۴۰ ساله و مجرد: تعریف مجدد ایده من از مشارکت

چهل ساله بودن و مجرد بودن معمولاً برای هر زنی یک وضعیت تأسف‌بار محسوب می‌شود. من هم در ابتدا از آن وحشت داشتم. بزرگترین ترس من این بود که در چهل سالگی‌ام مردی مهربان و دلسوز در کنارم نباشد. می‌خواستم ازدواج کنم، مادر شوم - تمام نه یارد زندگی‌ام را اینگونه ترسیم کرده بودم. اما اوضاع تغییر کرد و دیدگاه من نیز تغییر کرد.

مجرد بودن در ۴۰ سالگی

در سی سالگی، بعد از یک رابطه، با کلی پرچم های قرمزوقتی اوضاع بد شد، شروع به ارزیابی مجدد زندگی‌ام - وضعیت فعلی‌اش و اولویت‌های زندگی‌ام - کردم. از شغلم راضی نبودم. در کشوری زندگی می‌کردم که با ذهن، بدن یا روحم سازگار نبود. لندن در بهترین حالت - چه از نظر مردم و چه از نظر آب و هوا - سرد، مرطوب و خاکستری بود! انگلستان به من معاش مادی داده بود، از شغل‌های مختلفم در آنجا چیزهای زیادی یاد گرفته بودم؛ چیزهای دوست‌داشتنی زیادی داشتم که می‌خواستم و یک آپارتمان عالی در یک نقطه فوق‌العاده از شهر داشتم. اما زندگی در لندن مرا تحلیل برد و آن چیزی نبود که می‌خواستم.

با پشت سر گذاشتن یک شغل پردرآمد به عنوان تحلیلگر سیاسی، وسایلم را جمع کردم و به ساحلی آفتابی در فرانسه نقل مکان کردم تا رمان‌نویس شوم. مطمئناً از این تغییر شغلی شدید وحشت داشتم، اما عمیقاً باور داشتم که این تغییر در زندگی‌ام مرا شادتر خواهد کرد. و در نهایت، منجر به جذب مردی خواهد شد که بتوانم تمام عمرم را با او بگذرانم. در ۳۶ سالگی، احساس کردم که از تجربیات زندگی‌ام درس گرفته‌ام، مسیرم را اصلاح کرده‌ام و اکنون در مسیر یک زندگی کامل، سرشار از امنیت و آسایش هستم. ها!

خواندن مرتبط: ۱۰ چیزی که فقط افراد مجرد با آن ارتباط برقرار می‌کنند!

وحشتِ مجرد بودن به عنوان یک زن چهل ساله مرا فرا گرفت

با اینکه در کشور زیبایی مثل فرانسه بودم و بالاخره کاری را که می‌خواستم انجام می‌دادم، چیزی به ذهنم رسید. متوجه شدم که زندگی‌ام هنوز آن چیزی نیست که برایش نقشه کشیده بودم. شوهر مهربان و خوش‌برخوردم کجا بود؟ و دو فرزندمان کجا بودند؟ آیا این‌ها قرار بود در زندگی من به واقعیت تبدیل شوند؟

شش ماه مانده بود که چهل ساله شوم و در آستانه‌ی حمله‌ی پانیک بودم. مجرد بودم، هنوز نویسنده‌ای در حال تقلا و مطمئن نبودم که حقوق بعدی‌ام از کجا می‌آید. متوجه شدم که باید باورها و نگرش‌هایم را در مورد مجرد بودن دوباره ارزیابی کنم و به مسیر چشم‌انداز و اهدافم برگردم.

در اواسط سی سالگی بالاخره تسلیم شدم و پذیرفتم که مادرم مرا با یک پسر آشنا کند. افرادی که از آن زمان با آنها آشنا شده بودم، با هم سازگار نبودند، هیچ ظرفیتی برای هوش یا ... نداشتند. گفتگوی انگیزشیو این فقط ایده من را در مورد ازدواج به عنوان یک حبس ابد تقویت می‌کرد، نه پیوندی که چشم‌انداز ساختن چیزی معنادار با کسی که بتواند مرا درک کند را فراهم کند. به من توصیه شد که انتظاراتم را پایین بیاورم، به خصوص به عنوان یک زن مجرد ۴۰ ساله.

مجرد بودن در ۴۰ سالگی به من می‌آید

چهل ساله بودن و مجرد بودن دلیلی برای حمله پانیک نیست. من الان دارم این را یاد می‌گیرم. اخیراً به این نتیجه رسیده‌ام که ممکن است برای ازدواج مناسب نباشم، اما اشکالی ندارد. فقط باید با خودم صادق باشم و اعتراف کنم که می‌خواهم زندگی‌ام را با یک همراه یا شریک زندگی‌ام، اما با شرایط خودم، به اشتراک بگذارم. 

