Jakie są prawa społeczności LGBTQ w Indiach?

Dekryminalizacja art. 377 indyjskiego kodeksu karnego (IPC) była pierwszym poważnym sukcesem praw osób LGBTQ w Indiach. Choć jest to krok we właściwym kierunku, przed nami jeszcze długa droga, zanim dyskryminacja i marginalizacja mniejszości seksualnej zostaną całkowicie wykorzenione. Wymaga to posiadania takich samych praw LGBTQ, między innymi w zakresie małżeństwa, rodzicielstwa i zatrudnienia, które rozciągają się na większość heteroseksualną.

Jak daleko zatem zaszliśmy w tym dążeniu i ile czasu upłynie, zanim będziemy mogli twierdzić, że prawa osób LGBTQ w Indiach są na równi z prawami innych obywateli? W rozmowie indywidualnej prawnik z Bombaju i działacz LGBTQ Ushy Andeshwar, opowiada o prawach, jakie przysługują społeczności LGBTQ i jakie powinny mieć w przyszłości.

Prawa LGBTQ dotyczące małżeństwa i związków

Kiedy mówimy o równości związków osób tej samej płci lub małżeństw osób tej samej płci w Indiach, kwestia sankcji prawnych wyłania się tak samo duża, jak kwestia akceptacji społecznej. Jedno nie może istnieć bez drugiego.

Przyznanie społeczności LGBTQ praw do zawarcia małżeństwa, wspólnego zamieszkania, wychowywania dzieci oraz wprowadzenie przepisów chroniących je przed dyskryminacją i molestowaniem w miejscu pracy i w przestrzeni publicznej to tylko niektóre z podstawowych kroków, które mogą działać jako katalizator promujący akceptację społeczną oraz zmniejszenie piętna związanego z seksualnością. Bardzo potrzebny krok wychodzi z szafy łatwiejsze dla osób LGBTQ w Indiach.

Jak pod tym względem radzą sobie prawa LGBTQ w Indiach? Posłuchajmy opinii eksperta, aby uzyskać lepszą perspektywę:

1. Tajwan stał się pierwszym krajem azjatyckim, który zalegalizował małżeństwa osób tej samej płci. Czy ma to wpływ na Indie?

Nie tak dawno temu w Indiach doszło do dekryminalizacji art. 377, można to zatem postrzegać jako pierwszy krok – niezależnie od tego, jak mały – w kierunku przyszłości, w której małżeństwa osób tej samej płci w Indiach będą objęte sankcjami prawnymi. Jednak uzyskanie prawa do małżeństwa osób tej samej płci zajmie trochę czasu. Nasza kultura i tkanka społeczna różnią się od kultury Tajwanu i innych krajów azjatyckich.

2. Czy mógłbyś rozwinąć różnice kulturowe między Tajwanem a Indiami?

Indie to kraj wielojęzyczny, wielokulturowy, wieloreligijny i wieloetniczny. Tajwan obejmuje głównie populację buddyjską i chrześcijańską, w przeciwieństwie do Indii, gdzie mamy hinduistów, muzułmanów, chrześcijan, dżinistów oraz kilka innych mniejszych religii i klanów – z których wszystkie mają różne perspektywy i przyjmują homoseksualizm. Zatem legalne małżeństwo LGBTQ z pewnością zajęłoby w Indiach trochę czasu.

3. Czy sądzisz, że status społeczny lub finansowy danej osoby w Indiach ma wpływ na decyzję o ujawnieniu się lub na to, jak otwarta jest ona na temat swojej seksualności?

Tak, odgrywa bardzo ważną rolę. Nawet wykształcenie danej osoby ma ogromne znaczenie. The Times of India opublikował wybitny onkolog mieszkający w Bombaju Doktora Prasada Dandekara na pierwszej stronie wyszedł jako wesoły.

