Ke preskaŭ ĉiu filmo de Suraj Barjatya prezentas Ramajanan metaforon ne estas koincido. Ĉi tiu sanskaari- filmisto, kiu ŝatas subteni " la grandan hindan familian tradicion ", ĉiam portretas sian ĉefrolan paron kiel supervirtajn rolulojn. Ili estas sinoferaj, povas fari nenion malĝustan, kaj faras nur 100% ekstra virgan amon, kiu hontigus eĉ la plej multekostan olivoleon. Ili kondutas tiel, ĉar ili provas imiti la "idealan" paron de la hinda mitologio, Ram kaj Sita. Efektive, tiel oni atendas, ke ĉiuj adarŝaj hindaj paroj kondutu.
Rimarku kiel nur la Ramajano estas legata en hejmoj kaj ne la Mahabharato , ĉar ni volas, ke niaj virinoj kondutu kiel la senpeka Sita, kaj ne kiel la fervora Panchali.
Ram kaj Sita estas rigardataj kiel la perfekta paro en mitologio. La amrakonto inter Ram kaj Sita estas rakontata kaj rerakontata ĉar, kiel virino, Sita estas rigardata kiel la persono, kiu interŝanĝis la malfacilaĵojn de vivo en arbaro kun sia vivo en la palaco, nur por esti kun sia edzo. Ŝia edzo ankaŭ ne forlasis ŝian flankon eĉ por momento, zorgis pri ŝi kaj protektis ŝin, sed la destino havis aliajn planojn.
Ram kaj Sita Establante la Moralan Kodon
Enhavtabelo
La Ramajano longe estis traktata kiel ia morala kodlibro en la hindua socio. Tio aparte veras pri la versio de Tulsidas de la epopeo - la Ramcharitmanas , kiu katapultas la ankoraŭ homajn heroojn de Valmikio en la sferon de dia neeraripovo. Eĉ se Tulsidas aliĝas al la ĉefa rakonto, li kolorigas ĝin alimaniere. Ĉiu ago de Ram kaj Sita estas traktata kiel parto de dia plano, kaj la dolĉaj neperfektaĵoj de viro-virina rilato estas forgesitaj.
Parolu eĉ kun duonfeministino, kaj vi verŝajne renkontos ian facilan abomenon por Ram. Kiu memrespekta, liberpensa virino, finfine, aprobus viron, kiu ne nur hontigas sian edzinon, sed ankaŭ forlasas ŝin dum ŝia gravedeco ? Sed ĉi tiu vidpunkto estas same redukta kiel la tradicia, kiu subtenas Ram kiel la maryadan puruŝotam . Kun iom da ekstra brilaĵo, mitologio finfine reflektas homajn verojn; kaj la vivo, kiel ni konas ĝin, malofte estas tiel nigra kaj blanka. Sed kial la rakonto pri Rama kaj Sita gravas? Ni alvenas al tio.
Rilata Legado: 7 Forgesitaj Lecionoj Pri Amo El La Plej Granda Hindua Epopeo Mahabharato
Ramo indulgas Sitan
La karaktero de Ram devas esti konsiderata en sia tuteco, precipe rilate al la roloj, kiujn li ludas. Kiel heroo, li devas esti superlativo, ĉu kiel filo, frato, edzo aŭ reĝo. Plejofte, li alprenas morale severan sintenon, sed li estas preskaŭ fleksebla kiel edzo. Sufiĉas iom da pacienca legado de la viro por vidi tion.
Arshia Sattar konstruas plej teneran argumenton por Ram en sia libro, Perditaj Amoj . Kiel ŝi, estas bone reekzameni la epizodon de la forkapto de Sita por vidi tion. Ram estas indulgema partnero laŭ ĉiu mezuro. Sciante plene bone, ke la ora cervo estas iluzia rakshasa , Ram konsentas al la postuloj de Sita kaj konsentas alporti ĝin por ŝi. Ĉu indiferenta edzino/edzo povus simple ne rifuzi?
La pruvo de amo de Ram, bedaŭrinde, fariĝas la makabra turnopunkto de la rakonto kaj Sita estas forkaptita de Ravana. Ni ĉiuj konas ĉi tiun draman epizodon, sed kio sekvas malofte estas diskutata.
