10 powodów, dla których queerfobia pochodzi z wnętrza domu

Minęły 32 lata, odkąd Światowa Organizacja Zdrowia odtajniła homoseksualizm jako zaburzenie psychiczne. 32 lata. To mój wiek. To tak, jakbym urodził się w tym brutalnym przebudzeniu i jako osoba queer nie jestem już formalnie uważany za osobę chorą psychicznie ze względu na moją seksualność. Hm, dzięki, przywódcy świata? Ale tutaj jest więcej. Trzy lata temu WHO w końcu się obudziła i oświadczyła, że ​​nie będzie już klasyfikować transpłciowości jako zaburzenia psychicznego. 3 lata. Cóż, szczęśliwego IDAHOBIT (Międzynarodowy Dzień Przeciw Homofobii, Bifobii, Interseksizmowi i Transfobii) dla nas wszystkich!

Nie da się odrzucić długich cieni tego, co takie queerfobiczne* „diagnozy” oraz powszechne piętna społeczno-kulturowe i medyczne wyrządziły postrzeganie, prawa i codzienne bezpieczeństwo mojej społeczności. Liczby te są jednym z głównych powodów, dla których ja, podobnie jak wiele osób ze społeczności LGBTQIA+, mocno wierzymy, że queerfobia pochodzi z wnętrza domu.

Dlaczego queerfobia jest szkodliwa

WSZYSCY jesteśmy produktami systemu, który umożliwia i pielęgnuje queerfobię. Do tego stopnia, że ​​ludzie ze społeczności walczą ze zinternalizowaną homofobią i bifobią oraz zinternalizowaną transfobią, zanim w pełni pogodzą się z czymś tak prostym, jak seksualność czy płeć.

Wbrew powszechnej opinii nasza tożsamość nie jest skomplikowana. W idealnym przypadku bycie osobą biseksualną powinno być tak proste, jak bycie osobą heteroseksualną, a bycie osobą transpłciową powinno w idealnym przypadku być tak proste, jak bycie osobą cis. Ale tak nie jest ze względu na to, jak nasze tożsamości są marginalizowane, niewidoczne, napiętnowane, fetyszyzowane, zagrożone, dyskryminowane i kryminalizowane przez bardzo ciszeteronormatywne społeczeństwo.

Kiedy mówisz osobie queer, że ma problemy, bo jest queer, zapominasz, że te problemy wynikają z szerzącej się queerfobii – a nie z naszej tożsamości. Każdy będzie przechodził przez trudne chwile lub zmagał się z problemami ze zdrowiem psychicznym, gdy społeczeństwo jest celowo nastawione przeciwko niemu. Również w obrębie społeczności osoby cis queer mają długą drogę do przebycia, zanim nauczą się być sojusznikami osób transpłciowych, niebinarnych (ENBY) i interpłciowych.

Dlatego takie dni jak Międzynarodowy Dzień Przeciw Homofobii, Bifobii, Interseksizmowi i Transfobii są ważne, abyśmy pamiętali o różnych formach queerfobii, które istnieją na zewnątrz i wewnątrz społeczności.

Powiązane czytanie: Wyszedłem, ale moja rodzina schowała się w szafie

Równe prawo do małżeństwa i miłości

Według Human Rights Campaign , istnieje tylko 31 krajów (liczba ta mogła ulec zmianie od czasu publikacji), w których małżeństwa osób tej samej płci są legalne. Dla porównania, na świecie jest ich około 200. Co więcej, te 31 krajów nie jest odpornych na queerfobię.

Moja cishetowska przyjaciółka niedawno wyraziła szok tą liczbą i powiedziała: „Jak sobie radzisz z tym, że nie możesz poślubić kogoś, kogo kochasz? Zapomnij o małżeństwie. Nawet nie możesz wyrażać swoich uczuć komuś, kogo kochasz , ani rozmawiać o swoich zainteresowaniach czy sympatiach bez strachu – nie mam pojęcia, jak to jest. Nie wyobrażam sobie, że jestem aż tak ograniczona, nie tylko społecznie, ale i prawnie. To, w połączeniu z homofobią, musi być bolesne i niezwykle stresujące”.

