چگونه زندگی خود را پس از بیوه شدن در دهه ۵۰ زندگی از نو بسازیم

از دست دادن همسر، یک دلشکستگی غیرقابل توصیف است. شما نه تنها شریک زندگی خود را از دست داده‌اید، بلکه شاید حس امنیت و جهت زندگی خود را نیز از دست داده‌اید. کاملاً طبیعی است که احساس غم و اندوه و انزوا شما را فرا گرفته باشد. وقتی در حال گذر از این مرحله هستید، جایی که روزها و شب‌های طولانی در هم می‌پیچند و حتی انجام کارهای ساده غیرممکن به نظر می‌رسد، فکر چگونگی بازسازی زندگی پس از مرگ همسر می‌تواند غیرواقعی به نظر برسد. با این حال، زنده ماندن از بیوگی و شروع فصل جدیدی در دهه ۵۰ زندگی، غیرواقعی یا غیرممکن نیست. 

شما در این سفر تنها نیستید. میلیون‌ها نفر این مسیر را پیموده‌اند و در سوی دیگر آن نور یافته‌اند. همانطور که دکتر سو جانسون، متخصص مشهور روابط، خاطرنشان می‌کند: «عشق توانایی عظیمی در کمک به التیام زخم‌های ویرانگری دارد که زندگی گاهی اوقات به ما وارد می‌کند.» به عبارت دیگر، عشقی که به اشتراک گذاشته‌اید همیشه بخشی از شما خواهد بود و با گذشت زمان، ارتباطات جدید می‌توانند به التیام برخی از دردها کمک کنند.

بازسازی زندگی پس از بیوگی به معنای فراموش کردن شریک زندگی مرحومتان یا «ادامه دادن» به گونه‌ای نیست که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. در عوض، آن را به عنوان حرکتی رو به جلو در نظر بگیرید - در حالی که به تدریج وارد فصل جدیدی می‌شوید، خاطره همسرتان را با خود همراه داشته باشید. این مقاله شما را با شفقت و امید در این فرآیند حساس همراهی خواهد کرد. ما در مورد سوگواری، مراحل بهبودی پس از از دست دادن همسر، چگونگی تشخیص زمان آمادگی برای قرار ملاقات و راه‌هایی برای بازگشت آرام به معاشرت و احتمالاً قرار ملاقات در صورت آمادگی صحبت خواهیم کرد. 

سوگواری - گذر از غم و اندوه بدون جدول زمانی

زنده ماندن از بیوگی و یادگیری کنار آمدن با واقعیت جدید زندگی، قبل از هر چیز به معنای پذیرش این است که غم و اندوه پس از از دست دادن همسر، خطی نیست - بلکه موجی است. لحظه‌ای که روز را می‌گذرانید، لحظه‌ای دیگر، یک آهنگ یا یک صندلی خالی ناگهان به سراغتان می‌آید. این کاملاً طبیعی است. هیچ راه «درستی» برای سوگواری و هیچ جدول زمانی مشخصی برای دنبال کردن وجود ندارد.

ممکن است احساس شوک، غم، خشم، گناه یا تنهایی عمیقی داشته باشید. سوگ، آشفته و عمیقاً شخصی است. احتمالاً در مورد « پنج مرحله سوگ » شنیده‌اید ، اما این مراحل در اصل بر اساس افرادی بود که با بیماری لاعلاج خود روبرو بودند ، نه کسانی که در سوگ عزیزی بودند.

برای اکثر بیوه‌ها و مردان، غم و اندوه فراز و نشیب دارد. در واقع، بسیاری از مردم با شریک زندگی مرحوم خود ارتباط درونی برقرار می‌کنند، چیزی که روانشناسان آن را «پیوندهای مداوم» می‌نامند. شما ممکن است با عکس او صحبت کنید، سنت‌ها را زنده نگه دارید یا فقط آنها را در قلب خود نگه دارید. این گیر افتادن نیست؛ این بخشی از بهبودی است. 

همچنین چیزی به نام «پایان» به شکلی که مردم اغلب در مورد آن صحبت می‌کنند، وجود ندارد. شما یک روز به طور جادویی از خواب بیدار نمی‌شوید و متوجه آن نمی‌شوید. آنچه در واقع اتفاق می‌افتد این است که با گذشت زمان، یاد می‌گیرید که با فقدان زندگی کنید. همانطور که یک فرد بیوه به آتلانتیک گفت: «من می‌دانستم که مردم می‌توانند راهی برای تحمل غم بی‌پایان پیدا کنند و همچنان زندگی شادی داشته باشند.»

مطلب مرتبط: اولین رابطه بعد از بیوه شدن - ۱۸ باید و نباید

بنابراین، به خودتان یادآوری کنید که اشکالی ندارد لحظاتی از شادی، کنجکاوی یا حتی امید را حتی در حین سوگواری احساس کنید. این بدان معنا نیست که دیگر همسرتان را دوست ندارید. درد ممکن است همیشه به شکلی وجود داشته باشد، اما می‌تواند به مرور زمان تسکین یابد و فضایی برای تجربیات جدید ایجاد کند.

