माझे एका अद्भुत पुरूषाशी प्रेमविवाह झाले होते आणि अलिकडेच आम्ही एकत्र राहण्याचा एक दशक साजरा केला. तो खूप चांगला सौम्य आणि प्रेमळ व्यक्ती आहे, तो माझा आदर करतो आणि नेहमीच माझ्यावर प्रेम करतो. लग्न करताना झालेल्या संघर्षांव्यतिरिक्त (आमच्या कुटुंबियांनी आक्षेप घेतल्यामुळे) आमचे वैवाहिक जीवन खूप आनंदी आणि समाधानी राहिले आहे. मला वाटत नाही की मी त्याच्यावर जितके प्रेम करतो तितके मी इतर कोणावरही करू शकेन. आणि तरीही काही महिन्यांपूर्वी मी त्याला फसवले. मी कोणतेही प्रेमसंबंध शोधत नव्हतो, ते फक्त एका सहकाऱ्यासोबत घडले. तो देखील विवाहित आहे. आमच्या दोघांसाठी हे नाते पूर्णपणे लैंगिक आहे. आम्ही दोघेही सेक्सपलीकडे काहीही शोधत नव्हतो आणि आमच्या स्वतःच्या आयुष्यात आनंदी आहोत.
माझ्या जोडीदारासोबत सेक्स म्हणजे माझ्या प्रिय व्यक्तीवर प्रेम करणे, शांत करणे, आश्वासक असणे, आत्म्याला सेक्ससारखे वाटणे. माझ्या पतीसोबत माझे लैंगिक जीवन समाधानी आहे. पण प्रेमसंबंध खूप गरम असतात, अनैतिक स्वभावामुळे मला काठावर राहण्याची भावना येते, एड्रेनालाईनची तीव्र इच्छा होते. माझ्या जोडीदाराला दुखावू नये म्हणून मला हे प्रेमसंबंध संपवायचे आहेत, पण ते कसे आणि कधी संपवावे हे मला माहित नाही. मला वाटते की मी कदाचित ५-६ महिने असेच चालू ठेवावे आणि नंतर ते संपवावे.
संबंधित वाचन: ज्या माणसाच्या पत्नीने त्याच्या १७ प्रेयसींना मान्यता दिली त्याची कहाणी
या प्रेमसंबंधामुळे एक उद्देश साध्य होत आहे. माझ्या पतीला लवकर गमावण्याच्या भीतीवर मात करण्यास ते मला मदत करत आहे. त्याचे वडील लहानपणीच वारले आणि मला एकटे राहण्याची भीती वाटते. प्रेमसंबंध झाल्यापासून मी माझ्या भीतीबद्दल वेड लावणे सोडून दिले आहे आणि माझ्या पतीच्या आरोग्याबद्दल त्याला त्रास देणे थांबवले आहे. मी त्याला सतत विचारत असे की त्याने चांगले खाल्ले आहे का, व्यायाम केला आहे का किंवा तो कामाच्या दरम्यान विश्रांती घेत आहे का. मी दिवसभर त्याच्या ठावठिकाणाकडे कधीही लक्ष दिले नाही, जरी तो कामासाठी दिवसांसाठी बाहेर असला तरीही, फक्त आरोग्याबद्दल. मी हे प्रेमसंबंध कसे संपवावे? मी अनेकदा विचारते की माझ्या जोडीदाराच्या प्रेमात वेडा असताना माझे प्रेमसंबंध असण्याचे काय कारण आहे. कृपया मला मार्गदर्शन करा!
सल्लागार दीपक म्हणतात:
हाय!
पहिली गोष्ट : प्रेम आणि लैंगिक संबंध या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. तुम्ही कोणाच्यातरी प्रेमात असाल तरीही, किंवा ज्या व्यक्तीसोबत लैंगिक संबंध ठेवत आहात तिच्या प्रेमात नसतानाही, तुम्हाला इतरांसोबत लैंगिक संबंध ठेवण्यावर नियंत्रण ठेवण्याची इच्छा होऊ शकते. स्वतःला पारखणे थांबवा.
दुसरी गोष्ट : तुम्हाला हे प्रकरण थांबवण्याची गरज आहे. ते कितीही मोहक आणि रोमांचक असले तरी, ही फसवणूकच आहे आणि तुमच्या प्रेमळ पतीसोबत असलेल्या अलिखित भावनिक कराराचा भंग आहे. तुमच्याकडून चूक झाली हे ठीक आहे, पण असे पूर्णपणे लैंगिक संबंध सुरू ठेवणे ही एक पूर्णपणे वेगळी गोष्ट आहे. मी परस्पर संमतीने होणाऱ्या एकापेक्षा जास्त व्यक्तींसोबतच्या विवाहांनाही पूर्णपणे स्वीकारते. तथापि, महत्त्वाचा शब्द ' संमतीने' हा आहे , जिथे संबंधित सर्व व्यक्तींना याची जाणीव असते आणि त्यांची त्याला संमती असते.
संबंधित वाचन: तुमचा जोडीदार तुमची फसवणूक करत असल्याची ५ चिन्हे – अशी धोक्याची चिन्हे ज्याकडे आपण सर्वजण दुर्लक्ष करतो.
