महिला अत्याचारी नातेसंबंधात का राहतात हे एक कठीण प्रश्न आहे ज्याचे उत्तर शोधणे कठीण आहे. भावनिक छळ असो किंवा घरगुती छळ असो, महिला बहुतेकदा ते सहन करतात. बरं, त्यांच्या शब्दांनी नाही तर त्यांच्या कृतींनी. अत्याचारी नातेसंबंधात राहण्याची विविध कारणे असू शकतात. अत्याचारी नातेसंबंधात असलेल्या महिला वैयक्तिक असुरक्षितता, आत्मविश्वासाचा अभाव, कमी आत्मसन्मान आणि प्रेमाची गरज यांच्याशी झुंजत असू शकतात.
हे देखील शक्य आहे की त्यांचे प्रेम त्यांच्या मनाला इतके आंधळे करते की त्यांना त्यांच्यासाठी काय योग्य आहे हे कळत नाही. स्वतःसाठी उभे राहू न शकणाऱ्या स्त्रीला तिच्या आजूबाजूच्या लोकांकडून थेरपी, मदत आणि आधाराची आवश्यकता असते. तिला अत्याचार ओळखण्यास, स्वतःचा बचाव करण्यास आणि त्या नात्यापासून दूर जाण्यास बराच वेळ लागू शकतो.
नियंत्रित करणारा जोडीदार, मत्सरी प्रियकर किंवा माजी पाठलाग करणारा - स्त्रिया गैरवर्तनात्मक संबंधात का राहतात हे नाकारून जगण्यामुळे आणि त्यांच्या परिस्थितीची वास्तविकता स्वीकारण्यास सक्षम नसण्यामुळे होते.
महिला अत्याचारी पुरुषांसोबत का राहतात?
अनुक्रमणिका
कधीकधी आपल्याला सत्य माहित असूनही, जे करायला पाहिजे ते आपण करू शकत नाही. अनेकदा प्रेम हेच यामागचे सर्वात मोठे कारण ठरते. प्रेम ही सर्वात सोपी भावना आहे असे जो कोणी म्हणाला, तो पूर्णपणे चुकला होता. खूप लवकर प्रेमात पडल्याने अत्यंत तर्कशुद्ध मेंदूची रचनाच बदलते आणि तो अविचारी व कमकुवतपणे वागू लागतो. मी तुम्हाला माझ्या मित्राची गोष्ट सांगितली, तर तुम्हाला कळेल की मला काय म्हणायचे आहे.
माझ्या या मैत्रिणीला, जिला मी माझ्या कॉलेजच्या दिवसांपासून ओळखतो, ती तिच्या सध्याच्या पतीला कॉलेजमध्येच भेटली. हा एक प्रकारचा उत्कट प्रेमप्रकरण होता. त्यामुळे त्यांचे लग्न तार्किक निष्कर्षाप्रमाणे झाले. दोघेही बंगाली असल्याने आणि दोघेही एकाच जातीचे असल्याने, पालकांचा कोणताही विरोध नव्हता. ते अगदी परीकथेतील लग्न होते, माझ्या आवडत्या मांसाहारी पदार्थांनी भरलेले!
ते परदेशात गेल्यानंतर आमचा संपर्क तुटला.
एका वर्षातच तिला एक मूल झाले आणि त्यानंतर लवकरच तिच्या पतीला कॅनडामध्ये नोकरी मिळाली आणि म्हणून ते निघून गेले. आम्ही ईमेलद्वारे संपर्कात राहिलो, कारण त्या काळात आंतरराष्ट्रीय फोन कॉल अजूनही खूप महाग होते.
मग, काळाने जे उत्तम करतो ते केले - त्यामुळे आम्ही दोघेही कुटुंब वाढवण्यात आणि उदरनिर्वाह करण्यात गुंतलो. संवाद कमी झाला आणि हळूहळू खूपच कमी झाला.
हे एक वर्षापूर्वीपर्यंत होते जेव्हा मला तिचा ईमेल आला ज्यामध्ये ती भारतात परतल्याचे म्हटले होते. आणि आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे ती दिल्लीत होती. आम्ही हॅबिटॅट सेंटरमधील ऑल अमेरिकन डायनरमध्ये एक भेट आयोजित केली, जिथे आम्हाला जायला खूप आवडायचे.
