La koncepto pri pli maljunaj virinoj, kiuj datas pli junajn virojn, estas iel ĉiam renkontata kun mokado kaj malaprobo. Plej multaj homoj ne kapablas kompreni la fakton, ke pli maljunaj virinoj povas ne nur dati, sed ankaŭ akiri virojn multe pli junajn ol ili. La socio portretas virinojn kiel tiujn junajn kaj senkulpajn infanecajn figurojn, kiujn bezonas zorgi iu pli maljuna kaj pli forta.
Tio simple ne plu estas la kazo. Amo kaj rendevuado estas malsamaj nuntempe kaj venas kun tre malsamaj prioritatoj. Romanco ne vidas limojn kaj ne havas limigojn pri aĝo, tempo aŭ loko. La jena rakonto perfekte resumas ĉi tiun rilatan dinamikon:
Pli maljunaj virinoj rendevuantaj kun pli junaj viroj
Enhavtabelo
Li eniris mian oficejon. Estante ĉefa advokato ĉe la advokata firmao, mi rajtis je kabano, dum ĉiuj provtempuloj kaj junaj advokatoj sidis en la koridoro ekstere. Mi kutimis teni la pordon de mia kabano malfermita, ĉar ĉiam estis bezonata iu aŭ alia dosiero aŭ referenco. Mi hazarde levis la okulojn de la raporto, pri kiu mi koncentriĝis, kaj trovis paron da belaj brunaj okuloj, kiuj taksis min malkaŝe.
"Jes?"
Li ne pardonpetis pro la kapto. “Sinjorino, mi estis sendita por kolekti dokumentojn por la morgaŭa aŭdienco en la kazo 'Sunita Pal'.”
Dum ĉi tiu tuta tempo, lia rigardo ne ŝanceliĝis eĉ iomete. Mi tordiĝis sur mia seĝo. La okuloj ne senvestigis min, sed mi ne kutimis esti ekzamenata. Mi laboris forte por atingi ĉi tiun stadion en mia kariero, kaj en la matura aĝo de 37, mi ne lasos junan novulon konfuzi min. Se li pensis, ke tiel oni komencas dati knabinon ĉe la laborejo , li havis alian aferon.
“Kia estas via nomo, junulo?”
“Arjun,” li respondis, konvene respekteme.
“Nu, Arjun, mi vidas, ke vi kolektis la paperojn. Ĉu estas io alia?”
“Ne, Sinjorino.”
Mi preskaŭ seniluziiĝis. Sed mi ignoris ĝin, same kiel mi ignoris miajn jarojn en la sportejo. Mi havis reputacion gardontan, kiu inkluzivis kritiki junajn provtempulojn, interrilati kun kolegoj, flati klientojn, kaj nulan socian vivon. Tio estis simple mia vivo.
Rilata Legado: Konfeso de Edziniĝinta Virino Enamiĝinta al Pli Juna Viro
Li daŭre aperis kaj mi daŭre serĉis lin
Post tiu tago, li aperus regule en mia kabano aŭ kaptus min en la koridoroj. Salutus min kaj pluiru.
Preskaŭ monato pasis. Mi trovis min antaŭĝojanta renkonti lin ĉiutage. Ĝi estis kvazaŭ rito. Tiam, unu tagon, mi ne plu vidis lin. Tio konfuzis min. La sekvan tagon mi trovis min preteriranta lian sidlokon. Mi senĝene demandis: "Ĉu Arjun ne venis hodiaŭ?"
Unu el la aliaj respekteme respondis, “Sinjorino, li estas en forpermeso por ĉi tiu semajno. Li foriris hejmen.”
Mi kapjesis kaj iris al mia kabano. Io ŝajnis misfunkcianta. Jen estis ĉi tiu 25-jaraĝa junulo, pri kiu mi sciis nur lian nomon, kaj li sukcesis enŝoviĝi sub mian haŭton.
La semajno pasis kaj mi preskaŭ kutimiĝis al lia foresto. La sekvan lundon, jen li staris atendante min ĉe la pordo de mia kabano, aspektante elegante. Ĉu oficeja romanco estis survoje? Mi ignoris la penson por tiu momento. Geamiki kun kolego ne estis mia rezolucio tiun jaron.
“Bonan matenon, sinjorino. Mia kolego diris al mi, ke vi serĉas min. Ĉu io grava, sinjorino?”
Tiel alloga
„Nenio grava, Arjun. Mi simple ne vidis vin ĉirkaŭe, do mi demandis. Kiel estas aferoj hejme?“ Mi provis soni neformala, sed tute ne.