سوگ فقط احساسی نیست - می‌تواند از نظر جسمی نیز خود را نشان دهد. خستگی، مشکلات حافظه، تغییرات اشتها و مشکلات خواب همگی رایج هستند. بسیاری از افراد سوگ اولیه، معمولاً در طول سال اول پس از از دست دادن همسر، را به عنوان گیجی یا احساس اینکه همه چیز به طور خودکار در حال انجام است، توصیف می‌کنند. این روش مغز شما برای محافظت از شماست. در حال حاضر، تنها وظیفه شما زنده ماندن در هر روز است. اگر می‌توانید غذا بخورید. استراحت کنید. بگذارید دیگران کمک کنند. اگر احساس می‌کنید شدت سوگ شما کاهش نمی‌یابد یا برای کنار آمدن با آن تلاش می‌کنید، از یک متخصص سلامت روان که در مشاوره سوگ تخصص دارد، کمک بگیرید. 

دوستان خیرخواه ممکن است شما را به "بازگشت به رابطه" ترغیب کنند، اما فقط خودتان می‌دانید که برای چه چیزی آماده هستید. بعضی افراد بعد از ماه‌ها دوباره شروع به بازسازی می‌کنند؛ برای بعضی دیگر، سال‌ها طول می‌کشد تا حتی به دوباره قرار گذاشتن فکر کنند. هیچ مهلتی وجود ندارد. هر چقدر هم که به زمان نیاز داشته باشید، زمان مناسبی است.

یکی از سخت‌ترین بخش‌های این فقدان، تغییر هویت است. شما فقط یک شریک نبودید، بلکه عضوی از یک تیم، یک زندگی مشترک، یک هویت مشترک بودید. از دست دادن همسرتان به معنای از دست دادن همه اینهاست، که می‌تواند باعث شود از اینکه اکنون چه کسی هستید، مطمئن نباشید. و در روزهای اول، این سوال ممکن است بی‌ربط به نظر برسد. اما در نهایت، شروع به کشف مجدد خودتان خواهید کرد - نه مانند قبل، اما هنوز کامل، هنوز اینجا.

نکته مهم دیگری که باید در مورد سوگواری برای از دست دادن همسر بدانید این است که هدف، غلبه بر غم و اندوه نیست. بلکه زندگی با آن است. عشق به همسرتان را در کنار هر آنچه زندگی در آینده به ارمغان می‌آورد، حفظ کنید. بسیاری از افراد بیوه، هنوز هم حضور شریک زندگی خود را به نوعی احساس می‌کنند، به عنوان منبع قدرت یا آرامش در فصل‌های جدید.

در حال حاضر، ممکن است قرار گذاشتن آخرین چیزی باشد که به ذهنتان خطور می‌کند - و این کاملاً اشکالی ندارد. کاری را انجام دهید که به شما در کنار آمدن با این شرایط کمک می‌کند: گریه کردن، به یاد آوردن، نوشتن خاطرات، دعا کردن، صحبت کردن. گروه‌های حمایتی یا مشاوران سوگ می‌توانند راه نجاتی باشند - صحبت کردن با افرادی که واقعاً آن را درک می‌کنند، مفید است. نکته اصلی این است که با خودتان مهربان باشید. سوگ هیچ قانونی ندارد. به مرور زمان، خودتان خواهید فهمید که آیا برای هر اتفاقی که قرار است بیفتد آماده هستید یا خیر.

مطالب مرتبط: قرار ملاقات با یک ژیگولو... اعترافات یک بیوه

آیا بعد از از دست دادن شریک زندگی، آماده‌ی دوباره قرار گذاشتن هستید؟ ۷ نشانه که باید به دنبالشان باشید

بعد از گذشت مدتی - می‌تواند ماه‌ها، یک سال یا چند سال - ممکن است از خود بپرسید: «آیا بعد از از دست دادن شریک زندگی‌ام، برای قرار گذاشتن دوباره آماده‌ام؟» تصمیم به قرار گذاشتن پس از از دست دادن همسرتان کاملاً شخصی است. برخی افراد نسبتاً زود احساس آمادگی می‌کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است برای مدت طولانی مجرد بمانند. هیچ زمان «مناسب» جهانی برای انتظار وجود ندارد؛ این تصور قدیمی که قبل از رفتن به گذشته باید دقیقاً یک سال سوگواری کرد، یک افسانه است. حقیقت این است که «زمان» قرار گذاشتن دوباره به اندازه خود شما فردی است. به جای تقویم، راهنمای بهتر، احساسات و آمادگی خودتان است. پس چگونه می‌دانید که از نظر احساسی آماده قرار گذاشتن دوباره یا حتی ابراز علاقه به فرد جدیدی هستید؟ ممکن است این یک لحظه برق‌آسا نباشد. به احتمال زیاد، این یک درک تدریجی خواهد بود. در اینجا چند نشانه رایج که متخصصان و مشاوران بیوه اغلب ذکر می‌کنند و ممکن است نشان دهد که شما آماده قرار گذاشتن دوباره هستید، آورده شده است:

۱. غم و اندوه شما قابل کنترل‌تر شده است 

متوجه می‌شوید که می‌توانید روز را بدون اینکه غم و اندوه شما را از پا درآورد، سپری کنید. این به این معنی نیست که هرگز احساس غم نمی‌کنید یا به همسرتان فکر نمی‌کنید. بلکه به این معنی است که غم و اندوه تنها چیزی نیست که تمام روز احساس می‌کنید؛ شما جایی برای افکار و فعالیت‌های دیگر دارید. اگر از خواب بیدار می‌شوید و اولین فکرتان فقط در مورد فقدان عزیزتان نیست، یا بعضی شب‌ها بدون گریه به رختخواب می‌روید، این یک نشانه مثبت است. در اصل، دیگر دائماً «در سایه غم و اندوه خود قدم نمی‌زنید».

