Rakonto pri laboranta, ekstroverta virino, kies vivo renversiĝis post edziniĝo.
Vivo Antaŭ Geedziĝo
Mi ĉiam rapidis — kiel vera Mumbajano — preterlasante matenmanĝon, prenante la lokan trajnon dum pinthoroj, saltante la vicon ĉe la taksihaltejo, premante la butonon de la lifto plurfoje, kaj puŝante la homamason. Ĉe la laboro, estis ĉiam superhejme — plenumante taskojn, partoprenante konferencojn, klientajn renkontiĝojn kaj strategiajn planadsesiojn. Post la laboro, estis freneza rapido atingi hejmon, ordigi, kuiri, interŝanĝi rakontojn kun la familio, legi kaj foliumi la interreton. Mi kredas, ke mi ankaŭ turniĝis en mia dormo. Tiel pasis la tagoj, ŝutitaj per kelkaj ferioj, paŭzoj kun amikoj, filmoj, kuraclokaj retiriĝoj kaj tiaj aferoj. Normala, mezklasa vivo de averaĝa laboristino. Multo de tio, kio okazis poste, estas ligita al la esenco de Mumbajo, ĝia liberigita, senantaŭjuĝa, bindaas sinteno, kaj la laborema, celkonscia vivmaniero.
Geedziĝo Okazis
Aranĝita geedzeco kun urbe edukita, nordhinda ulo, kiu estas zorgema, amema, senantaŭjuĝa kaj kompleta ĝentlemano. Nenio povus esti pli bona, krom novaj reguloj. La unua el multaj estis ne plu iri al oficejo. Bonege. Mi komencis labori dehejme.
Rilatita Legado: Subtilaj Sed Fortaj Signoj Ke Via Geedzeco Finiĝos Per Eksedziĝo
Poste venis kuirado por la granda familio. Nu, ĝi estis malfacila, sed mi baldaŭ majstris la arton. Iom post iom, mi akiris novajn kapablojn. Ĉar lerni novajn aferojn ĉiam estas tiom amuze, ĉu ne?
Jaron Poste
Malfrue mi komprenis, ke tiuj kapabloj ne nur celas lerni, sed ankaŭ rekonstrui la vivon, kiun mi tiel bone konis. Jaron poste, nenio plu estis kiel malnova. Mi faris ĉiujn hejmajn taskojn sen helpo, finance kontribuis al la domo, donis festenojn, gravediĝis, tute fidis je la Interreto por... trakti gravedecon, kaj sidi maldorme ĝis la frua mateno por fini kiel eble plej multajn laborajn taskojn, interalie. Ĝi estis streĉa kaj frustranta. Mi kutimis labori forte kaj plurtaskado venis nature. Sed ĝi estis deprima. Ĉi tio ne estis tio, kion mi antaŭvidis kiel mian estontecon.
La estonteco supozeble estis nur okazanta, amuza, vojaĝanta tra la mondo, dorlotata, portanta belajn vestaĵojn kaj faranta bonegajn interkonsentojn ĉe la laborejo. Kiel mia vivo renversiĝis?
Kiel mi povus lasi mian vivon fariĝi implikiĝinta ĥaoso de atendoj, devoj kaj etiko? Tiam mi ekkoleris. Mi urĝe volis seniĝi de tuta amaso da respondecoj kaj la premo. Mi volis fini la geedzecon!
Mi skribis longan retpoŝton al mia edzo, listigante ĉiujn miajn plendojn kaj klarigante, ke mi ne povis daŭrigi. La poŝto estis en la malneto kaj mi havis ŝvelintajn okulojn pro la plorado de la tuta tago. Kaj li telefonis. Mi rapide viŝis la larmojn kaj trankviligis mian voĉon por forigi ĉiujn spurojn de tremo. Se li scius, ke mi ploras, li venus tuj al mia panjo.
Rilatita Legado: Kiel Akcepti, ke Via Geedzeco Finiĝis
“Kiam vi revenos? Ĉi-foje mi simple ne lasos vin iri al via panjo. La hejmo ne estas la sama sen vi. Bone.”
“Divenu kion. Mi fine ricevis pagon hieraŭ. Kontrolu vian WhatsApp-aplikaĵon. Mi telefonos al vi poste. Ĝis revido.”
Li sendis al mi bildon. Bildon de ringo entenanta malgrandan diamanton kun la teksto, "La ŝtono kreskos pli granda kun ĉiu jaro de nia kuneco. Tio signifas grandan brilan monton ĉe la fino de niaj vivoj".
Ne la promeso pri diamanta monto igis min forigi mian retpoŝtan skizon. Estis la promeso kaj kredo je la estonteco. Mi komprenis, ke tiom multe mankas en niaj vivoj, sed tio, kion mi havis, estis valorega. Mi havis amon.
Mi tiam komprenis, ke li neniam plendas. Mi respektis lin multe pli. Mi ne scias, ĉu mi amas lin, aŭ, cetere, kio precize estas amo. Sed mi sciis, ke mi estus perdita sen li.
Ĉiu geedzeco havas tiom da elementoj, kiuj povas malsukcesigi ĝin. Ni kontraŭbatalas iujn, kaj iuj trafas nin forte. La vivo neniam promesis esti facila, sed se ĝi povus doni al vi unu kialon rideti ĉiutage, ĝi valoras ĉion.
Via kontribuo ne konsistigas bonfaran aferon donacoĜi permesos al Bonobologio daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.
Tiel bele priskribis la vojaĝon per vortoj!!!
Ĝojas vidi, ke vi vidis la malfacilan flankon de geedzeco por la viroj en via vivo, kiel vi vidis la vian.
Dio benu vin ambaŭ, ke vi restu kune por ĉiam kaj eterne.
Restu benita!!
Jes. Vi komprenis ĝin ĝustatempe. Bonege. Sed bedaŭrinde, multaj aferoj transiras. La vivo ne estos tia, kia estas priskribita en la romanoj de Mills kaj Boons. La vivo ĉiam ĵetas defiojn, kiel ekzemple por instruistoj pri matematiko. Se vi solvas unu defion, alia defio estos ĵetita. La homa pensmaniero ĉiam estas vidi la problemon el sia propra perspektivo. Sed se oni metas sin en la ŝuojn de sia partnero, aferoj estos tre klaraj. La daŭrigo kaj feliĉo de geedzeco ne estas en la manoj de unu geedzo. Ambaŭ devas kompletigi unu la alian. Geedzoj estas kiel teammembroj, sed ne konkurantoj starantaj sur kontraŭaj flankoj. Kredu min, kiam amo ekzistas inter partneroj, malferma komunikado, kompletigo de unu la alian kaj kunlaboro alportas ĝojon, kiu ne povas esti egalita al io ajn. Bone, ke vi komprenis tion, kaj Dio benu vin.