Mój mąż zmarł i chcę go z powrotem: radzenie sobie ze smutkiem

Smutek może być wyniszczający, niezależnie od tego, czy jest to strata przyjaciela, rodzica, czy nawet zwierzęcia. Jednak śmierć własnego współmałżonka może być podwójnie bolesna. W końcu dzielimy się z nimi wszystkim, czy to naszymi łzami i uśmiechami, naszymi niedoskonałościami, czy naszymi małymi zwycięstwami. A jeśli przyłapiesz się na mówieniu sobie: „Mój mąż umarł i chcę go z powrotem” lub „Nie mogę się pogodzić ze śmiercią mojego męża”, nie próbuj wmawiać sobie nieuchronności śmierci. To nie zadziała.

W wielu przypadkach jesteśmy przygotowani na stratę, na przykład gdy dana osoba cierpi na chorobę śmiertelną, taką jak rak. Jednak żal może spaść na nas niczym grom z jasnego nieba, gdy śmierć jest nagła. W jednym z badań zbadano nawet, jak żal po stracie partnera może powodować „problemy emocjonalne i praktyczne” u osób starszych, zwłaszcza tych z problemami zdrowotnymi.

Zastanawiasz się, jak radzić sobie z żałobą po stracie współmałżonka? Jak trudno jest wrócić do normalnego życia po takiej stracie? Czy w ogóle potrafisz się pogodzić ze stratą współmałżonka? Czytaj dalej, a pomożemy Ci zgłębić zawiłości żałoby po śmierci męża, oferując praktyczne wskazówki dotyczące radzenia sobie z żałobą od naszej doradczyni ds. związków, Dhriti Bhavsar (magister psychologii klinicznej), specjalizującej się w poradnictwie w zakresie związków, rozstań i osób LGBTQ.

Mój mąż zmarł, a ja chcę, żeby wrócił – historia smutku i tęsknoty

„Nie mogę przeboleć śmierci mojego męża”. Czy nadal słyszysz te słowa wiele lat lub miesięcy po śmierci współmałżonka? Jestem pewna, że ​​musiało to sprawić, że zastanawiałaś się, jak przetrwać śmierć męża. A najgorsze jest to, że jeśli ktoś nie odczuje bólu związanego ze śmiercią partnera, nie będzie w stanie odczuć straty i bólu, który po niej następuje. Opowiemy Państwu jedną z takich historii o stracie. To długa historia, która może sprawić, że ty też będziesz płakać.

Powiązane czytanie: Czego żałuję po śmierci mojego małżonka

Ta prawdziwa historia żałoby dotyczy Nancy, mojej przyjaciółki z Kolorado. 40-letnia nauczycielka, a obecnie owdowiała matka , Nancy straciła męża George'a, z którym przeżyła 15 lat, w wyniku niespodziewanego zawału serca. Para miała dwóch małych synów, którzy byli ledwo na tyle dorośli, by zrozumieć powagę straty ojca.

Nancy była w szoku i przez tydzień po tragicznym incydencie działała na autopilocie. Smutek i strata najwyraźniej ją odrętwiały do ​​tego stopnia, że ​​płakała tylko raz, prywatnie, po pogrzebie męża, kiedy była sama w ich łóżku. Kiedy spotkałam ją wkrótce po śmierci George'a, mogła się jedynie zmusić do powiedzenia: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił” oraz „Mój mąż zmarł na moich oczach. Nadal nie mogę w to uwierzyć.”

Poczuła, że ​​musi pozostać silna dla swoich dwóch synów. Uświadomiła sobie również, że wszystkie obowiązki męża należą teraz do niej. Przez kilka tygodni szła przez życie tak, jakby po prostu wykonywała różne czynności: jedzenie, kiedy była pora posiłku, chodzenie wieczorem do swojego pokoju i leżenie w łóżku, nie mogąc spać. Oddychała i żyła tylko dla swoich synów i swoich obowiązków. W końcu jej ciało nie było już w stanie nadążyć. Któregoś pięknego dnia uległa wypadkowi i po tym zaczęła chorować.

Dopiero pewnego wieczoru, gdy przeglądała w telefonie kilka starych zdjęć męża, rzeczywistość w końcu do niej dotarła i kiedy zaczęła płakać, nie mogła przestać. Nie chciała już dalej iść i nie mogła zachować pozorów.

