Man het haar mishandel toe sy gesê het sy wou teruggaan werk toe na 'n pouse

Baie werkende vroue neem 'n blaaskans van voltydse werk na die huwelik en die geboorte van kinders. Dan, na 'n rukkie, verlang die meeste vroue daarna om terug te keer werk toe. Maar om terug te keer werk toe na 'n lang blaaskans is 'n luukse wat die meeste vroue nie kan bekostig nie. Of dit nou mishandelende mans, knaende skoonmoeders of afhanklike kinders is, daar word dikwels van vroue verwag om hul potensiaal en loopbane op te offer om na hul huishoudings om te sien.

Terugkeer werk toe na 'n loopbaanonderbreking

Verskeie vroue word mishandel deur hul mans wanneer hulle probeer om terug te keer werk toe. Dis hartseer dat baie glo dat mishandeling slegs fisies is. As 'n verhoudingsafrigter hoor ek stories van baie vroue wat verskillende soorte emosionele en geestelike mishandeling ervaar – ervarings wat my soms laat sidder.

Daar lyk 'n lelike gaping te wees tussen die begeertes van werkende vroue en die mans met wie hulle trou. Varsha was 'n hoogs opgeleide werkende vrou, wat groot geld verdien het en 'n belowende loopbaan gehad het. Sy het 30 oorskry, so haar ouers het haar onder druk geplaas om te trou. Te besig om geld te maak en haar loopbaan uit te brei, het sy nooit tyd vir liefde gehad nie, maar eendag, toe haar ouers haar gedwing het om Amit oor aandete te ontmoet, het sy toegegee.
Hulle het soos 'n huis aan die brand oor die weg gekom en voor sy dit besef het, het hy gevra, sy het aanvaar en die ouers het hulle sonder versuim laat trou.

Amit het by 'n IT-firma gewerk en kort na haar huwelik na die VSA verhuis. Omdat sy 'n afhanklike visum gehad het, kon Varsha nie werk nie. Die eerste paar dae van die huwelik het soos 'n geluk gevoel en sy het nie werk gemis nie. Sy het besig geraak om die huis op te ruim en te leer kook.

Naweekpartytjies, laat aande, flieks, sosiale lewe – dit was alles perfek. Sy het nie verwag dat Amit so romanties sou wees soos hy blyk te wees nie. Sy kon nie ophou om oor hom te praat teenoor haar ouers en vriende nie.

Vir haar was terugkeer werk toe na 'n loopbaanonderbreking altyd iets wat sy gedink het sy uiteindelik sou doen, indien nie binnekort nie. Maar wat sy nie besef het nie, was dat dit vir 'n vrou verskriklik moeilik is om terug te keer werk toe na 'n onderbreking in 'n Indiese huishouding.

Verwante leeswerk: 21 Wenke Vir 'n Beter Werk-Lewe Balans Vir Vroue

Die wekroep van 'n vriend

Stadig het dae weke en maande geword. Ongeveer 'n maand voor haar eerste herdenking het sy een van haar oud-kollegas by die plaaslike winkel ontmoet en hulle het gesels. Hulle het oor koffie gesels.

Sy het opgewonde gevoel om werk te bespreek en net toe hulle op die punt was om nommers uit te ruil en totsiens te sê, het hierdie oudkollega gesê: “Varsha, ek kan my nie indink dat jy by die huis sit en nie werk nie. Ek het jou nou al voorgestel dat jy op pad is na 'n ander plek – dis nie hoe ek jou voorgestel het nie. Maar jy lyk gelukkig en ek is bly daaroor.”

Hy het gesê hy wou hê sy moes ná 'n pouse teruggaan werk toe, maar uiteindelik was die besluit hare. Hulle het nommers uitgeruil en is uitmekaar.