यासाठी तुम्हाला तुमच्या लैंगिक इच्छा पूर्ण करण्याचे धाडस दाखवावे लागेल, पण तेही प्रामाणिकपणे. तुमच्या पतीशी स्पष्ट आणि मोकळी चर्चा करा आणि यावर त्यांचे काय मत आहे ते जाणून घ्या. त्यांना हे मान्य आहे का? पण जर तुम्हाला वाटत असेल की हे यशस्वी होणार नाही आणि यामुळे तुमचे लग्न उद्ध्वस्त होईल, तर तुम्हाला हे थांबवावे लागेल किंवा असा पती/जोडीदार शोधावा लागेल ज्याला 'ओपन मॅरेज' (खुले लग्न) मान्य असेल . तुमच्या पतीचा सामना करणे आणि तुमचे विवाहबाह्य संबंध थांबवणे या दोन्हीसाठी धाडस लागेल. कोणत्या गोष्टींसाठी लढायचे हे हुशारीने ठरवा.
शुभेच्छा,
दीपक
तुमचे योगदान हे धर्मादाय देणगी नाही . यामुळे बोनोबोलॉजीला, जगातील कोणालाही काहीही कसे करायचे हे शिकण्यास मदत करण्याच्या आमच्या ध्येयामध्ये, तुमच्यापर्यंत नवीन आणि अद्ययावत माहिती पोहोचवणे सुरू ठेवता येईल.
५ वर्षांहून अधिक काळ लोटला आहे पण मला वाटतं की मी या विषयावर भाष्य करायला हवं कारण ते महत्त्वाचं आहे. सर्वप्रथम @deepak ला स्वतःला चूक आणि चूक यातील फरक जाणून घेण्यासाठी समुपदेशनाची आवश्यकता आहे.
दुसरे म्हणजे, मला माहित नाही की तुम्ही ते वाचणार आहात की नाही. पण तुम्हाला माहिती आहे की तुम्ही तुमच्या पतीवर कधीच प्रेम केले नाही, कधीतरी तुम्हाला त्याच्याबद्दल आकर्षण होते. पण या आकर्षणामुळे तुम्हाला एक खरोखरच चांगली व्यक्ती मिळाली. तुम्ही जे केले आहे ते केवळ चुकीचेच नाही तर ते व्यभिचार आहे. मी अशा अनेक कथा वाचल्या आहेत जिथे स्त्रीने एकदाच फसवणूक केली आणि आयुष्यभर पश्चात्ताप केला. पण तुम्हाला पश्चात्तापाची थोडीशीही खूण नाही. मला वाटते की तुम्हाला तुमच्या पतीला घटस्फोट द्यावा लागेल आणि व्यभिचार करावा लागेल कारण तुम्ही त्याच्या लायक नाही.
अरेरे आधुनिक थेरपिस्ट! स्त्रीने स्वतःला दोष देणे थांबवावे आणि मला दोष द्यावा का? हा कसला थेरपिस्ट आहे? जर त्याला एकपत्नीत्व नको असेल तर तो लग्न का करत आहे? आधुनिक लग्न असे काही नाही, ते हजारो वर्षांपासून नेहमीच असेच आहे. तुम्ही या महिलेला आठवण का देत नाही की तिच्याकडे पर्याय आहेत? जसे की फसवणूक करण्याऐवजी घटस्फोट घेणे? ही स्त्री फसवणूक करत आहे कारण ती तिच्या पतीवर प्रेम करत नाही. पण उलट, गवत नेहमीच हिरवे आहे की नाही हे तपासले पाहिजे. तिच्या पतीला कचऱ्यासारखे फेकून देणे. थेरपिस्ट, तू या महिलेइतकाच फसवा आहेस. तू फक्त पैशासाठी लोकांना जे ऐकायचे आहे तेच बोलतोस. 😉
@दीपक
एक सल्लागार म्हणून तुम्ही नात्यातील अनैतिक भाग का अधोरेखित करत नाही आहात? लग्नात नैतिक जबाबदारी सोडणे हे गुन्ह्यासारखे आहे असे तुम्ही का सुचवत नाही आहात? ही महिला तिच्या पतीची फसवणूक करत आहे आणि तिला हे प्रेमसंबंध लवकर संपवायचे नाहीत. तिला अपराधीपणाची भावना नाही आणि ती निर्लज्ज आहे. जर तिला लैंगिक संबंध ठेवण्याची आवड असेल तर तिला घटस्फोट घेऊन तिच्या प्रियकरासोबत जाण्याचा सल्ला का दिला जात नाही? ती करू शकते
तसेच खुले लग्न/नातेसंबंध शोधावेत. समस्या अशी आहे की बहुतेक महिलांना केक हवा असतो आणि तो खायचाही असतो. त्यांना लग्नातील सुरक्षितता सोडायची नसते आणि त्याच वेळी फसवणूक करण्यासही मागेपुढे पाहत नाही. मग एक सल्लागार म्हणून तुम्ही त्यांना स्वाभिमान बाळगण्याचा, त्यांच्या पतीसमोर कबूल करण्याचा आणि बिनशर्त घटस्फोट देण्याचा सल्ला का देत नाही? त्यांच्या व्यभिचाराकडे नैतिक समस्या म्हणून न पाहता मानसिक समस्या म्हणून का पाहिले जात आहे?
खरे.