۲. شما احساس استقلال و خودکفایی نسبی می‌کنید 

بعد از از دست دادن شریک عاطفی قدیمی، ناگهان همه مسئولیت‌ها به دوش شما می‌افتد. در اوایل، ممکن است به شدت به دنبال کسی باشید که این خلا را پر کند یا به شما در تحمل این بار کمک کند. اما قرار گذاشتن در درجه اول برای «حل» مشکلات عملی یا تنهایی، پایه و اساس خوبی برای یک رابطه سالم نیست.

مشاوران سوگواری اکیداً توصیه می‌کنند قبل از اینکه حتی به فکر رابطه عاشقانه پس از مرگ همسرتان باشید، مطمئن شوید که یاد گرفته‌اید بار خودتان را به دوش بکشید، و فقط به دنبال جایگزینی برای کارهایی که همسرتان قبلاً انجام می‌داد نیستید. اگر بتوانید کارهای روزمره را مدیریت کنید و متوجه شوید که صرفاً به دنبال یک ناجی نیستید، به احتمال زیاد آماده‌اید که از روی میل و نه نیاز، با او ارتباط برقرار کنید.

مطالب مرتبط: ازدواج مجدد پس از مرگ همسر: سفری دلگرم‌کننده برای یک زن

۳. شما مدام دیگران را با همسر مرحومتان مقایسه نمی‌کنید 

این یک مسئله‌ی بزرگ است. وقتی بتوانید با افراد جدید آشنا شوید و به جای اینکه از نظر ذهنی هر کدام را با عزیز از دست رفته‌تان بسنجید، از آنها به خاطر خودشان قدردانی کنید، ممکن است برای قرار گذاشتن آماده باشید. در اوایل سوگواری، تصور اینکه کسی حتی به ویژگی‌های همسرتان نزدیک شود، غیرممکن به نظر می‌رسد. ممکن است با خودتان فکر کنید: «او خوب است، اما به اندازه‌ی جین باهوش نیست» یا «او مثل جان نمی‌خندد». این در ابتدا طبیعی است. 

اما وقتی به نقطه‌ای می‌رسید که دیگر شریک زندگی مرحومتان را به عنوان یک استاندارد بی‌نظیر ایده‌آل نمی‌بینید و می‌پذیرید که شریک جدید متفاوت خواهد بود (نه بهتر یا بدتر، فقط متفاوت)، قلبتان را به روی فرد جدیدی باز می‌کنید. اگر از جستجوی همسرتان در هر چهره‌ای که می‌بینید دست کشیده‌اید، واقعاً می‌توانید یک قرار ملاقات بالقوه را فقط به عنوان خودشان ببینید، و این یک طرز فکر حیاتی برای یک رابطه تازه است.

۴. ایده قرار گذاشتن باعث کنجکاوی و شاید کمی هیجان می‌شود 

ممکن است با فکر کردن به همراهی زن/مرد لبخند بزنید. شاید دوباره حس جذابیت عاشقانه یا جنسی به شما دست بدهد. این می‌تواند چیزی به سادگی لذت بردن از شوخی‌های عاشقانه یا فکر کردن به این باشد که گرفتن دست کسی چه حسی دارد.

احساس جذب شدن به افراد یا خیال‌پردازی در مورد آینده با کسی، نشانه‌ی این است که قلب شما دوباره به عشق فکر می‌کند. این می‌تواند با احساس گناه همراه باشد - این طبیعی است - اما اگر بخشی از وجود شما شیفته‌ی ایده‌ی قرار ملاقات یا ملاقات با کسی باشد، ممکن است بیشتر از آنچه فکر می‌کنید آماده باشید. لازم نیست ۱۰۰٪ مطمئن باشید؛ فقط تمایل به تلاش کردن، چراغ سبزی است.

۵. شما بخش عمده‌ای از احساسات شدید خود را پردازش کرده‌اید 

شما همیشه دلتنگ همسرتان خواهید بود، اما تا الان، ممکن است از خام‌ترین احساسات خشم، افسردگی عمیق یا گناه عبور کرده باشید. ممکن است هنوز روزهای سختی داشته باشید، به خصوص در حوالی سالگردها یا محرک‌ها، اما احتمالاً راه‌های سالمی برای رهایی از غم و اندوه خود مانند یک گروه حمایتی، نوشتن خاطرات یا درمان پیدا کرده‌اید. 

