Mir konnten net bestueden wéinst der Famill "Éier"

Et war en niwwelegen, kale Januarmoien zu Delhi, wéi ech um Fluchhafen ukomm sinn fir op mäi Fluch op Mumbai ze kommen. An der Schlaang stoe fir mäi Boarding Pass ze sammelen, hunn ech eng Dame gemierkt, déi ech geduecht hunn, ech kennen ganz gutt.

Ech hat hiert Gesiicht bis dohinner net richteg gesinn, mee sot mir, hallef vun Opreegung an hallef vun Bewonnerung: „Et muss si sinn; well d'Ähnlechkeeten sinn ze vill fir eng aner Persoun ze sinn.

Véier Joer méi spéit hu mir eis erëm getraff

A wéi si sech deemools zréckgedréit huet, hunn eis Ae sech schlussendlech begéint. No wéi laang hu mir eis gesinn? War et wierklech véier Joer? Et war wéi Éiwegkeet fir mech. Mir hunn eis just weider gekuckt, wahrscheinlech ze laang fir déi aner an der Schlaang, wéi den ongedëlleg Mann, deen hannert mir stoung, ugefaang huet mech ze proppen virzegoen. Ech geplënnert virun, an esou huet si, zesumme mat der Schlaang, mee meng Gedanken direkt e puer Joer wandert zréck.

"Wéi vill si fir mech bedeit!" Ech geduecht mir. Ech konnt mäi Liewen ouni hatt net gär hunn, an dunn war et véier Joer, datt ech hatt gesinn oder mat hatt geschwat hunn. Méiglecherweis 'virugoen', wéi se soen, ass d'Liewen. Awer hat ech hatt wierklech hannerlooss?

Net méi datselwecht Gefill

Si hat hire Boarding Pass gesammelt an huet zéckt op mech gewaart. Ech war ängschtlech op meng Tour gewaart. Ech wollt mat hatt schwätzen, verzweifelt. Wéi mir do nëmmen e puer Schrëtt ausser stoungen, hunn ech gemierkt wéi wäit mir eigentlech vuneneen ewech geplënnert sinn. Dat Laachen, déi Wärterheet an eiser Begréissung wann een sech géigesäiteg gesinn an dee Freed an eisen Aen an dat Fréijoer an eise Féiss wann zesummen - alles schénge verschmiert ze sinn.

Endlech, nodeems ech mäi Boardingpass gesammelt hunn, sinn ech bei hatt gaang. Ech hunn e Laachen gepackt an e liichtschwaache "Hallo" ass vu menge Lippen erauskomm, dee mat engem méi schwaache "Hallo" vun hatt begéint gouf. Et huet sech sou surrealistesch gefillt - ech erënnere mech kaum datt ech mech wéi Bekannten begréisst hunn. Si muss och datselwecht gefillt hunn, ech si ganz sécher.

Erënnerungen vun der Léift

Eis ausgestreckt Hänn hu sech awer fir e knaschtege Handschlag getraff, an op eemol huet si eppes gemierkt: d'Armbandsuhr, déi ech unhat. Et war dee selwechte bloe Gürtel, dee si mir geschenkt huet op mengem Gebuertsdag, nodeems mer ugefaang hunn eis ze gesinn, déi schwaach Täschegeld ze spueren, déi aus hirem Heem koumen.

"Firwat hutt Dir dës deier Handgelenk kritt, wann Dir wësst datt ech et haassen se ze droen an et mat mengem Handy ze verwalten d'Zäit ze kontrolléieren", hunn ech hir gesot wéi si hire Kaddo ëm mäi Handgelenk gebonnen huet.

"Ech weess. Awer soulaang ech eppes gesinn, wat Dir undoen, nëmme well ech dech wëll, ech weess datt Dir mech gär hutt," huet si geäntwert.

Zënter dem Dag wou hatt et mir geschenkt huet, sinn ech ganz besonnesch gewaart et unzedoen ier ech doheem fortgaange sinn.

Mir waren esou ähnlech: déi selwecht Mëttelklass Erzéiung hunn, ähnlech gär an net gär, aus dem selwechten Deel vum Land kommen, a Freed un deene klenge gléckleche Momenter, déi mir zesummen gedeelt hunn, an net vill vum Liewen erwaarden. Mir wollten sécherlech matenee sinn.