Powiązane artykuły: Jak sprawić, by był tobą zafascynowany: 21 sprytnych wskazówek

Tak. Tymczasem ciszetom trudno jest używać języka neutralnego pod względem płci w domu i w miejscu pracy. I wszędzie potrzebują binarności płci (mężczyźni i kobiety! Mężczyźni i kobiety!), tak jak potrzebują tlenu. Jak łatwo zamykają powszechne ludzkie doświadczenia w doświadczenia związane z płcią, jak łatwo zapominają o powszechnym istnieniu osób niezgodnych z płcią (GNC), enby i osób różniących się płcią.

Tak więc podczas Międzynarodowego Dnia Przeciw Homofobii, Transfobii i Bifobii porozmawiajmy o gigantycznym queerfobicznym słoniu w pokoju. Oto dziesięć sposobów, w jakie queerfobia wydobywa się z naszych domów. (Ostrzeżenie wywołujące: wzmianka o przemocy fizycznej i seksualnej wobec osób queer, przykłady queerfobii, wzmianka o samobójstwach)

1. Małżeństwa przymusowe

Kiedyś biseksualna przyjaciółka powiedziała mi: „Wiem, że bardziej podobają mi się kobiety i chcę być z kobietą, ale wiem, że ostatecznie wyjdę za mężczyznę, aby uszczęśliwić moją rodzinę. Nie chcę stracić ich szacunku, więc nigdy nie powiem im o mojej seksualności. Potrzebuję, żeby nadal mnie kochali”. Inny przyjaciel, którego rodzice są antygejowscy, został pobity i osadzony w więzieniu przez własną rodzinę pod pretekstem okradzenia ich domu, po tym jak dowiedział się, że powodem, dla którego nie chce poślubić kobiety, jest to, że jest gejem.

Inny przyjaciel uciekł z domu na miesiąc przed ślubem, po tym jak przez lata desperacko próbował przekonać rodzinę, by nie wydawała go za żonę. Kobieta, która w końcu zaakceptowała, że ​​jest lesbijką, została wydana za mąż z przymusu i teraz regularnie pada ofiarą gwałtu małżeńskiego z rąk męża, bo czy nazwalibyście taki „seks” dobrowolnym?

Powiązane materiały: Jak przeprosić chłopaka za pomocą SMS-a

Członkowie rodziny Cishet są brutalni, jeśli chodzi o spełnianie własnych marzeń poprzez dzieci. Wychowują nas, przygotowując do małżeństwa z płcią przeciwną. Ilu z nas musiało słyszeć historie o tym, że po osiągnięciu pewnego wieku mamy zostać oddani mężczyźnie i ilu chłopców wychowywało się w przeświadczeniu, że powinni być dobrymi mężami dla swoich żon?

Czy zdarzyło się kiedyś w naszym dzieciństwie, że rodzice używali języka neutralnego pod względem płci, mówiąc o przyszłych partnerach dziecka? Nie. To domniemanie domyślnej heteroseksualności jest heteronormatywnością. Jest toksyczny i występuje praktycznie w każdej rodzinie w różnym stopniu. Nie możemy poślubiać osób, które kochamy, ponieważ nasze małżeństwa nie są uznawane przez prawo. Zamiast tego jesteśmy zmuszani do zawierania małżeństw pozbawionych miłości w imię naszych rodzin i ich „honoru”.

Powiązane materiały: Jestem gejem, żonatym i dążę do równości – dlaczego małżeństwa osób tej samej płci powinny być legalne

2. Kpina, potępienie, milczenie

Kim jest kobieta w związku? Kto jest mężczyzną? Jak wy wszyscy uprawiacie seks? To nie jest prawdziwy seks. Prawdziwym seksem jest tylko seks z penisem w pochwie. Jak będziesz mieć dzieci? Podoba ci się, bo wygląda jak mężczyzna. Lol, spójrz, trzymają się za ręce, jakie to gejowskie. (Tak, to gejowskie, ciszeci zapominają, że „lubimy” być gejami). Jakie masz genitalia? Kiedy będziesz mieć operację?