Wkrótce popadła w depresję i nie była w stanie nic zrobić, czując się kompletnie wyczerpana. Straciła apetyt i sen. W rezultacie schudła też na wadze. Wszystko wydawało się bezsensowne. Jakby straciła cel. Pamiętam, jak powiedziała podczas rozmowy telefonicznej w tym okresie: „Jestem taka zagubiona bez George'a. Tak bardzo tęsknię za mężem, odkąd umarł. Czuję się jak zombie i nie mam siły wychodzić z domu, nawet po zakupy spożywcze. Czasami czuję, jakbym miała zdrętwiałe kończyny. Codziennie płaczę za zmarłym mężem”.

Powiązane materiały: Ponowne małżeństwo po śmierci współmałżonka: wzruszająca historia kobiety

Po miesiącu przebywania w tym stanie członkowie rodziny Nancy zwrócili się do niej o pomoc medyczną i psychologiczną. Synowie dodali jej odwagi, by iść dalej, i adoptowali psa, który zapewnił jej tak potrzebne pocieszenie. Wkrótce wróciła na tyle do zdrowia, że ​​znów mogła funkcjonować. Ale od czasu do czasu popadała ponownie w depresję. Często przeklinała też Boga. W niektóre dni była wyjątkowo rozdrażniona i warczała na wszystkich wokół.

Po około pół roku profesjonalnej pomocy i wsparcia ze strony rodziny Nancy w końcu znów poczuła się sobą. Chociaż od czasu do czasu pojawiały się sporadyczne objawy depresji, wszystko można było opanować. Historia Nancy pokazuje nam, że smutek nie jest czymś, z czego wyrastamy, ale czymś, co nas otacza.

Jak sobie poradzić z żałobą po stracie współmałżonka — wyjaśnia nasz ekspert

Teraz, gdy zobaczyliśmy, jak potężny może być smutek po śmierci męża lub żony i jak może złamać twoją wolę funkcjonowania w społeczeństwie lub wykonywania codziennych czynności, przyjrzymy się, jak można sobie poradzić z żałobą. Ale wcześniej dowiemy się, czy żałobę naprawdę można poddać szczegółowej analizie i spojrzeć na nią jak na problem, z którym można sobie poradzić.

Większość ekspertów psychologii, w tym Dhriti , uważa, że ​​istnieje pięć etapów żałoby. Chociaż niektórzy eksperci uważają, że jest ich siedem, powszechny konsensus głosi, że jest ich pięć.

Powiązane materiały: Pierwszy związek po owdowieńcu – 18 rzeczy, które należy i których nie należy robić

Etapy żałoby nie zawsze przebiegają liniowo. Nie są też ostateczne i ograniczone czasowo, co oznacza, że ​​ludzie często przechodzą między nimi. Nie ma też sztywnych ograniczeń czasowych związanych z żadnym z etapów. Jednak podręczniki diagnostyczne zaburzeń psychicznych DSM 5 TR i ICD 10 stwierdzają, że każda żałoba trwająca dłużej niż 12 miesięcy ma znaczenie kliniczne i stanowi kryterium diagnostyczne dla uporczywego, złożonego zaburzenia żałoby.

Etapy żalu

Jakie są więc 5 etapów żałoby? Dowiedzmy Się:

• Odmowa: Jest to stan, w którym ludziom trudno jest stawić czoła rzeczywistości związanej ze stratą, zwłaszcza jeśli jest ona spowodowana nagłą śmiercią. Dhriti stwierdza: „Drastyczna zmiana i ból akceptacji są dla nich nie do zniesienia. Zacznijmy od tego, że wielu staje się odrętwiałych emocjonalnie uczucie pustkilub oddzielić się od otoczenia (derealizacja). Wiele osób ma wrażenie, że dana osoba nadal jest przy nich, słyszy jej głos lub czuje jej obecność”. Niektórzy uważają, że stan „szoku” istnieje przed zaprzeczeniem, ale większość uważa szok za część zaprzeczenia
• Gniew: Śmierć jest okrutna i niesprawiedliwa, a gniew jest całkowicie normalną reakcją na nią. Gniew ten może być skierowany na siły wyższe, na zmarłą osobę, na innych bliskich, a nawet na siebie. Możesz pomyśleć: „Mój mąż zmarł bez ostrzeżenia”. Dhriti dodaje: „Takiej złości zwykle towarzyszy żal z powodu wszystkich rzeczy, które musieliśmy zrobić źle, całej miłości, której nie udało nam się dzielić i tak dalej. Na tym etapie ludzie często stają się drażliwi, zgryźliwi i wrażliwi.

