Κατανοώντας το κίνημα Childfree By Choice

Διάδωσε την αγάπη

Δεν έχω παιδί και δεν είμαι γονιός. Είμαι χωρίς παιδιά από επιλογή. Κάποιοι το αποκαλούν εκούσια ατεκνία. Αν και πολλοί σαν εμένα επέλεξαν τη λέξη «χωρίς παιδιά» επειδή το «άπαιδο» φέρνει μαζί του την έννοια της «λιγότητας» ή της έλλειψης κάτι. Είναι σωστό να επισυνάψουμε το συναίσθημά μας με τη λέξη ελεύθερος επειδή ήταν επιλογή να μείνουμε χωρίς παιδί. Άνθρωποι σαν εμένα προτιμούν μια ζωή χωρίς παιδί.

Έχω οικογένεια. Η οικογένειά μου αποτελείται από τον σύντροφό μου, τις γάτες μου, την αδερφή μου, τους γονείς μου, τους γονείς του συζύγου μου, τα αδέρφια του. Ζούμε σε διαφορετικές πόλεις, αλλά είμαστε, φυσικά, μια οικογένεια, που σπεύδουμε να σώσουμε ο ένας τον άλλον όταν χρειάζεται, σχεδιάζοντας τα προγράμματά μας για να μπορούμε να περάσουμε ποιοτικό χρόνο ο ένας με τον άλλον. Έχω επίσης μερικούς πολύ στενούς φίλους που νιώθουν σαν οικογένεια.

Αλλά αν εννοείτε «μια ομάδα ατόμων που ζουν κάτω από μια στέγη», η οικογένειά μου αποτελείται από τον άντρα μου, τις δύο γάτες μου και εγώ. Φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Κάνουμε σχέδια για το μέλλον μαζί. Έχουμε ομαδικούς στόχους και όνειρα. Ασφάλιση υγείας – οικογενειακό πρόγραμμα. Εκνευριζόμαστε ο ένας με τον άλλον μερικές φορές, παραπονιόμαστε, αντιμετωπίζουμε αυτά τα παράπονα, προσαρμοζόμαστε, δεσμευόμαστε, γελάμε, αγαπάμε. Αυτή είναι η οικογένειά μου.

Χωρίς ανθρώπινο παιδί στο σπίτι, πολλοί άνθρωποι ρωτούν: "Πότε σκοπεύετε να κάνετε οικογένεια;" Η οικογένειά μου είναι εδώ. Πριν από τις γάτες μου, ο άντρας μου και εγώ ήμασταν τα δύο μέλη αυτής της οικογένειας. Πριν παντρευτώ και ζούσα μόνος στην πόλη που δούλευα, η οικογενειακή μου μονάδα αποτελούταν από τον εαυτό μου. Μια οικογένεια από έναν γάμο χωρίς παιδιά εξακολουθεί να είναι οικογένεια.

Λόγοι για να πας Childfree – Γιατί Childfree από επιλογή;

Πίνακας περιεχομένων

Εγώ, επίτηδες, επέλεξα να μιλήσω για την απουσία παιδιών με τη μορφή «εγώ» και όχι για λογαριασμό του συντρόφου μου. Πρώτον, θα ήταν άδικο να μιλήσω εκ μέρους του. Αν και, με έχει πείσει ότι νιώθει το ίδιο με εμένα, και τον εμπιστεύομαι. Αλλά το δεύτερο, και το πιο σημαντικό, οι άνδρες δεν ρωτούν αυτή την ερώτηση τόσες φορές, ή τουλάχιστον όχι με τον ίδιο τρόπο όπως οι γυναίκες. Όταν απευθύνεται σε άνδρες, είναι μια ερώτηση γεμάτη περιέργεια και μερικές φορές ανησυχία. Αλλά όταν απευθύνεται σε γυναίκες, αυτή η ερώτηση στον πυρήνα της έχει γεύση κρίσης και πλήρη αμηχανία με το «θράσος» της να σκέφτεται διαφορετικά.

