Wanneer ons 'n moeilike tyd in ons romantiese interaksies beleef, blameer ons óf ons vennote óf onsself vir ons probleme. Byvoorbeeld, as konstante aanvraag of behoefte aan aandag 'n chroniese probleem in jou verhouding geword het, kan jy jou maat blameer dat hy te behoeftig of aanhangerig is, óf hulle kan jou blameer dat jy te emosioneel afsydig en losstaande is. Terwyl dit oppervlakkig lyk asof dit jou individuele probleme is wat probleme in die paradys veroorsaak, bly die feit dat die wortel van enige en alle konflik gekoppel kan word aan die verband tussen nadelige kinderjare-ervarings en verhoudings.
Ja, hoe jy grootgemaak is, beïnvloed verhoudings wat jy as volwassenes smee, veral – maar nie beperk tot – romantiese verbindings. Aangesien hierdie invloede nie op 'n bewuste vlak werk nie, gaan baie mense deur die lewe sonder selfbewustheid oor hoekom hulle geneig is om op sekere situasies te reageer soos hulle doen.
Waarom voel jy onseker? Waarom lok jy giftige mense in jou lewe? Waarom het jy jou maat nodig om jou heel te laat voel? Die antwoord op al hierdie vrae lê in jou kinderjare-ervarings en interaksies met jou primêre versorgers (wat in die meeste gevalle jou ouers is).
Geen verhoudingsprobleme tussen twee volwassenes word in 'n vakuum geskep nie. Hierdie is altyd gekoppel aan ouerlike invloed op verhoudings, want ons is verhoudingswesens en ons wêreldbeskouing, persepsies en die manier waarop ons op situasies reageer, word gevorm deur ons vormingservarings. Jou selfwaarde, selfbeeld en gevoel van individualiteit is alles gekoppel aan hoe goed (of nie) jy as kind gevier en versorg is.
Daarom word dit noodsaaklik om die invloed van ouer-kind-aanhegting op romantiese verhoudings te verstaan as jy sukkel met problematiese patrone en gedragstendense. In hierdie artikel skryf dr. Gaurav Deka (MBBS, PG-diplomas in Psigoterapie en Hipnose), 'n internasionaal bekroonde Transpersoonlike Regressieterapeut en geestesgesondheid- en welstandkundige, wat spesialiseer in trauma-oplossing, oor die sielkunde van aanhegtingstyle.
Aanhegtingsstyle in verhoudings
INHOUDSOPGAWE
Om die korrelasie tussen kindertrauma en romantiese verhoudings, of selfs die ingewikkeldhede van ouerlike invloed op verhoudings, ten volle te verstaan, moet ons die verskillende hegtingsstyle ondersoek. Die hegtingsstyle in verhoudings is 'n somtotaal van jou vroegste ervarings met liefde, sorg en koestering.
Met ander woorde, die manier waarop jou ouers jou as kind laat voel het, bepaal hoe jy as volwassenes met intieme verbintenisse omgaan en daarop reageer. Hier is die 4 hegtingsstyle wat ouerlike invloed op verhoudings ontsyfer :
Verwante Leesstof: 15 Tekens Dat Jy Giftige Ouers Gehad Het En Jy Het Dit Nooit Geweet Nie
1. Veilige aanhegtingsstyl
Van die verskillende hegtingsstyle is hierdie een die mees holistiese. 'n Persoon met 'n veilige hegtingsstyl kan samehangende, harmonieuse verhoudings vorm. Hulle is empaties, in staat om gesonde grense te stel en voel meer veilig en stabiel in romantiese verhoudings.
Hierdie mense het nie onrealistiese verwagtinge dat 'n verhouding sonder probleme sal wees of ooreenstem met 'n sekere idee van perfeksie nie. In plaas daarvan is hulle oop om foute en probleme te aanvaar soos dit ontstaan, en bereid om hulp te soek wanneer nodig.
Verhouding met die primêre versorger
Mense met hierdie hegtingstyl is aan die teenoorgestelde kant van die spektrum van kindertrauma en mishandelende verhoudings. Hulle is grootgemaak deur primêre versorgers of ouers wat beskikbaar was en ingestel was op hul behoeftes as kind.