“Ĉio estas en ordo, sinjorino. Maljuniĝantaj gepatroj, needziniĝinta fratino, la kutima mezaklasa rakonto. Mi tamen alportis al vi kelkajn dolĉaĵojn. Mia patrino faras ilin, mi pensis, ke vi ĝuos ilin,” li malfermis skatolon da bongustaj besan- ladduoj.
„Ho Arjun, vi povas tenti dion per ĉi tiuj,“ mi diris, rigardante la uddojn.
“Ne Dio, sinjorino, nur vi,” li diris.
Mi akre levis la okulojn, sed li estis tute senkulpa. Tiam eta rideto komenciĝis ĉe la angulo de lia buŝo.
„Arjun,“ mi diris, provante esprimi la pezon de miaj jaroj en tiun unu substantivon. Sed mi ne sukcesis. Ĉu mi vere volis komenci dati pli junan viron?
Rilata legado: Jen mi enamiĝis al viro dek jarojn pli juna ol mi
Homoj sciis, kio okazis
Arjun daŭre renkontis min ĉiutage sub iu aŭ alia preteksto, sed mi ignoris ĝin kiel pasion. Unu tagon post kelkaj trinkaĵoj kun miaj kolegoj, kiel estis nia semajna rito, mi aŭdis unu el ili rimarki: "Nidhi, via hundida amo kaŝiĝas ekstere."
Mi turnis min kaj trovis Arjun starantan ekster la drinkejo. Kompreneble, mi ignoris lin, kvankam vere mi volis tuj eliri por renkonti lin. Post iom da tempo tamen, li malaperis. Mi sciis, ke mi bezonas pli bonan ekvilibron inter laboro kaj persona vivo kiel virino, sed oficeja romanco ne estis la ĝusta maniero atingi tion.
Ni finis niajn trinkaĵojn kaj disiĝis. Mi paŝis el la drinkejo, samtempe vokante Uber-on, kiam mi sentis manon tuŝi mian kubuton.
“Se vi ne kontraŭas, mi ŝatus, ke vi rajdu malantaŭe sur mia biciklo hodiaŭ, mi petas,” Arjun diris, kun memfido, kiun mi ne vidis lin montri antaŭe.
„Ehm, Arjun, mi prenos Uber-on,“ mi respondis hezite.
“Nidhi, estas taksia striko hodiaŭ, vi ne ricevos taksion. Bonvolu lasi min konduki vin hejmen.”
Du aferoj registriĝis samtempe. Li vokis min per mia antaŭnomo kaj li sekvis min al la drinkejo kaj atendis pro la striko. Ĉi tiu oficeja romanco komencis sibli.
Mi konsentis pri la veturo
Mi kapjesis, grimpis sur la biciklon, dankante miajn stelojn, ke mi portis pantalonveston, surmetis la proponitan kaskon, kaj hezite tenis lian talion dum ni preterveturis la komercan distrikton. Li ne demandis mian hejman adreson.
Mi malstreĉiĝis sur la sidloko, timema kaj ĝoja. Tio estis nova ĉapitro disvolviĝanta. Pli maljunaj virinoj, kiuj datas pli junajn virojn, malfermas viajn okulojn al nova vivstilo. Ĉu grandega aĝdiferenco malhelpus?
Mia subkonscio daŭre ĝenis min: ĉi tiu juna novulo volas profiti vian pozicion, li volas antaŭenigi sian karieron. Cetere, kion vi ofertas, kion dudekjarulo kun longaj kruroj ne povas?
Mi provis kvietigi la voĉon, sed ĝi simple plilaŭtiĝis. Mi deprenis miajn manojn de lia talio kaj tenis la malantaŭan stango. Li malrapidigis la biciklon per tiu gesto, sed poste daŭrigis.
Ni atingis mian domon. La feino de aĝismo sidis firme sur miaj ŝultroj. Mi deiris de la biciklo, poste hezitis, ne sciante ĉu inviti lin enen aŭ ne.
Li ŝanĝis sian laboron
“Ne zorgu, sinjorino. Mi atendos, ke vi komfortiĝu. Vi estas la persono, kun kiu mi volas esti. Mi jam kandidatiĝis al alia advokata firmao, do via reputacio ne estas difektita. Mi scias, ke estas arogante de mi, sed se vi konsiderus eliri por kafo kun mi en iu ajn tago, kiam vi estas libera, mi estus la plej feliĉa animo ĉirkaŭe.”