Κάθε άτομο που είναι ελεύθερο παιδιών από επιλογή μπορεί να έχει τους δικούς του λόγους για να είναι ελεύθερο παιδιών ή να προτιμά να μην έχει παιδί. Το κίνημα για το «ελεύθερο παιδί από επιλογή» καθοδηγείται από ανθρώπους που μπορεί να θεωρούν μάταιο να κάνουν παιδιά σε έναν κόσμο που φαίνεται να καταρρέει. Κάποιοι μπορεί να θεωρούν εγκληματικό να φέρουν ένα παιδί σε έναν τέτοιο κόσμο, είτε για περιβαλλοντικούς είτε για πολιτικούς λόγους, ή για οποιονδήποτε από τους δύο.

Σχετική ανάγνωση: Ακολουθεί μια λίστα με τρόπους για να αντιμετωπίσετε την κοινωνική πίεση για να μείνετε έγκυος

Μερικοί άνθρωποι επιλέγουν να μην κάνουν παιδιά επειδή πιστεύουν ότι δεν είναι κατάλληλοι για να τα αποκτήσουν. Με τον όρο «ακατάλληλοι», θα μπορούσαν να εννοούν ότι δεν αισθάνονται έτοιμοι, ότι δεν βρίσκουν την οικονομική τους κατάσταση κατάλληλη για να στηρίξουν έναν άλλο άνθρωπο. Θα μπορούσαν επίσης να εννοούν ότι δεν θεωρούν τη σωματική ή ψυχική τους υγεία ευνοϊκή για την απόκτηση παιδιού.

Κάποιος μπορεί απλά να μην αισθάνεται μέσα του την επιθυμία να κάνει παιδί. Για πολλούς, αυτή η σκέψη απλά να μην αισθάνονται ότι είναι δύσκολο να τη φανταστεί κανείς επειδή το μυαλό μας είναι εκπαιδευμένο να βλέπει την ανάπτυξη ενός ατόμου και μιας κοινωνίας μόνο με συγκεκριμένο τρόπο. Αποκλίνετε από αυτό το μοτίβο και μπερδεύει όσους κοιτάζουν τις επιλογές σας από έξω.

Μερικοί δεν θέλουν να γεννήσουν ένα παιδί, αλλά έχουν σχέδια να υιοθετήσουν ένα παιδί εάν αισθάνονται έτοιμοι και ενθουσιασμένοι να το κάνουν στο μέλλον. Το επιχείρημά τους – Υπάρχουν πολλά αφύλακτα παιδιά στον κόσμο που χρειάζονται γονείς. Το ότι υπάρχουν πολλά παραμελημένα, εγκαταλειμμένα, παιδιά στον κόσμο, είναι από μόνο του απόδειξη, ότι οι άνθρωποι γεννούν παιδιά όλη την ώρα όταν δεν ήταν έτοιμοι γι' αυτό.

Για περισσότερα βίντεο ειδικών, εγγραφείτε στο δικό μας Youtube Κανάλι

Απαντώντας στις ερωτήσεις που απευθύνονται σε ένα άτομο χωρίς παιδιά

Φανταστείτε ένα σενάριο συζήτησης μεταξύ ενός ατόμου που είναι ελεύθερο παιδιών κατ' επιλογήν με οποιοδήποτε άλλο άτομο. Ας είμαστε εγώ αυτό το ελεύθερο άτομο και το άλλο άτομο Β. Ο Β λέει: «Πότε σκοπεύεις να κάνεις παιδί;» Λέω: «Δεν σκοπεύω να κάνω παιδί.» Ο Β λέει: «Όχι! Πότε; Ο χρόνος τρέχει. Ο χρόνος τελειώνει.» Λέω: «Δεν θέλω παιδί.» Ο Β λέει: «Αλλά θα είναι πολύ αργά, όταν το θελήσεις αργότερα.» Λέω: «Πολύ αργά για τι; Δεν θέλω παιδί.» Ο Β λέει: «Αλλά... θα αλλάξεις γνώμη και μετά θα το μετανιώσεις.» Λέω: «Ίσως να το κάνω. Ίσως όχι. Ίσως να μετανιώσεις που έκανες παιδί. Ίσως όχι.» Ο Β λέει: «Αλλά...;»

Όλοι μας έχουμε επιθυμίες, προτιμήσεις και την ικανότητα να κάνουμε ανάλογα μια επιλογή. Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να διαβάζουν, σε κάποιους όχι. Μερικοί από εμάς νιώθουμε ότι είμαστε καλοί στις δουλειές που κάνουμε. Μερικοί από εμάς μισούμε τις δουλειές μας. Δεν θέλουν όλοι να γίνουν γιατρός. Δεν αρέσει σε όλους να μαγειρεύουν. Δεν θέλουν όλοι να γίνουν γονείς – κάποιος μπορεί, κάποιος μπορεί όχι.