Jestem biseksualna i słyszałam, jak ludzie namawiają osoby biseksualne do wyboru strony, jakby płeć była dwutorowa. Mówią o nas, że jesteśmy chciwe, zagubione, nieodpowiedzialne i nielojalne. Niektórzy odrzucają osoby biseksualne jako partnerów, bo wierzą, że je zdradzimy. Dziękuję, nieczułym mediom, za narzucanie tego stereotypu. To wszystko jest nieprawdą i stanowi podstawę bifobii.

Powiązane materiały: Planujesz ceremonię zaręczyn? Wszystko, co musisz wiedzieć

Queerfobiczna kpina w ogóle pochodzi także z naszych rodzin. Tak naprawdę pierwszym miejscem kpiny dla większości osób queer jest ich rodzina i antygejowscy rodzice. Wyśmiewają osoby queer, ponieważ nie oduczyły się jeszcze swoich uprzedzeń związanych z płcią. Wyśmiewają się, ponieważ queerowość zagraża podstawom ich cisheteropatriarchalnego społeczeństwa. W milczeniu traktują nas, aby wyrazić swoje rozczarowanie lub obrzydzenie, nie zdając sobie sprawy, że to my jesteśmy nimi rozczarowani.

Poza tym cała historia mediów i filmu zawsze robiła z nas obiekt kiepskich żartów. Obejrzyj film dokumentalny Disclosure (2020) w serwisie Netflix, aby otworzyć oczy na niezliczone sposoby przedstawiania osób transpłciowych i wyśmiewania ich na ekranie od zarania dziejów kina. Ta dehumanizacja pozbawia osoby queer ich godności i ostatecznie okazuje się fatalna.

Powiązane lektury: 30 książek LGBTQ, które warto przeczytać w 2023 roku

3. Przemoc wobec dzieci queer

W czasie izolacji liczba przypadków przemocy domowej na całym świecie wzrosła. Jakikolwiek zakres przemocy w domu nasiliłby się, gdyby sprawcy stale przebywali w domu z osobą marginalizowaną. I tak było z osobami queer. Podczas pandemii osobiście rozmawiałem i zbierałem fundusze dla dziesiątek osób queer (gejów, lesbijek, osób niebinarnych i osób trans), które codziennie doświadczały przemocy emocjonalnej, werbalnej lub fizycznej w swoich domach – tylko dlatego, że są tym, kim są.

Wiele dni podczas lockdownu pękało mi serce, gdy na Instagramie i w relacjach pojawiały się wiadomości o kolejnej osobie queer wyrzuconej z domu lub doświadczającej przemocy ze strony rodziców . „Proszę, przekażcie mi pieniądze, żebym mogła wyprowadzić się z domu, w którym panuje przemoc”, „Muszę poszukać pracy w bezpiecznym miejscu, gdzie nie będę stale nękana, czy ktoś ma bezpieczne miejsce, z którego mogłabym skorzystać przez miesiąc?”, „Potrzebuję pieniędzy, żebym mogła uzyskać opiekę psychiatryczną, której tak rozpaczliwie potrzebuję. Moja rodzina mnie nie wspiera ani się mną nie opiekuje, proszę, pomóżcie”.

Powiązane czytanie: 25 bajek na dobranoc dla dziewczyny

Według raportu , w 2021 roku zamordowano 375 osób transpłciowych i GNC . To tylko zgłoszone przypadki. „Te liczby to zaledwie ułamek rzeczywistości” – twierdzą autorzy raportu. „W większości krajów dane nie są gromadzone systematycznie. Większość przypadków nadal nie jest zgłaszana, a jeśli już, to spotyka się z bardzo niewielkim zainteresowaniem”.

