Pary, które decydują się na bezdzietność – czy ich życie jest inne? Czy się rozwodzą?

Rozprzestrzeniać miłość

„W odległym królestwie żyła królowa, która nie chciała mieć dzieci. Powiedziała więc królowi i on zrozumiał. I żyli długo i szczęśliwie." Kilka dni temu natknęłam się na inspirujący artykuł w Scoopwhoop, który zawierał listę zakończeń baśni (takich jak to dwuwierszowe tutaj) dla współczesnej kobiety – jeśli tak wybrała. Nie mogłem jednak powstrzymać się od zastanawiania się – czy można to przekształcić w rzeczywistość w społeczeństwie indyjskim? Czy można dobrowolnie pozostać bezdzietnym?

Od zarania dziejów ludzkości role płciowe w związkach małżeńskich były ściśle określone. Mężczyźni pracują; kobiety rodzą dzieci i zajmują się domem . I to właśnie ma być sekretem szczęśliwego małżeństwa i stabilnego społeczeństwa. W niektórych społecznościach, na przykład chrześcijańskich, do prokreacji dodawany jest aspekt boski. Wierzy się, że jedynym celem stworzenia człowieka jest prokreacja, a dziecko jest darem od Boga. Nie zapominajmy również o starożytnym przekonaniu, że największym darem kobiety jest macierzyństwo, a jej istnienie pozostaje niepełne bez roli matki.

Dlaczego pary decydują się na brak dzieci?

Spis treści

Niemniej jednak w XXI wieku sytuacja drastycznie się zmienia, dostosowując się do zmieniających się definicji macierzyństwa, małżeństwa, ról płciowych, a także pojęć szczęścia osobistego i małżeńskiego. Współczesna kobieta nie boi się dziś domagać swoich praw i utwierdzać swojej woli. Trzyma wodze własnego życia i ciała. Jedną z takich indywidualistycznych decyzji żon na całym świecie jest pozostanie bezdzietnym lub „bezdzietnym”, jak to się określa. Cudem zyskują wsparcie swoich mężów. Szczęśliwe małżeństwo bez dzieci jest możliwe.

„Wybieram pomarańczę, bo lubię pomarańcze. Wybierasz jabłko, bo lubisz jabłka. Nie ma powodu sądzić, że twoje doświadczenia powinny być lepsze niż moje” – stwierdził Stone. „Pomarańcza różni się od jabłek. Posiadanie dzieci to coś innego niż brak dzieci. Nie oznacza to, że ktoś jest… wewnętrznie lepszy”.

Przyjrzyjmy się niektórym powodom, dla których pary decydują się na bezdzietność z wyboru:

Łączy ich bardziej indywidualne podejście do szczęścia w małżeństwie. Pary czują, że muszą spędzić życie ze sobą i dla siebie. Urodzenie dziecka oznacza podział czasu i odcięcie części osobistych zajęć (w przypadku kobiet – kariery). Dla nich szczęście to bycie ze sobą i robienie tego, co kochają, bez konieczności rezygnowania z tego dla kogokolwiek innego
Niektóre pary uważają, że nie są odpowiednim materiałem na rodziców. Rodzaj bezinteresownej miłości, oddania, uczucia i zaangażowania wymagany do wychowania dziecka po prostu nie jest w ich stylu
Z drugiej strony pary mają pesymistyczny pogląd – „dzieci przynoszą tylko rozczarowanie”. Zatem złota zasada dla tych małżeństw – żadnych oczekiwań (ze strony dzieci), żadnych rozczarowań!
Są inne pary, które wyznają pogląd ekologiczny, że Ziemia jest już obciążona dziećmi, które nie mają rodziców. Po co więc dodawać do populacji ludzkiej?
Czasami decyzja o bezdzietności należy wyłącznie do kobiety. Ciąża niesie ze sobą wiele zmian fizycznych i emocjonalnych. Nie mówiąc już o bólu, jaki odczuwa kobieta podczas porodu. Dlatego po latach zmagania się z bólami menstruacyjnymi postanawia oszczędzić sobie ostatecznego bólu porodowego
Inne czynniki – zaawansowana edukacja, mniejsza presja społeczna na posiadanie dziecka, zaawansowana antykoncepcja oraz wsparcie organizacji pozarządowych i grup wsparcia Childfree

Powiązane materiały: Sześć reakcji na to, że kobiety nie chcą mieć dzieci

Statystyki par bezdzietnych w Indiach i na świecie

Nie przeprowadzono obszernych badań dotyczących odsetka dobrowolnej bezdzietności w Indiach. W tym przypadku niepłodność lub inny czynnik fizyczny, psychiczny, społeczny lub ekonomiczny jest nadal jedną z dominujących przyczyn bezdzietności wśród małżeństw. Jednak według Krajowego Badania Zdrowia Rodziny z 2007 r. bezdzietność w Indiach szacuje się na około 2.5%, z czego 5.5% w przypadku kobiet w wieku 30–49 lat i 5.2% w grupie wiekowej 45–49 lat.