کاری که باید انجام دهم این است که برداشتم را از اینکه یک رابطه می‌تواند چگونه باشد، تنظیم کنم. داشتن یک همراه زندگی فقط به معنای ازدواج یا، در واقع، داشتن یک ... نیست. رابطه زندهمدتی طول کشید، اما اکنون در حال پذیرش این هستم که می‌توانم در مکان‌های جداگانه (نه لزوماً شهرها) رابطه‌ای رضایت‌بخش داشته باشم، حتی در حالی که هنوز تا حد امکان با کسی که عمیقاً به او اهمیت می‌دهم، شریک هستم، کسی که حمایت عاطفی مورد نیازم را فراهم می‌کند، محبتی را که آرزویش را دارم و به من اجازه می‌دهد همان را جبران کنم.

اگر از من بپرسید «آیا در دهه چهل زندگی‌ات پذیرای قرار گذاشتن با کسی هستی؟»، بی‌پرده می‌گویم. چیزی که دیگر پذیرایش نیستم، این است که با کسی که ایده من از یک رابطه را برآورده نمی‌کند، کنار بیایم. اگر مجبور باشم، فقط می‌توانم صبر کنم.

خواندن مرتبط: ۹ راه برای مستقل بودن در یک رابطه عاشقانه

زنان مجرد بالای ۴۰ سال باید این را بشنوند

این همچنین به معنای تصدیق و زندگی کامل با این واقعیت است که من یک فرد قوی هستم، زن مستقل کسی که ۴۰ سال دارد و مجرد است و آگاهانه تصمیم گرفته است که ایده‌ی مردسالارانه‌ی ازدواج و مشارکت را رد کند؛ کسی که باید تعریف خودش از امنیت - مالی و غیره - را بدون ارجاع به هیچ مردی در زندگی‌اش پیدا کند. 

این چیز جدیدی نیست. زنانی قبل از من آمده‌اند و راه را هموار کرده‌اند، اما نه زنانی که قبلاً ملاقات کرده یا شناخته باشم. من در جستجوی این زنان هستم، متقاعد شده‌ام که آنها وجود دارند، و به دنبال راه‌های جدیدی برای بودن در جهان هستم که واقعاً از من، کارم، میراثم و رویاهایم حمایت کنند. من در حال کشف معنای خلق چیزی از خودم هستم و می‌خواهم همه زنان مجرد بالای ۴۰ سال دیگر با من همراه شوند.

خواندن مرتبط: 7 کاری که یک دختر قبل از ازدواج باید با بهترین دوستش انجام دهد

منظورم واقعاً این است که می‌توانم چهل ساله باشم و به جای فرزند، هنر خلق کنم، به جای همسر، با خانواده و دوستانم روابطم را پرورش دهم، و به شیوه‌ای که خودم تعریف می‌کنم و با مردی که برایم مهم است، مذاکره می‌کنم، شریک زندگی‌ام باشم، مردی که مرا همانطور که هستم دوست داشته باشد. زنان در دهه چهل زندگی‌شان، به حرف من گوش دهید. وقت آن رسیده که چهره توانمندسازی را به شیوه‌ای که می‌خواهیم تغییر دهیم!

سخن نهایی

مجرد بودن در ۴۰ سالگی می‌تواند زمان رشد شخصی و خودشناسی باورنکردنی باشد. این فصل را با آغوش باز بپذیرید، انتظارات خود را از عشق و مشارکت دوباره تعریف کنید و شادی خود را در اولویت قرار دهید. مشاوران ما می‌توانند به شما کمک کنند ارزش‌هایتان را بررسی کنید، به نگرانی‌هایتان در مورد رابطه‌تان بپردازید و چه مجرد باشید و چه در یک رابطه‌ی عاشقانه، یک زندگی رضایت‌بخش بسازید.

۱۲ کاری که مردان مجرد باید انجام دهند

نکات مؤثر در مورد نحوه صحبت با زنان مجرد بدون ایجاد رنجش

چرا مجرد هستم؟ 10 دلیل که ممکن است هنوز مجرد باشید

کمک شما به منزله کمک خیریه نیست اهداءاین امر به Bonobology اجازه می‌دهد تا در راستای کمک به هر کسی در جهان برای یادگیری نحوه انجام هر کاری، به ارائه اطلاعات جدید و به‌روز برای شما ادامه دهد.

روند تحریریه ما را ببینید

با هیئت بررسی ما ملاقات کنید

بازخورد را به اشتراک بگذارید

بازخورد شما چیست؟

×

مفید گزارش یک خطا دیگر

ارسال