اگر متوجه شدید که یادآوری شریک زندگی مرحومتان لبخند بیشتری نسبت به شکست به شما هدیه می‌دهد، یا می‌توانید بدون اینکه از هم بپاشید در مورد او صحبت کنید، این نشان دهنده سطحی از بهبودی است که می‌تواند فضایی برای فرد جدیدی ایجاد کند. به طور خلاصه، این فقدان دیگر همیشه مانند یک زخم باز احساس نمی‌شود؛ اکنون ممکن است بیشتر شبیه یک جای زخم باشد، جای زخمی که هنوز گهگاه درد می‌کند اما دیگر روزانه شما را ناتوان نمی‌کند.

مطلب مرتبط: ۲۱ نکته برای قرار گذاشتن با یک مرد بیوه

۶. احساس می‌کنید زندگی‌تان ارزش و شادی برای ارائه دارد

قبل از دعوت از کسی، خوب است که باور کنید زندگی‌تان ارزش به اشتراک گذاشتن را دارد. آیا احساس می‌کنید که از پسِ همه چیز برمی‌آیید و شاید حتی به تنهایی کمی شادی یا روال عادی دارید؟ شاید سرگرمی‌هایتان را از سر گرفته‌اید، یا از گذراندن وقت با دوستان یا خانواده لذت می‌برید. این نشان می‌دهد که شما به طور فعال زندگی می‌کنید، نه فقط سوگواری. 

اینکه بتوانید آینده‌ای را برای خودتان تصور کنید، حتی اگر دقیقاً مطمئن نباشید که چگونه به نظر می‌رسد، نشانه‌ی خوبی است. برای مثال، شاید به برنامه‌های بازنشستگی فکر می‌کنید، یا سفری که دوست دارید بروید، یا خانه را طوری تغییر دکوراسیون داده‌اید که حس فضای شخصی‌تان را داشته باشد. اینها نشانه‌هایی هستند که شما در حال پیشرفت هستید و می‌توانید آماده باشید تا فرد جدیدی را به زندگی‌ای که در حال بازسازی آن هستید، اضافه کنید.

حالا، حتی اگر با بسیاری از این نشانه‌ها همذات‌پنداری کنید، کاملاً طبیعی است که احساس تضاد کنید. یک روز ممکن است فکر کنید، "بله، من تنها هستم، می‌خواهم با کسی قرار بگذارم" و روز بعد، "هیچ‌کس هرگز نمی‌تواند این کار را انجام دهد، من نمی‌توانم." دوسوگرایی به این معنی نیست که شما آماده نیستید؛ فقط به این معنی است که شما انسان هستید و قلبتان هنوز حساس است. می‌توانید همزمان هم امیدوار باشید و هم نگران. نکته کلیدی این است که ایده قرار گذاشتن دیگر غیرممکن یا نفرت‌انگیز به نظر نمی‌رسد - ممکن است هنوز ترسناک باشد، اما شاید این حس را داشته باشید که می‌تواند دوباره بخشی از زندگی شما باشد. به شهود خود اعتماد کنید. در اعماق وجودتان، احتمالاً این حس را دارید که آیا آماده هستید یا خیر. مهم‌تر از همه، به خودتان اجازه دهید وقتی آماده هستید، امتحان کنید، زیرا می‌دانید که همیشه می‌توانید نظر خود را تغییر دهید. 

کارول، ۵۹ ساله، شوهر ۳۵ ساله‌اش را به دلیل سرطان از دست داد. او بیش از یک سال در غباری از غم و اندوه زندگی کرد، در حالی که متقاعد شده بود که تنها عشق بزرگش را پیدا کرده است. پیوستن به یک گروه سوگواری کلیسا به او کمک کرد تا کمتر احساس تنهایی کند و به یک مرد بیوه مهربان به نام جیم نزدیک شد. وقتی جیم از او دعوت کرد تا شام بخورد، کارول تقریباً امتناع کرد - وحشت‌زده و نامطمئن. دخترش او را تشویق کرد: «این فقط شام است، نه خواستگاری.» 

آن شب خنده‌های غیرمنتظره‌ای به همراه داشت، و بعداً اشک‌های گناه و آسودگی. در طول ماه‌ها، کارول و جیم دوستی آرام و محترمانه‌ای را که به رفاقت تبدیل شد، ایجاد کردند. او هنوز هم به مزار دن سر می‌زند و با عکس او صحبت می‌کند، اما اکنون قهوه و شادی آرام را نیز با جیم به اشتراک می‌گذارد. کارول می‌گوید: «احساس می‌کنم دارم ذره ذره به زندگی برمی‌گردم.» داستان او گواهی بر گام‌های کوچک و این حقیقت است که اشکالی ندارد دوباره عاشق شد، بدون اینکه گذشته را رها کرد.

ایجاد دوباره اعتماد به نفس - احساس مطلوب بودن و کامل بودن

قرار گذاشتن بعد از از دست دادن همسر می‌تواند دلهره‌آور باشد. بسیاری از افراد بیوه با عزت نفس پایین دست و پنجه نرم می‌کنند و از خود می‌پرسند: «حالا چه کسی مرا می‌خواهد؟» این دقیقاً همان چیزی است که ریتا، که دو بار تا ۵۰ سالگی بیوه شده است، احساس کرد و تصمیم گرفت که به طور کلی قرار گذاشتن را کنار بگذارد. با این حال، دخترش او را تشویق کرد تا در یک سایت دوست‌یابی برای بیوه‌ها و مردان بیوه ثبت نام کند ، جایی که او با سم آشنا شد - مردی که واقعاً درد او را درک می‌کرد. آنها از طریق پیام‌های آخر شب در مورد غم و اندوه، فرزندپروری و تنهایی با هم پیوند خوردند.

