Hie géif mëssbrauchen an dann entschëllegen - ech sinn an dësem béisen Zyklus agespaart

De Wee fir d'Léift ze fannen féiert net ëmmer zum Gléck. Heiansdo geet et duerch Häerzschmerz a Selbstentdeckung. Dëst ass d'Geschicht vun enger Fra, déi an hirem jugendleche Sehnsucht no Léift an eng Bestietnes gerannt, déi sech séier zu mëssbrauch entwéckelt. Gefaange an engem Zyklus vu Gewalt a Reue stellt si fest, wéi hire fréier liewege Geescht verschwënnt. Awer een Dag bréngt e Bléck am Spigel e Wendepunkt, deen si op eng Rees féiert, fir hir Identitéit zréckzekréien an sech vun de Ketten vun enger ongesonder Bezéiung ze befreien.

(Wéi dem Saurabh Paul gesot huet)

Ech hu mech verléift mam Bild wat hie mir gewisen huet

Et huet alles ugefaang mat enger Virléift op der Uni: déi furtive Bléck, déi suggeréieren datt zwee jonk Leit sech gär hunn. Geschwënn ass d'Bekanntheet gewuess, an net vill Deeg duerno sinn d'Frënn eng Koppel ginn. Ech hat eng Mëttelklass Erzéiung an hien koum aus enger besserer Famill. Dat war d'Zäit vu mengem Liewen, wou ech en imperativen Wonsch an mir hat gär beléift ze sinn, oder verléift ze sinn, an hien ass just ëm déi Zäit komm. E bëssen Opmierksamkeet gefléckt mech keen Enn.

"Ech hunn Är laang Trëppelen gär," sot hien, "Schneide se ni kuerz." Ech hunn normalerweis als Äntwert blo.

Et kéint e Fall vu Gruppenzwang gewiescht sinn – net vill vu menge Kolleegen aus der Uni waren Single. An ech hunn mech einfach beeilt: ech hunn mech bestuet, ouni mir d'Zäit ze ginn, mäi potenziellen Partner kennenzeléieren. Ech hat säi beschten, oder éischter säin "erfonnten", Deel virun der Hochzäit gesinn, awer net säin aneren (an deen ech elo kennen) "richtegen Selbst". Un engem schicksalhaften Dag hunn ech mech bestuet, ouni d'Zoustëmmung vu menger Famill. Ech hat mäin Ofschloss gemaach an hat deemools ongeféier sechs Méint geschafft.

Hien huet mech mat Mëssbrauch geännert

Bannent e puer Deeg, zu menger Angscht, hunn ech gemierkt wat ech erakënnt hunn. Et huet ugefaang mat triviale Saachen - Räis gouf iwwergekacht, Téi net genuch gekacht, Kleeder net richteg gedréckt an esou weider - fir déi als éischt e verbalen Ausbroch koum, dee spéider heiansdo d'Form vun engem kierperlechen Ugrëff krut. Mëttlerweil hat hien et fäerdeg bruecht mech ze iwwerzeegen meng Aarbecht opzehalen.

"Ech huelen dat net méi, ech ginn fort", hunn ech him enges Daags entscheedend gesot. Dunn hunn ech eng aner Facett vu sengem Charakter begéint, déi mir bis elo onbekannt war.

Hien plädéiert vill mat mir. Hie gefall op seng Knéien, huet geruff: "Wéi kënnt Dir iwwerhaapt denken, mech ze verloossen!" Anstatt frou ze sinn, war ech méi duercherneen.

"Wien ass dëse Mann, deen ech mäi Liewen versprach hunn?" Ech hu mech gefrot. Bannent engem Dag oder zwee géif säi gewaltegt Selbst erëm opkommen. Hie géif dacks meng Tresses zéien wann se ënner sou engem Zauber waren: déiselwecht Tress, déi hie behaapt huet, datt hie sou gär wier. All Kéier wann ech kräfteg protestéiert hunn a menacéiert hien ze verloossen, géif hien erëm an de "entschëllege" Modus zréckfalen.

All Kéier wann ech kräfteg protestéiert hunn a menacéiert hien ze verloossen, géif hien erëm an de "entschëllege" Modus zréckfalen.

Ech sinn an dësem béisen Zyklus agefaange ginn - Attentat an Entschëllegung, Entschëllegung an Attentat. Et huet eng Maut op meng Nerven geholl. Ech war mat Besuergnëss gereiden; Ech hunn ugefaang mech selwer bei all Schrëtt ze beurteelen, mech ëmmer ze froen: "Maachen ech eppes falsch? Maachen ech e Feeler?"

