Δεν ήξερα ότι ήταν αγάπη. Πώς θα είχα; Για ένα εξάχρονο, ήταν απλώς μια σειρά από ιστορίες πριν τον ύπνο που κατάφερα να τσακωθώ από τη γιαγιά μου. Δεν το έκανε να ακούγεται σαν κανονισμένες ιστορίες αγάπης γάμου. Επίσης, δεν θεωρούσα τον κανονισμένο γάμο: τις ιστορίες ως ιστορίες αγάπης για πολύ καιρό.
Με τα χρόνια, καθώς το γυαλόχαρτο των δοκιμασιών και των θλίψεων γρατζουνούσε και βοσκούσε την καρδιά μου, αναθεώρησα την ιδέα μου για την αγάπη. Άρχισα να ξαναεπισκέπτομαι τα σοκάκια του εγκεφάλου μου, σκαρφαλώνω στις παλιές αναμνήσεις σαν κουρελού που ψάχνει για λίγες μπουκίτσες αναπαυτικού φαγητού σε ένα σκουπιδοτενεκέ ενός μυαλού που είχε μαζέψει προκαταλήψεις, προκαταλήψεις, φόβους και παράλογες ανασφάλειες σχετικά με την αγάπη.
Η στενοχώρια με ανάγκασε να επανεξετάσω τις ρίζες μου. Εκείνες τις μέρες σπούδαζα στις ΗΠΑ. Καθηλωμένος σε μια ξένη χώρα, αυτό σήμαινε να θυμάμαι αποσπάσματα από συζητήσεις που είχα με τους μεγαλύτερους της οικογένειάς μου. Με τη ρομαντική μου σχέση σε κουρελιασμένη, σκέφτηκα τις επιτυχημένες ινδικές ιστορίες αγάπης γάμου.
Η ιστορία αγάπης του κανονισμένου γάμου μας
Περιμένετε, όχι, παραμυθένια ιστορία αγάπης στην οικογένειά μου; Αυτή η ερώτηση χτύπησε στους τοίχους του εγκεφάλου μου και μέσα σε ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου, πυροδότησε έναν καταρράκτη αρχαίων αναμνήσεων στο χρώμα της σέπιας. Και τότε ήταν που, περνώντας την άμμο του χρόνου και του χώρου, θυμήθηκα με αγάπη την πρώτη αληθινή ιστορία αγάπης που εκτυλίχθηκε με ένα τράνταγμα στο μυαλό μου. Και, παραδόξως, ήταν μια προγραμματισμένη ιστορία αγάπης γάμου.
Ένιωσα την ίδια δύσπνοια που πρέπει να ένιωθε ο Καίσαρας όταν είδε την αγάπη να ξεπηδά μπροστά του καθώς το περσικό χαλί είχε ξετυλιχτεί στην αυλή του για να αποκαλύψει μια ξεντυμένη Κλεοπάτρα. Άφησα τις ιστορίες της αγάπης μετά το γάμο να ξαναδιηγηθούν καθώς οι εικόνες αναστήθηκαν στο κεφάλι μου. Σχεδόν θυμόμουν τη γιαγιά μου να μου έλεγε για την πρώτη φορά που συνάντησε τον παππού μου. Εκείνη ήταν 15, εκείνος 23. Ήταν εμφανίσιμος και δίκαιος.
Εκείνη, μελαχρινή και σίγουρα όχι καλλονή, είχε ήδη κατακλυστεί από το ταξίδι με το τρένο που έπρεπε να κάνει με τα αδέρφια της για να τον συναντήσει, από τη Δυτική Βεγγάλη στο Ούταρ Πραντές. Ήταν έτοιμη να κατέβει από το τρένο όταν εκείνος, που στεκόταν στην πλατφόρμα, παρατήρησε ότι ήταν ξυπόλητη, αν και τα αδέρφια της φορούσαν παπούτσια.
Της ζήτησε να σταματήσει και όρμησε σε ένα κατάστημα στο σταθμό. Περίμενε μπερδεμένη. Επέστρεψε και την έβαλε απαλά να σηκώσει τα πόδια της καθώς γλίστρησε σε ένα παπούτσι ο καθένας. Το μυαλό μου συνέδεσε εκείνη τη σκηνή με τη Σταχτοπούτα και τον Γοητευτικό Πρίγκιπά της. Κάπως έτσι, είχε μετατραπεί σε μια από τις πιο ρομαντικές ιστορίες γάμου που είχα ακούσει ποτέ.