Είμαι πεπεισμένη ότι η απόκτηση ενός παιδιού θα πρέπει να προηγείται της παρόρμησης ή της επιθυμίας για απόκτηση παιδιού και όχι απλώς μιας υπόθεσης ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει. Η απόφαση να αποκτήσετε ένα μωρό θα πρέπει να είναι μια πράξη εξίσου συνειδητή και σκόπιμη, όπως η απόφαση να μην αποκτήσετε μωρό. Θα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μιας συνειδητής σχέσης με τον σύντροφό σας.

Δεν πρέπει να κάνεις παιδί. Εσείς επιλέγετε να. Με τον ίδιο τρόπο που επιλέγετε να μην το κάνετε!

Ανεξάρτητα από αυτό, εδώ είναι μερικά ερωτήματα με τα οποία συχνά αντιμετωπίζουν άτομα που παραμένουν χωρίς παιδιά από επιλογή.

«Τι γίνεται με το μητρικό σου ένστικτο;»

Το ένστικτο της ανατροφής είναι ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που δεν αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες ή/και τις μητέρες

Πολλοί άνθρωποι προβάλλουν το επιχείρημα του «μητρικού ενστίκτου». Ότι κάθε γυναίκα θα είχε μια έμφυτη βιολογική επιθυμία να γίνει μητέρα. Στο βιβλίο της, Childfree by Choice: The Movement Redefining Family and Creating a New Age of Independence , η Δρ Amy Blackstone επισημαίνει πώς η τρίτομη εγκυκλοπαίδεια των εκδόσεων Sage για τη μητρότητα δεν έχει ούτε μία καταχώρηση για το μητρικό ένστικτο. Αποκαλεί το μητρικό ένστικτο απλώς ένα δημιούργημα της πολιτιστικής μας φαντασίας, μια κοινωνική κατασκευή.

Το μητρικό ένστικτο, στη μελέτη του ζωικού βασιλείου, αναφέρεται στο ένστικτο που έχει μια μητέρα (όχι μια γυναίκα) να θρέψει και να προστατεύσει το παιδί της, και δεν το αρνούμαι. Η ανθρώπινη έννοια, ωστόσο, αντικαθιστά τη λέξη μητέρα με τη λέξη γυναίκα και προτρέπει ότι κάθε γυναίκα πρέπει να έχει το ένστικτο να είναι μητέρα. Αυτή η έννοια αποσκοπεί στην οργάνωση της εργασίας μέσα και έξω από το σπίτι. Αυτός είναι ο σκοπός των «ρόλων των φύλων» . Μας αναγκάζουν να γνωρίζουμε τη θέση μας στον κόσμο και μας αποτρέπουν από το να αμφισβητούμε το status quo.

«Δεν θέλεις να προχωρήσεις την οικογενειακή σου γραμμή;»

Άλλοι άνθρωποι μιλούν για τη σημασία της διαδοχής της οικογενειακής σας γραμμής, της κληρονομιάς, της επέκτασης των γονιδίων σας. Πολύ ωμά, σκέφτομαι μέσα μου, «Τι είσαι, Αλέξανδρε, ο Μέγας;» Δεν το λέω όμως. Αντίθετα, μου αρέσει να επισημαίνω σε τέτοιους ανθρώπους την περίπτωση της βασίλισσας Ελισάβετ Α', η οποία έμεινε χωρίς παιδιά από επιλογή. Μπορούσε να αποφύγει να κάνει παιδιά εκείνη την εποχή φροντίζοντας να μην παντρευτεί.

