La templo en Kerala kie transgenruloj renkontiĝas por festi

Diskonigi la amon

(Nomoj ŝanĝitaj por protekti identecon)

La transvestisma festivalo por viroj en Kerala

Enhavtabelo

“Ĉu la plisoj estas en ordo?” Renji demandis la lastan fojon antaŭ ol forlasi la verdan ĉambron. Li rigardis sin en la spegulo. Li portis kaŝtanbrunan ŝifonan sarion, kun briletoj sur ĝi. Lia vizaĝo brilis pli pro ĝojo ol pro la ĉamajavilaku li portis.

Renji estis transgenrulo el Palakkad, Kerala.

Li ĉeestis la ĉamajavilaku ĉe la templo Kottankulangara, Kollam, Kerala por la sepa fojo. Festo, ofero, fare de viroj de ĉiuj aĝoj, transvestitaj kiel virinoj. Ili ornamis sin per juveloj kaj plibeligis siajn vizaĝojn per dika ŝminko. Viroj faris tion kiel dankofeston pro la benoj de la diino Vanadurga.

Rilata legado: Kvin fascinaj rakontoj pri Bahuchara, la diaĵo de transgenruloj kaj vireco

Festante diinon Vanadurga

Legendo diras, ke bovopaŝtistoj, kiuj ripozis en la areo, provis rompi kokoson sur roko, kaj la roko komencis sangi. Posta devapraŝnam rivelis la ĉeeston de la diino Vanadurga en la regiono kaj templo estis konstruita por ŝi. Bovopaŝtistoj vestitaj kiel virinoj plenumis la poojajn preĝojn la unuan fojon. Tio kondukis al la kutimo de ĉamajavilaku okazas du tagojn ĉiujare laŭ la malajala kalendaro. Transgenruloj el la tuta lando svarmas la templon dum tiuj du tagoj. Fakte, ili atendas la tagojn de ĉamajavilaku.

Estis tiuj tagoj, kiuj permesas al ili montri sian identecon, sian veran memon, senhonte.
Estis miloj da homoj kiel Renji el diversaj partoj de Barato, unuiĝintaj en la regno de Dio. La momentoj estis kvazaŭ reveno hejmen por ili, kiuj devas vivi kaŝante siajn dezirojn de la socio. Ili ridis, parolis, revivigis sian amikecon, kaj disiĝis kun promeso revidi sin.

La aliaj, kiel mi, estis surprizitaj kaj samtempe konfuzitaj pro sia ekstazo.

Ĉu vi ne volas memfoton?

“Vi aspektas belega,” diris lia amikino Charumani el Andra-Pradeŝo kun brilo de amo en la okuloj. Ili ambaŭ ridis kaj eliris, ignorante la fascinitan vizitanton, min.

„Mi volis paroli kun vi,“ mi diris, kurante malantaŭ ilin.

Ambaŭ haltis kaj rigardis min kun rideto kaŝita malantaŭ la lipoj. Senbaza honto, senkaŭze, enŝteliĝis en min. Ĉu ili mokas min? Mi silentis momenton, ĉar mi sciis, ke mi eble balbutos antaŭ la sekva frazo.

Eble mi estas la unua persono, kiu volis paroli kun ili. Plej multaj volis memfoton. Evidente, la socio ĉiam scivolis pri la homoj, kiuj ne sekvis ĝiajn diktaĵojn. Ĉi tiuj transgenruloj decidis iri laŭ la vojo, kiun ili deziris, la vojon de amo. Ili povus kaŝi ĝin de aliaj, sed ili ne estis pretaj por tio.

„Nur parolu!“ Renji ridis. „Ĉu vi ne volas memfoton?“

Ni estas objektoj de amuziĝo

“Homoj normale ne parolas kun ni, ili nur volas memfotojn,” aldonis Charumani. “Ni estas objekto de amuziĝo. Ĉu vi ne vidis klaŭnojn en cirko?”

“Ŝajnas, ke vi ankoraŭ tenas rankorojn kontraŭ la socio.” Mi skuis mian kapon. “Multaj en via komunumo atingis pli grandajn altaĵojn. Estis ŝajnaj ŝanĝoj en la maniero kiel la socio rigardas vin. Kaj signifaj ŝanĝoj en la reguloj por akomodi vin kiel parton de la socio.”

„Tio estas vera,“ konsentis Renji. „Sed eble daŭros almenaŭ plian jardekon por ke multaj en la socio traktu nin kiel normalajn homojn.“

Mi ne havis respondon al tio. Ni parolis ĉirkaŭ duonhoron, antaŭ ol ili aliĝis al siaj amikoj el aliaj partoj de la lando. Renji prezentis min al transgenra paro, Ramana kaj Vishwa. Ili estas kune ekde 2001. Mirige, ili ne estis la sola paro tie.

Renji prezentis al mi almenaŭ dekduon el ili.

La socio ankoraŭ estas malproksima de akcepti ilin

Tiam Renji dividis sekreton, “Ni baldaŭ komencos loĝi kune, Charu kaj mi.” Li palpebrumis. Pura plezuro speguliĝis sur lia vizaĝo. Charumani kaptis lian dekstran manon kun amema rideto.

„Ĉu vi edziniĝos?“ Mi levis miajn brovojn.

Ili ambaŭ histerie ridis. Mi povis kompreni kiom malsaĝa estis mia demando. Kio estas la bezono de sociaj kutimoj kiam ili estas kune el la koro? Aliflanke, ĉu la socio aprobos ilian geedziĝon? Mi subite memoris, ke ni vivas en nacio kie IPC Sekcio 377 estas ankoraŭ respektata.

Ĉu ne estas tempo ŝanĝi niajn pensojn, nian sintenon rilate al ili?

Via kontribuo ne konsistigas bonfaran aferon donacoĜi permesos al Bonobologio daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.