Centrum badawcze Pew Research Center, w uzupełnieniu do badania Current Population Survey przeprowadzanego przez Census Bureau, zaobserwowało światowe trendy w zakresie bezdzietności. Odsetek kobiet bez dzieci w wieku 40–44 lat na całym świecie wzrósł do 18% w 2008 r. z 10% w 1976 r.

Badania prowadzone głównie w krajach rozwiniętych i europejskich pokazują, że rośnie odsetek kobiet decydujących się na bezdzietność. Te kobiety należą do miejskiej i wykształconej kategorii społeczeństwa.

Jak wygląda życie par bez dzieci?

Życie par bezdzietnych przypomina życie rodziców, tyle że z mniejszym dramatem.
Znam parę, która była moimi sąsiadami. W całej mojej historii, którą ich znałem, widziałem tylko życie błogość małżeńska i szczęście. W ich życiu nie było nic „nienormalnego” ani „pustego”.

Żona uwielbiała gotować i eksperymentować z potrawami, dlatego świadczyła usługi tiffin w okolicy. Mąż był badaczem zwierząt i chciał kiedyś wyjechać za granicę. Obaj robili wszystko, co w ich mocy, aby zaoszczędzić pieniądze. Jako ukochani z dzieciństwa, zawsze wydawali się ze sobą kompletni. Ciężko pracowali przez pięć dni, a w weekendy wyruszali na randki na rowerach.

Minęły lata, a ich zdjęcia i historie na Facebooku wciąż pozostają takie same – szczęśliwe i zadowolone.

Tak musi wyglądać życie każdej pary bezdzietnej –

Życie bez emocjonalnego, fizycznego i ekonomicznego ciężaru rodzenia i wychowywania dziecka
Być panem własnego czasu
Ciesz się większym zdrowiem i bogactwem
Poczucie spełnienia poprzez skupienie się na własnym rozwoju osobistym, finansowym i emocjonalnym
Gonić za własnymi marzeniami, czy to podróżami, czy pieczeniem

Wreszcie, żadnych złamanych serc, poczucia winy, urazy ani nieprzespanych nocy i dni z powodu tego diabła zwanego „dzieckiem”.

Ale życie bezdzietnych par nie zawsze jest słoneczne. Czasami płacą cenę za swój wybór.

Najczęstsze problemy, z którymi borykają się małżeństwa bezdzietne

Nie jest tajemnicą, że umysł Hindusa każdą ważną decyzję życiową przemyśleć i przemyśleć na nowo opierając się na zasadzie – Log Kya Kahenge, czyli co powie społeczeństwo? W kraju, w którym zadowolenie społeczeństwa jest często ważniejsze od szczęścia osobistego, parom bezdzietnym trudno jest wytrwać w swojej decyzji.

Poniżej wymieniono sześć głównych przeszkód, przed którymi stają pary:

Ocena innych: Pierwszą igłą są nieuchronnie swobodne oceny przekazywane przez ciotkę z sąsiedztwa przez kolegów w pracy, aż po przyjaciół i rodzinę w domu. Każdy z nich twierdzi, że to ogromny błąd i że kiedyś tego pożałuje. Rozmawiają za plecami i snują paskudne teorie na temat życia osobistego par.
Zniesławienie: Oszczerstwa i oszczerstwa są powszechne. Kobiety są oczerniane jako „jałowe”, „okrutne” i „nienormalne”, podczas gdy mężczyźni są wyśmiewani jako „bezsilni”. Uważa się, że pary bezdzietne są przeklęte. Zarzuca się im, że są hedonistami i egoistami. Pary nieustannie borykają się z problemami psychicznymi. Ma to również wpływ na ich zdrowie.
Piętno społeczne: Rodzina jest uważana za podstawową komórkę społeczeństwa. Kiedy zatem pary małżeńskie decydują się na bezdzietność, staje się to bardziej problemem społecznym niż osobistym. Uważani są za dewiantów, którzy burzą stabilność. Pary czują się napiętnowane i wykluczone. Uznawana za osobę wywierającą zły wpływ, akceptacja społeczna staje się ogromną przeszkodą.

