Jak mieć lepsze małżeństwo dzięki medytacji Vipassana

Rozprzestrzeniać miłość

Nikt Ci nie mówi, że w małżeństwie tracisz pewne rzeczy. Podobnie jak moja 7-letnia przyjaźń z mężem. Zaprzyjaźniliśmy się pierwszego dnia w naszej pierwszej pracy. Grał przez te lata różne role – kolegę, przyjaciela, chłopaka – zawsze obecnego, co stanowi znaczącą część tych 7 lat, które spędziłem na kształtowaniu niezależnej tożsamości. Dopóki nie stał się moją drugą połówką. Zaślepieni iluzją wzajemnego poznania się, zignorowaliśmy potrzebę skupienia się na więzi jako mąż i żona, co stworzyło wiele martwych punktów i konfliktów w naszym małżeństwie – preferowane napoje, wzorce głodu, podejście do spędzania czasu ze sobą, osobiste zainteresowania/skłonności sposób, w jaki radziliśmy sobie z naszymi rodzinami, sposób, w jaki pozwalaliśmy, aby nasze rodziny traktowały nas – wszystko zaczęło powodować konflikt. Dopóki nie odkryłam medytacji Vipassana.

(Jak powiedziano Anupamie Kondayyi)

Zyskałam męża, ale straciłam przyjaciela

Spis treści

Dodatkowo rzuciłam tętniące życiem miasto i przeprowadziłam się na ciche, martwe przedmieścia USA, powitane przez najgorszą zimę dekady. Areszt domowy, nasze różnice, iluzja zażyłości i inni ludzie/okoliczności stworzyły kocioł, w którym ugotowano wiele straszliwych kłótni. Jasne, że też przeżyliśmy kilka niesamowitych chwil. Ale przerywane walkami. Żadna pomoc również nie nadeszła, a ludzie zaczęli osądzać i głosić kazania. Wydawało się to beznadziejne, gdyż nie było widać rozwiązania problemu. Zyskałam męża, ale straciłam przyjaciela i wiele więcej.

Powiązane materiały: Osho o miłości jako chorobie i medytacji jako lekarstwie

Pośród frustracji pewnego dnia uświadomiono sobie: „Jesteśmy tymi, na których czekaliśmy”. Raczej ja. Nie mogłam zmienić męża, ale mogłam zmienić siebie; poprzez introspekcję i duchowość, między innymi.

Zacząłem praktykować uzdrawianie praniczne, a następnie medytację Vipassana

Uczęszczałem na interpretacje Bhagavadgity w szkole B, więc tam zacząłem. Ale potrzebowałem czegoś bardziej praktycznego niż filozofia. Praktykowałem medytację uzdrawiania pranicznego przez 2-3 lata i rzuciłem ją na rok. Zacząłem to od nowa, próbując wygenerować miłość i życzliwość od wewnątrz, mając nadzieję, że przenikną one również do naszego życia. Ale nie zostało mi już nic z miłości. Potem odkryłem internetowy Szczyt Uważności – około 25 prelegentów przedstawiło praktyczne sposoby bycia uważnym w życiu codziennym. Mój mąż też był na tym wydarzeniu i bardzo nam się podobało! Poczułem się, jakbyśmy znowu grali w tej samej drużynie… dwoje zakochanych ludzi, zagubionych i zranionych, próbujących się trzymać i znaleźć drogę powrotną do błogości.

Kilku mówców na tym szczycie odniosło się do medytacji Vipassana. To był moment Eureki! Słyszałem o tym i chciałem wziąć udział w kursie, ale wygodnie o nim zapomniałem, pewien, że nie znajdę materiałów za granicą.

Tylko, że tak! Krótka przejażdżka! I wiedziałam, że muszę iść. Zamierzałam popracować nad sobą, bo tylko to można zrobić w Vipassanie. Byłam jednak pewna, że poprawi to wszystkie aspekty mojego życia, łącznie z małżeństwem. Używałbym medytacji w przypadku moich problemów małżeńskich.