Related Reading: Lafen fort zesummen: Parimala Jaggesh

Eng onbriechbar Barrière

Awer dunn huet eis eppes getrennt - mir hunn zu verschiddene Kaste gehéiert. Wéi d'Noriichte vun eiser Bonhomie hir Heem erreecht hunn, waren déi männlech Membere vun hirer Famill rosen. Ech war enges Daags aus mengem Collegecampus erausgaang wéi ech op eemol e gewësse Batchmate vu mir gemierkt hunn op mech op eng Grupp vu véier oder fënnef Leit ze weisen. Awer wéineg hunn ech mir virgestallt wat mech gefall ass. Dee Grupp vu Leit ass op mech gerannt an huet ugefaang mech schwaarz a blo ze schloen. Ee vun hinnen huet mech um Halsband vum Buedem opgeholl a gewarnt: "Bleift ewech vu menger Schwëster, soss wäert ech dech nach meng Schwëster weder erspueren."

Dunn huet et mech lues a lues opgefall firwat de plötzlechen Attentat entstanen ass. Mëttlerweil ass d'Radhika (dat war hiren Numm) gelaf, frantesch, an huet d'Hänn vun hirem Brudder aus mengem Halsband befreit, an huet him weider gefrot fir fort ze goen.

Si koum zréck mat Plooschteren

Dat Tëschefall huet souwuel vun eis rattelt. Mee mir waren décidéiert: mir wäerten net gekacht ginn. Mir sinn weider zesummen. Wéi och ëmmer, eppes iwwer hatt huet mech onwuel gemaach: well si war net méi selwer a menger Gesellschaft. Eppes war falsch, ouni Zweifel, an de Grond war fir mech och net schwéier ze iwwerzeegen: eis Relatioun hat net d'Zustimmung vun hirer Famill, d'Konsequenz vun där ech gelidden hat. Awer wat mech schockéiert an deelweis och ergerrt huet, war d'Plooschteren op hirem Gesiicht, den Hals an ënner hiren Aen ze gesinn, wéi si vun enger kuerzer Visite doheem zréckkoum.

"Huet eis Relatioun dëst bruecht?" Ech hunn hatt gefrot, méi aus Iwwerzeegung wéi aus Inquisitivitéit.

Si huet roueg gehalen an ech krut meng Äntwert. Ech wousst datt ech eppes maache muss ier d'Saachen aus der Hand goen.

Ech hunn meng Elteren geschwënn vertraut. Si woussten iwwer Radhika, awer net wierklech alles iwwer eis Relatioun: datt ech hatt als meng Perspektiv Liewenspartner gesinn.

Meng Elteren, gebuer a bruecht an enger moderner indescher Stad, hu keng Suergen iwwer eis Kaste anescht.

Meng Elteren, gebuer a bruecht an enger moderner indescher Stad, hu keng Suergen iwwer eis Kaste anescht. Tatsächlech hu si sech och net gestéiert doriwwer ze froen. Mee si waren dogéint, mech direkt ze bestueden, well ech deemools net verdéngt hunn, a soten: „Sot eis, wéi ee Jong aus der Mëttelschicht sech bestuet ouni ze verdéngen. Dir studéiert nach ëmmer a kënnt net d'Verantwortung vun enger anerer Persoun iwwerhuelen, "sot se.

Related Reading: Ass et besser jonk ze bestueden oder wann Dir méi al sidd wéi 30?

Solle mir entgoen?

Si ware richteg. Awer de Grond firwat ech probéiert hunn sou séier wéi méiglech ze bestueden ass datt ech Radhika net méi a méi Schmerz gesinn konnt. Mir hu souguer geduecht fir ze elpen, obwuel mir ängschtlech sinn wéi e Liewen ze managen. Awer verzweifelt wéi mir waren, hu mir geplangt en Owend ze flüchten.

Dee selwechte Moien, deen Dag wou mir geplangt haten ze flüchten, koum eng eeler Dame no mech an der Ënnerkunft nofroen, an där ech opgestallt gi sinn. vu menge Frënn hätt hir einfach riicht.

"Meng jéngere Schwëster gouf ëmbruecht wéi si ouni d'Zoustëmmung vun der Famill bestuede wollt", sot eng siichtbar agoniséiert Mamm vum Radhika.

"Ech wëll net datt datselwecht Schicksal meng eenzeg Duechter fällt," sot si a briechen.

