Ο ναός στην Κεράλα όπου τα τρανς άτομα συναντιούνται για να γιορτάσουν

(Τα ονόματα άλλαξαν για την προστασία της ταυτότητας)

Το φεστιβάλ cross-dressing για άνδρες στην Κεράλα

«Είναι εντάξει οι πιέτες;» Ο Ρέντζι ρώτησε για τελευταία φορά πριν βγει από το πράσινο δωμάτιο. Έλεγξε τον εαυτό του στον καθρέφτη. Φορούσε ένα βυσσινί σιφόν σάρι, με παγιέτες πάνω. Το πρόσωπό του έλαμπε περισσότερο από χαρά παρά λόγω του chamayavilakku κουβαλούσε.

Ο Renji ήταν ένα τρανς άτομο από το Palakkad της Κεράλα.

Συμμετείχε στο chamayavilakku στον ναό Kottankulangara, Kollam, Kerala για έβδομη φορά. Μια γιορτή, μια προσφορά, από άντρες όλων των ηλικιών, διασταυρούμενοι ως γυναίκες. Στολίστηκαν με κοσμήματα και ομόρφυναν τα πρόσωπά τους με παχύ μακιγιάζ. Οι άνδρες το έκαναν ως ευχαριστία για τις ευλογίες της θεάς Βαναντούργκα.

Σχετική ανάγνωση: Πέντε συναρπαστικές ιστορίες για την Bahuchara, τη θεότητα των τρανσέξουαλ και την αρρενωπότητα

Εορτασμός της θεάς Vanadurga

Ο θρύλος λέει ότι βοσκοί που ξεκουράζονταν στην περιοχή προσπάθησαν να σπάσουν μια καρύδα σε έναν βράχο και ο βράχος άρχισε να αιμορραγεί. Μια μεταγενέστερη devaprashnam αποκάλυψε την παρουσία της θεάς Vanadurga στην περιοχή και χτίστηκε ένας ναός για αυτήν. Αγελάδες ντυμένοι γυναίκες έκαναν τα pooja την πρώτη φορά. Αυτό έχει οδηγήσει στο έθιμο του chamayavilakku πραγματοποιείται δύο ημέρες κάθε χρόνο σύμφωνα με το ημερολόγιο της Μαλαγιαλάμ. Τρανς άτομα από όλη τη χώρα συνωστίζονται στο ναό κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ημερών. Στην πραγματικότητα, περιμένουν τις μέρες του chamayavilakku.

Ήταν εκείνες οι μέρες που τους επέτρεπαν να επιδεικνύουν την ταυτότητά τους, τον αληθινό τους εαυτό, ασύστολα.
Υπήρχαν χιλιάδες σαν τον Ρέντζι από διάφορα μέρη της Ινδίας, ενωμένοι στο βασίλειο του Θεού. Οι στιγμές ήταν σαν επιστροφή στο σπίτι για αυτούς, που πρέπει να ζήσουν κρύβοντας τις επιθυμίες τους από την κοινωνία. Γέλασαν, μίλησαν, αναβίωσαν τη φιλία τους και χώρισαν με την υπόσχεση να ξανασυναντηθούν.

Οι άλλοι, όπως κι εγώ, ξαφνιάστηκαν και συγχρόνως μπερδεύτηκαν με την έκστασή τους.

Δεν θέλεις selfie;

«Φαίνεσαι όμορφη», είπε ο φίλος του Charumani από την Άντρα Πραντές με μια λάμψη αγάπης στα μάτια. Γέλασαν και οι δύο και έφυγαν, αγνοώντας τον μαγεμένο επισκέπτη, εμένα.

«Ήθελα να σου μιλήσω», είπα τρέχοντας πίσω τους.

Σταμάτησαν και οι δύο και με κοίταξαν με ένα χαμόγελο κρυμμένο πίσω από τα χείλη τους. Μια αδικαιολόγητη ντροπή, χωρίς λόγο, μπήκε μέσα μου. Με κοροϊδεύουν; Έμεινα σιωπηλός για μια στιγμή, καθώς ήξερα ότι μπορεί να τραυλίσω πριν από την επόμενη πρόταση.