Jeśli jednak ktoś z niższych warstw ekonomicznych ujawni się jako homoseksualista lub transpłciowiec, może zostać wyrzucony ze strony rodziny lub spotkać się z pewnym napiętnowaniem ze strony mieszkańców okolicy, w której mieszka. Chyba że ktoś ma mocne zaplecze finansowe, czy to w na wsi czy w mieście, trudno jest ujawnić swoją seksualność.

Wskaźnik akceptacji jest nadal wyższy na obszarach miejskich w porównaniu z wiejskimi, ponieważ, co nie jest zaskoczeniem, ludność miejska jest lepiej wykształcona i jest lepiej narażona na ryzyko w porównaniu z jej odpowiednikami wiejskimi.

4. Jak daleko posunął się ruch LGBTQ w Indiach?

Przebyliśmy długą drogę, odkąd rozpoczęliśmy rewolucję LGBTQ. Dekryminalizacja związki osób tej samej płci jest dowodem na fakt. Wcześniej wiele osób bało się nawet ujawnić swoją seksualność i partnerów.

To powiedziawszy, samo uchwalenie prawa nigdy nie wystarczy. Konieczne jest praktyczne wdrożenie, aby społeczeństwo było bardziej świadome istnienia osób o alternatywnej orientacji seksualnej.

5. Jakie są obecnie prawa osób LGBTQ w Indiach?

Obecnie w Indiach prawo bardzo jasno określa prawa osób LGBTQ. Jeśli się spotykają, mogą uprawiać seks na osobności. To opowieść o dwójce dorosłych, którzy chcą spędzać ze sobą czas na osobności. Ponownie, jeśli zrobią coś publicznie, może to zostać uznane za przestępstwo na mocy przepisów takich jak nieprzyzwoitość lub zakłócanie porządku publicznego.

Jeśli dwie osoby dorosłe tej samej płci trzymają się za ręce lub całują w miejscach publicznych, zostaną uznane za odpowiedzialne za swoje czyny. Wcześniej, nawet prywatnie, groziło im aresztowanie lub wymuszenie, głównie ze strony policji. To się teraz zdecydowanie zmieniło.

Jednak nawet dzisiaj sankcje prawne dla małżeństw osób tej samej płci w Indiach pozostają odległym marzeniem. To samo dotyczy praw do adopcji par tej samej płci. Osoby pozostające w związkach tej samej płci również nie mają takich samych praw do dziedziczenia jak ich heteroseksualni odpowiednicy. Nawet jeśli para mieszka razem od lat, jeden z partnerów nie dziedziczy automatycznie majątku drugiego po jego śmierci, chyba że sporządzono testament w tej sprawie lub majątek stanowi wspólną własność i określono nominację.

6. Jakie są przepisy adopcyjne dla samotnych członków społeczności LGBTQ lub par homoseksualnych, które mieszkały razem?

Przepisy adopcyjne w Indiach były od samego początku rygorystyczne, nawet w przypadku par i osób heteroseksualnych. Tym bardziej, jeśli chodzi o osoby ze społeczności LGBTQ. Kiedy para tej samej płci chce adoptować dziecko w Indiach, w grę wchodzi wiele czynników.

Wiele celebrytów, homoseksualistów, takich jak Karan Johar i Tushaar Kapoor, zdecydowało się na macierzyństwo zastępcze, czego nowszym przykładem jest Ekta Kapoor. Jednak nawet przepisy dotyczące macierzyństwa zastępczego są obecnie w Indiach bardziej rygorystyczne w związku z wieloma przypadkami przyjazdu ludzi z Zachodu do Indii, co doprowadziło do rozwoju turystyki macierzyństwa zastępczego.

Nawet w przypadku par tej samej płci w Indiach adopcja dziecka nie ma mocy prawnej. Jeśli do adopcji zgłosi się samotny mężczyzna lub samotna kobieta, mogą mieć większe szanse na tę procedurę.

Obecnie w Indiach nie ma przepisów dotyczących małżeństw ani adopcji dla par tej samej płci. Nie ma negatywnego prawa mówiącego, że w Indiach nie można zawierać małżeństw osób tej samej płci. Jednak z drugiej strony w Indiach nie ma pozytywnego prawa mówiącego, że coś takiego może się zdarzyć.