Zesummenhängend Liesmaterial: Firwat bleiwen Fraen a mëssbrauchende Bezéiungen?

War et eng mental Krankheet?

An der Verzweiflung hunn ech e Psychiater Frënd besicht. Si huet mech e puer Froen gestallt, déi ech ni virdru gefrot goufen:

"Wéi sinn ech opgewuess - war ech bedingt fir jiddereen ze gefalen?"

„War ech a menger Kandheet gewinnt, häuslech Gewalt ze gesinn ?“

„Hunn ech un engem Minderwäertskomplex oder enger anerer Stéierung gelidden?“

D'Äntwerten op dës waren definitiv negativ, awer ech war an esou engem Zoustand vu Selbstzweifel datt ech ugefaang hunn ze denken. Mat him schlofen war och eng aner Erausfuerderung ginn - ech hunn dat guer net genoss, well et nëmmen ëm hien war an ech nëmmen do war fir säi Wonsch ze läschen.

Ech erënnere mech datt et mäi Gebuertsdag war an ech hunn meng Hoer virum Spigel gekämmt. Op eemol hunn ech d'Reflexioun vu mengem Gesiicht am Spigel gemierkt, an ech war schockéiert an hunn ugefaang an der Angscht ze süchteg.

"Wat ass vu mir ginn?" Ech hu mech gefrot.

"War ech net e glécklecht, lëschtegt, lëschtegt Meedchen? A kuckt wat ech an de puer Méint vu mengem Bestietnes ginn sinn! War ech net opgewuess an gebilt fir onofhängeg ze sinn? A kuckt wou ech gelant sinn!"

Ech hu mech net am Spigel erkannt, an ech si sécher datt meng Famill a Bekannten et schwéier fonnt hunn mech an deem Zoustand z'identifizéieren.

"Genuch", sot ech dunn, a kucken mat Entschlossenheet op meng eegen Reflexioun, "Ech kann net wéi dës Dame sinn, där hir Reflexioun ech am Spigel gesinn. Dëst sinn net ech. Ech muss selwer zréckkommen, an elo!"

Zesummenhängend Liesmaterial: Geschicht doriwwer, wéi ech vu mengem gewalttätege Mann fortgelaf sinn a mäi Liewen nei opgebaut hunn

De Spigel huet mir mäi richtege Staat gewisen

Ech hunn meng Almirah a Roserei opgemaach, ech hunn e puer Kleeder op d'Bett geschloen, an hunn se séier undoen - net erëm beméien fir de Spigel ze kucken fir ze kucken wéi ech ausgesinn - ech wousst datt ech midd a verluer ausgesinn hunn. Ech hat genuch Sënn an mech meng Portmonni opzehuelen, an aner Noutwendegkeete. Ech hu mech net gestéiert him ze ruffen, ech hunn just eng Notiz bei der Dier gefall a kuerz gesot: "Ech ginn fort, maach der keng Suergen mat mir ze kontaktéieren."

Keng besser Plaz fir ze flüchten, sinn ech bei meng Elteren gaang, déi am Ufank iwwerrascht waren mech ze gesinn. Ech war zënter mengem Bestietnes vun hinnen ofgebrach, awer no der Péng ze lauschteren, déi ech missen duerchgoen, hunn si mech ganz häerzlech ënnerstëtzt. Et war iwwerraschend ze realiséieren wéi d'Leit, déi dech wierklech gär hunn, Iech ganz akzeptéieren an direkt Är Handlungen verzeien, déi se immens verletzt hunn an se verletzt hunn! Ech hu mech no enger laanger Zäit 'beléift a geseent' gefillt.

Meng Elteren ware ganz ënnerstëtzend

"Maacht haut eng Scheedung, ech wäert mat engem Affekot schwätzen," sot mäi Papp den Owend. Hien war ëmmer de Pilier a mengem Liewen, an huet mech ëmmer geléiert staark an selbstofhängeg ze sinn. Meng Mamm war awer net sécher, an huet ëmmer erëm gekräizt iwwer dat Ongléck, dat hir Duechter gefall ass.

"Dir hutt eis net nogelauschtert," sot meng Mamm schwaach, "Soss wier dat Iech net geschitt," si huet gekräizegt an hir Tréinen ofgewäsch.

