Znęcanie się nad dziećmi przez rodziców? Oto, co musisz zrobić

Znęcanie się nad dziećmi przez rodziców nie jest zjawiskiem, które jest nam dzisiaj obce. Być może przymykamy na to oczy, czytając w gazetach o wstrząsających wydarzeniach, ale wiemy, że jest to poważny problem wymagający uwagi.

Przemoc ze strony rodzica to także problem, który łatwo zamiata się pod dywan, ponieważ ofiary są często bezradne. Jest to trudna sytuacja, a podatne na wpływy małe dziecko zwykle nie ma wystarczającej przepustowości, aby szukać niezbędnej pomocy. Oznaki przemocy wobec dzieci można łatwo przeoczyć, ale możemy pomóc Ci je lepiej zrozumieć.

Jak radzić sobie z przemocą wobec dzieci przez rodziców

Akceptacja i radzenie sobie z poważną rzeczywistością przemocy wobec dzieci w domu może być wyzwaniem samym w sobie, zwłaszcza dla rodzica, który jest jej świadkiem. Trauma związana z wykorzystywaniem seksualnym dzieci jest realna, a ta prawdziwa historia potwierdza jej złożoność:

Pierwszy raz zdarzyło się to, gdy nasz najstarszy syn miał osiem lat. Mój mąż zdjął spodenki naszego syna w naszym salonie i dotknął jego penisa. Dokładnie to zbadał. Nasz syn poczuł się bardzo zawstydzony i pobiegł do swojego pokoju. Nie rozumiałam wtedy, że chodzi o znęcanie się nad dzieckiem przez ojca.

Nigdy nie spodziewałam się tak odważnego czynu ze strony mojego skądinąd nieśmiałego męża. Powiedziałam mu, że nasz syn był zawstydzony. Odpowiedział, że jako ojciec musi kontrolować rozwój syna. Patrzyłam na minę mojego męża, będąc w całkowitym szoku. Nie byli to ojciec sprawdzający rozwój syna, ale ktoś, kogo ten czyn bawił. Już wtedy wiedziałem, że coś jest nie tak.

Mamy dwóch synów, którzy mieli wtedy osiem i pięć lat. Często odwiedzał ich pokój i bawił się z nimi, ale za każdym razem, gdy tam przychodził, miałem oko na ich pokój, ponieważ zawsze pieścił chłopców w nieodpowiedni sposób. Zgłaszałem mu tę kwestię, ale on ciągle zarzucał mi, że jestem bardzo ograniczony.

Dwa lata obserwowania ich

Zaniepokoiło mnie to, że przez dwa lata w obrzydliwy sposób dotykał naszego syna, a potem zaczął to robić także z drugim synem. Nasi synowie spali z nami i zauważyłem, że w nocy pieścił ich oboje. Pierwszą rzeczą, jaką zrobiłem, było przeniesienie ich do wspólnego pokoju.

Miałem dylemat, bo musiałem ich uświadomić, że ich ojciec się mylił. Musiałam być silna, kiedy mój drugi syn zaczął cieszyć się pieszczotami. Jestem lekarzem i kiedy rozmawiam z moimi synami, mogę mówić z akademickiego punktu widzenia, ale to oznacza również, że ich ojciec wyrządził im krzywdę.

Były to wyraźne oznaki znęcania się nad dzieckiem. Prawa dziecka w Indiach to także kwestia, której zacząłem się bliżej przyglądać, aby lepiej zrozumieć problem. Czytam dobre artykuły na temat rodzicielstwa i stylu życia. Dlatego też czytałam wiele o tym, jak ważne jest uczenie naszych chłopców, czego NIE robić.

Jednak tak mało czytam o tym, jak po prostu wychować je na emocjonalne zaangażowanie/świadomość, świadomość, szacunek dla siebie i innych oraz dobrze zorientowane w zgodzie, że czasami czuję się pozostawiona w ciemności. Wiem, że jeśli chodzi o pieszczoty ze strony ojca, to zawsze powinno być NIE ze strony dziecka.

Jestem zdeterminowany wychować synów, którzy są samoświadomi

Ale moim prawdziwym problemem było to, jak edukować męża o jego granicach, to był mój problem, ponieważ przez większość czasu był on zamknięty na komunikację. Nigdy nie patrzył na innych chłopców ani mężczyzn, ani nie miał ze mną problemów w życiu seksualnym. Mieliśmy ogrodnika, który był małym chłopcem. Dla bezpieczeństwa odprawiłem go.

Wiedziałem też, że chłopcy nie widzieli w domu dobrego wzorca do naśladowania. W obliczu tego byłam absolutnie zdeterminowana, aby zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby wychować chłopców dumnych z tego, kim są, świadomych granic, ciekawych i pytających o siebie i świat.

To właśnie mnie naprawdę poruszyło: pewnego weekendu wszyscy siedzieliśmy na kanapie i oglądaliśmy mecz piłki nożnej. Ojciec i synowie kibicowali swoim drużynom. Mój mąż następnie „potrząsał” intymnymi częściami mojego syna i sprawiało mu to przyjemność. Miał natychmiastową erekcję.