Varsha is daardie dag uit haar gelukkige droomwêreld geruk. Daardie nag kon sy nie slaap nie. Sy het skielik die drang gevoel om terug te gaan werk toe. Sy wou weet hoe sy na 'n pouse weer werk toe kon kom. Sy wou 'n punt aan haarself bewys.

Vir omtrent twee weke het sy aanhoudend gedink aan wat haar oudkollega gesê het. Was sy besig om haar kontak te verloor? Was dit hoe mense haar beskou het? Uiteindelik het sy Amit genader oor die vraag om terug te gaan werk toe. Sy standaardantwoord was dat sy nie 'n werkvisum het nie. Sy het geen teenargument hiervoor gehad nie.

Om terug te gaan werk toe na haar lang pouse het skielik 'n bevestiging van haar vermoëns geword – bevestiging van ander en, nog belangriker, van haarself. Dit het vir haar meer saak gemaak dat sy werk as wat dit waarskynlik vir enigiemand anders saak gemaak het.

Die perfekte vrou, maar iets het ontbreek

Hul eerste herdenking het aangebreek en is met groot fanfare gevier. Die perfekte vrou, Varsha, het 'n groot partytjie aangebied. Glimlaggende gesigte, gaste, drankies: dit was alles perfek. Maar binne Varsha het 'n klein vulkaan begin prut. Haar behoefte om te werk en waarde tot die wêreld toe te voeg en gekwalifiseerd te voel, het die oorhand gekry.

Sy het begin om artikels te skryf en by NRO's te help – enigiets wat sy kon doen om uit die huis te stap en gewaardeerd te voel. Maar sy het nie volledig gevoel nie. Haar passie vir werk het nou haar behoefte aan erkenning geword.

Sy het nie gedink dat dit so moeilik sou wees om terug te keer werk toe ná 'n loopbaanonderbreking nie, en het spyt gehad dat sy nog nooit tevore hieraan gedink het nie.

Elke uitstappie wat sy met Amit gehad het, het begin terugvuur en sy kon haarself nie ten volle betrek nie. Die situasie het vererger en so het die afwaartse spiraal begin. Binne 'n paar maande het Varsha gepraat oor om êrens anders heen te trek, of selfs terug te trek na Indië sodat sy weer kan werk. Maar elke keer as sy hierdie onderwerp genoem het, is dit met stilte begroet.

Amit kon nie verstaan ​​hoekom Varsha skielik obsessief was oor werk en wat hy kon doen om haar te help nie. Sy het begin afsydig raak en hy het meer tyd by die werk begin deurbring.

Haar frustrasievlakke het toegeneem en eendag het sy besluit om terug te gaan na Indië vir vakansie. Sy het gevoel sy het die broodnodige blaaskans nodig. Die dag toe Amit van haar planne hoor, het hy die hele nag pruillippies gehad en toe die oggend het sy wakker geword met 'n brandende sensasie op haar hande ... hy het pypwarm tee op haar hande gegooi.

Die bose kringloop van geweld en mishandeling daar begin, net om erger te word.

Toe die mishandeling begin het

Amit het haar toe hospitaal toe gejaag en vir hulle gesê dat dit 'n ongeluk was. Varsha het nie geweet wat om te sê nie en het met hom saamgestem. Sy het gewonder hoekom sy nie die moed kon bymekaarskraap om die waarheid te vertel nie, maar sy kon haarself nie verstaan ​​nie.

Dit was nie die persoon wat sy geken het nie… dit was nie die sy wat sy geken het nie.

Terug by die huis het Amit se geestelike en fisiese mishandeling toegeneem. Hy wou hê sy moes 'n huisvrou wees; hy het dit in soveel woorde gesê. Amit wou nie hê sy moes teruggaan of na enige ander visum of geografiese gebied verhuis nie.

Hy het haar paspoort en ook toegang tot haar foon weggeneem. Alle oproepe na haar ouers het onder sy streng toesig plaasgevind. Stadig maar seker het sy besef dat haar geestesgesondheid gevaarlik agteruitgaan. Sosiale uitstappies het gestaak en dus enige intimiteit wat hulle gehad het, het begin vervaagVarsha het Amit skaars meer herken. Trouens, sy het haarself skaars herken.