"Schwächt hatt net méi," sot mäi Papp kurz, "ech ka scho gesinn, datt si net meng couragéiert Duechter ass, déi mech verlooss huet." Ech konnt just d'Kraaft fillen, déi seng Wierder mir bruecht hunn. Wéi och ëmmer, ech hunn meng Mamm vill entschëllegt fir meng séier Entscheedung an esou enger wichteger Saach wéi Bestietnes.

Déi Nuecht hunn ech de Courage gesammelt fir mäi frieme Mann ze ruffen, a sot: "Ech hunn dech verlooss, well Dir musst elo bewosst sinn, an Dir wäert d'Scheedungspabeieren geschwënn kréien."

"Wat ass dat alles, Neha? Ech kann dat net verstoen, sinn ech sou schlecht datt ech ouni Notiz verlooss gi sinn," huet hien ugefaang ze plädéieren. Ech hu gemierkt datt hien erëm a säi "entschëllege" Modus koum, ech wollt näischt vun deem. Ech hunn den Telefon séier ofgeschalt.

Zesummenhängend Liesmaterial: Wat ass Mëssbrauch an enger Bezéiung?

Hien huet falsch Uklo op mech geworf

E puer Deeg méi spéit, anscheinend nodeems mäin Affekot hien ugeruff hat, fir iwwer déi bevirstehend Scheedung ze schwätzen , huet hien mech ugeruff.

"Ech weess firwat Dir dëse Schrëtt gemaach hutt, Dir wëllt en Deel vu mengem Räichtum, meng Famill Räichtum, ech weess ze gutt. Wat soss kënnt Dir bëlleg an hongereg Leit denken, "huet hien op mech geruff. Ech wousst datt hien erëm do war, mécht mech miserabel a kleng, an domat vulnérabel genuch fir gemobbt an dominéiert ze ginn. Rou bleiwen, hunn ech geäntwert: "Ech wëll näischt vun dir als Scheedung Siidlung, näischt, mee op eemol hunn ech eppes ze ginn dir zréck. Kuckt no engem Pak vu mir," a sot dëst, hunn ech den Uruff ofgeschloss.

Wéi hien dee Pak opgemaach huet, wat hien dran fonnt hätt, waren meng laang Trëppelen. Jo, ech hat se ofgeschnidden, an hunn se an eng Kaddo-Këscht gewéckelt an him et verpackt. Ech hunn domatter eng Ausso gemaach, well op kee Fall hunn ech him matgedeelt datt ech beschloss hat vun him lass ze ginn, Period.

Ech hunn och eng Notiz zesumme mat mengen Trëppelen geschriwwen, déi gesot huet: "Fir datt ech un dech erënnere soll."

Finale Schied

Äre Courage fir de Mëssbrauch z'erkennen an schlussendlech ze wielen ze verloossen ass luewenswäert. Vun esou engem Zyklus befreien ass onheemlech schwéier, awer et ass e wesentleche Schrëtt fir Äert Liewen ze heelen an zréckzegoen. Är Geschicht déngt als eng mächteg Erënnerung datt Mëssbrauch ni akzeptabel ass, an datt Hëllef an Ënnerstëtzung essentiell ass fir déi, déi an gëftege Bezéiungen agespaart sinn.

Denkt drun, Dir sidd net eleng. Et gëtt Ressourcen a Persounen, déi Iech op Ärem Wee zur Heelung a Selbstbestëmmung hëllefe kënnen. Iwwerleet Iech, mat eisem Therapeut oder Beroder ze schwätzen, deen sech op Iech spezialiséiert huet. Si kënnen Iech emotional Ënnerstëtzung a Berodung ginn, wéi Dir an dëser Situatioun ëmgoe kënnt.

Männlech Gewalt am Stot: Männer kënnen och Affer sinn

5 Unzeeche vun emotionalem Mëssbrauch Dir sollt oppassen fir Warnt Therapeut

Mäi Mann ass beleidegend a wëll net intim sinn

Äre Bäitrag stellt keng karitativ Donatioun duer . Et erlaabt Bonobology Iech weiderhin nei an aktuell Informatiounen ze liwweren, fir jiddwerengem op der Welt ze hëllefen, ze léieren, wéi een eppes mécht.

Gesinn Eis Editorial Prozess

Trefft eise Bewäertungsrot

Deelen Feedback

Wat ass Äre Feedback?

×

hëllefräich Rapport e Feeler aner

Schéckt