بعد از یک سال، آنها موافقت کردند که با هم ملاقات کنند. ریتا که عصبی و احساس گناه می‌کرد، تردید داشت، اما ارتباط در زندگی واقعی غیرقابل انکار بود. با گذشت زمان، دوستی آنها عاشقانه شد. ریتا با احساس گناه دست و پنجه نرم می‌کرد، به خصوص در سالگردهای سخت، اما سم به آرامی به او اطمینان داد: «من اینجا نیستم که جای او را بگیرم - من اینجا هستم چون به تو اهمیت می‌دهم.» این همه چیز را تغییر داد. ریتا اکنون می‌گوید: «می‌دانم عشق من در بهشت ​​​​لبخند می‌زند.» 

آیا می‌توان یادآوری بهتری از این پیدا کرد که شما در هر سنی شایسته عشق، میل و ارتباط هستید؟ با این حال، گشودن قلب و ذهن و پذیرش این واقعیت می‌تواند زمان‌بر باشد. در اینجا نحوه‌ی سوق دادن آرام خود به این مسیر و بازسازی اعتماد به نفس، گام به گام، آورده شده است:

• به خودتان یادآوری کنید که سن مانع نیست: افراد بالای ۵۰ سال اغلب به دنبال ارزش‌های عمیق‌تری مانند مهربانی، شوخ‌طبعی و انعطاف‌پذیری هستند. به عنوان یک بیوه/مرد، شما عمق عاطفی، وفاداری و تجربه زندگی را به ارمغان می‌آورید - جذاب ویژگی‌ها در هر رابطه‌ای
• ببینید که هر کسی بار و بندی دارد: چه طلاق باشد، چه مراقبت از عزیزان یا از دست دادن عزیزان، هیچ فرد بالای ۵۰ سال بدون زخم نیست. فرد مناسب، قدردان قدرت و سفر شما خواهد بود.
• مهارت‌های اجتماعی خود را تقویت کنید: احساس فرسودگی می‌کنید؟ از کارهای کوچک شروع کنید - با غریبه‌ها صحبت کنید، بیشتر لبخند بزنید، به گروه‌های اجتماعی بپیوندید. این تعاملات کوچک به بازسازی اعتماد به نفس اجتماعی کمک می‌کنند.
• تمرکز بر مراقبت از خود: یک مدل موی جدید، لباس راحت یا ورزش سبک می‌تواند خلق و خو و تصویر ذهنی شما را بهبود بخشد. وقتی در پوست خود احساس خوبی دارید، این حس خوب خود را نشان می‌دهد.
• خودت را دوباره کشف کن: یک سرگرمی قدیمی را شروع کنید یا چیز جدیدی مانند رقص، هنر یا یادگیری یک زبان را امتحان کنید. این به شما یادآوری می‌کند که هنوز در حال رشد هستید - و جالب است
• صمیمیت در زمان مناسب خود امکان‌پذیر است: احساس اضطراب در مورد رابطه جنسی دوباره طبیعی است. با شریک زندگی خود آشکارا ارتباط برقرار کنید و با سرعت دلخواه خود پیش بروید. وقتی آماده شدید، لیاقت محبت و نزدیکی را دارید.
• در صورت نیاز، پشتیبانی دریافت کنید: گروه‌های درمانی یا حمایتی می‌توانند به شما در کنار آمدن با غم و اندوه و ایجاد اعتماد به نفس کمک کنند. متخصص روابط می‌گوید: «کمال، بهای عشق نیست. تمرین، بهای آن است.» دکتر جان گاتمن
• ارزش خود را تایید کنید: نقاط قوت خود را فهرست کنید یا از یک دوست بپرسید که برای چه چیزی در شما ارزش قائل است. ویژگی‌های دوست‌داشتنی شما با همسرتان از بین نرفته‌اند - آنها هنوز هم بسیار زنده هستند.
• صبور و دلسوز باشید. لحظات ناخوشایند پیش می‌آیند - به آنها بخندید. شما «کالای آسیب‌دیده» نیستید، شما فردی انعطاف‌پذیر هستید که دوباره عشق ورزیدن را یاد می‌گیرد.