Amit se mishandeling het met elke week wat verbygegaan het, erger geword en sommige dae het hy huis toe gekom, haar met 'n belt geslaan en haar alleen by die huis gelos om saam met vriende uit te gaan. Varsha het sy gedrag teenoor haarself begin regverdig deur dit op haar behoefte aan werk te blameer.

Verwante leeswerk: Waarom kan ons nie erken dat ons mishandel word in ons land nie?

Sy het haarself vergeet

Teen hul derde herdenking was Varsha 'n wrak en skaduwee van haar vorige self. Sy het nie geweet hoekom sy gevoel het wat sy gedoen het nie, maar sy het sleg gevoel vir haarself. Sy was nie kwaad vir Amit nie. Dit was haar behoefte om te werk wat hom in 'n monster gemaak het. Sy het geweet hy was 'n gawe mens.

Twee dae voor haar derde herdenking het sy besluit om 'n bottel slaappille te koop en haar lewe te beëindig. Op die meeste dae is sy nie toegelaat om uit te stap nie; maar op een of ander manier het Amit daardie oggend vergeet om die agterdeur te sluit. Sy het uitgesluip om slaappille of enigiets anders te koop wat sy oor die toonbank kon kry.

Sy het dit deeglik deurdink dat as hulle weier om haar die medisyne te gee, sy van 'n gebou af sou spring. Varsha wou net haar lewe beëindig. Sy wou hê Amit moes gelukkig wees.

Sy het haarself gevloek omdat sy 'n vrou in 'n manswêreld was, en het ook gewonder of 'n keuse van lewensmaat 'n man se loopbaan kon beïnvloed. Dit het haar hartseer gemaak, maar sy het 'n besluit geneem om dinge te beëindig.

Maar die noodlot speel 'n groot rol in ons lewens. Varsha het dieselfde oudkollega raakgeloop, hierdie keer by die apteek. Een kyk na haar en hy het haar gedwing om saam met hom na die Indiese ambassade te gaan. Die plaaslike polisie het betrokke geraak en binne dae is Varsha teruggestuur na Indië.

Dit was nie so maklik soos dit klink nie; regsake is nie maklik nie. Baie chaos het wel plaasgevind in daardie vyf dae tussen haar verskuiwing na die ambassade en haar vlug terug na Indië.

Op pad terug na normaliteit

Vandag is Varsha terug in Indië. ’n Senuweewrak. Sy het hulp nodig om haarself te sien soos sy voorheen was. Regsake is aan die gang en prokureurs probeer haar uit haar huwelik kry. Dokters probeer hul bes om die fisiese trauma van drie jaar te verlig, maar die emosionele letsels is baie diep en sal baie jare neem om te genees. Wie weet of hulle in hierdie leeftyd sal verdwyn of nie…

Ongelukkig is daar baie Varshas rondom ons en niemand weet nie. Kyk rondom jou en let op, vir vroue beteken 'n loopbaanonderbreking amper altyd die einde van hul loopbaan, en om terug te keer werk toe na 'n onderbreking bly 'n droom. Die dame wat jou vanoggend op pad werk toe verbygesteek het, kan nog 'n Varsha wees. Die vraag bly, hoe ondersteun en help ons hulle die beste?

8 maniere om uit 'n ongesonde verhouding te kom

Waarom bly vroue in mishandelende verhoudings?

20 Tekens Dat Jy In 'n Mishandelende Verhouding Is

Jou bydrae is nie 'n liefdadigheidsorganisasie nie skenkingDit sal Bonobology toelaat om aan te hou om nuwe en opgedateerde inligting aan jou te bring in ons strewe om enigiemand in die wêreld te help om te leer hoe om enigiets te doen.