Mój mąż zmarł i chcę go z powrotem: radzenie sobie ze smutkiem

Smutek może być wyniszczający, niezależnie od tego, czy jest to strata przyjaciela, rodzica, czy nawet zwierzęcia. Jednak śmierć własnego współmałżonka może być podwójnie bolesna. W końcu dzielimy się z nimi wszystkim, czy to naszymi łzami i uśmiechami, naszymi niedoskonałościami, czy naszymi małymi zwycięstwami. A jeśli przyłapiesz się na mówieniu sobie: „Mój mąż umarł i chcę go z powrotem” lub „Nie mogę się pogodzić ze śmiercią mojego męża”, nie próbuj wmawiać sobie nieuchronności śmierci. To nie zadziała.

W wielu przypadkach jesteśmy przygotowani na stratę, np. gdy dana osoba cierpi na nieuleczalną chorobę, np. nowotwór. Ale smutek może uderzyć w ciebie jak grom, gdy śmierć jest nagła. A „The Puzzle of Monogamous Marriage” zbadał nawet, w jaki sposób smutek po stracie partnera może powodować „problemy emocjonalne i praktyczne” u osób starszych, zwłaszcza cierpiących na problemy zdrowotne.

Zastanawiasz się więc, jak poradzić sobie ze smutkiem po stracie współmałżonka? Jak trudno jest wrócić do normalnego życia po takiej stracie? Czy w ogóle pogodziłeś się ze stratą współmałżonka? Czytaj dalej, ponieważ pomożemy Ci odkryć zawiłości żałoby po śmierci męża, podając kilka praktycznych wskazówek, jak poradzić sobie z taką żałobą, od naszego własnego doradcy ds. relacji Dhriti Bhavsar (mgr psychologii klinicznej), specjalizująca się w poradnictwie dotyczącym związków, rozstań i poradnictwa LGBTQ.

Mój mąż zmarł, a ja chcę, żeby wrócił – historia smutku i tęsknoty

„Nie mogę przeboleć śmierci mojego męża”. Czy nadal słyszysz te słowa wiele lat lub miesięcy po śmierci współmałżonka? Jestem pewna, że ​​musiało to sprawić, że zastanawiałaś się, jak przetrwać śmierć męża. A najgorsze jest to, że jeśli ktoś nie odczuje bólu związanego ze śmiercią partnera, nie będzie w stanie odczuć straty i bólu, który po niej następuje. Opowiemy Państwu jedną z takich historii o stracie. To długa historia, która może sprawić, że ty też będziesz płakać.

Podobne czytanie: Czego żałuję po śmierci mojego współmałżonka

Ta oparta na faktach historia żałoby opowiada o Nancy, mojej przyjaciółce z Kolorado. 40-letni nauczyciel, a obecnie a owdowiała matkaNancy straciła męża, z którym żyła od 15 lat, George'a, na nieoczekiwany zawał serca. Para miała dwóch synów, którzy byli ledwie na tyle dorośli, aby zrozumieć powagę utraty ojca.

Nancy była w szoku i przez tydzień po tragicznym incydencie działała na autopilocie. Smutek i strata najwyraźniej ją odrętwiały do ​​tego stopnia, że ​​płakała tylko raz, prywatnie, po pogrzebie męża, kiedy była sama w ich łóżku. Kiedy spotkałam ją wkrótce po śmierci George'a, mogła się jedynie zmusić do powiedzenia: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił” oraz „Mój mąż zmarł na moich oczach. Nadal nie mogę w to uwierzyć.”

Poczuła, że ​​musi pozostać silna dla swoich dwóch synów. Uświadomiła sobie również, że wszystkie obowiązki męża należą teraz do niej. Przez kilka tygodni szła przez życie tak, jakby po prostu wykonywała różne czynności: jedzenie, kiedy była pora posiłku, chodzenie wieczorem do swojego pokoju i leżenie w łóżku, nie mogąc spać. Oddychała i żyła tylko dla swoich synów i swoich obowiązków. W końcu jej ciało nie było już w stanie nadążyć. Któregoś pięknego dnia uległa wypadkowi i po tym zaczęła chorować.

Dopiero pewnego wieczoru, gdy przeglądała w telefonie kilka starych zdjęć męża, rzeczywistość w końcu do niej dotarła i kiedy zaczęła płakać, nie mogła przestać. Nie chciała już dalej iść i nie mogła zachować pozorów.

Ona wkrótce napotkał depresję i nie był w stanie wiele zrobić bez całkowitego wyczerpania. Straciła apetyt i sen. W rezultacie również schudła. Wszystko wydawało się zbyt bezsensowne. To było tak, jakby straciła swój cel. Pamiętam, jak powiedziała podczas rozmowy telefonicznej w tej fazie: „Jestem bardzo zagubiona bez George'a. Bardzo tęsknię za moim mężem odkąd zmarł. Czuję się jak zombie i nie mam ochoty wychodzić, nawet po zakupy. Czasami mam wrażenie, że drętwieją mi kończyny. Codziennie płaczę po moim zmarłym mężu.”

Podobne czytanie: Ponowne małżeństwo po śmierci współmałżonka: wzruszająca podróż kobiety

Po miesiącu przebywania w tym stanie członkowie rodziny Nancy zwrócili się do niej o pomoc medyczną i psychologiczną. Synowie dodali jej odwagi, by iść dalej, i adoptowali psa, który zapewnił jej tak potrzebne pocieszenie. Wkrótce wróciła na tyle do zdrowia, że ​​znów mogła funkcjonować. Ale od czasu do czasu popadała ponownie w depresję. Często przeklinała też Boga. W niektóre dni była wyjątkowo rozdrażniona i warczała na wszystkich wokół.