Powiązane czytanie: 7 etapów żałoby po rozstaniu: wskazówki, jak iść dalej

• Targowanie się: Na tym etapie jesteśmy zajęci „co by było, gdyby”. Dhriti dodaje: „Ciągle zastanawiają się, co mogli zrobić inaczej, aby temu zapobiec. Nadal unikają rzeczywistości i zamiast tego wykorzystują przeszłość jako drogę ucieczki.
• Depresja: Jest to etap intensywnego smutku i bólu. W tym miejscu zazwyczaj odczuwa się głębokość żalu, często różniącą się od bólu, jaki odczuwałeś wcześniej. Wielu opisuje smutek jako puste, bolesne uczucie, które nigdy nie ustępuje. Oznaki depresji są oczywiste i jeśli nie będą odpowiednio pielęgnowane, mogą łatwo popaść w depresję. W takiej sytuacji dana osoba może ciągle powtarzać: „Mój mąż zmarł i jestem taka samotna”.
• Przyjęcie: Ostatni etap żałoby jest zdecydowanie najspokojniejszy, ale wciąż bolesny. Dhriti mówi: „Na tym etapie chodzi przede wszystkim o pogodzenie się z rzeczywistością i w końcu zmierzenie się z teraźniejszością i przyszłością, w której nie ma zmarłej bliskiej osoby”.

Teraz, gdy wiemy, jak funkcjonuje żałoba, ważne jest, aby opracować plan poradzenia sobie z żałobą, zamiast pozwalać, aby przejął nad Tobą kontrolę. Ponieważ żałoba nie ma charakteru liniowego i nie przebiega według ściśle określonych ram czasowych, nie ma uniwersalnego sposobu radzenia sobie z żałobą. Istnieje jednak kilka wypróbowanych i przetestowanych wskazówek, które mogą zadziałać w przypadku większości osób opłakujących stratę bliskiej osoby. Nasz ekspert Dhriti wymienił poniżej 9 wskazówek:

1. Zajmij się sobą

Zastanawiasz się, jak poradzić sobie ze śmiercią męża? Pierwszym krokiem do poradzenia sobie z głęboką żałobą jest zadbanie o siebie, fizycznie i psychicznie. Zamiast powtarzać sobie: „Mój mąż zmarł i jestem taka samotna”, warto skupić się na powrocie do rutyny i zaszaleć, dbając o siebie i dobre samopoczucie.

Dhriti dodaje: „Nigdy nie należy pomijać posiłków. Powinieneś utrzymywać zdrową dietę, nawet jeśli nie chcesz i nawet jeśli wydaje Ci się to mechaniczne. Należy pamiętać, że życie dla nikogo się nie kończy, a żywi nie mogą sobie pozwolić na dołączenie do umarłych. Tak, twój mąż zmarł, ale nadal pozostajesz na tym świecie – żywa i pełna sił.”

Powiązane materiały: Drugie małżeństwo po 40. – czego się spodziewać

2. Otaczaj się bliskimi

Jednym z najlepszych sposobów poradzenia sobie z bólem związanym ze śmiercią męża jest podzielenie się nim z zaufaną grupą przyjaciół. Pamiętaj, aby nigdy nie izolować się podczas takiej straty. Porozmawiaj z nimi, nawet jeśli jesteś odrętwiały i nie możesz powiedzieć nic innego jak tylko: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”.

Dhriti dodaje: „W dzieleniu się żałobą kryje się pocieszenie, a społeczność to najcenniejsze źródło uzdrowienia, nawet jeśli jedyne, co mówisz, to: »Mój mąż odszedł«. Co więcej, miłe słowa potrafią zdziałać cuda w takich chwilach”. Miłość, troska i współczucie ze strony przyjaciół i bliskich to trzy rzeczy, których wdowy najbardziej potrzebują w tym czasie. Uważa się również, że dobre wsparcie może czasami zapobiegać również skłonnościom samobójczym.

3. Zwolnij!

„Codziennie płaczę za moim zmarłym mężem” – nierzadko zdarza się, że wdowa znajduje się w takim stanie kilka miesięcy po stracie współmałżonka. Należy pamiętać, że uzdrowienie ze śmierci to długa podróż i nie można wyleczyć się z dnia na dzień, bez względu na to, jak silny jest się człowiek. Samo przetrwanie dnia może być osiągnięciem. Nie trzeba od razu zapisywać się na siłownię ani zdobywać nowego hobby, aby cieszyć się życiem i zapomnieć o smutku związanym z nagłą śmiercią.

