Hy wil trou, maar sy wil nie

Wanneer jy met iemand uitgaan en dinge gaan al 'n geruime tyd goed, begin jy onvermydelik 'n toekoms saam met hierdie persoon verbeel. Jy wil 'n groot troue hê, 2 kinders, 'n groot huis met 'n swembad, maar al jou drome word verpletter wanneer jy besef dat jou meisie nie met jou wil trou nie.

In die samelewing kyk mense anders na jou as jy 'n ring aan jou vinger dra, en in sommige aspekte van die lewe kry jy meer respek en mense neem jou ernstig op. Maar as jy nie gereed is vir die huwelik nie, moenie om hierdie redes daarin spring nie. En moenie daarin spring nie, want dit sal jou maat gelukkig maak. Sê slegs ja wanneer jy gereed is.

As die twee mense in die verhouding nie op dieselfde bladsy oor die huwelik is nie en hul standpunte verskil, sal probleme tussen hulle ontstaan. As hy/sy nie wil trou nie, is daar geen punt om hom/haar te oortuig nie. Jy moet net aanvaar dat dit nie die tyd is nie.

Ek wil trou, maar sy wil nie

Jy kan vir ouers, jou vriende, jou kollegas sê, jy kan selfs vir die hele wye wêreld sê 'Ek wil trou', maar dit maak nie saak solank jou maat nog huiwerig is nie. Om in 'n verhouding te wees is wonderlik, maar wanneer jy dinge wettig maak deur te trou, is daar verskeie dinge wat ter sprake kom.

Eerstens raak jou families betrokke. En wanneer jy getroud is, kan jy nie net wegstap na 'n rusie nie, nee, jy moet dinge soos volwassenes hanteer en leer om kompromieë aan te gaan. Is jy gereed vir verbintenis? Verstaan ​​jy nou hoekom jou meisie nie wil trou nie? Doen jy wil jy nog steeds trou?

Die oorgang na 'n stadsmens

Ek was nog altyd 'n mens wat niks nonsens doen nie. Praat is nie my sterk punt nie, en ek verkies om in my eie klein wêreldjie van gedagtes en emosies te leef. Omdat ek van 'n klein dorpie af kom, reg van die voorstede af, was dit vir my moeilik om aan te pas by my nuwe lewe in die bedrywige stad LA.

Die stad het my aan die kraag gegryp en my in 'n afgrond van nuwe vriende, nuwe kollegas en nuwe kennisse gestoot. Ek kon skaars asemhaal en my eie plek in die groot, donker stad vind. Maar ek het myself belowe dat ek sou oorleef.

Verwante leeswerk: Hoe ek myself weer 'n tuiste gemaak het na my skeiding

Ek het liefde gevind

Ashley was alles wat ek nie was nie. Sy was oop, vriendelik en uitgaande. Hierdie persoonlikheidseienskappe het so maklik na haar toe gekom soos kinderliedjies na ons toe kom, selfs wanneer ons 30 is. Sy het alles gehad wat ek nog altyd in 'n vrou wou hê.

Ek onthou hoe opgewonde ek was toe sy my vir die eerste keer gevra het om uit te gaan. Na 6 maande se uitgaan het sy besluit dat dit tyd was dat sy by my intrek. Ek het geweet ek sou nooit die moed gehad het om die dinge te doen wat so maklik na haar toe gekom het nie. Ek het eenvoudig met alles saamgestem wat sy wou hê, net omdat ek haar liefgehad het en haar gelukkig wou maak.

Ons het 'n pragtige verhouding gehad. Sy het geleer om van die boeke te hou waarvan ek gehou het. Ons het selfs begin koop paartjies se boeke om saam te lees. Ek het haar passie vir cosplay leer ken en het Comic Cons saam met haar besoek. Ons het ure lank boeke bespreek, en nog baie meer ure lank kostuums en die strokiesprentkarakters waarvan sy gehou het.

Dinge het ernstig geword

As ek nou terugkyk, wonder ek wat tussen ons verkeerd geloop het. Was dit omdat ons so van mekaar verskil het? Of was dit omdat ons nie gereed was om die volgende groot stap te neem nie? Of miskien was dit omdat wat elkeen van ons as 'die volgende groot stap' beskou het, nie dieselfde was nie.