Die ouers kon die kind veilig laat voel, hulle verstaan, en was daar om hulle te kalmeer in tye van nood. Aangesien hulle veilig en veilig laat voel het in hul vroegste intieme interaksies en hul veranderende emosionele behoeftes nie net erken is nie, maar ook aangespreek is, was hul senuweestelsel toegerus om 'veilig geheg' te wees.
2. Vermydende-afwysende hegtingsstyl
Die vermydende-afwysende hegtingstyl bied 'n duidelike kykie na hoe nou nadelige kinderjare-ervarings en verhoudings met mekaar verband hou. 'n Persoon met hierdie hegtingstyl vind dit moeilik om emosionele intimiteit te hanteer.
Hulle prioritiseer hul vryheid en onafhanklikheid bo alles, en kan dus vinnig onderdruk voel wanneer intimiteit of nabyheid in hul verhoudings posvat. Hierdie mense word dikwels deur hul vennote daarvan beskuldig dat hulle emosioneel afstandelik is. As gevolg van die gevoel van ongemak wat voortspruit uit 'n gevoel van nabyheid, is vermydende-afwysende mense geneig om hul vennote weg te stoot, vir hulle te lieg, buite-egtelike verhoudings te hê of selfs hul verhoudings te beëindig net om die gevoel van onafhanklikheid waaraan hulle gewoond is, terug te eis.
Verwante Leesstof: Wanneer jy getroud is met 'n emosioneel afsydige eggenoot
Verhouding met die primêre versorger
Hierdie tipe aanhegtingstyl spruit voort uit die feit dat hulle grootgemaak is deur ouers wat hulle in hul kinderjare nie beskikbaar was of verwerp het nie. Aangesien hulle nie op hul ouers kon staatmaak om in hul emosionele behoeftes te voorsien nie, was hulle gedwing om hulself te kalmeer.
Dit lei daartoe dat hulle hulself emosioneel distansieer, selfs van diegene naaste aan hulle, insluitend romantiese vennote. Die hele fondament van hul persoonlikheid is gebou op die vermyding van intimiteit en die soeke na onafhanklikheid, selfs al is dit juis die dinge wat hulle benoudheid veroorsaak.
3. Angstig-ambivalente aanhegtingsstyl
Hierdie hegtingstyl beteken dat jy as kind angstig was en as volwassene ambivalent grootgeword het. Mense met hierdie hegtingstyl is geneig om oormatig behoeftig, aanhangend te wees en het 'n manier om hul vennote te oorweldig. Hierdie aanhang kan dikwels veroorsaak dat hulle hul vennote wegstoot, wat hul gevoel van onsekerheid of angs en verlange na nabyheid verder aanwakker.
Dit is mense wat sukkel met lae selfbeeldprobleme en onrustig voel oor grense of ruimte in 'n verhouding. Hul hele selfwaarde berus op hoe hulle in hul verhouding behandel word, en hulle benodig voortdurende gerusstelling van liefde van hul vennote.
Verhouding met die primêre versorger
Hierdie hegtingstyl is dikwels die gevolg van grootword deur ouers wat self ambivalent was. Miskien was hulle as ouers verward oor hul rol en dus inkonsekwent in hul benadering.
Angstig-ambivalente mense word grootgemaak deur ouers wat op sekere tye responsief en teenwoordig was en op ander tye afgelei of onbeskikbaar. Hierdie teenstrydigheid wek 'n konstante vrees in hulle oor of hul behoeftes bevredig sal word of nie. 'n Gedrag wat hulle ook in hul volwasse verhoudings dra.
Verwante Leesstof: Hier is hoe aanhanklikheid in 'n verhouding dit kan saboteer
4. Ongeorganiseerde aanhegtingstyl
Dit is die handboekvoorbeeld van die verband tussen kindertrauma en mishandelende verhoudings. Mense met hierdie hegtingstyl lok mishandelende vennote of toksiese verhoudings. Hulle voel dat hulle nie liefde of liefde verdien nie, selfs nie in hul mees intieme verhoudings nie, en is geneig om drama te soek.
Van die verskillende hegtingsstyle in verhoudings, kan hierdie een die mees ontstellende wees, aangesien dit voortspruit uit vroeë blootstelling aan of kontak met mishandeling. As gevolg van hierdie ervarings leer mense met 'n ongeorganiseerde hegtingsstyl nooit om hulself te kalmeer nie. Hulle gaan deur die lewe en voel onveilig en bang en bring hierdie neigings ook na hul verhoudings.
