Mieszkamy razem, ale jestem samotny w małżeństwie

Istnieje powszechne błędne przekonanie na temat długotrwałych małżeństw: zakłada się, że bycie z kimś gwarantuje ci towarzystwo i intymność w miarę starzenia się, ale nadal istnieje duże ryzyko samotności w małżeństwie.

Samotność jest często przejawem wielu innych problemów, od utraconego połączenia po nieporozumienia w komunikacji, a nawet nierealistycznie wysokie oczekiwania wobec partnera. Myśl o byciu razem, ale sam na sam, może być dość zniechęcająca, ale jeśli potrafisz wskazać, co dokładnie poszło nie tak, nadal możesz naprawić sytuację i spróbować przywrócić normalność w swoim związku. Więc co tak naprawdę jest przyczyną Twojej samotności?

Samotny w małżeństwie

Wszystko traci sens, gdy w małżeństwie doświadczasz emocjonalnego porzucenia. Nie możesz skupić się na pracy ani rodzinie, a nagle miłość przestaje mieć sens i nie wiesz, jak pozbyć się bagażu emocjonalnego. To coś w rodzaju pułapki, która powstrzymuje Cię od dalszego rozwoju i bycia szczęśliwym w życiu.

Jedyne, co jest gorsze od samotności w małżeństwie, to przyznanie się do tego, ale nic z tym nie robienie. Nie daj się złapać w pułapkę instytucji małżeństwa, jeśli przynosi ci więcej szkody niż pożytku. Jest cały świat możliwości, więc czas, żebyś chwyciła dzień i wykorzystała go jak najlepiej! Oto historia kobiety, która zaczęła czuć się samotna w małżeństwie.

Razem przez to wszystko

Spotykaliśmy się przez niecały rok, a potem pobraliśmy się. W ciągu kilku miesięcy kończymy dziesięć lat małżeństwa. Dziesięć lat, podczas których widzieliśmy wiele rzeczy dobrych i złych – jego prawie śmiertelny wypadek, moją operację, śmierć mojego ojca, zły stan zdrowia jego ojca, problemy teściowej, stres w pracy, jego pochłaniającą wszystko pasję, która stała się druga praca na pełen etat, wyjazdy, urodziny, studia, egzaminy, choroby cywilizacyjne i lista jest długa.

Dziesięć lat, podczas których jego przyjaciele stali się moimi, a moi jego. Nasze życia są tak splecione, że nie mogę sobie nawet wyobrazić, jak to się stało, że nie zdaliśmy sobie sprawy, kiedy to wszystko się rozpadło.

Gdzie poszło źle

Byliśmy razem, ale sami. Nie potrafiłem wskazać palcem dokładnej daty ani godziny, kiedy coś zaczęło się nie udać. Prawdopodobnie był to dzień, kiedy miałem w pracy dobre wieści i pierwszą osobą, do której zadzwoniłem, był mój najlepszy przyjaciel, a nie on. A może kiedy zdaliśmy sobie sprawę, że nie byliśmy razem na wakacjach od prawie trzech lat, a może kiedy zadzwonił do przyjaciela, aby omówić coś, co go stresowało, a nie mnie.

Staliśmy się dwojgiem ludzi żyjących własnym życiem w tym samym domu. Kiedy wychodzimy, mamy niewypowiedziane zrozumienie, że pokazujemy światu, że wszystko jest w porządku, nadal jesteśmy kochającą parą, jaką byliśmy – tymi, którzy wyznaczają innym cele w relacjach. Wkrótce zacząłem odczuwać oznaki i skutki samotności w małżeństwie.

Żonaty i samotny

Przez ostatni rok kłóciliśmy się jak koty z psami i całymi dniami nadąsaliśmy się z powodu drobnych, głupich rzeczy, które wcześniej nigdy nie miałyby znaczenia. Wybiegliśmy z domu, bo druga osoba po prostu nie chce zrozumieć.

W gniewie rozbiliśmy nowe kieliszki do wina. Trzymaliśmy się nawzajem i próbowaliśmy sprawić, żeby wszystko się ułożyło, aby wrócić tam, gdzie byliśmy. Świat nie ma pojęcia, jak teraz w domu chodzimy wokół siebie na palcach. Oboje czuliśmy się samotni w małżeństwie, ale nie wiedzieliśmy, jak to położyć.

Podobne czytanie: Jak sobie poradzić z poczuciem samotności w małżeństwie

W 2016 roku uczciliśmy przedostatni dzień naszej rocznicy, w końcu przyznając się do słonia w pokoju – że od ponad roku nie mieliśmy „relacji mąż-żona” (jak to uroczo nazywa moja mama). I że może potrzebna nam będzie próbna separacja.