7. A więc, jeśli jest to osoba tej samej płci para udaje się do urzędu stanu cywilnego, aby zawrzeć związek małżeński, czy zostaliby odrzuceni?

Było wiele przypadków zawierania małżeństw przez pary tej samej płci, ale ile z nich faktycznie zwróciło się do sądu i uzyskało prawne uznanie, na jakie zasługują? Do tej pory nie dokonano żadnej ważnej rejestracji małżeństwa, chociaż istnieją znane osobistości, takie jak Prasad Dandekar i jego partner, którzy mieszkają razem od dawna, a także wiele innych par tej samej płci, które prowadzą życie małżonkowie.

Krótko mówiąc, jak dotąd nie ma Legalne małżeństwo LGBTQ uznanie w naszym kraju.

Powiązane materiały: Jak zbudować zdrowy związek gejowski

8. Jak myślisz, ile czasu zajmie parom tej samej płci uzyskanie prawa do zawarcia małżeństwa lub adopcji?

Wdrożenie jakichkolwiek znaczących zmian prawnych dotyczących legalnych małżeństw i praw adopcyjnych osób LGBTQ zajmie co najmniej 10 lat, a może nawet więcej.

Aktywizm społeczności LGBTQ rozpoczął się w Indiach w 1994 r. wraz z pojawieniem się Humsafar Trust, który był pierwszą organizacją MSM zajmującą się tym tematem. Wraz z orzeczeniem z 2018 r. w sprawie dekryminalizacji art. 377 przebyliśmy długą drogę, ale dotarcie tutaj zajęło nam ponad 25 lat i nadal mamy przed sobą długą drogę.

Wiele zależy od ideologii politycznych. Wyrok został wydany przez wymiar sprawiedliwości, jednak nie wiem, ile czasu zajmie jego prawidłowe wykonanie w Sejmie. Nawet ustawa o prawach osób transpłciowych była przedmiotem ciągłych debat, zanim została ostatecznie przyjęta przez Rajya Sabha w 2015 r. i wprowadzona w Lok Sabha w 2016 r.

Projekt ustawy oficjalnie uznaje małżeństwa osób transpłciowych i członków tzw społeczność transpłciowa jako panny młode.

9. Jakiego rodzaju wsparcie osoby LGBTQ otrzymują od rodziców i rodziny?

Znam przypadek pary lesbijek, gdzie jedna dziewczyna została wywieziona przez rodziców za granicę w celu leczenia i wyleczenia jej choroby – homoseksualizmu. Złożyli skargę na policję i oskarżenie o molestowanie przeciwko drugiej dziewczynie, jej partnerowi. Została fałszywie wrobiona w prostytucję i powiedzieli, że próbuje wepchnąć ich córkę w handel seksualny.

Wyobraźcie sobie sytuację partnerki, która zostaje wezwana przez policję na lokalny komisariat i zapytana, czy w pobliskiej okolicy jest prostytutką. Policja rozumie, kim jest osoba transpłciowa, ale jej zrozumienie lesbijek i osób biseksualnych jest bardzo ograniczone.

Przepisy rzeczywiście wspierają sprawę osób LGBTQ poszukujących równości i akceptacji w społeczeństwie. Jednak samo uchwalenie prawa z pewnością nie wystarczy. Musimy także zmienić się jako społeczeństwo i w większym stopniu włączyć miliony osób LGBTQ w Indiach oraz uczynić je częścią głównego nurtu kultury.

Kochałem jednocześnie mężczyznę i kobietę, i to było dziwne!

Słyszałeś o agencji zajmującej się małżeństwami tej samej płci, w której ludzie również znajdują miłość?

Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.

Zobacz nasz proces redakcyjny

Poznaj naszą Radę Rewizyjną

Podziel się opinią

Jaka jest Twoja opinia?

×

Pomocny Zgłoś błąd Inne

Wyślij