Verhouding met die primêre versorgers
Dit is kinders wat grootgeword het met ouers wat 'n disfunksionele verhouding gehad het en baie geskreeu, gegil en mishandeling (fisies of verbaal) in hul vormingsjare gesien het. Aangesien die primêre versorgers met hul eie trauma geworstel het, ervaar hierdie mense komplekse trauma, wat oor die jare opbou.
Dikwels word hul ouers die bron van beide vrees en vertroosting, wat by hulle disoriëntasie veroorsaak oor hoe hulle veronderstel is om hul verhoudings te navigeer.
Nadelige kinderjare-ervarings en verhoudings
Ek hoop dat hierdie insigte in die sielkunde van aanhegtingstyle jou help om die invloed van ouer-kind-aanhegting op romantiese verhoudings beter te verstaan. Daarom sê ek vir hulle, wanneer mense na my toe kom en my vra om met hul vennote te werk omdat hulle emosioneel onbeskikbaar is, te behoeftig is, 'n geneigdheid tot ontrouheid het, ensovoorts: "Ek sal baie eerder met julle werk."
Om die eenvoudige rede dat hoe jy grootgemaak is, verhoudings beïnvloed. Dus, 'n persoon mag dalk 'n emosioneel onbeskikbare maat as hul grootste probleem beskou, terwyl hulle eintlik behoort te fokus op hoekom hulle so 'n maat in die eerste plek aangetrek het.
Om tot die wortel van ouerlike invloed op verhoudings te kom, is die sleutel tot die vermoë om deur enige en alle probleme wat jy mag hê, te werk. Daarsonder sal enige oplossing op sy beste oppervlakkig wees. Vroeër of later sal jy en jou maat in julle ou patrone en neigings verval.
Kindertrauma en romantiese verhoudings: Waarom word ons ons ouers in ons interaksies met ons belangrike mense?
Afgesien van problematiese hegtingsstyle in verhoudings wat voortspruit uit kinderjare-ervarings, is 'n ander manier waarop ons formatiewe interaksies ons gedragspatrone vorm, dat ons geneig is om hul disfunksionele maniere in ons eie intieme verbintenisse na te boots.
Dit gebeur omdat mense baie keer nie in staat is om beide hul ouers ten volle as individue te ervaar nie. Een ouer is geneig om groter invloed op die kind se psige uit te oefen. Die kind beskou die ander ouer vanuit die lens van die een met wie hulle 'n nouer band het.
Byvoorbeeld, as een ouer sukkel om te hanteer dat hulle deur hul gade verneuk word , kan hulle die kind se siening van die verneukende ouer beïnvloed. Aangesien die kind letterlik 'n som van beide ouers is, aangesien hulle albei hul gene dra, begin dit voel asof hulle 'n deel van hulself verwerp as hulle op een ouer neerkyk.
Verwante Leesstof: Waarom bly mense in mishandelende verhoudings?
In hul poging om daardie deel van alle verkeerde dade te vrywaar, kan 'n persoon dieselfde patrone begin naboots wat hulle op 'n ouer laat neersien het. Selfs as volwassenes, in hul interaksies met hul ouers, keer hulle terug na daardie verwarde of bang kind wat aanvaarding soek of albei ouers ewe veel wil liefhê. Deur hul gedragspatrone te herhaal, sê hulle dus onbewustelik vir een ouer dat die ander nie so sleg is nie.
Die slotsom is dat ons verhoudingsprobleme nie individuele probleme is nie. Hoe jy grootgemaak is, beïnvloed verhoudings. Moet dus nie jou maat of jouself blameer nie, kyk eerder binne-in jouself en vind uit wat jou gedragspatrone veroorsaak. Dis die enigste manier om vry te breek van – of ten minste gesond te hanteer – die bose kringloop van nadelige kinderjare-ervarings en verhoudings.
Om 'n Toksiese Verhouding Reg te Maak – 21 Maniere om SAAM te Genees
6 Paartjies se Ervarings oor Hoe Gespreksterapie Hul Verhoudings Gehelp Het
Jou bydrae vorm nie 'n liefdadigheidskenking nie . Dit sal Bonobology toelaat om voort te gaan om jou nuwe en opgedateerde inligting te bring in ons strewe om enigiemand in die wêreld te help om te leer hoe om enigiets te doen.