Powiedziałem, że się wyprowadzę. Powiedział, że dom jest na tyle duży, że możemy w nim pozostać oboje i nie wchodzić sobie w drogę. W tym tygodniu wyjeżdża do pracy. Nie rozmawialiśmy przez telefon, ani nawet nie wymieniliśmy SMS-ów. Przeglądam mieszkania na kilku stronach internetowych i u brokerów.

Koniec ery

Jesteśmy razem od czerwca 2006 roku. Nie było dnia, gdybyśmy nie rozmawiali, nie wysyłali wiadomości lub nie wymieniali słodkich, głupich słów. Słyszałem piosenkę i przesyłałem mu tekst. Wysyłał mi SMS-y z fragmentem mojego ulubionego wiersza.

Jak mam dzisiaj przeżyć cały dzień (zostawić tydzień) bez rozmowy z nim? To mnie zabija. Jak mieszkać w tym samym domu, dzielić obowiązki i wydatki, a jednocześnie mieszkać osobno? Nasze rzeczy się skończyły, jego ręcznik został niedbale porzucony, mój pasek, jego książki, moje pędzle.

Nie ma w tym momencie znaczenia, czy śpimy w tej samej sypialni, czy w innej, nic się tam nie dzieje. Ten statek odpłynął. Powiedziałem mamie. Nie może zrozumieć, dlaczego rzekomo bardzo zakochana para chce się rozstać.

Podobne czytanie: Mężczyzna kontra kobieta po rozstaniu – 8 zasadniczych różnic

Nie mogliśmy zrozumieć, co poszło nie tak

Moja matka może zrozumieć niewierność i przemoc domową kończącą małżeństwo, ale nie to poczucie samotności w małżeństwie. Nie sądzę, żeby ona rozumiała, jak bardzo to emocjonalne porzucenie w małżeństwie wpłynęło na mnie. Jeszcze nie powiedział rodzicom. Wyjechali z kraju na kilka tygodni.

Co mówimy naszym przyjaciołom, którzy jako para przesłali nam życzenia noworoczne? Jak odpowiedzieć na zaproszenie na kolację dla nas obojga? Dlaczego mam dzielić się tym, jak rozpada się moje serce, z każdą przypadkową osobą na Facebooku?

Kiedy przechodzisz przez swoje lista kontrolna separacji próbnej, co się stanie, jeśli jedna osoba będzie chciała wrócić, a druga nie? A co jeśli ulegnę i zadzwonię do niego tylko po to, żeby powiedzieć mu, że jego ulubiony film jest dziś wieczorem w telewizji? Jeśli wrócimy do siebie jako para, czy za kilka miesięcy lub lat nadal będziemy mieć te same problemy?

Czy w końcu wyprowadzę się z naszego domu, tego, który wspólnie założyliśmy z taką miłością? Mam 33 lata i nie widzę siebie dzielącego mieszkanie z dzieckiem, które właśnie skończyło szkołę B, ale nie mogę też znieść powrotu do pustego mieszkania. Jak podzielimy nasze rzeczy – nasze sofy, nasze książki, nasze ręczniki, nasze koce?

Właśnie rozpoczęliśmy tę drogę. To nie jest łatwe. Przed nami jeszcze wiele trudniejszych dni. Muszę po prostu pozostać silnym, żeby przetrwać to wszystko. Sam. Bez niego. Muszę to zrobić.

FAQ

Uwagi końcowe

Nie wstydź się przyznać, że jesteś samotny w małżeństwiei nie wstydź się szukać pomocy. Rozmowa z kimś może faktycznie pomóc Ci szybciej ruszyć dalej i wrócić na właściwą ścieżkę, która doprowadzi Cię do lepszej przyszłości. Życie nie jest samotne. To zależy tylko od tego, jak zdecydujesz się je przeżyć.

Rady dotyczące separacji małżeństwa: 11 mądrych wskazówek

18 Wskazówki dotyczące asów randkowych na studiach

15 najlepszych aplikacji dla par do wypróbowania w 2021 r

Twoja wpłata nie stanowi darowizny charytatywnej. darowizna. Pozwoli to Bonobology nadal dostarczać Ci nowych i aktualnych informacji w naszym dążeniu do pomocy każdemu na świecie w nauce robienia czegokolwiek.

Zobacz nasz proces redakcyjny

Poznaj naszą Radę Rewizyjną

Podziel się opinią

Jaka jest Twoja opinia?

×

Pomocny Zgłoś błąd Inne

Wyślij