Jestem Nelly, jestem córką, żoną i matką. Jeśli edukacja oznacza to, czego się uczysz i gdzie studiujesz, to jestem dobrze wykształcony. Miałem swoje zdanie, rozmowy, karierę, choć losową. Ale wolałam być z mężem niż chodzić do pracy i od tego czasu stałam się tą osobą. Nie wiem już kim jestem.
Wszędzie chodziłam za mężem i chodziłam tam, gdzie on szedł. Wlokąc się jak ogon, nigdy go nie opuściłem. Co więcej, bardzo mi się to podobało. Zatrzymywałem się tam, gdzie mnie oczekiwano, od kwater przypominających koszary po źle wyposażone mieszkania. Zadowalałam się próbowaniem nowych, egzotycznych potraw, zapraszaniem ludzi do siebie, zajmowaniem się obowiązkami „żonatymi”, które należały do wymagań zawodowych mojego męża, a nawet wyginałam się w tył, by zadowolić teściów, zawsze bezskutecznie. Najlepsze było to, że nikt mnie o to nie prosił, nawet mój mąż. Byłem swoim własnym wrogiem, jeśli chodzi o utratę tożsamości.
Teraz czuję, że nie wiem, kim jestem
Spis treści
Mój mąż był początkowo ze mnie całkiem dumny. A potem, powoli, z biegiem lat, całkowicie się pogubiłam. Nie zrozumcie mnie źle. Nadal wyrażałam swoje zdanie i często miałam do niego dostęp zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Ale popełniłam ogromny błąd. Skupiłam swoje życie wokół męża. Nie zdawałam sobie sprawy, że powoli stałam się zaniedbaną, drażliwą, marudzącą i szaloną żoną , która spędzała większość czasu w kuchni, gdy przychodzili goście, podczas gdy mój mąż rozmawiał z nimi w salonie.
Nie zdawałam sobie sprawy, że mój mąż przestał spędzać ze mną czas i wychodził z pokoju, kiedy wchodziłam. Na spotkaniach towarzyskich często mi przerywał i zmieniał temat rozmowy. Gdybym do niego zadzwonił, bardzo łatwo byłoby mu zawiesić połączenie i zająć się kimś innym. Ale jeśli ktoś inny zadzwoniłby, gdy próbowałem z nim porozmawiać, zamiast tego odebrałby. Gdyby ktoś w jego obecności powiedział coś, co mnie zraniło, nie udzieliłby mi wsparcia. Albo jeśli nasz syn był niegrzeczny, nie upominał go, ale zostawiał mnie, żebym bredził i marudził, a potem po prostu zamknął mi drzwi przed nosem.
Powiązane czytanie: Zajęło mi 7 lat, zanim znalazłam akceptację, miłość i szacunek w moim małżeństwie
Zdradzał mnie, co pogłębiło moją utratę tożsamości
Zaczęłam się źle czuć, gdy natknęłam się na sprośne wiadomości wymieniane między moim mężem a innymi kobietami. Nie zdawałam sobie nawet sprawy, że mój mąż rozwiązywał problemy innych kobiet i odwiedzał je, podczas gdy ja marnowałam czas w domu, prałam i prasowałam ubrania albo załatwiałam jedzenie. Jego dowody zdrady obudziły mnie i uświadomiły, że z czasem straciłam swoją tożsamość i miejsce w jego życiu.
Nie zdawałam sobie sprawy, że przez lata mój mąż komunikował się ze mną tylko wtedy, gdy zaistniały jakieś potrzeby domowe. Wtedy przyszło mi do głowy – nie mam tożsamości, a on mnie nie traktuje jak nikogo.
Nie zdawałam sobie sprawy, że minęło dużo czasu, odkąd się dotykaliśmy. Nasze bezpłciowe małżeństwo tylko pogorszyło sytuację, a on nigdy nie wyraził potrzeby zbliżenia się.
Przestałam patrzeć w lustro i nie miałam pojęcia, jak wygląda moje ciało. Albo jak teraz wyglądało ciało mojego męża. Nie miałam pojęcia, co się dzieje w jego życiu, pracy (nie potrzebował mnie już do protokołu zawodowego, bo zmienił zawód), rodzinie ani planach.