Αν και οι πεθερικά της επέκριναν την επιλογή μιας μελαχρινής νύφης, εκείνος τους επέπληξε για την επιφανειακή τους προτίμηση για ανοιχτόχρωμο δέρμα.
Από τότε, τα αρσενικά της οικογένειάς μας επιλέγουν πάντα σκοτεινές νύφες, ένα προηγούμενο από τον παππού μου που ήταν δίκαιος, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αν αυτό δεν είναι μια από αυτές τις παραμυθένιες έρωτες μετά από κανονισμένες ιστορίες γάμου, δεν ξέρω τι είναι.
Κάποτε της είπε ότι είχε ερωτευτεί τις απίστευτα μακριές κορδέλες της που έπεσαν μέχρι τα γόνατά της όταν στάθηκε ταλαιπωρημένη και ξυπόλητη στην πόρτα του τρένου. Η γιαγιά Ραπουνζέλ και ο Ιππότης της με λαμπερή πανοπλία. Αυτή η σκηνή του τρένου μεταξύ τους μου θύμισε επίσης τον Raj και τον Simran από το DDLJ.
Αντί να της κόψει τα φτερά μετά το γάμο, την ενθάρρυνε να τελειώσει την εκπαίδευσή της. Όταν η οικογένειά της πέρασε από μια καθοδική σπείρα πλούτου σε κουρέλια, εκείνος στάθηκε δίπλα της όπως ο Ρετ Μπάτλερ στη Σκάρλετ Ο'Χάρα. Πέθανε στα 50, αφήνοντάς την χήρα στα 42, αλλά είχαν ζήσει μια γεμάτη ζωή, πλέκοντας μια αλυσίδα από αιώνιες ιστορίες αγάπης μαζί. Ήταν μια από αυτές τις ιστορίες αγάπης του γάμου που άφησαν πίσω τους την κληρονομιά μιας ισχυρής, μορφωμένης γυναίκας που είχε αγαπηθεί και καλλωπιστεί να φροντίζει μόνη της επτά παιδιά.
Συχνές Ερωτήσεις
Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για γάμο ή γάμο. Εφόσον οι σύντροφοι υποστηρίζουν και αγαπούν ο ένας τον άλλον και διατηρούν υγιή επικοινωνία, θα απολαμβάνουν για πάντα έναν ευτυχισμένο, ικανοποιητικό γάμο.
Εξαρτάται από το πώς χειρίζεσαι τον γάμο σου. Ένας τακτοποιημένος γάμος μπορεί να είναι εξίσου επιτυχημένος με τον ερωτικό γάμο και το αντίστροφο, αρκεί να υποστηρίζετε ο ένας τον άλλον και να είστε ειλικρινείς για τα θέλω και τις ανάγκες σας.
Τεχνικά, ναι. Οι γάμοι στην Ινδία, οι οποίοι είναι κατά κύριο λόγο τακτοποιημένοι, έχουν χαμηλότερο ποσοστό διαζυγίων. Όμως, ενώ υπάρχουν πολλές ιστορίες έρωτας με τακτοποιημένο γάμο, ένα τεράστιο ποσοστό των ανθρώπων στην Ινδία δεν χωρίζει λόγω της κοινωνικής πίεσης και της αμφίβολης οικονομικής κατάστασης των συζύγων τους. Αυτό που κάνει έναν επιτυχημένο γάμο είναι η αγάπη, η υποστήριξη και η ειλικρίνεια, και, εφόσον τα έχετε αυτά, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τα στατιστικά, είτε κανονισμένοι γάμοι είτε όχι.
Όταν τα παιδιά μετακόμισαν έξω, ο γάμος τους ξεκίνησε από την αρχή
Η συνεισφορά σας δεν αποτελεί φιλανθρωπική δωρεά . Θα επιτρέψει στην Bonobology να συνεχίσει να σας προσφέρει νέες και ενημερωμένες πληροφορίες στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε οποιονδήποτε στον κόσμο να μάθει πώς να κάνει οτιδήποτε.
Δεν χρειάζεται να πεις αυτές τις τρεις λέξεις, η αγάπη έχει να κάνει με συναισθήματα. Απλώς το ξέρεις! Η παραπάνω ιστορία τα λέει όλα. Μια πραγματικά γλυκιά και ουσιαστική ιστορία!
Ο κόσμος λέει ότι χρειάζεται χρόνος για να ερωτευτείς σε έναν τακτοποιημένο γάμο, αλλά δεν είναι έτσι σε κάθε περίπτωση. Απλώς οι άνθρωποι δεν το λένε συχνά και απλά συμβαίνει! Σωστά?