Medytacja Vipassana została opracowana i po raz pierwszy nauczana przez Gautamę Buddę. Ale jest neutralny pod względem religijnym, nie wiąże się z kultami, bogami (nawet Buddą), rytuałami i pieniędzmi. W rzeczywistości jest to dla mnie technika najbardziej naukowa.

Oto moje zrozumienie medytacji Vipassana

Mamy przedewolucyjną część mózgu zwaną „mózgiem gadzim”, odpowiedzialną za nasz instynkt. Kiedy czujemy się zagrożeni, ten gadzi mózg uruchamia reakcję „walcz lub uciekaj”, zupełnie jak zwierzęta. Tyle że zagrożenie to niekoniecznie dotyczy naszego fizycznego przetrwania, ale może dotyczyć naszego ego, statusu, tożsamości, istnienia i przekonań, co prowadzi nas do zaangażowania się w „walkę lub ucieczkę” w celu samozachowawstwa. Świadomość tego nie pomaga, gdy gadzi mózg przejmuje kontrolę… krew napływa do naszych kończyn, serce zaczyna bić, racjonalny mózg wyłącza się i przechodzimy na autopilota. Możemy później żałować naszego zachowania, ale gadzi mózg ponownie przejmie kontrolę, gdy poczujemy się zagrożeni. Podczas Vipassany uczymy się identyfikować wzorce oddychania i doznania fizyczne związane z instynktownymi emocjami, takimi jak złość, strach, irytacja, a nawet napawanie się pochwałą, duma itp. Uczymy się rozpoznawać je szczegółowo, a następnie po prostu nie reagować na nie.

Choć brzmi to prosto, ten brak reakcji jest trudny. Ale bez wątpienia jest to najważniejsza i najcenniejsza rzecz, jakiej nauczyłem się w życiu.

Powiązane materiały: Duma i zazdrość nie mają miejsca w związku, udowodnił Pan Krishna

Teraz, gdy są między nami różnice, potrafię rozpoznać, kiedy zaczynam się denerwować. Samo uświadomienie sobie, że się złoszczę, pozwala mojemu racjonalnemu mózgowi wkroczyć i zdecydować o mojej reakcji (nawet jeśli jest to gniew, należy go wybrać, a nie instynktownie). Łatwiej mi żartować lub narzekać w żartach, więc on rozumie, o co chodzi, ale pozostaje to przyjemne. Przez dwa miesiące od czasu Vipassany nie pokłóciliśmy się ani razu. W większości jest we mnie ocean spokoju, z którego teraz „reaguję”… a nie „reaguję” z mojego gadziego mózgu.

Największym świadectwem tych zmian i ich pozytywnego wpływu na nasze małżeństwo jest stwierdzenie mojego męża, że widząc, jak teraz reaguję, chce wziąć udział w kursie medytacji Vipassana!

Oczywiście popieram to gorąco i życzę, aby więcej osób – młodych i starszych – oraz par odniosło korzyści z Vipassany.

Jak medytacja Vipassana może ulepszyć twoje małżeństwo

Vipassana to osobista praktyka, która pozwala jednostce radzić sobie ze światem bez generowania nadmiernych przywiązań i niechęci. Ale jego natychmiastowe skutki są widoczne we wszystkich relacjach międzyludzkich, ponieważ łatwo wpływają na nas działania i słowa innych ludzi. Medytacja ma moc uzdrowienia toksycznego związku. A w małżeństwie korzyści zwiększają się wielokrotnie ze względu na charakter instytucji, oczekiwania, jakie ze sobą niesie, samą długość małżeństwa i jego domowy charakter. Żadna inna nauka, żadna rada, żadna osoba nie była w stanie zapewnić mi trwałej i praktycznej ścieżki do budowania dobrego małżeństwa jako Vipassana. Za to oraz za sprowadzenie mojego utraconego starego przyjaciela, mojej miłości, z powrotem do mojego małżeństwa, jestem wdzięczny Gautamie Buddzie i jego nauce wglądu.

Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.