مطلب مرتبط: ۵ نشانه‌ی اصلی که نشان می‌دهد یک مرد بیوه در مورد رابطه‌اش جدی است

۶ نکته برای شروع دوباره رابطه پس از از دست دادن شریک زندگی

وقتی از نظر احساسی آماده‌اید که دوباره وارد رابطه عاشقانه شوید، سوال بزرگ این می‌شود که چگونه؟ صحنه‌ی قرار ملاقات احتمالاً از آخرین باری که مجرد بودید تغییر کرده است. کاملاً طبیعی است که احساس سردرگمی یا بی‌اطلاعی در مورد اینکه از کجا شروع کنید، داشته باشید. خبر خوب این است که می‌توانید از کارهای کوچک و کم‌فشار شروع کنید. روش‌های ملایم و مناسب سالمندان زیادی برای ملاقات با افراد و شروع دوباره‌ی معاشرت وجود دارد، حتی در حالی که جنبه‌های مختلف چگونگی بازسازی زندگی خود پس از مرگ همسرتان را بررسی می‌کنید :

۱. بدون فشار عاشقانه، دوباره از نظر اجتماعی ارتباط برقرار کنید

اغلب اولین قدم، تعامل اجتماعی با جهان است. به یک ناهار یا عصرانه با دوستان خود بله بگویید، به یک باشگاه یا گروه بر اساس علایق خود بپیوندید، در رویدادهای اجتماعی شرکت کنید یا به کار داوطلبانه فکر کنید. این کار شما را از خانه بیرون می‌برد و باعث می‌شود در کنار مردم باشید. هدف در اینجا پیدا کردن یک قرار ملاقات فوری نیست، بلکه احیای زندگی اجتماعی شماست. 

ممکن است دوستان جدیدی پیدا کنید یا دوستی‌های قدیمی را تقویت کنید، که به نوبه خود می‌تواند دایره شما را گسترش دهد. گاهی اوقات، یک رابطه جدید از دوستان مشترک یا ارتباطات اتفاقی ناشی می‌شود. یک دوست ممکن است شما را به همسایه‌ای بیوه معرفی کند، یا ممکن است با کسی در باشگاه کوهنوردی خود آشنا شوید. حتی اگر این اتفاق فوراً نیفتد، همین که از نظر اجتماعی فعال‌تر باشید، باعث می‌شود وقتی تصمیم به قرار گذاشتن می‌گیرید، احساس راحتی بیشتری داشته باشید. همچنین وقتی شروع به ملاقات با شرکای بالقوه می‌کنید، چیزهایی برای صحبت کردن و به اشتراک گذاشتن به شما می‌دهد.

۲. حمایت از سوگواران یا گروه‌های علاقه‌مند خاص را در نظر بگیرید

یک گروه یا پلتفرم حمایت از سوگواری که ملاقات بیوه‌ها را برای دوستی تسهیل می‌کند، می‌تواند یک برد دو طرفه باشد. شما حمایت بسیار مورد نیاز را دریافت می‌کنید که می‌تواند به شما کمک کند تا بفهمید چگونه زندگی خود را پس از مرگ همسر بازسازی کنید و فرصتی برای ملاقات با دیگران که در شرایط مشابهی با شما هستند، خواهید داشت. همچنین گروه‌های اجتماعی مخصوص سالمندان مجرد یا بالای ۵۰ سال وجود دارد. مراکز اجتماعی محلی، مؤسسات مذهبی یا وب‌سایت‌هایی مانند Meetup.com را برای گردهمایی‌هایی مانند گروه‌های پیاده‌روی، باشگاه‌های مسافرتی و گروه‌های چشیدن شراب که برای سالمندان در نظر گرفته شده است، بررسی کنید. حضور در یک گروه به شما این فرصت را می‌دهد که در یک محیط کم‌فشار با افراد همفکر خود تعامل داشته باشید. شما فقط یک فرد در یک گروه هستید که از یک فعالیت لذت می‌برید و هر ارتباطی می‌تواند از آنجا به صورت ارگانیک‌تر رشد کند.

۳. اپلیکیشن‌های دوست‌یابی آنلاین کم‌فشار برای سالمندان را امتحان کنید

اگر احساس می‌کنید که آماده‌اید تا به‌طور خاص به دنبال یک قرار ملاقات باشید، سایت‌های دوست‌یابی آنلاین می‌توانند ابزار مفیدی باشند - بله، حتی برای افراد مجرد بالای ۵۰ سال. در واقع، وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های دوست‌یابی متعددی مانند OurTime، SilverSingles، SeniorMatch و حتی سایت‌های دوست‌یابی مخصوص زنان بیوه و مردان بیوه وجود دارند که معمولاً آسان‌تر و کاربرپسندتر هستند. می‌توانید با ایجاد یک پروفایل و گشت و گذار، وارد این عرصه شوید. لازم نیست فوراً به کسی پیام دهید. متوجه پروفایل‌های زیادی خواهید شد که به بیوه بودن یا جستجوی همراهی اشاره می‌کنند، که به شما یادآوری می‌کند که در این مرحله از زندگی تنها نیستید.

وقتی پروفایلی می‌سازید، آن را صادقانه و مثبت نگه دارید. می‌توانید اشاره کنید که بیوه هستید، اما لازم نیست در پروفایل به آن بپردازید. روی آنچه از آن لذت می‌برید و مشتاق آن هستید تمرکز کنید. به عنوان مثال: «من یک معلم بازنشسته، عاشق کتاب و مادربزرگی مغرور هستم. 3 سال است که بیوه شده‌ام، آماده‌ام تا از فصل بعدی زندگی لذت ببرم - به دنبال همراهی هستم که با او بخندم، پیاده‌روی کنم و گپ و گفت خوبی داشته باشم.» این نشان می‌دهد که شما گذشته‌ای دارید اما به آینده نیز علاقه‌مند هستید. 