Η περίοδος της Βασίλισσας Ελισάβετ, γνωστή ως Ελισαβετιανή Εποχή, ονομάζεται ευρέως από τους ιστορικούς ως η Χρυσή Εποχή, που χαρακτηρίζεται από την Αγγλική Αναγέννηση, την άνθηση της τέχνης, της λογοτεχνίας και της ποίησης, αλλά πιο αξιοσημείωτα του θεάτρου (θυμηθείτε τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ). Από πολιτική άποψη, ήταν μια εποχή αγγλικής εξερεύνησης και επέκτασης και της άνθησης της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Μητρότητα ή καριέρα - σαφώς επέλεξε το δεύτερο και συνέβαλε περισσότερο στην κοινωνία.

Συνολικά, δεν θα ήταν τραβηγμένο να πούμε ότι αυτό που άφησε πίσω της η βασίλισσα Ελισάβετ ήταν μια κληρονομιά. Και σε αυτό πρέπει να εστιάσουμε. Το τι αφήνει κανείς πίσω πρέπει να το δει υποκειμενικά. Η εστίαση πρέπει να είναι στην κατοχή μιας κληρονομιάς και όχι απλώς ενός γενετικού κληρονόμου.

Εάν η απαίτηση των καιρών μας απαιτεί λιτότητα, βιωσιμότητα, περιβαλλοντική αναζωογόνηση, για λόγους επιχειρηματολογίας, πόσα και όσα φυσικά αφήνετε πίσω θα ονομάζονται «αποτύπωμα άνθρακα». Ειδικά σε μια εποχή όπως το «τώρα», πιστεύω ότι θα πρέπει να νοιαζόμαστε περισσότερο για την κληρονομιά που αφήνουμε πίσω με τη μορφή της δουλειάς που κάνουμε, την επιρροή που έχουμε και τη διαφορά που κάνουμε.

Σχετικό άρθρο: Τα χειρότερα λάθη που κάνουμε ως γονείς και πρέπει να τα διορθώνουμε αμέσως

«Θα μετανιώσετε που δεν έχετε παιδιά αργότερα!»

«Θα μετανιώσεις που δεν έκανες παιδιά αργότερα». Ένα άλλο σημείο που θέλω να θίξω. Η λύπη είναι εντελώς υποκειμενική, και ο Θεός, ο Παντοδύναμος, ο Ίδιος, δεν θα τολμούσε να προσδώσει βεβαιότητα σε μια λέξη όπως η λύπη. Είναι καλύτερο να πείτε, «Μπορεί να το μετανιώσετε αργότερα». Η απάντησή μου θα ήταν «Ναι, μπορεί. Αλλά όσο μπορεί να μετανιώσεις που έκανες παιδί». Ναι, πολλές γυναίκες παραδέχονται κατ' ιδίαν, ή ανώνυμα, ελάχιστες δημόσια, ότι μετανιώνουν που έκαναν παιδί.

Το να ρισκάρεις να ζήσεις με τύψεις είναι μια προσωπική επιλογή. Πολλοί άνθρωποι χωρίς παιδιά είναι πεπεισμένοι ότι η λύπη για το ότι δεν έχουν παιδιά έχει πολύ λιγότερες αρνητικές συνέπειες από τη λύπη για το ότι έχουν ένα παιδί. Όπως λέει και η καλή συμβουλή - να σκεφτείς τη μακρά λίστα με τα πράγματα που πρέπει να συζητήσεις πριν από τον γάμο και πριν από την τεκνοποίηση - τα περισσότερα ζευγάρια που έχουν επιλέξει να μην έχουν παιδιά το έχουν σκεφτεί διεξοδικά. Είναι πολύ πιο προετοιμασμένα για οποιαδήποτε λύπη από ό,τι τους πιστεύεται.

«Το βιολογικό ρολόι χτυπάει!»

Και πάλι, δεν αργώ σε κάτι που δεν θέλω. Αφήστε το ρολόι να χτυπήσει μακριά! Δεν φαίνεται πολύ σοφό να έχεις κάτι που είσαι σίγουρος ότι δεν θέλεις, φοβούμενος ότι μπορεί, απλώς μπορεί, να θέλεις αύριο. Ειδικά όταν αυτό το κάτι είναι άνθρωπος.