Pain wéi ech d'Dame gesinn hunn kräischen, eppes bannent mir war ausernee gebrach. Ech war net bewosst vun eppes wat "Éieremord" genannt gëtt. Natierlech, wéi 'Éier' duerch esou Morden restauréiert oder opgehuewe gëtt, ass fir mech nach ëmmer onbestänneg.

Fir eis Famill

Also deen Owend, wou mir geplangt haten ze flüchten, zerräissend Aen an häerzlech gebrach, hunn ech an de Radhika tatsächlech e Verspriechen geholl: "Wéi eis Bezéiung d'Ursaach vu Péng fir eis a vill Suergen ass, sollte mir dëst ophalen ".

Bannent engem Mount ware mir aus der Fachhéichschoul an zënterhier hunn eis ni matenee gesinn oder geschwat, bis selbstverständlech déi zoufälleg Versammlung um Fluchhafen.

Nodeems mir eis gesat hunn an op den Depart gewaart hunn, huet op eemol dem Radhika säin Telefon an der Portemonnaie gepäift, déi si gehal huet. Si huet et ausgedréckt, a wéi si hiren Handy erausbruecht huet, sinn op eemol zwee kleng Stécker Pabeier op de Buedem gefall. Ech hunn mech geknéit fir se opzehuelen an hunn direkt gemierkt wat se waren: d' Busticketen vun der éischt Rees datt mir an engem lokal Bus ënnerholl. Wéi kann ech dee klenge Busfahrt vergiessen: well am Duerchschnëtt vum Chaos an dem Däiwel am Bus, hunn ech hir gesot wat si wierklech fir mech bedeit. Ech hunn hatt deemools net wierklech proposéiert, awer hunn et erkennbar gemaach datt ech an hatt verléift war, trotzdem.

"Ech wäert se no bei mir halen als Erënnerung un eis éischt Rees zesummen," hat si gesot, de Busticket vu mir ewechgerappt.

Lénks mat Erënnerungen

Wéi ech déi zerräissen, kleng Stécker Pabeier opgeholl hunn an hir zréckginn hunn, huet si nach um Telefon geschwat, awer op eemol ass ofgelenkt a meng Ae gekuckt. D'Persoun op der anerer Säit vum Telefon huet gejaut fir hatt ze kréien Opmierksamkeet zréck. Ech konnt d'Stëmm vun enger Dame héieren, wahrscheinlech eng Alter. Genee wéi deemools, huet si och dës Kéier déi Tickete vu mir ewechgerappt a séier an hire Portemonnaie geluecht an duerno de Portmonni gezappt, huet en Erliichterungszuch opgehuewen. An dunn ass si weider mat hirem Uruff, anscheinend ofgelenkt.

Wéi ech mech erëm nieft hatt gesat hunn, ass et mir ouni Zweifel opgetrueden: "Mir sinn fortgaang, awer maachen eis ëmmer nach en Deel vun eiser Rees."

Related Reading: 8 Bezéiungsproblemer, déi vu Koppele mat groussen Altersdifferenz konfrontéiert sinn

Finale Schied

D'Barrièren vun "Famill Éier" iwwerwannen kann eng schwiereg an Erausfuerderung Rees ginn. Wéi och ëmmer, et ass méiglech Léift a Gléck op Ären eegene Begrëffer ze fannen. Andeems Dir Ënnerstëtzung sicht, fir Iech selwer opstinn, an Äert eegent Wuelbefannen prioritär ze setzen, kënnt Dir vu kulturellen Erwaardungen befreien an eng erfëllend Bezéiung opbauen. Entdeckt Strategien fir d'Erwaardunge vun der Famill ze navigéieren a gesond Bezéiungen ze bauen. Sichen eis professionell Hëllef.

7 Filmer déi eng Koppel solle zesummen kucken!

Ech hat eng Virléift op eng eeler Fra an et huet mech geännert

Wann de jonke Jonggesell mat der Lonely Housewife

Äre Bäitrag ass net eng karitativ Organisatioun Don. Et erlaabt d'Bonobology Iech weider nei an aktuell Informatioun ze bréngen an eiser Verfollegung fir jidderengem op der Welt ze hëllefen ze léieren wéi alles ze maachen.

Gesinn Eis Editorial Prozess

Trefft eise Bewäertungsrot

Deelen Feedback

Wat ass Äre Feedback?

×

hëllefräich Rapport e Feeler aner

Schéckt