Mój starszy syn natychmiast się wyprowadził. Wszystko przede mną było złe. To był poważny przypadek znęcania się nad dzieckiem przez rodziców i musiałam patrzeć, jak przechodzą przez to moi synowie. Ojciec pieści syna, syn się tym bawi, a starszy syn ucieka w bezpieczne miejsce.

Byłam zdruzgotana, bo w moim domu brakowało bezpieczeństwa. Powiedziałem im obojgu, że to niewłaściwe. Mój synek stał się nieśmiały, więc powiedziałam mężowi, żeby dawał przykład. On tylko się zaśmiał i poszedł do swojego pokoju.

Małe dzieci są wrażliwe i ciekawskie

Nie wiem, czy nie popadam w paranoję i nie wyrywam słów z kontekstu. Może erekcja była przypadkowa i przypadkowa, ale co, jeśli była reakcją? Siedmiolatki są bardzo ciekawskie i świadome swoich prywatnych obszarów. Wiem, że to lekarz. Mój mąż jest konformistą i dlatego jego ideologie nie są elastyczne. Nie akceptuje punktów widzenia innych

Sposób, w jaki radzi sobie z tymi sprawami, jest po prostu bardzo niewłaściwy i niedojrzały. Sprawia mi to dyskomfort i złość. Od dwóch lat prowadzę patrol penisów we własnym domu. Chciałabym też zgłosić się do niego na konsultację, bo czuję, że coś jest z nim naprawdę nie tak.

Terapia ma wiele zalet , które mogłyby mu pomóc. Ale dla niego terapia jest dla osób chorych psychicznie. Według mnie, pieszczoty synów są chore psychicznie. Wychowywałem dzieci w oparciu o jasne granice cielesności.

Kiedy nie chcą się całować, przytulać, być całowanym lub przytulanym, wzmacniam naszą rodzinną zasadę, że nikt nie jest zmuszany do okazywania miłości lub czułości, jeśli tego nie chce. Było to wyraźnie widoczne już od najmłodszych lat.

Jako lekarz wiem na pewno, że dzieci są bardzo zmysłowe i seksualne. Erekcję obserwujemy u chłopców już od dzieciństwa. Ale dorośli powinni zrozumieć, że seksualność dzieci nie różni się od seksualności dorosłych. To nie jest seksualność sterowana hormonami.

Ich potrzeba nie dotyczy seksu, ponieważ nie mają takiego samego popędu hormonalnego. Musiałam więc sprawdzić, czy mój mąż kiedykolwiek zderza seksualność dorosłych z seksualnością dziecka. Ciągle rozmawiałam z mężem, żeby oddzielić jego dorosłą seksualność od chłopców. Wszystkie moje próby zawiodły.

Dla matki i żony jest to trudne

Jako matka i żona było to dla mnie trudne, ponieważ wiem, że mój mąż nie ma racji i muszę mu się stanowczo przeciwstawić. Zacząłem więc pracować nad moimi synami, aby wyznaczyli granice. Mój najstarszy syn, który ma już 10 lat, wyraźnie trzyma się z daleka od ojca, młodszy natomiast jest nadal zdezorientowany.

Dla mnie to wszystko jest początkiem zasiewania ziaren zgody. Chodzi o to, by nauczyć moich synów o ich ciałach i o tym, z jakimi ciałami się stykają. Przemoc ze strony rodzica to coś, na co nie pozwolę im znosić. Nie chcę, by dręczyły ich wspomnienia przemocy w dzieciństwie.

Starszy syn również przestał rozmawiać z ojcem i nie zostaje w domu, gdy ojciec jest sam w domu. W przyszłym roku chce przenieść się do hostelu i też uważam, że to słuszna decyzja. Ale co wtedy z młodszym? Wiem, że jako matka wybieram łatwiznę i wysyłam syna do schroniska, zamiast poprawiać męża.

Postanowiłam ostro popracować z mężem po tym jak starszy syn pojedzie do schroniska. Wiem, że będzie to trudne dla mojego małżeństwa, ale teraz jako matka muszę zabiegać o bezpieczeństwo moich synów. Niech mój mąż zdecyduje, co chce zrobić.

Uwaga od doradczyni Jaseeny Backer: To historia pacjentki-lekarki z Patny. Zachowywała się i reagowała w bardzo dojrzały sposób. Była w stanie rozpoznać przemoc wobec swoich synów. Starała się jak mogła, aby zmienić sposób myślenia męża, jednocześnie wyznaczając granice swoim dzieciom. Wiedziała, że ​​potrzebuje lepszego wzoru do naśladowania w domu. W końcu zdecydowała się wysłać jedno dziecko w bezpieczne miejsce, a następnie intensywnie pracować nad mężem.

FAQ

Jak radzić sobie z przemocą domową podczas izolacji

5 oznak przemocy emocjonalnej, na które należy uważać — ostrzega terapeuta

Byłam wykorzystywana seksualnie przez członka rodziny, a moja siostra mnie nie wspierała

Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.

Zobacz nasz proces redakcyjny

Poznaj naszą Radę Rewizyjną

Podziel się opinią

Jaka jest Twoja opinia?

×

Pomocny Zgłoś błąd Inne

Wyślij