Nie miało dla niego znaczenia, czy byłam zraniona, chora, samotna, brzydka czy zadowolona, szczęśliwa i zdrowa. Niezależnie od tego, czy miałam siwe włosy, czy farbowałam je. Niezależnie od tego, czy chcę podzielić się swoimi najskrytszymi myślami lub obawami, czy też powiedzieć mu, że nie podoba mi się, jak trzyma rękę innej kobiety.
Powiązane czytanie: Co zrobiła, żeby ją posłuchał
Straciłem tożsamość w małżeństwie
Nie ma znaczenia, czy chciałam wiedzieć, o czym myśli, ani jakie ma plany. Nie ma znaczenia, czy chciałam podzielić się swoimi marzeniami, czy po prostu napić się z nim drinka, czy chciałam uczestniczyć w rozmowie, czy też otrzymać czyjąś pochwałę. Nie ma znaczenia, czy martwię się o nasze dziecko, czy spędziłam większą część rozpadającego się małżeństwa , gotując jego ulubione potrawy i żarliwie modląc się o jego powrót. Tak właśnie może się czuć osoba tracąca tożsamość w związku.
Nie ma dla niego znaczenia, że gdy odpuścisz swój wygląd, zdrowie, pragnienia, całkowicie poświęcisz się opiekowaniu się jego domem, który przez dwie dekady błędnie uważałeś za swój. I że podczas gdy ty jesteś zajęty organizowaniem obiadu dla dziecka i tym, co należy zrobić na następny dzień, zamiast ubierać się na imprezę, on spędza większą część wieczoru z inną olśniewająco wyglądającą kobietą, która tego nie zrobiła zrób którąkolwiek z tych rzeczy.
I co naprawdę bolało, wiesz? Ani jedna osoba nigdy go nie zapytała, dokąd poszedłem, gdzie zniknąłem ani kim w ogóle byłem.
Nie potrzebujesz męża, który cię bije, obraża, czy angażuje się w pozamałżeńskie romanse , by zniszczyć twoje poczucie własnej wartości, zniszczyć twoją tożsamość i sprawić, że zaczniesz tracić poczucie własnej wartości. Potrzebujesz tylko męża, który patrzy na ciebie tak, jakbyś nie istniała. Przestałaś istnieć dla niego jako kobieta. Przestałaś istnieć jako towarzyszka. Jesteś po prostu gospodynią domową, a jego mowa ciała lekceważy cię. On po prostu cię ignoruje.
To boli, gdy twój małżonek nie szanuje cię już jako swojego partnera. Jestem Nelly, nikt ważny. Mam imię, ale już nie wiem kim jestem.
(Jak powiedziano Moupii Basu)
FAQ
Zatrata siebie w małżeństwie może być trudna, ponieważ czujesz, że pozbyłeś się wszystkiego, czym byłeś wcześniej. Aby jednak odzyskać swoją tożsamość, musisz najpierw wyrwać się z nudnej rutyny, którą sam sobie stworzyłeś. Zajmij się swoim hobby, spotkaj starych przyjaciół, ponownie nawiąż kontakt z kimś ze swojej przeszłości i przeżyj na nowo wszystko, co kochałeś w sobie.
Utrata poczucia siebie może być wstrząsającym doświadczeniem i całkowicie zniechęcić. Aby sobie z tym poradzić, rozważ terapię i poznaj przyczyny, które spowodowały utratę tożsamości.
Utrata tożsamości w związku jest powszechna, ponieważ związek i druga osoba wydają się dominować nad tobą do tego stopnia, że nie możesz już przypomnieć sobie, kim jesteś. Ale w takiej sytuacji ważne jest, aby zrozumieć, co sprawiło, że pozwoliłeś im chodzić po tobie. Czy jest coś niespełnionego w Twoim życiu, brakuje Ci miłości, a może potrzebujesz większego celu? Zastanów się nad tym i postępuj zgodnie z tym.
8 oznak, że Twój przyjaciel ma depresję i 6 sposobów, jak możesz mu pomóc
Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.
Norma