Dlaczego Satyabhama Kryszny mógł być doświadczoną feministką

Rozprzestrzeniać miłość

Jeśli Radha oznacza młodą, buntowniczą miłość, Rukmini zdecydowane oddanie, Satyabhama jest typem wymagającego, a nawet zaborczego partnera. Naturę związku Kryszny z drugą główną żoną najlepiej opisać jako ognistą – jakby czerwień wśród pasteli. Staje się to oczywiste na podstawie wielu epizodów w mitologii, w tym boskiej pary.

Kim jest Satyabhama?

Spis treści

Zmienny temperament Satyabhamy można przypisać faktowi, że jest ona inkarnacją bogini ziemi Bhudevi. W przeciwieństwie do zabawnej, ale posłusznej Lakshmi, Bhudevi jest pierwotnym i... Dzika kobieta archetyp. Takie kobiety, nawet zamężne, nie poddają się niczyjej władzy. Rzeczywiście, w południowych Indiach pogląd, że Wisznu ma dwie żony – Sridevi (Lakszmi) i Bhudevi, jest dość popularny. Czerpie z mitu o awatarze Varaha. Wisznu w postaci dzika uratował boginię ziemi spod pierwotnych mórz, gdzie schwytał ją demon Hiranyaksha. Chociaż w tej historii Bhudevi bierze swojego wybawiciela za męża, ma szansę odwdzięczyć się w postaci Satyabhamy.

Blask prawdy

Niewiele wiemy o narodzinach Satyabhamy poza tym, że jest ona córką Satrajita – króla Yadawów i królewskiego skarbnika Dwarki. Sprzeczka Kryszny z Satrajitem o klejnot Syamantaka to inna historia, ale jej kulminacją jest małżeństwo Kryszny ze wszystkimi trzema córkami Satrajita – Vratini, Prasvapini i Satyabhama.

Interesujące jest to, że chociaż Kryszna odmawia przyjęcia bezcennego klejnotu Śyamantaka od Satrajita, w zamian dostaje Satyabhamę, którego imię oznacza „blask prawdy”.

Satyabhama staje się zatem metaforycznym klejnotem, który Kryszna i tak zabiera do domu. Choć na początku ich małżeństwo miało charakter „transakcyjny”, Satyabhama wkrótce rości sobie prawo do udziału w miłości Kryszny…

Powiązana lektura: Żona Kryszny, Rukmini, była o wiele odważniejsza niż większość współczesnych kobiet

Współżona, współwojownik

Chociaż jest współżoną ośmiu głównych małżonków Kryszny (łącznie znanych jako Ashta Bharyas), Satyabhama nie chce być „dobrą małą żoną” i zostaje w domu. Jako prawdziwy Ardhangini (dosłownie połowa małżonka) zażądała, aby towarzyszył Krysznie wszędzie, łącznie z polem bitwy. Kryszna pobłażał jej, wiedząc, że jest nie tylko wyszkoloną i zdolną wojowniczką, ale także częścią większego dramatu, który ma się rozegrać.

Potężny asura, Naraka, znany również jako Bhauma, otrzymał kiedyś dobrodziejstwo od Brahmy, że nikt nie będzie mógł go zabić z wyjątkiem jego matki, bogini ziemi Bhudevi. Pijany władzą Narakasura pokonał wszystkich królów i bogów, pokonał Indrę i przejął Amaravati.

Miał nawet czelność ukraść matkę wszystkich bogów – kolczyki Aditi i porwać 16,000 XNUMX księżniczek. Bogowie i mędrcy wezwali Krysznę o pomoc, a on zdecydował się wyruszyć na wojnę z Narakasurą.

Kiedy Satyabhama usłyszała o tym, chciała przyjść, aby pomścić Aditi, boską krewną. W ten sposób Kryszna i Satyabhama wyruszyli do bitwy. Satyabhama była naprawdę wojowniczą żoną Kryszny.

Wywiązała się wielka walka i w pewnym momencie Kryszna zostaje ranny i traci przytomność przez Narakasurę. To rozwścieczyło Satyabhamę i szarżując z całą swoją wściekłością, zaatakowała i zabiła Narakasurę. Jako inkarnacja Bhudevi (a tym samym matki Narakasury) była w stanie uwolnić ziemię od jego strachów, jednocześnie honorując dobrodziejstwo Brahmy. Ale gdy umierał, Narakasura poprosił swoją „matkę” o jeszcze jedno dobrodziejstwo. Aby świat nie wspominał go ze złośliwością, ale z radością i aby dzień jego śmierci był obchodzony co roku. Mit ten jest powodem rytualnego obchodów Naraka Chaturdashi w dniu Diwali.

Czy Satyabhama był zazdrosny o inne żony Kryszny?

Duch rywalizacji Satyabhamy nie zatrzymał się na polu bitwy, a walka o uwagę była stałym elementem jej życia. Istnieje wiele historii o jej rywalizacji z Rukmini, ale są one konsekwentnie tworzone, aby pokazać, jak bezinteresowna miłość tego pierwszego jest lepsza niż zaborczość Satyabhamy. Wymagająca kobieta nie jest idealizowana w mitologiach patriarchalnych, ale dzisiejsze feministki będą podziwiać jej zadziorną duszę. Jednym z takich przykładów jest historia drzewa Parijata.

Pewnego razu Kryszna przyniósł Rukmini w prezencie kilka kwiatów z boskiego drzewa Parijata. Kierowana zazdrością (a może potrzebą równości?) Satyabhama zażądała, aby jej mąż również przyniósł jej te kwiaty. Kryszna ponownie jej pobłażał i zaoferował, że przyniesie jej nie tylko kwiaty, ale całe drzewo Parijata. Zabiera ją ze sobą na Garudę i udaje się do Amaravati, siedziby Indry, gdzie rośnie drzewo Parijata. Satyabhama wyrywa drzewo z korzeniami, a po wielkim bijatyka, drzewo zostaje zabrane z powrotem na ziemię i posadzone w ogrodzie Satyabhamy, a ona jest szczęśliwa – przynajmniej przez jakiś czas. Czuje się zwyciężona, ale jej duma poprzedza upadek. Gałęzie rosną tak, że wszystkie kwiaty opadają w ogrodzie Rukmini, a Satyabhama musi zjeść skromne ciasto. Również w incydencie z Tulabharam Rukmini pokonuje ją.

Powiązana lektura: W związku nie ma miejsca na dumę i zazdrość, udowodnił Pan Kryszna

Nie można powstrzymać współczucia Satyabhamie, którego sposób poszukiwania miłości może wydawać się samolubny, ale jest nie mniej żarliwy. Ta kobieta jest wierna swojej naturze i wyraża potrzebę miłości. Nie jest ani nieśmiała, ani cierpliwa i nie da się ujarzmić oczekiwań społecznych. Satyabhama jest kobietą, którą trudno kochać, ale z pewnością jest ona wartościowa. Czy sie zgadzasz?

Królewska księżniczka, ale córka Duryodhany, Lakszmana, miała tragiczne życie

Jak Kryszna podzielił Parijat pomiędzy swoje żony Rukmini i Satyabhamę

Twoja wpłata nie stanowi darowizny charytatywnej. darowizna. Pozwoli to Bonobology nadal dostarczać Ci nowych i aktualnych informacji w naszym dążeniu do pomocy każdemu na świecie w nauce robienia czegokolwiek.