Ponadto, jak wiemy, 15 amerykańskich stanów nałożyło ostatnio ograniczenia na młodzież ubiegającą się o opiekę zdrowotną afirmującą płeć. Jakby tego było mało, zgodnie z tym raportem , ustawy te pozwolą lekarzom na wykonywanie okaleczeń narządów płciowych u interseksualnych niemowląt. Mają one na celu przyporządkowanie ich do kategorii mężczyzn i kobiet – na długo zanim osiągną wiek pozwalający na wyrażenie jakiejkolwiek formy tożsamości płciowej.

Według tego artykułu, operacje interseksualne – z których większość przeprowadza się, gdy dzieci mają poniżej 2 lat – mogą powodować trwałe szkody i prowadzić do blizn, przewlekłego bólu, przewlekłego nietrzymania moczu, utraty czucia seksualnego, sterylizacji, nieprawidłowego określenia płci oraz traumy psychicznej i seksualnej . Czy dostrzegasz, jak nasza queerfobia ma daleko idący wpływ na zdrowie, bezpieczeństwo i sprawczość dzieci, nastolatków i dorosłych?

Powiązane artykuły: 10 sławnych par celebrytów tej samej płci (gejów)

4. Cis-osoby mylą płeć, jakby im za to płacono

Spróbuj błędnie określić płeć osoby cis. Zrób to jeszcze raz i jeszcze raz. Widziałeś, jak reagują? Nie dobrze. Jednak osoby cis często mylą płeć z osobami trans, enby i GNC. Niektórzy robią to celowo. Lub dla „zabawy”, jak wielu niesławnych „komików” stand-upowych. Albo dlatego, że „zbyt trudno” szanować czyjąś płeć. Nie mają problemów z określeniem płci każdego najmniejszego obiektu wokół nich, ale gdy chodzi o pełnowymiarową istotę ludzką, która opowiada im o swojej tożsamości płciowej i zaimkach, nagle słychać świerszcze i zdezorientowane spojrzenia.

Rozumiem, że potrzeba czasu na oduczenie się norm płciowych, ale nie rozumiem odmowy zrobienia tego, bo jest to dla ciebie „niewygodne”. Nauka wzajemnego szacunku powinna przecież być częścią wartości rodzinnych , prawda? Według badania The Trevor Project , młodzież transpłciowa i niebinarna, która deklarowała, że ​​jej zaimki były szanowane przez wszystkich lub większość osób w jej życiu, podejmowała próby samobójcze o połowę rzadziej niż osoby, których zaimki nie były szanowane.

Może powinniście poruszyć kwestię błędnej płci podczas Międzynarodowego Dnia Przeciw Homofobii, Transfobii i Bifobii. Popraw tych, którzy błędnie oceniają członków swojej rodziny, współpracowników lub przyjaciół. Stań w obronie osób odmiennych pod względem płci i osób trans, nawet jeśli nie ma ich w pobliżu.

5. Odległy „sojusz”

Często spotykamy członków rodziny i przyjaciół deklarujących się jako sojusznicy. W końcu jest to jedno z ulubionych zajęć wielu ciszetów. Dzięki temu otrzymają wszystkie nagrody za wykonanie „dobrej pracy” bez ponoszenia odpowiedzialności za ciągłą naukę i korygowanie zachowania. W takich przypadkach mogą udawać, że na pozór wspierają, ale nie przyznają się do istnienia partnera queerowego członka rodziny.

Mogą napisać historię o „kwestii życia osób transpłciowych”, ale nie będą sprawdzać, co dzieje się z ich niebinarnym rodzeństwem. Nie będą pytać, czy ich współpracownicy szanują ich tożsamość i czy potrzebują czegoś w zakresie wsparcia emocjonalnego. Krótko mówiąc, wiele osób queer nie czuje się widzianych, wspieranych i trzymanych przez swoje rodziny. To zaniedbanie wpływa na ich miłość do rodziny, a także na ich zdrowie psychiczne.

