŭ postulas sian parton de amo de Kriŝno...

Rilata legado: La edzino de Kriŝna, Rukmini, estis multe pli aŭdaca ol la plej multaj el la nuntempaj virinoj

Kunedzino, kunmilitisto

Kvankam kunedzino inter la ok ĉefaj geedzoj de Kriŝno (kune konataj kiel la Aŝtaj Bharjaoj ), Satyabhama rifuzas esti "bona eta edzino" kaj resti hejme. Kiel vera ardhangini (laŭvorte, duono de la edzino), ŝi postulis akompani Kriŝnon ĉien, inkluzive de la batalkampo. Kriŝno indulgis ŝin, sciante, ke ŝi estis ne nur trejnita kaj kapabla militisto, sed ankaŭ parto de pli granda dramo destinita disvolviĝi.

Potenca asuro, Narakasura, ankaŭ konata kiel Bhauma, iam ricevis benon de Bramo, ke neniu povus mortigi lin krom lia patrino, la terdiino Bhudevi. Ebria de potenco, Narakasura venkis ĉiujn reĝojn kaj diojn, venkis Indra-n kaj ekregis Amaravati.

Li eĉ havis la aŭdacon ŝteli la orelringojn de Aditi, la patrino de ĉiuj dioj, kaj kidnapis 16 000 princinojn. La dioj kaj saĝuloj alvokis Kriŝnon por helpo, kaj li decidis militi kontraŭ Narakasura.

Kiam Satyabhama aŭdis pri tio, ŝi volis veni kun ŝi por venĝi Aditi, dian parencon. Kriŝno kaj Satyabhama tiel kuraĝis batali. Satyabhama estis vere la militista edzino de Kriŝno.

Granda batalo okazis kaj je unu momento Kriŝno vundiĝis kaj senkonsciiĝis pro Narakasura. Tio kolerigis Satyabhama-n kaj, atakante per sia tuta furiozo, ŝi atakis kaj mortigis Narakasura-n. Kiel enkarniĝo de Bhudevi (kaj tial, la patrino de Narakasura), ŝi sukcesis senigi la teron de liaj teruroj, samtempe honorante la benon de Brahma. Sed dum li kuŝis mortanta, Narakasura petis sian "patrinon" ankoraŭ alian benon. Ke la mondo memoru lin ne kun malico sed kun ĝojo, kaj ke la tago de lia morto estu festata ĉiujare. Ĉi tiu mito estas la kialo malantaŭ la rita celebrado de Naraka Chaturdashi dum Divali.

Ĉu Satyabhama ĵaluzis pri aliaj edzinoj de Kriŝno?

La konkurenciva spirito de Satyabhama ne haltis ĉe la batalkampo, kaj la lukto por atento estis konstanta en ŝia vivo. Ekzistas multaj rakontoj pri ŝia rivaleco kun Rukmini, sed ili estas konstante kreitaj por montri kiel la sindonema amo de la unua estas pli bona ol la posesiveco de Satyabhama. Postulema virino ne estas idealigita en patriarkaj mitologioj, sed hodiaŭaj feministinoj admiros ŝian viglan spiriton. La rakonto pri la Parijata arbo estas unu tia ekzemplo.

Iam, Kriŝno alportis al Rukmini donacon de kelkaj floroj de la dia Parijata arbo. Pelita de ĵaluzo (aŭ eble bezono de egaleco?), Satyabhama postulis, ke ŝia edzo alportu al ŝi ankaŭ tiujn florojn. Kriŝno denove indulgis ŝin kaj proponis alporti al ŝi ne nur florojn, sed la tutan Parijata arbon. Li kunprenas ŝin sur la Garudo kaj iras al Amaravati, la loĝejo de Indra, kie troviĝas la Parijata arbo. Satyabhama elradikigas la arbon, kaj post granda lukto , la arbo estas prenita reen al la tero kaj plantita en la ĝardeno de Satyabhama, kaj ŝi estas feliĉa - almenaŭ por iom da tempo. Ŝi sentas sin venka, sed ŝia fiereco venas antaŭ falo. La branĉoj kreskas tiel, ke ĉiuj floroj falas en la ĝardeno de Rukmini kaj Satyabhama devas manĝi humilan torton. Ankaŭ en la okazaĵo de tulabharam, Rukmini venkas ŝin.

Rilata legado: Fiero kaj ĵaluzo ne havas lokon en rilato, pruvis Sinjoro Kriŝna

Oni ne povas ne senti sin malbone por Satyabhama, kies maniero serĉi amon povas ŝajni egoisma, sed estas ne malpli entuziasma. Ĉi tiu virino estas fidela al sia naturo kaj esprimas sian bezonon de amo. Ŝi estas nek timema nek pacienca kaj ne estos malsovaĝigita de sociaj atendoj. Satyabhama estas malfacile ami virinon, sed sendube inda. Ĉu vi konsentas?

Reĝa princino, sed la filino de Durjodhana, Lakŝmana, havis tragedian vivon

Kiel Kriŝno Dividis La Parijat Inter Siaj Edzinoj Rukmini Kaj Satyabhama

Via kontribuo ne konsistigas bonfaran donacon . Ĝi permesos al Bonobology daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.

Vidu Nian Redaktan Procezon

Renkontu Nian Revizian Komitaton

Kunhavigi Rimarkojn

Kia estas via reago?

×

helpema Raporti Eraron aliaj

submetiĝi