Powiązane czytanie: Piękna historia miłosna: Wdowa zakochana w żonatym mężczyźnie

Dhriti uważa: „Przyjmowanie wszystkiego każdego dnia i bycie dla siebie życzliwym jest absolutnie konieczne, aby poradzić sobie z taką stratą. Możesz skupić się na następnym kroku przed sobą, zamiast cały czas użalać się nad tym, że „straciłam męża” lub tworzyć długoterminowy plan uzdrowienia.

4. Zaakceptuj swoje emocje

Zamiast drętwieć i chować emocje pod dywan, zaakceptuj je, jakiekolwiek by nie były. To może zapobiec dalszym problemom ze zdrowiem psychicznym . Możesz więc być zła, rozdrażniona lub przeraźliwie smutna. Możesz wybuchnąć złością lub płakać nieutulenie. Możesz krzyczeć: „Mój mąż zmarł nagle i niespodziewanie, a ja się z tym nie zgadzam!” w środku nocy.

Dhriti dodaje: „Wszystkie te emocje są naturalne, ważne i mają swój własny cel. Pełne przeżycie każdej emocji pomaga wyleczyć się ze straty. W końcu potrzebujesz czasu, aby powiedzieć sobie: „Mój mąż nie żyje” bez łez. Proces żałoby jest wyjątkowy dla każdego”.

5. Porozmawiaj o swoim bólu

Rozmowa o osobie, którą straciłaś i wspominanie jej, bardzo pomaga w procesie żałoby i jest jednym z najlepszych sposobów radzenia sobie z depresją , która Cię dopada na tym etapie. Mówiąc „rozmowa”, nie mamy na myśli tylko mówienia o bólu emocjonalnym związanym ze śmiercią męża. Dziel się tym w mediach społecznościowych, pisz pamiętniki, twórz blogi ku pamięci bliskiej osoby – zrób wszystko, co konieczne, nawet jeśli chcesz tylko powiedzieć: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”.

Dhriti uważa: „Smutek może powodować izolację, a mówienie o nim na głos, nawet jeśli jest to tylko post w mediach społecznościowych w stylu „Tęsknię za moim zmarłym mężem”, powoduje katharsis. Pomaga także nawiązać kontakt z innymi wokół nas.”

Powiązane czytanie: Co napisać w kartce kondolencyjnej, gdy ktoś stracił męża

6. Zachowaj wspomnienia

Nie wyrzucaj ani nie ukrywaj rzeczy, które przypominają Ci o utraconej ukochanej osobie. Zamiast wpadać w błędne koło: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”, zachowaj wspomnienia – zdjęcia, prezenty i pamiątki – wszystko, co przypomina ci o zmarłej ukochanej osobie.

Moja sąsiadka, 50-letnia Brenda, której mąż zmarł na zawał serca w domu, powiedziała: „Mój mąż zmarł na moich oczach i bardzo bolało mnie, że go zostawiłam. Mój świat zmienił się tak szybko po tym, jak straciłam męża. Początkowo byłam tak złamana, że ​​miałam nawet myśli samobójcze . Teraz mam tylko jego wspomnienia i drobne rzeczy, które zwykł mówić, wszystko schowane w mojej głowie. Mam w naszej sypialni coś w rodzaju małej świątyni, ze wszystkimi jego rzeczami i wspomnieniami z jego wczesnych dni. Och, jak tęsknię za moim kochanym mężem!” Dhriti dodaje: „Zachowywanie wspomnień pomaga ci uznać głębię swojej straty i pogodzić się z nią z czasem”.

7. Nie zawsze bądź silny

Zmuszanie się do bycia silnym przez cały czas podczas opłakiwania straty nie jest właściwą drogą. Nawet jeśli powtarzasz: „Nadal kocham mojego zmarłego męża” – miesiące, a nawet lata po jego śmierci, nie jesteś słaba, jesteś człowiekiem. Taka miłość jest naturalna i nie należy zmuszać się do natychmiastowego zapominania o stracie.

Powiązane czytanie: 21 wskazówek dotyczących randek z wdowcem

Dhriti czuje: „Siła jest w uznaniu bólu związanego ze śmiercią męża i przyznaniu, że musisz się zatrzymać i odpocząć na chwilę. Nie jesteś nikomu winien siły.”