Powiązane artykuły: Co może utrudniać partnerom rozmowy o zdrowiu seksualnym?

6. Brak zainteresowania samokształceniem

Musiałam odciąć cisze przyjaciół od mojego życia, kiedy moja prosta prośba, aby nauczyli się mojej tożsamości i społeczności, przez lata nie była traktowana poważnie. Większość moich queerowych przyjaciół przeżyła podobne straty, gdy mieli dość swoich przyjaciół lekceważących ich zmagania (które wynikają z queerfobii) lub nie uczestniczących w ich wyjątkowych radościach lub nie rozumiejących ich.

Chociaż musieliśmy nauczyć się radzić sobie z homofobią, nasi przyjaciele i rodzina nie zadali sobie trudu, aby dowiedzieć się, czym w ogóle jest homofobia i dlaczego jest powszechna jako norma społeczna. Brakuje odpowiedzialności i chęci uczenia się i doskonalenia.

Najgorsze jest to, że wiele ciszetów jest zależnych od osób queer, które je kształcą. Nie rozumieją, że ich pytania przypominają nam o naszej dyskryminacji. Ich pytania czasami nie są pełne szacunku, jak wtedy, gdy pytają nas, jak uprawiamy seks lub o genitalia osoby transpłciowej. Ich pytania są nieustanne i nie możemy być tymi, którzy cały czas wkładają wysiłek emocjonalny, aby ciszeci szanowali nas należycie.

Ich pytania przypominają nam, że dla nich nadal jesteśmy dziwnymi stworzeniami, które należy poddać sekcji, przetworzyć i zrozumieć, a nie ludźmi, którzy po prostu kochają płeć inną niż twoja lub doświadczają naszej płci inaczej niż ty. Cishets często komplikują naszą seksualność i tożsamość płciową, gdy wyraźnie nie ma takiej potrzeby.

7. Wszystko ma płeć

Kiedy pary cishet i heteroseksualne protestują przeciwko nam, mówiąc: „Pozwólcie dzieciom być dziećmi”, mówię im to samo. Tak, dokładnie, pozwólcie dzieciom być dziećmi. Pozwólcie im bawić się zabawkami, które same wybiorą. Pozwólcie im lubić kolory i sukienki, które chcą nosić, i przestańcie narzucać im swoje normy płciowe. Przestańcie mówić małej dziewczynce, że pewnego dnia będzie miała chłopaka lub męża. Przestańcie narzucać dzieciom JAKĄKOLWIEK seksualność lub rolę płciową. To szokujące, że wiele osób w naszych wykształconych rodzinach i kręgach znajomych nadal tak robi.

Używanie słów neutralnych pod względem płci powinno być normą. „Pewnego dnia możesz zdecydować się na partnera. Muszą być dla ciebie dobrzy i kochać cię za to, kim jesteś. Proste, prawda? Od najmłodszych lat mówi dziecku, że może odkrywać, kim jest, i że jesteś jego sprzymierzeńcem i bezpieczną przestrzenią.

Według Narodowego Badania Zdrowia Psychicznego Młodzieży LGBTQ, przeprowadzonego w 2022 roku przez Trevor Project, 45% z 34 000 młodych osób LGBTQ (w wieku od 13 do 24 lat) w Stanach Zjednoczonych poważnie rozważało próbę samobójczą w ciągu ostatniego roku. Mniej niż 1 na 3 młodych osób transpłciowych i niebinarnych uważa, że ​​ich dom jest afirmujący ich płeć. Radzenie sobie z homofobią i transfobią staje się nieodłączną częścią życia wielu dzieci, zwłaszcza gdy to ich własne domy są najbardziej niebezpieczne.

Powiązane artykuły: Jak długo można nie uprawiać seksu w związku?

