In die tradisionele gesins- en sosiale opset staar 'n Indiese moeder baie probleme in die gesig wat betref wat sy wil doen en wie sy wil wees. Dit is nie maklik vir haar om die perfekte balans te vind tussen haar lewe by die huis en haar lewe in die werkplek nie.
Werkende vroue staar nie net die probleme van werk in die gesig nie, maar balanseer eerder werk en hul veeleisende lewens by die huis. Alhoewel beide hierdie lewens op hul eie maniere pragtig en lonend is, laat 'n Indiese moeder dit net makliker lyk as wat dit is.
Die Indiese moeder wat oor haar kinders tob
INHOUDSOPGAWE
Ek onthou die dag toe ek gehuil het toe my seuntjie op sy eerste dag die kleuterskool binnestap. Ek het probeer om my gesig vir die ander ouers weg te steek uit verleentheid, net om te besef dat die ander ma's ook trane in die oë gehad het!
Binne 'n paar minute het ek gesien dat my seun die ander kinders gelukkig leer ken het. Dit het gelyk of hy my vergeet het. Ek het besef dat 'n ma altyd 'n ma sal wees, wat oor haar kroos tob – ongeag aan watter spesie sy behoort! Om nie te kan ontspan nie, kom met moederskap.
My ma het altyd oor ons gepla, ten spyte daarvan dat sy 'n werkende ma is. Sy doen dit steeds. Ek onthou hoe sy amper onmiddellik na haar terugkeer van die kantoor kombuis toe gegaan en opgefris het. Sy het ons nooit in die kombuis laat werk nie en het altyd gesê: "Gaan leer julle maar."
Dieselfde gewoonte het aan ons oorgedra, neem ek aan – om oor die kinders te tob en oor hulle te sweef. ’n Indiese ma is nogal kieskeurig, durf ek te sê. Ten minste dié van die vorige generasie.
Verwante Leesstof: Ses maniere waarop paartjies 'n balans tussen werk en lewe kan bereik
Die teenstrydige gevoelens van 'n werkende moeder
So, as ek terugkyk na die lewe, sien ek dat ek 'n groot deel van die tyd in spyt deurgebring het. Ek dink nie werkende vroue kan ooit vermy om hulself te bevraagteken nie. Hoe ek 'n slegte ma moet wees omdat ek wil uitgaan en werk; hoe hardvogtig ek moet wees om finansiële onafhanklikheid te wil hê ten koste van om nie tuis te wees vir my geliefdes nie.
Veral op daardie dae wanneer die kind nie gesond was nie en ek gekies het om by die huis te bly, omdat ek op een of ander manier gevoel het dat hy siek geword het as gevolg van my. Want ek moes sorgeloos gewees het. Dit was so maklik om myself te blameer, want ek het gevoel asof ek afwesig was. Maak nie saak wat nie, ek het altyd daardie gevoel agter in my gedagtes gehad dat ek tekortgeskiet het.
Die een wat tuis gebly het
En toe ontmoet ek haar. ’n Skoolmaat met wie ek jare lank nie in kontak was nie. Sy was ’n slim student, en daar was destyds ’n gevoel van gesonde kompetisie tussen ons. Ek het die volgende week haar huis besoek.
As 'n huisvrou was sy die wonderlikste kok en die beste ma wat haar kinders ooit kon hê. Haar man moes regtig goeie dade gedoen het om 'n vrou soos sy te kry, het ek gedink ... nie sonder daardie effense steek van jaloesie nie.
Jaloesie maak ons menslik, maar ek het haar bewonder en alles van die beste vir haar gewens. Soos ons oor alles in die algemeen begin praat het, het sy baie dinge oor haarself onthul. Ek het opgemerk dat sy 'n gevoel gehad het dat sy iets misgeloop het.
Sy het 'n gevoel gekoester dat sy 'n ingenieursgraad vermors het om by die huis te sit. Sy was gelukkig in haar lewe, ja, maar sy het gevoel dat sy die pret wat werkende vroue gehad het, misgeloop het!
Toe het die besef deurgedring. Hier was ons jaloers op mekaar se 'perfekte' lewe terwyl ons onvoldoende in onsself gevoel het! Ons koester almal soms daardie skuldgevoel. Om nie genoeg te wees nie. Om nie genoeg te doen vir diegene vir wie ons omgee nie. Maak nie saak wat ons doen nie, ons voel dat ons meer moes gedoen het. Maak nie saak wat ons doen nie, as Indiese moeders voel ons dat ons meer moes gedoen het.
Verwante Leesstof: 7 Maniere waarop Werkende Vroue wat in 'n Gesamentlike Gesin woon, hul Rolle Balanseer
Ons nooi ongelukkigheid op hierdie manier uit. Die kinders word groot terwyl hulle ons dophou. Hoe om 'n gelukkige vrou te wees ? Dis regtig geen vuurpylwetenskap nie. Ons moet gelukkig en selfversekerd wees, sodat hulle dieselfde kan voel. Ons maak 'n keuse wanneer ons besluit om uit te gaan en te werk, of om tuis te bly.
So ons moet daardie keuse respekteer en die beste daarvan maak. En maak nie saak hoe besig ons is nie, ons is altyd daar vir ons kinders wanneer hulle ons regtig nodig het. Die res is net gedagtespeletjies wat ons met onsself speel.
'n Indiese moeder het die vermoë om werklik 'n revolusionêre vrou te wees. Met die druk by die huis en ons hunkering na werk en sukses, leer die lewe ons om albei te balanseer of een van die twee te vervolmaak. Watter een jy ook al kies, onthou dat dit jou lewe is en dat jy elke dag wakker word en jou bes doen.
Vrae & Antwoorde
Natuurlik, as dit jou bevredig. Nie elke Indiese moeder hoef of wil 'n loopbaanvrou wees nie. As jy egter dink dis die regte ding vir jou, is dit deesdae nie moeilik om 'n loopbaanvrou te wees terwyl jy 'n moeder is nie.
Om 'n ma te wees, is die mees bevredigende ervaring op sy eie. As jy dink jy kan jou hele dag aan jou kinders wy en met 'n gevoel van selfwaarde gaan slaap, sal jy 'n gelukkige tuisbly-ma wees.
Beide hierdie keuses is ewe lonend op hul eie manier. Dit hang alles af van wat jy kan hanteer, verkies, en bowenal, die een wat jou 'n gelukkiger vrou maak.
21 Kersgeskenke vir nuwe ma's | Unieke moederskapgeskenklys [2020]
Jou bydrae vorm nie 'n liefdadigheidskenking nie . Dit sal Bonobology toelaat om voort te gaan om jou nuwe en opgedateerde inligting te bring in ons strewe om enigiemand in die wêreld te help om te leer hoe om enigiets te doen.
Die skuldgevoel is so erg dat ons baie dinge vir die kinders oordoen wat 'n ma by die huis nie doen nie. Natuurlik, soos kinders grootword, kom ons ook uit die skuldgevoel en hulle help ons baie daarmee ook…
Ons moet onsself eers help en daardie balans kry. Ja, dit help wel wanneer die kinders grootword!
Goed geskryf. Saluut dames wat die ma-rol gespeel het en steeds speel.
Dankie
Ek was al op verskillende tye van my lewe aan beide kante, ja, die skuldgevoel verander van vorm, maar gaan nooit weg nie. Mooi skrywe.
Dankie, Pooja! Ja, om uit die skuldgevoelens te kom, is die uitdaging 🙂