Επιπλέον, τα άτομα που είναι χωρίς παιδιά από επιλογή έχουν άλλους τρόπους για να εκπληρώσουν την επιθυμία να κάνουν παιδί, να μεγαλώσουν ένα παιδί, να υποστηρίξουν ένα παιδί, εάν αυτή η παρόρμηση προκύψει στο μέλλον. Η υιοθεσία, η ανατροφή, η χορηγία είναι μερικές από τις πολλές ευγενείς επιλογές για να σβήσουμε αυτή την επιθυμία να υπηρετήσουμε την ατζέντα της διάδοσης του είδους μας ή της ευημερίας του.

Σχετικό άρθρο: 7 βασικές αρχές δέσμευσης σε έναν γάμο

«Τι θα κάνεις στα γεράματά σου;»

Δεν είναι μόνο εγωιστικό αλλά και σκληρό να φέρεις ένα παιδί που αλλιώς δεν υπήρχε καν, για να έχεις κάποιον να σε φροντίζει στα γεράματά σου. Αυτό το είδος συναισθηματικής επιβάρυνσης σε έναν άνθρωπο, ότι είναι υποχρεωμένος να ξεπληρώσει τα χρέη των γονιών του, αντιμετωπίζεται συχνά στον καναπέ ενός θεραπευτή.

Συνιστάται να έχετε καλύτερα, πιο πρακτικά σχέδια έκτακτης ανάγκης για τα γηρατειά. Καλλιεργήστε ουσιαστικούς δεσμούς. Επενδύστε χρόνο και προσπάθεια στην οικονομική εκπαίδευση και αναλάβετε τα οικονομικά σας. Δώστε προτεραιότητα στην καλή ψυχική και σωματική υγεία! Έχετε ένα αυτοδύναμο σχέδιο έκτακτης ανάγκης.

Ένα παιδί δεν είναι ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα ούτε ένα σχέδιο Β για τις ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες μας.

«Μισείς τα παιδιά;»

Τα παιδιά είναι μοναδικά, πολύπλοκα άτομα και δεν πρέπει να γενικεύονται σε μια ομοιογενή ομάδα. Δεν είναι ένα μάτσο λουλούδια ή ένα φανταχτερό εμπόδιο δώρου που πρέπει να αγαπήσει κανείς ως «κατηγορία» γιατί, λοιπόν, «τι δεν αρέσει;»

Αντιπαθώ τα παιδιά; Όχι, δεν το κάνω. Όπως ακριβώς δεν υποθέτω ότι αντιπαθώ όλους τους ενήλικες. Προσεγγίζω τους ανθρώπους με την υπόθεση ότι θα τους ήθελα. Αλλά κάποιοι άνθρωποι μου αρέσουν περισσότερο από τους άλλους. Κάποια τα ανέχομαι. Κάποια δεν τα κάνω. Το ίδιο και με τα παιδιά.

"Είσαι εγωιστής!"

Δεν είμαι εγωιστής. Αν καθόλου, με απασχολεί η συναισθηματική, ψυχική και σωματική ευημερία των παιδιών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι τα παιδιά πρέπει να γεννιούνται από μια πιο σοβαρή σκέψη, αυτοανάλυση και αυτοαξιολόγηση από τους γονείς, αντί για μια αλόγιστη υπόθεση ότι αυτό είναι ο μόνος τρόπος. Από αυτή την άποψη, το κίνημα χωρίς παιδιά από επιλογή είναι εξαιρετικά υπέρ του παιδιού.

Αν κοιτάξει κανείς τις ερωτήσεις αυτής της λίστας, καθεμία από αυτές είναι εξαιρετικά εγωκεντρική. Στην πραγματικότητα, πάρτε οποιοδήποτε ερωτηματολόγιο «θα πρέπει να κάνω μωρό», τα περισσότερα από τα πράγματα στη λίστα είναι φυσικά για εσάς. Είναι ανησυχίες για τα δικά μας συναισθήματα, τις φιλοδοξίες μας, τις προσδοκίες από την κοινωνία, τους φόβους μας για το μέλλον, τις ενοχές και τις τύψεις μας. Καμία από τις ερωτήσεις δεν έχει να κάνει με το παιδί.