Mi staris tie skuita, rigardis lin akceli sian motorciklon kaj foriri. Sed Arjun ne forlasis miajn pensojn. Pli maljunaj virinoj, kiuj datas pli junajn virojn, estas pli ol nur favoroj kaj malplenaj promesoj. De tiu tago pluen liaj ĉiutagaj salutoj en la oficejo havis subestan tonon de zorgo, kiun mi komencis rimarki.
Du semajnojn poste, li forlasis nian firmaon. Tiun nokton mi ricevis telefonvokon de li, "Sinjorino, jen Arjun. Mi pensis, ke mi povus telefoni al vi nun ekster la oficejaj horoj, ĉar mi jam ne laboras ĉe via firmao."
„Jes, Arjun,“ mi respondis hezite, ne certa kiel respondi.
“Sinjorino, bonvolu kuniĝi kun mi por taso da kafo morgaŭ ĉe 'Le Bistro' por festi mian novan laborpostenon.”
Mi ne povis rifuzi tian simplan oferton. “Bone, mi estos tie je la sesa vespere.”
Tio estis la unua el multaj kafoj kaj vespermanĝoj, kiuj sekvis ĝis ni transloĝiĝis en la ĉambron unu de la alia. Mia ŝranko havas liajn vestaĵojn, kaj multajn matenojn mi ne povas trovi ĉemizon, ĉar mi lasis ĝin ĉe lia domo.
Kio antaŭas?
Kio okazos poste, nur la tempo montros. Jes, mi havas angorojn, sed mi lernas trakti ilin. Ne estas facile superi jarojn da kondiĉado, kiu malaprobas rilaton inter pli maljuna virino kaj pli juna viro.
Mi kaptas rigardojn en restoracioj, kiuj pridubas mian ĉeeston apud mia koramiko, aŭ eble ĝi estas nur imagaĵo de mia imago. Mi bezonas pli labori pri mallernado de la sociaj moroj kaj koncentriĝi pri ĉi tiu bela rilato, kiu estas en mia mano, ĉar mi nur nun havas kison, ĉar mi povas kisi min; mi estas kontenta pri ĉio, kion mi volas diri, ke ĉio samu. Sed nun, mi estas kontenta.
(Kiel rakontite al Sheetal Choudhary)
Faru kaj Ne Faru - Pli Maljunaj Virinoj Renkontiĝantaj kun Pli Junaj Viroj
| Du | Don'ts |
| 1. Prenu lin seriozeKvankam li estas pli juna, li tamen estas via partnero. Inkluzivu lin en gravaj decidoj kaj prenu lian opinion serioze. | 1. Malgravigu lin– Kiel pli maljuna virino, vi ja havas pli da sperto ol li. Tamen, lasu lin lerni laŭ sia propra ritmo. Li estas juna ulo, kiu meritas vivi la vivon je konstanta rapideco. |
| 2. Esprimu viajn atendojnViaj atendoj kiel pli maljuna virino eble estas malsamaj. Anstataŭ subpremi viajn sentojn, parolu pri viaj malkonsentoj por pli bona rilato. | 2. Rapidigu lin – Viaj prioritatoj eble estos malsamaj. Eble vi volas trankviliĝi, dum li eble volas vojaĝi. Provu ne piediri sur lin kaj lasu al li sian spacon decidi, kion li volas. |
FAQs
La paro alfrontis socian ekzamenadon, internajn sensekurecojn pri sia aĝdiferenco, kaj malsamajn vivprioritatojn. Ili devis labori por superi stereotipojn kaj trovi komunan bazon por sukcese efektivigi sian rilaton.
Ili prioritatigis malferman komunikadon, respektis la perspektivojn de unu la alian, kaj klopodis inkluzivi unu la alian en gravaj decidoj. Ĉi tiu aliro helpis ilin konstrui fortan kaj respekteman partnerecon.
La estonteco restas necerta, sed la paro estas decidita alfronti defiojn kune. Ili daŭre konstruas sian rilaton sur fido, respekto kaj amo, dum ili navigas sociajn normojn kaj personan kreskon.
Kiujn rilatproblemojn alfrontas paroj kun granda aĝdiferenco?
Oficeja Romanco Finiĝinta Malbone - La Rakonto de Tina Kaj Varun
Via kontribuo ne konsistigas bonfaran donacon . Ĝi permesos al Bonobology daŭre alporti al vi novajn kaj ĝisdatajn informojn en nia klopodo helpi ĉiun en la mondo lerni kiel fari ion ajn.
Mi ne opinias, ke aĝo iam ajn devus interligi du homojn, se la sola afero, kiun ili traktas, estas amo. Se la ligo estas forta, subtenu unu la alian, en ĉiu momento de viaj vivoj.