Vir my was dit die huwelik. Ek wou met haar trou. Maar toe het ek gedink sy wou nie met my trou nie. Sy het gesê sy was nie gereed nie. Vir haar was die volgende groot stap om my ma van ons saamwoonverhouding te vertel. Maar toe was ek nie gereed nie. Haar ma was meer modern en begripvol, maar ek het nie geweet hoe om vir haar te verduidelik dat my ouers nie dieselfde was nie.

Ons verskille het begin wys

Ek het geweet my ma sou haar nooit aanvaar as sy uitvind dat ons saamgewoon het nie. Vir 'n vrou wat haar hele lewe lank in 'n klein dorpie gewoon het, was so iets godslastering. Ashley wou hê ek moes eerlik wees met my familie. Sy wou my familie beter leer ken voordat sy oor enigiets anders besluit.

Sy wou my huis besoek en verstaan ​​hoe die lewe sou wees as sy ooit met my sou trou. Sy self het geen sulke probleme gehad nie. Haar ouers het geweet van ons saamwoon en hulle het nooit 'n probleem daarmee gehad nie. Haar ma het altyd by ons kom bly wanneer sy LA besoek het. My ma, aan die ander kant, sou net na die nadele van saamwoonverhoudings en waarom hulle skadelik vir die samelewing was.

Ek het probeer om haar te ontmoedig om nie my familie te gaan sien nie en het verduidelik watter soort chaos dit sou veroorsaak. Maar sy het geweier om te verstaan. Eendag het ek haar hoor sê vir haar ma: "Ek wil nie trou nie, maar my kêrel wil. Hoekom kan ons nie net so aanhou leef nie?" Ek het geweet sy sou dit nie verstaan ​​nie.

Ons het besef dat ons nie dinge kon laat werk nie

Ashley het die feit gehaat dat sy na 'n vriend se huis moes trek wanneer mense van die huis my besoek het. Sy het gevoel sy moes haarself uit my lewe uitvee elke keer as my familie kom kuier het. Asof selfs 'n spoor van haar 'n oorsaak vir my familie se ongelukkigheid sou wees.

Ons het groot rusies hieroor gehad. Dit het gevoel asof ons vergeet het hoeveel ons mekaar verstaan ​​het. Daar was dae wat ons glad nie met mekaar wou praat nie. En wanneer ons wel gepraat het, het ons met mekaar gestry en baklei. Die lewe het vreemd en uit pas gevoel.

Dit was toe ons besluit het dat ons nie saam kon woon nie. Ons familie-agtergronde is baie verskillend en om hulle bymekaar te bring sou net katastrofies wees. Weereens het ek haar vir haar ma hoor sê: “Hy wil trou, maar hoe kan ek as hy te verleë is om my selfs aan sy familie voor te stel?”

Sy het my eenkeer vertel dat die huwelik nie net oor ons gaan nie, maar ook oor ons families. Toe ek haar aanvanklik vertel het ek wou trou, was ek te opgewonde en senuweeagtig om haar punt te verstaan, maar nou verstaan ​​ek dit wel. Ek besef nou dat ons huwelik moeilik, indien nie 'n onmoontlike, rit na geluk sou gewees het. Daarom moes ons 'ons' prysgee om onsself van ongelukkigheid te red.

Vrae & Antwoorde

Wanneer en hoe om oor die huwelik met jou beduidende ander te praat

7 Goue Reëls Vir 'n Lewende Verhouding

Jou bydrae is nie 'n liefdadigheidsorganisasie nie skenkingDit sal Bonobology toelaat om aan te hou om nuwe en opgedateerde inligting aan jou te bring in ons strewe om enigiemand in die wêreld te help om te leer hoe om enigiets te doen.

Sien ons redaksionele proses

Ontmoet ons hersieningsraad

Deel terugvoer

Wat is jou terugvoer?

×

Nuttig Rapporteer 'n fout ander

Stuur