Η αλήθεια είναι ότι, αν κάποιος ασχοληθεί αποκλειστικά με την ευημερία του παιδιού που πρόκειται να γεννηθεί, θα έπρεπε να κάνει τις ίδιες αξιολογήσεις που βρίσκονται στο επίκεντρο του ελεύθερου παιδιού από ενασχόληση επιλογής. Δεν είναι κακό να κάνεις αυτές τις ερωτήσεις ή να ανησυχείς για τον εαυτό σου. Είναι σημάδι κατανόησης του μεγέθους της ευθύνης της ανατροφής ενός παιδιού.

Συχνές Ερωτήσεις

1. Τι είναι το κίνημα Childfree by Choice;

Το κίνημα Childfree by Choice υποστηρίζει την αποδοχή και την κατανόηση ατόμων ή ζευγαριών που συνειδητά αποφασίζουν να μην κάνουν παιδιά. Αμφισβητεί τους κοινωνικούς κανόνες που υποθέτουν ότι η γονεϊκότητα είναι η προεπιλεγμένη ή υποχρεωτική διαδρομή ζωής.

2. Γιατί οι άνθρωποι επιλέγουν να είναι χωρίς παιδιά;

Οι άνθρωποι επιλέγουν να είναι χωρίς παιδιά για διάφορους λόγους, όπως:
Προσωπική προτίμηση: Έλλειψη επιθυμίας να γίνεις γονιός.
Οικονομικοί λόγοι: Κόστος ανατροφής παιδιών.
Εστίαση σταδιοδρομίας: Θέλοντας να δώσουμε προτεραιότητα στις επαγγελματικές φιλοδοξίες.
Περιβαλλοντικές ανησυχίες: Υπερπληθυσμός και βιωσιμότητα πόρων.
Προβλήματα υγείας: Προκλήσεις σωματικής ή ψυχικής υγείας.
Ελευθερία και ευελιξία: Εκτίμηση της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας του τρόπου ζωής.

Τελικές Σκέψεις

Έχω αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία, από ένα ταξίδι ρόλων μέσα σε μια φανταστική καταιγίδα, προστατεύοντας ένα μικρό μάτσο στην αγκαλιά μου που ήταν η κούκλα μου, με την άκρη ενός αυτοσχέδιου σάρι που έφτιαχνα με το σάλι της μητέρας μου. Αλλά δεν είμαι σίγουρη αν ήταν η φανταστική μου κόρη και εγώ η μητέρα της. Αυτή η ιστορία αφορούσε περισσότερο τον εαυτό μου. Ήταν μια περιπέτεια στην οποία συμμετείχα, και σε αυτήν την περιπέτεια η κούκλα μου μερικές φορές αντικαθιστούσε έναν σκύλο. Εμένα και τον σκύλο μου, να βρίσκουμε τον δρόμο μας μέσα από μια αμμοθύελλα. Θυμάμαι επίσης να περπατάω μέσα από εκείνη την καταιγίδα ως αρχηγός μιας φανταστικής φυλής, δείχνοντας τους τον δρόμο.

Αυτή η φυλή ήταν η οικογένειά μου. Αυτό που βγάζω από αυτές τις αναμνήσεις ανατροφής μιας κούκλας, ηγετικής φυλής δεν είναι ότι ήθελα να γίνω μητέρα, αλλά ότι πάντα είχα το ένστικτο να αναθρέψω, να προστατεύω και να ηγούμαι. Προσπαθώ να το κάνω όσο μπορώ σήμερα, στον κοινωνικό μου κύκλο, με τους φίλους μου και την οικογένειά μου.

Πώς ένας φιλικός προς το περιβάλλον τρόπος ζωής μπορεί να βελτιώσει τη ζωή σας στις γνωριμίες

10 ρομαντικές ιδέες για γονείς

Γιατί αποφάσισα να πάω για παρένθετη μητρότητα ή υιοθεσία παρόλο που ήμουν σε θέση να γεννήσω

Η συνεισφορά σας δεν αποτελεί φιλανθρωπική δωρεά . Θα επιτρέψει στην Bonobology να συνεχίσει να σας προσφέρει νέες και ενημερωμένες πληροφορίες στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε οποιονδήποτε στον κόσμο να μάθει πώς να κάνει οτιδήποτε.