Ram ne povas elteni sian disiĝon de Sita
Kiam Ram revenas kaj trovas, ke Sita foriris, estas eble momento de epifanio por li. Kiel diris Ĥalil Gibran, "Kaj ĉiam estis konate, ke amo ne konas sian propran profundon ĝis la horo de disiĝo." Ram estas senkonsola, frakasita. En sia nebulo de malĝojo, li komencas demandi la bestojn kaj arbojn, ĉu ili vidis Sita-n. Li perdas sian volon vivi. Kiu, inter la korrompitoj, ne komprenos tion? Nur kiam Lakshman enmetas iom da prudento en sian senkonsolan pli aĝan fraton, Ram reviviĝas kaj fariĝas viro kun misio. Ĉi tio estas tre grava turnopunkto en la amrakonto inter Ram kaj Sita.
Romanco en la amrakonto de Ram kaj Sita
Alia sufiĉe ĉarma epizodo el la Ramajano helpas nin esplori la romantikan flankon de la rilato inter Ram kaj Sita. Sita rakontas tion al Hanumana kiam li unue iras al Lanka por ricevi novaĵojn pri ŝi. Iun tagon, sur la monteto Chitrakuta, dum la paro ripozas, malsata korvo atakas Sita-n. Li bekas ŝiajn mamojn kelkfoje, tre afliktante ŝin. Vidante sian amaton tiel, agitita Ram plukas folieton de kusha herbo, enspiras magion en ĝin, transformas ĝin en brahmastr-on kaj lanĉas ĝin sur la erarantan birdon. Timigita, la birdo flugas ĉirkaŭ la mondo, sed la dia sago ne ĉesas ĉasi ĝin. Fine, ĝi kapitulacas al Ram kaj serĉas lian protekton. Sed brahmastr-on, post kiam ellasita, ne plu eblas repreni, do la kompata heroo modifas la frazon. Li ŝparas la vivon de la korvo kaj diras, ke la armilo trafus lin nur en unu okulo. Ne mirinde, ke la amrakonto inter Sita kaj Ram estas eposa hinda amrakonto.
Viro kontraŭ reĝo
Oni devas agnoski, ke Ram estas tre ŝatinda. La kuraĝa defendo de sia amatino, ĉu kontraŭ simpla korvo aŭ la potenca reĝo de Lanka, estas aminda. Oni devas rimarki, ke en ĉi tiuj kazoj Ram agas persone kiel amanto kaj edzo. Aliflanke, liaj finaj decidoj rilate al ŝia agnipareksha kaj ekzilo estas faritaj kiel reĝo. La koraflikto de Ram estas palpebla eĉ la duan fojon, ŝirita kiel li estas inter sia amo por sia edzino kaj siaj devoj kiel reĝo. Ram faras la pli malfacilan elekton por feliĉigi siajn subulojn. Sed li neniam prenas alian edzinon kiel sian patron kaj uzas la oran bildon de Sita dum religiaj ceremonioj, estante konstante mokata pro sia lojaleco al ŝajne malinda virino.
Esti Virŝafo ne estas facila tasko.
La konsento de Sita al ĉio, kion Ram faras, ne estas nura edzina obeemo. Ŝi estas batalema laŭ sia propra maniero, kaj se ŝi elektas silenton aŭ suferon, ĝi estas pro la kaŭzo de amo.
Sita tro konas kaj taksas la amon de Ram por voli resti en Ajodhjo aŭ cedi al la minacoj kaj tentoj de Ravana. Sita ankaŭ konservas sian parton de la geedza pakto dum sia tuta vivo.
Ke la vizaĝo de la amo de Ram seniluziige ŝanĝiĝas ĉe la fino de la vojaĝo estas alia afero. Sed tiu amo inspiris ilin ambaŭ kune iri la vojon estas tio, kio devus inspiri nin. La amrakonto de Ram kaj Sita havas multajn tavolojn, kiujn ni nur bezonas esti atentemaj por pli bone kompreni.
Kriŝno kaj Rukmini: Kiel Lia Edzino Estis Multe Pli Aŭdaca Ol Hodiaŭaj Virinoj
Ho mia Dio! Pripenso de Sekseco en Mitologio de Devdutt Pattanaik
Via kontribuo ne konsistigas bonfaran donacon . Ĝi permesos al Bonobology daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.
Mirinda tordaĵo en la rakonto.
Kiel tre afable de vi diri tion, Tuli. Mi ĝojas, ke ĉi tiu artikolo igis vin konsideri malsaman perspektivon.
Mi honeste neniam konsideris Ram Sita kiel perfektan paron. Danke al via artikolo, mi pensus pri Ram en tute alia lumo, @urmi-2 . La frazo "Lia kuraĝa defendo de sia amatino, ĉu kontraŭ simpla korvo aŭ la potenca reĝo de Lanka, estas aminda" ĉiam restos kun mi.