مطالعه مرتبط: آیا بعد از مرگ همسرم خیلی سریع دارم از زندگی‌ام جدا می‌شوم—چگونه تصمیم بگیرم؟

۴. با سرعت دلخواه خودتان دعوت‌نامه‌های دوست‌یابی ارسال کنید

شاید یک آشنای معمولی یا دوستِ یکی از دوستانتان به شما علاقه نشان داده باشد. اگر احساس آمادگی می‌کنید، می‌توانید به یک قهوه بله بگویید. ملاقات‌های اولیه را کوتاه و ساده نگه دارید - مثلاً قرارهای قهوه ، پیاده‌روی در پارک یا ناهار. این جلسات کوتاه روزانه فشار کمتری نسبت به یک قرار شام رسمی دارند. به یاد داشته باشید، این فقط یک جلسه است، نه یک تعهد مادام‌العمر. همیشه می‌توانید بعد از آن تصمیم بگیرید که ادامه دهید یا نه.

۵. از «دوستان قرار ملاقات» و شبکه‌های پشتیبانی استفاده کنید

یک نکته هوشمندانه برای شروع رابطه پس از از دست دادن شریک زندگی، استخدام یک «رفیق قرار ملاقات» است تا این تجربه را با هم پشت سر بگذارید. داشتن یک دوست قابل اعتماد برای خندیدن با او در مورد قسمت‌های ناخوشایند یا صحبت کردن بعد از یک قرار ملاقات می‌تواند اضطراب را کاهش دهد. اگر احساس دلسردی می‌کنید، آنها همچنین می‌توانند با شما صحبت کنند و به شما روحیه بدهند. اگر فرزندانتان حامی شما هستند، حتی می‌توانید کمی در مورد ورودتان به رابطه با آنها صحبت کنید. یا برای حمایت و تشویق به دوستان و همسالان خود تکیه کنید. 

ورود مجدد به دنیای قرار ملاقات پس از یک فقدان، نباید دلهره‌آور باشد - می‌تواند به سادگی نوشیدن قهوه با فردی جدید شروع شود. همه چیز را سبک نگه دارید: ملاقات‌های کم‌فشار، بدون انتظار، و تمرکز بر ارتباط، نه تعهد. هر قراری به جایی ختم نمی‌شود، و این اشکالی ندارد. آن را بخشی از بهبودی، بخشی از یادگیری لذت بردن دوباره از زندگی بدانید. همراهی - حتی افلاطونی - می‌تواند عمیقاً رضایت‌بخش باشد. در صورت نیاز استراحت کنید؛ هیچ مهلتی وجود ندارد. با سرعت خودتان کاوش کنید و ذهن باز داشته باشید. همانطور که استر پرل به زیبایی گفته است، "پرورش گشودگی به امکانات، زندگی را غنی‌تر می‌کند." فقط گفتن بله به زندگی، یک شروع قدرتمند و امیدوارکننده است.

غلبه بر احساس گناه و مقایسه - دوست داشتن شریک جدید در عین احترام به گذشته

یکی از سخت‌ترین بخش‌های رابطه عاشقانه پس از از دست دادن همسر، مدیریت احساس گناه است. ممکن است احساس کنید که به خاطرات او خیانت می‌کنید، به خصوص وقتی که از بودن با شخص دیگری لذت می‌برید. یا شاید نگران باشید که دیگران شما را به خاطر «گذشتن» قضاوت کنند. اما حقیقت این است: رابطه دوباره به این معنی نیست که دیگر شریک زندگی مرحوم خود را دوست ندارید. 

آن عشق از بین نمی‌رود - فقط شکل جدیدی به خود می‌گیرد. همانطور که یک بیوه در Young Widowed & Dating می‌گوید : «شما با نحوه پذیرش زندگی پس از رفتن همسرتان، به او احترام می‌گذارید.» بنابراین، هر رابطه عاشقانه جدید را به عنوان بازتابی از میزان رشد قلب خود در نظر بگیرید - نه نشانه ای از اینکه عشق قدیمی شما از بین رفته است.

اگر احساس گناه به سراغتان بیاید…

ممکن است تصور کنید که همسرتان چه واکنشی نشان می‌دهد، و احساس کنید که دارید «خیانت» می‌کنید. اما از خودتان بپرسید: اگر نقش‌ها عوض می‌شدند، برای همسرتان چه می‌خواستید؟ به احتمال زیاد، دوست دارید دوباره شادی را پیدا کند. این می‌تواند به شما کمک کند داستانی را که به خودتان می‌گویید، دوباره شکل دهید. به جای اینکه بگویید «من جای آنها را می‌گیرم»، سعی کنید: «من فصل جدیدی را شروع می‌کنم در حالی که خاطره آنها را در ذهنتان نگه می‌دارم.» اگر با احساس گناه دست و پنجه نرم می‌کنید یا نمی‌توانید احساسات متناقض ناشی از ایجاد فضا برای فرد جدیدی در زندگی‌تان را درک کنید، صحبت با یک متخصص سلامت روان ماهر و باتجربه می‌تواند به شما کمک کند تا احساسات خود را درک کنید. خبر خوب این است که اکنون می‌توانید این کار را از راحتی خانه خود انجام دهید. 