काहीतरी मला असं वाटत होतं की ही एक लांब चर्चा असेल. मी माझ्या भाकिताशी यापेक्षा खरी असू शकत नाही. सकाळी जे सुरू झालं ते संध्याकाळी उशिरा संपलं आणि त्या काळात तिने मला जे सांगितलं ते ऐकून मला धक्का बसला. तेव्हाच मी तिच्या नात्याबद्दल मला माहित असलेल्या सर्व गोष्टींवर प्रश्न विचारू लागलो. महिला अत्याचारी संबंधांमध्ये का राहतात हे माझ्या पलीकडे आहे.
गैरवर्तन करणाऱ्या संबंधांमधील महिला - तिचे रहस्य
त्यांच्या लग्नाला सोळा वर्षे झाली होती आणि या संपूर्ण काळात तिला त्या माणसाकडून खूप त्रास सहन करावा लागला होता. केवळ शारीरिक अत्याचाराची एक घटना नाही, तर प्रचंड मानसिक छळ आणि भावनिक छळ . घरात काहीही चुकीचे घडल्यास तिलाच दोष देण्यापासून ते तिला सार्वजनिक ठिकाणी विशिष्ट प्रकारचे कपडे घालण्यास मनाई करण्यापर्यंत सर्व काही तो करत असे.
तिच्या सर्व पुरुष मित्रांशी संपर्क तोडण्यापासून ते आठवड्याच्या शेवटी तिच्या पालकांशी बोलू न देण्यापर्यंत, फक्त तिच्या घरी येणाऱ्या सर्व मित्रांसाठी स्वयंपाक करायचा होता म्हणून. ती मला सांगत राहिली - एकामागून एक प्रसंग - आणि मी शांतपणे तिचे बोलणे ऐकत राहिलो. तिचा चेहरा भावशून्य आणि शांत होता, तर माझ्या चेहऱ्यावरून अश्रू वाहत होते.
तिने काम संपवल्यावर, वेटर बिल घेऊन येईपर्यंत मी तिथेच शांत बसलो. बाहेर फिरणे ताजेतवाने असायला हवे होते, पण मला गुदमरल्यासारखे वाटले. माझ्या मैत्रिणीने माझ्या मनात येणाऱ्या प्रश्नांची उत्तरे दिली.
ती अत्याचारी नवऱ्यासोबत का राहील?
"तुम्हाला जाणून घ्यायचे आहे की माझ्यासारखा मुक्त आणि स्वतंत्र विचारसरणीचा माणूस अजूनही या लग्नात का आहे?"
मी सहमती दर्शविली.
"तुम्हाला जाणून घ्यायचे आहे का मी तुम्हाला हे खूप आधी का सांगितले नाही?"
मी पुन्हा मान हलवली.
संबंधित वाचन: वैवाहिक जीवनातील एकटेपणाच्या भावनेचा सामना कसा करावा
तिच्या उत्तरांनी मी स्तब्ध झालो. ती म्हणाली की तिने कोणाशीही उघडपणे बोलले नाही. मी पहिली होते. आणि हे तिला घाबरल्याबद्दल नव्हते, तर तिला तिच्या पतीचे रक्षण करायचे होते म्हणून होते. तिला त्याला सोडून नवीन जीवन सुरू करण्याची भीती वाटत होती म्हणून नव्हते, तर तिला अजूनही त्याच्यावर प्रेम होते म्हणून होते.
"प्रेम? तुला वेडा असायला हवा!" मी तिच्यावर ओरडलो. स्त्रिया अत्याचारी पुरुषांसोबत का राहतात? कारण त्यांनी स्वतःला प्रेमाच्या वेषात लपवले आहे.
तिने अत्यंत शांतपणे हसून आणि होकारार्थी मान डोलावून प्रतिसाद दिला. मी तिला समजावून सांगण्याचा आणि हे तिच्यासाठी चांगले नाही हे पटवून देण्याचा प्रयत्न केला होता, पण तिने ऐकण्यास नकारच दिला. एवढा छळ होऊनही जेव्हा पीडित व्यक्ती वास्तवाकडे गुलाबी चष्म्यातून पाहत असते, तेव्हा तिच्यापर्यंत पोहोचून तिला मदत कशी करता येईल? विषारी नातेसंबंध सुधारणे हा त्यावरचा उपाय नव्हता. तिला यातून ताबडतोब बाहेर पडायला हवे होते.