Ίσως είμαι ο πρώτος άνθρωπος που ήθελε να μιλήσει μαζί τους. Οι περισσότεροι ήθελαν μια selfie. Προφανώς, η κοινωνία ήταν πάντα περίεργη για τους ανθρώπους που δεν ακολουθούσαν τις επιταγές της. Αυτοί οι τρανς άνθρωποι αποφάσισαν να βαδίσουν τον δρόμο που επιθυμούσαν, τον δρόμο της αγάπης. Θα μπορούσαν να το έχουν κρύψει από τους άλλους, αλλά δεν ήταν έτοιμοι για αυτό.

«Μόνο μίλα!» Ο Ρέντζι γέλασε. «Δεν θέλεις selfie;»

Είμαστε αντικείμενα διασκέδασης

«Οι άνθρωποι συνήθως δεν μιλούν μαζί μας, θέλουν μόνο selfies», πρόσθεσε ο Charumani. «Είμαστε αντικείμενο διασκέδασης. Δεν έχεις δει κλόουν στο τσίρκο;»

«Ακόμα κρατάς κακία ενάντια στην κοινωνία φαίνεται». Κούνησα το κεφάλι μου. «Πολλοί από την κοινότητά σας έχουν επιτύχει μεγαλύτερα ύψη. Υπήρξαν εμφανείς αλλαγές στον τρόπο που σας βλέπει η κοινωνία. Και σημαντικές τροποποιήσεις στους κανόνες για να σας φιλοξενήσουν ως μέρος της κοινωνίας».

«Αυτό είναι αλήθεια», συμφώνησε ο Ρέντζι. «Αλλά μπορεί να χρειαστεί άλλη μια δεκαετία, τουλάχιστον, για να μας αντιμετωπίσουν πολλοί στην κοινωνία ως κανονικοί άνθρωποι».

Δεν είχα καμία απάντηση σε αυτό. Μιλήσαμε περίπου μισή ώρα, πριν ενωθούν με τους φίλους τους από άλλα μέρη της χώρας. Ο Ρέντζι μου σύστησε ένα ζευγάρι τρανσέξουαλ, τον Ραμάνα και τον Βισβά. Είναι μαζί από το 2001. Προς έκπληξή μου, δεν ήταν το μόνο ζευγάρι εκεί.

Ο Ρέντζι μου σύστησε τουλάχιστον μια ντουζίνα από αυτές.

Η κοινωνία απέχει ακόμη πολύ από το να τα αποδεχτεί

Τότε ο Ρέντζι μοιράστηκε ένα μυστικό, «Θα αρχίσουμε να μένουμε μαζί σύντομα, ο Τσάρου και εγώ». Έκλεισε το μάτι. Η ανόθευτη ηδονή καθρεφτίστηκε στο πρόσωπό του. Ο Charumani έπιασε το δεξί του χέρι με ένα στοργικό χαμόγελο.

«Θα παντρευτείς;» Ανασήκωσα τα φρύδια μου.

Γέλασαν και οι δύο υστερικά. Μπορούσα να καταλάβω πόσο ανόητη ήταν η ερώτησή μου. Ποια είναι η ανάγκη των κοινωνικών εθίμων όταν είναι μαζί από καρδιάς; Από την άλλη, η κοινωνία θα εγκρίνει τον γάμο τους; Ξαφνικά θυμήθηκα ότι ζούμε σε ένα έθνος όπου το Τμήμα 377 της IPC εξακολουθεί να τιμάται.

Δεν είναι καιρός να αλλάξουμε τις σκέψεις μας, τη στάση μας, απέναντί ​​τους;

Η συνεισφορά σας δεν αποτελεί φιλανθρωπικό ίδρυμα δωρεά. Θα επιτρέψει στη Bonobology να συνεχίσει να σας φέρνει νέες και ενημερωμένες πληροφορίες στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε οποιονδήποτε στον κόσμο να μάθει πώς να κάνει οτιδήποτε.

Δείτε τη διαδικασία σύνταξης

Γνωρίστε την κριτική επιτροπή μας

Κοινή χρήση σχολίων

Ποια είναι τα σχόλιά σας;

×

Βοηθητικός Αναφορά σφάλματος Άλλα

Υποβολή