لازم نیست گذشته را «پاک» کنید

شما همچنان می‌توانید به همسرتان احترام بگذارید و در عین حال برای فرد جدیدی جا باز کنید:

• اگر صلاح می‌دانید، عکس‌ها یا یادگاری‌ها را نگه دارید
• در روزهای خاص به زیارت مزارشان بروید
• داستان‌ها را با شریک جدیدتان به اشتراک بگذارید.

اگر کاری که شریک جدیدتان انجام می‌دهد خاطراتی را برایتان زنده می‌کند، آن را با او در میان بگذارید. می‌توانید بگویید: «این کار مرا یاد کاری [نام همسر] می‌اندازد که قبلاً انجام می‌داد.» یک شریک خوب می‌فهمد که گذشته شما، شخصیت شما را شکل داده است. اگر از شما بخواهد که دیگر در مورد همسر مرحومتان صحبت نکنید، این یک علامت خطر است. یک رابطه سالم به گذشته شما احترام می‌گذارد.

مطالب مرتبط: شوهرم فوت کرد و من هرگز تا این حد خوشحال نبوده‌ام

از دام مقایسه دوری کنید

حتی اگر احساس گناه از بین برود، مقایسه ممکن است ادامه داشته باشد. ممکن است متوجه شوید که شریک جدیدتان را با همسرتان مقایسه می‌کنید - خنده، عادات یا حتی نحوه کره مالیدن روی نان تست. این طبیعی است. فقط توجه داشته باشید که این اغلب مقایسه منصفانه‌ای نیست. ما تمایل داریم عزیزانی را که از دست داده‌ایم ایده‌آل‌سازی کنیم. شما در حال مقایسه یک فرد واقعی و حاضر - با نقص‌ها و ویژگی‌های عجیب و غریب - با خاطره‌ای هستید که با گذشت زمان کمرنگ شده است. در اینجا نحوه تغییر این طرز فکر و رهایی از دام مقایسه آورده شده است :

• به خودتان یادآوری کنید، «مسئله جایگزینی نیست. مسئله ساختن چیزی متفاوت است.»
• تفاوت‌ها را بپذیرید. شاید همسر مرحومتان عاشق شب‌های آرام و دنج بوده و شریک جدیدتان عاشق ماجراجویی است. این بهتر یا بدتر نیست، فقط متفاوت است.
• بگذارید رابطه جدید، داستان خودش را داشته باشد

اشکالی ندارد که در حالی که عاشق فرد جدیدی می‌شوید، همچنان همسرتان را دوست داشته باشید. عشق کلیدی نیست که آن را خاموش و روشن کنید. تحقیقات نشان می‌دهد که افراد بیوه می‌توانند در حین ایجاد روابط جدید سالم، پیوند درونی خود را با همسر مرحومشان حفظ کنند.

سخن پایانی - پذیرش امید و آغازهای نو

بازسازی زندگی پس از از دست دادن همسر، یکی از شجاعانه‌ترین و دشوارترین مسیرهایی است که یک فرد می‌تواند طی کند. اگر تا اینجا پیش رفته‌اید، مکث کنید و قدرت خود را بشناسید. همین عملِ در نظر گرفتن بهبودی یا حتی عشق جدید، شجاعت شما و عشقی را که هنوز در درون شما زندگی می‌کند، نشان می‌دهد. غم و اندوه ممکن است هرگز ناپدید نشود، اما تغییر می‌کند - و می‌تواند با شادی همزیستی کند.

شما با انتخاب دوباره زندگی، همسرتان را پشت سر نمی‌گذارید. یاد او در وجود شما و نحوه‌ی پیشرفتتان زنده می‌ماند. چه آن آینده شامل یک شریک جدید، دوستی‌های عمیق‌تر یا یک زندگی انفرادی رضایت‌بخش باشد، هیچ نتیجه‌ی «درستی» وجود ندارد. مهم این است که شما در حال ساختن زندگی‌ای هستید که برای خودتان معنادار باشد.

پس با قلبی باز و آگاهی از اینکه تنها نیستید، به پیش بروید. داستان شما هنوز در حال آشکار شدن است و چیزهای زیادی برای نوشتن باقی مانده است. امید، التیام و شاید حتی عشق جدید در انتظار شماست. و این چیزی است که باید به آن چنگ بزنید.

بعد از مرگ همسرم از چه چیزهایی پشیمانم؟

قرار ملاقات در دهه ۵۰ زندگی - ۱۵ نکته برای انجام درست آن

مردان بالای ۵۰ سال - ۱۱ نکته کمتر شناخته شده که زنان باید بدانند

کمک شما به منزله کمک خیریه نیست . این به Bonobology اجازه می‌دهد تا در راستای کمک به هر کسی در جهان برای یادگیری نحوه انجام هر کاری، به ارائه اطلاعات جدید و به‌روز به شما ادامه دهد.

روند تحریریه ما را ببینید

با هیئت بررسی ما ملاقات کنید

بازخورد را به اشتراک بگذارید

بازخورد شما چیست؟

×

مفید گزارش یک خطا دیگر

ارسال