8. Ukryj queer

Zapomnijmy o dumie. Wiele rodzin wręcz wstydzi się swoich queerowych dzieci z powodu ich płci lub orientacji seksualnej/romantycznej . Niektóre posuwają się nawet do przepraszania za obecność swojego dziecka w obecności innych ludzi. Zależy im na komforcie drugiej osoby, a nie własnego dziecka. Jeśli dziecko chce się pokazać jako wyraźnie odmienne płciowo, wstyd w rodzinie wzrasta, a wraz z nim trauma, której doświadcza.

Od najmłodszych lat uczymy się, jak radzić sobie z homofobią i transfobią i uczymy się, że musimy ukrywać swoje piękne queerowe ja, aby być kochanym i szanowanym. To właśnie sprzyja zinternalizowanej transfobii i zinternalizowanej homofobii. Rodzina powinna nas uczyć, jak w pełni kochać siebie; zamiast tego uczy się nas cenzurować naszą podstawową tożsamość i wyczerpujemy siebie, aby ją uszczęśliwić.

9. „Terapia” konwersyjna

Terapia konwersyjna obejmuje wszelkiego rodzaju praktyki, których celem jest uczynienie osoby queer ciszetą. Krótko mówiąc, „przekształcenie” lesbijki w kobietę heteroseksualną lub kobiety trans w cis-mężczyznę. Krótko mówiąc, robią to, co nienaturalne i nieludzkie.

Wielu toksycznych rodziców i rodzin zmusza swoje dzieci do wizyt u uzdrowiciela, księdza, egzorcysty lub nieetycznego terapeuty, który może „wyleczyć” je z queerowości. W najgorszych przypadkach dziecko jest kierowane na gwałt „korygujący”, gdzie zostaje zgwałcone (za zgodą rodziny) przez osobę, której płeć rodzina uznaje za bardziej odpowiednią dla dziecka. Nie trzeba dodawać, że praktyki te pozostawiają poważny ślad na zdrowiu psychicznym i samopoczuciu danej osoby. Indie zakazały terapii konwersyjnej 3 miesiące temu, w lutym 2022 roku. Zajęło nam to TAK dużo czasu.

Powiązane czytanie: Czego mężczyzna spod znaku Lwa nie lubi w kobiecie, a co mu się podoba

10. Akcja „Bądź pozytywny!” plemię

Powiedziano mi, żebym ignorowała queerfobię i po prostu „cieszyła się życiem” i „była pozytywnie nastawiona”. Bardzo chciałbym to zrobić, jeśli mógłbyś powiedzieć to pracodawcy, który odrzucił mnie ze względu na moją queerowość. Albo powiedz to wynajmującemu, który odmówił przyznania domu mojej transpłciowej przyjaciółce ze względu na jej tożsamość płciową. Albo rodzinie mojego bliskiego przyjaciela, który zmienia ich płeć i nieustannie wywołuje u nich traumę.

Masz queerfobię, jeśli myślisz, że systemową queerfobię można po prostu zignorować. Sprawdź swoje przywileje. Wykonaj cholerną robotę bycia sojusznikiem.

FAQ

Uwagi końcowe

Oto powody, dla których „dom” jest dla wielu osób queer słowem o dużym znaczeniu, abyśmy mogli znaleźć domy w naszych wybranych rodzinach. Mam nadzieję, że w Międzynarodowy Dzień Walki z Homofobią , Transfobią, Bifobią i Interfobią zapoznacie się z tymi wskazówkami i zastanowicie się, do którego z nich się przyczyniliście. Czy to jawnie, czy subtelnie poprzez słowa, zachowanie, politykę, miejsce pracy, relacje i systemy wierzeń. Uczyńmy „dom” bezpieczną przestrzenią dla nas wszystkich.

*queerfobia: słowo to będzie używane na blogu do określenia wszelkich rodzajów dyskryminacji, z jakimi spotykają się osoby queer – homofobia, bifobia, transfobia, interfobia itp.

21 flag LGBTQ i ich znaczenie – dowiedz się, co oznaczają

Jak kochać siebie i swoje ciało niezależnie od społeczeństwa

9 oznak, że Twój bliźniaczy płomień Cię kocha

Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.