आम्ही अजूनही खूप संपर्कात आहोत, पण आता आम्ही तिच्या लग्नाबद्दल कधीच बोलत नाही. हा विषय उलगडण्यासाठी वेळ शिल्लक आहे. मला फक्त अशी आशा आहे की कधीतरी तिला हे कळेल. तोपर्यंत, मी एवढेच म्हणू शकतो की प्रेम तुम्हाला खरोखरच तर्कहीन बनवू शकते.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
भावनिक अत्याचाराचा स्त्रीच्या मानसिक आरोग्यावर आणि तिच्या जीवनावर खरोखरच परिणाम होऊ शकतो. यामुळे ती एक अशी बळी बनू शकते जी तिच्यासाठी काय योग्य आहे हे समजू शकत नाही. यामुळे ती इतकी अंध बनू शकते की ती नाजूक होते आणि स्वतःसाठी उभे राहण्यास आणि स्वतःला ठामपणे सांगण्यास असमर्थ होते.
अत्याचाराचा सामना करणाऱ्या महिलेला तिचा आत्मविश्वास परत मिळवण्यासाठी आणि एक नवीन वळण घेण्यास सक्षम होण्यासाठी थेरपी आणि समुपदेशनाची आवश्यकता असते. तिला तिच्या सभोवतालच्या लोकांना तिच्यावर विश्वास ठेवण्यासाठी आणि एक चांगले जीवन काय असू शकते हे दाखवण्यासाठी सकारात्मक आणि सक्षम बनवण्याची आवश्यकता असते.
तुमचे योगदान हे धर्मादाय देणगी नाही . यामुळे बोनोबोलॉजीला, जगातील कोणालाही काहीही कसे करायचे हे शिकण्यास मदत करण्याच्या आमच्या ध्येयामध्ये, तुमच्यापर्यंत नवीन आणि अद्ययावत माहिती पोहोचवणे सुरू ठेवता येईल.
शारीरिक शोषण दुसऱ्यांदा संधी देऊ नये... ते अस्वीकार्य आहे... आणि कधीही माफ केले जाऊ नये..
हो, वरील गोष्टी आणि भावनिक छळाला न जुमानताही महिला मागे राहतात कारण त्यांना अशाच पद्धतीने प्रोग्राम केले जाते आणि कुटुंब आणि मित्रांकडून त्यांना तिथेच राहण्यासाठी प्रोत्साहित केले जाते....
इथे प्रेम कुठे आहे ???
अत्याचार झालेल्या महिलांना त्यांचे अत्याचारी नातेसंबंध सोडणे कठीण वाटते. त्यांच्याकडे निघून जाण्याची चांगली कारणे असू शकतात परंतु त्यांच्याकडे राहण्याची कारणे देखील आहेत ज्यात भीतीपासून ते प्रबळ सामाजिक समजुतींमुळे महिलांवर लादलेल्या मर्यादांपर्यंतचा समावेश आहे.
गैरवर्तन करणाऱ्या नातेसंबंधांमध्ये बरेच लोक राहतात कारण ते त्यांच्या जोडीदारावर प्रेम करतात आणि त्यांना वाटते की गोष्टी बदलतील. त्यांना असेही वाटू शकते की त्यांच्या जोडीदाराचे वर्तन कठीण काळामुळे आहे किंवा जर ते स्वतः एक चांगले जोडीदार असतील तर ते त्यांचा जोडीदार बदलू शकतात असे त्यांना वाटू शकते.
या लेखातही हेच आहे. पण ज्याला तिच्या जोडीदाराची काळजी नाही अशा व्यक्तीवर प्रेम कसे असू शकते हे मला समजत नाही.
शारीरिक शोषण दुसऱ्यांदा संधी देऊ नये... ते अस्वीकार्य आहे... आणि कधीही माफ केले जाऊ नये..
हो, वरील गोष्टी आणि भावनिक छळाला न जुमानताही महिला मागे राहतात कारण त्यांना अशाच पद्धतीने प्रोग्राम केले जाते आणि कुटुंब आणि मित्रांकडून त्यांना तिथेच राहण्यासाठी प्रोत्साहित केले जाते....
इथे प्रेम कुठे आहे ???
त्याने सॉरी म्हटल्यामुळे मी त्याला दुसरी संधी दिली आहे आणि मला त्याची समस्या अशा प्रकारे समजली की मी कधीतरी इतका रागावू आणि त्याला मारहाण करू शकेन जसा मी माझ्या मोठ्या भावावर केली किंवा भावाने माझ्यावर केली. माझ्या मते जाणीव सर्वात महत्वाची आहे आणि महिलांना हे चांगलेच माहिती आहे की ही जाणीव खरी आहे की खोटी.