8. Bądź cierpliwy dla siebie

Cierpliwość jest cnotą, zwłaszcza gdy doświadczasz bólu po stracie bliskiej osoby i często mówisz: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”. Bądź więc cierpliwy wobec siebie i swojego bólu. Współpracownica Anna, która straciła ukochanego męża w wypadku samochodowym na kilka dni przed swoimi 31. urodzinami, powiedziała mi po kilku latach od tego zdarzenia: „Mój mąż zmarł nagle i niespodziewanie. Mieliśmy przed sobą tyle życia, a on był wspaniałym człowiekiem. Radząc sobie ze smutkiem, kiedyś też miałam ochotę zakończyć swoje życie. Ale potem cierpliwie trwałam w procesie uzdrawiania. Teraz nie boli już tak bardzo, chociaż nie ma dnia, żebym za nim nie tęskniła i nie zapomnę go do ostatniego tchu.”

Dhriti dodaje: „Zrozum, że potrzeba czasu, aby oswoić się z nowym życiem i stworzyć nowe wspomnienia , a ból po śmierci męża może nie zniknąć od razu. Z czasem nauczysz się z nim żyć i w końcu odnajdziesz szczęście”.

9. Szukaj i przyjmuj profesjonalną pomoc od doradców i grup wsparcia

Dhriti mówi: „Jeśli czujesz, że smutek jest dla ciebie zbyt duży, aby sama sobie z nim poradzić i codziennie powtarzasz sobie: „Tęsknię za moim zmarłym mężem”, powinnaś zwrócić się o profesjonalną poradę lub znaleźć najbliższą grupę wsparcia. Tobie." W życiu jest o wiele więcej niż ciągłe powtarzanie sobie: „Mój mąż zmarł i czuję się zagubiona”. Istnieją specjalne grupy wsparcia, które pomagają ludziom poradzić sobie z druzgocącą utratą partnera życiowego, takie jak:

• Połączenie wdów: Za roczną opłatą możesz skorzystać nie tylko ze wsparcia emocjonalnego ze strony innych wdów, ale także ze wsparcia prawnego i finansowego
• Siostra Wdów: Możesz dołączyć do tej grupy za darmo i zarządza ona również kilkoma grupami w mediach społecznościowych
• Krajowa Organizacja Wdowców: Jest to bezpłatna grupa wsparcia dla mężczyzn przeżywających stratę współmałżonka, organizująca cykliczne spotkania
• Międzynarodowa wioska owdowiałej firmy Soaring Spirits: Jest to bezpłatna grupa dla osób w żałobie, która oferuje różne wydarzenia, w których można uczestniczyć osobiście. Posiada również program korespondencyjny

Mam nadzieję, że teraz masz już jasny obraz tego, jak poradzić sobie ze śmiercią męża lub z uczuciem „nadal kocham mojego zmarłego męża”. Trzeba zrozumieć, że ból po stracie współmałżonka może złamać człowieka, do tego stopnia, że ​​może on potrzebować odcięcia się od świata na jakiś czas, aby poukładać sobie życie. W końcu, jak pisze autor Mitch Albom w książce „ Wtorki z Morrie” , „Śmierć kończy życie, a nie związek”.

Ale czy kiedykolwiek pogodziłeś się ze stratą współmałżonka? No tak. Proces gojenia może być długi lub krótki, w zależności od siły woli i zapału do życia danej osoby. Ale życie toczy się dalej po śmierci, nawet jeśli jest to śmierć twojej ulubionej osoby – miłości twojego życia. I nadejdzie czas, kiedy powiesz słowa: „Mój mąż nie żyje” i przyjmiesz to bez łez.

FAQ

17 cytatów o śmierci i miłości, które łagodzą ból

9 sprawdzonych korzyści z poradnictwa – nie cierp w milczeniu

Bagaż emocjonalny – przyczyny, znaki i sposoby radzenia sobie

Twój wkład nie stanowi darowizny na cele charytatywne . Pozwoli on Bonobology na dalsze dostarczanie Ci nowych i aktualnych informacji w ramach naszej misji pomagania każdemu na świecie w nauce wszystkiego.

Zobacz nasz proces redakcyjny

Poznaj naszą Radę Rewizyjną

Podziel się opinią

Jaka jest Twoja opinia?

×

Pomocny Zgłoś błąd Inne

Wyślij