Piętno zawodowe: Na bardziej problematycznym poziomie kobiety, które decydują się nie mieć dzieci, są traktowane jako osoby, które jeszcze nie dorosły i nie nauczyły się. Ponieważ macierzyństwo jest uważane za część dojrzałości i uczenia się. Na pewnym poziomie jest postrzegana jako niekompetentna. Mężczyźni również spotykają się ze stereotypową oceną jako słabi lub niezdolni, ponieważ zgadzają się ze swoimi żonami.
Opieka na starość: Jest to jedna z obaw, która powstrzymuje indyjskie małżeństwa przed osiągnięciem bezdzietności. W Indiach nie ma wystarczającej liczby grup społecznych, aktywistów ani organizacji pozarządowych zapewniających udogodnienia socjalne, takie jak Narodowy Związek na rzecz Opcjonalnego Rodzicielstwa i Bez żartów! W Północnej Ameryce.
Niezgoda małżeńska: Mimo że pary decydują się na bezdzietność z własnego wyboru, istnieje ciągłe zagrożenie dla równowagi ich związku. Słabi w determinacji załamują się i nie mogą powstrzymać się od poddania się kwestiom stawianym przez społeczeństwo. Zatem sama przyczyna szczęścia staje się źródłem nieszczęścia między mężem a żoną, co prowadzi do wahań nastroju, kłótni, a w skrajnym przypadku do rozwodu.

Podsumowując, choć wykształcone społeczeństwo miejskie coraz bardziej akceptuje pary bezdzietne, nie ma powszechnej i jednomyślnej akceptacji ze strony całego świata.

Czy pary bezdzietne częściej się rozwodzą?

Według statystyk opublikowanych w Livemint bezdzietność jest uznawana za czynnik wpływający na liczbę spraw rozwodowych w Indiach. Stwierdza, że kobiety nieposiadające dzieci mają dziesięciokrotnie większe ryzyko rozwodu niż kobiety posiadające co najmniej jedno dziecko.

Badania w USA dowodzą, że odsetek rozwodów wśród par bezdzietnych jest wyższy niż wśród rodziców. Chociaż 66% z nich to osoby bezdzietne, 40% osób rozwodzących się ma dzieci. Ale zdarzały się też przypadki szczęśliwych małżeństw, jak stwierdziła autorka Laura Carroll: „Od ponad 10 lat śledzę losy małżeństw bezdzietnych i widzę wiele, wiele szczęśliwych małżeństw bezdzietnych”.

Autorka Laura S. Scott, kierowniczka projektu Childless by Choice, podsumowała: „Ludzie zakładają, że dzieci są spoiwem spajającym małżeństwo, co w rzeczywistości nie jest prawdą. Dzieci to ogromny stresor. Mimo to istnieje silny motyw, aby pozostać razem. Osoby bezdzietne nie mają takiego motywu, więc nie ma powodu trzymać się razem, jeśli to nie działa.

Powszechną prawdą jest również to, że gdy sprawy się komplikują, jedyną rzeczą, która sprawia, że małżonkowie pracują nad swoim związkiem, są dzieci. A jeśli w przypadku par bezdzietnych nie ma tego czynnika, prawdopodobieństwo rozwodów jest większe.

Czy pary bezdzietne są szczęśliwsze niż rodzice?

Szczęście to bardziej stan umysłu niż sytuacja. Nie ma standardowego parametru mierzącego szczęście bezdzietnych par rywalizujących z rodzicami.

Raport Uniwersytetu Princeton i Stony Brook opublikowany w Proceedings of the National Academy of Science wykazał niewielką różnicę w zadowoleniu z życia między rodzicami a parami bezdzietnymi, po uwzględnieniu innych czynników, takich jak zdrowie, edukacja, religia itp. Jej współautor Arthur Stone wyjaśnił w wywiadzie, że bycie bezdzietnym lub bycie rodzicem to bardziej osobisty wybór. To dwa różne style życia i nie można ich porównywać.

Aby uzyskać więcej filmów eksperckich, zasubskrybuj nasz Youtube Channel

„Wybieram pomarańczę, bo lubię pomarańcze. Wybierasz jabłko, bo lubisz jabłka. Nie ma powodu sądzić, że twoje doświadczenia powinny być lepsze niż moje” – stwierdził Stone. „Pomarańcza różni się od jabłek. Posiadanie dzieci to coś innego niż brak dzieci. Nie oznacza to, że ktoś jest… wewnętrznie lepszy”.

Zatem jeśli chcesz iść dalej i zdecydować się nie mieć dzieci, nic nie powinno Cię powstrzymywać. W takiej decyzji nie ma nic nienormalnego ani samolubnego. Narodziny dziecka są zawsze bezinteresownym aktem miłości. Robisz dziecko, bo naprawdę tego chcesz! Nie dlatego, że wszyscy to robią.

A dochodząc do najważniejszego pytania, jakim jest „szczęście”, możesz stworzyć swój własny szczęśliwy świat. Jestem pewna, że rodzenie dzieci to nie jedyny sposób!

Oto 10 osobistych przykazań naszego małżeństwa

Zdesperowana gospodyni domowa poszukująca miłości

Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.