Po około pół roku profesjonalnej pomocy i wsparcia ze strony rodziny Nancy w końcu znów poczuła się sobą. Chociaż od czasu do czasu pojawiały się sporadyczne objawy depresji, wszystko można było opanować. Historia Nancy pokazuje nam, że smutek nie jest czymś, z czego wyrastamy, ale czymś, co nas otacza.

Jak sobie poradzić z żałobą po stracie współmałżonka — wyjaśnia nasz ekspert

Teraz, gdy zobaczyliśmy, jak potężny może być smutek po śmierci męża lub żony i jak może złamać twoją wolę funkcjonowania w społeczeństwie lub wykonywania codziennych czynności, przyjrzymy się, jak można sobie poradzić z żałobą. Ale wcześniej dowiemy się, czy żałobę naprawdę można poddać szczegółowej analizie i spojrzeć na nią jak na problem, z którym można sobie poradzić.

Większość ekspertów psychologii, w tym DhritiWierzą, że istnieje 5 etapów żałoby i żałoby. Chociaż niektórzy eksperci uważają, że jest ich 7, powszechny konsensus stwierdza, że ​​jest ich 5.

Podobne czytanie: Pierwszy związek po owdowieniu – 18 zaleceń i zakazów

Etapy żałoby również nie zawsze są liniowe. Nie są też ostateczne i ograniczone, co oznacza, że ​​ludzie często przechodzą pomiędzy etapami. Nie ma też ustalonych limitów czasowych związanych z żadnym z etapów. Jednakże podręczniki diagnostyczne dla zaburzeń psychicznych DSM5TR oraz ICD 10 stwierdzają, że każda żałoba trwająca dłużej niż 12 miesięcy ma znaczenie kliniczne i stanowi kryterium diagnostyczne trwałego złożonego zaburzenia żałoby.

Etapy żalu

Jakie są więc 5 etapów żałoby? Dowiedzmy Się:

• Odmowa: Jest to stan, w którym ludziom trudno jest stawić czoła rzeczywistości związanej ze stratą, zwłaszcza jeśli jest ona spowodowana nagłą śmiercią. Dhriti stwierdza: „Drastyczna zmiana i ból akceptacji są dla nich nie do zniesienia. Zacznijmy od tego, że wielu staje się odrętwiałych emocjonalnie uczucie pustkilub oddzielić się od otoczenia (derealizacja). Wiele osób ma wrażenie, że dana osoba nadal jest przy nich, słyszy jej głos lub czuje jej obecność”. Niektórzy uważają, że stan „szoku” istnieje przed zaprzeczeniem, ale większość uważa szok za część zaprzeczenia
• Gniew: Śmierć jest okrutna i niesprawiedliwa, a gniew jest całkowicie normalną reakcją na nią. Gniew ten może być skierowany na siły wyższe, na zmarłą osobę, na innych bliskich, a nawet na siebie. Możesz pomyśleć: „Mój mąż zmarł bez ostrzeżenia”. Dhriti dodaje: „Takiej złości zwykle towarzyszy żal z powodu wszystkich rzeczy, które musieliśmy zrobić źle, całej miłości, której nie udało nam się dzielić i tak dalej. Na tym etapie ludzie często stają się drażliwi, zgryźliwi i wrażliwi.

Podobne czytanie: 7 etapów żałoby po rozstaniu: wskazówki, jak iść dalej

• Targowanie się: Na tym etapie jesteśmy zajęci „co by było, gdyby”. Dhriti dodaje: „Ciągle zastanawiają się, co mogli zrobić inaczej, aby temu zapobiec. Nadal unikają rzeczywistości i zamiast tego wykorzystują przeszłość jako drogę ucieczki.
• Depresja: Jest to etap intensywnego smutku i bólu. W tym miejscu zazwyczaj odczuwa się głębokość żalu, często różniącą się od bólu, jaki odczuwałeś wcześniej. Wielu opisuje smutek jako puste, bolesne uczucie, które nigdy nie ustępuje. Oznaki depresji są oczywiste i jeśli nie będą odpowiednio pielęgnowane, mogą łatwo popaść w depresję. W takiej sytuacji dana osoba może ciągle powtarzać: „Mój mąż zmarł i jestem taka samotna”.
• Przyjęcie: Ostatni etap żałoby jest zdecydowanie najspokojniejszy, ale wciąż bolesny. Dhriti mówi: „Na tym etapie chodzi przede wszystkim o pogodzenie się z rzeczywistością i w końcu zmierzenie się z teraźniejszością i przyszłością, w której nie ma zmarłej bliskiej osoby”.

Teraz, gdy wiemy, jak funkcjonuje żałoba, ważne jest, aby opracować plan poradzenia sobie z żałobą, zamiast pozwalać, aby przejął nad Tobą kontrolę. Ponieważ żałoba nie ma charakteru liniowego i nie przebiega według ściśle określonych ram czasowych, nie ma uniwersalnego sposobu radzenia sobie z żałobą. Istnieje jednak kilka wypróbowanych i przetestowanych wskazówek, które mogą zadziałać w przypadku większości osób opłakujących stratę bliskiej osoby. Nasz ekspert Dhriti wymienił poniżej 9 wskazówek:

1. Zajmij się sobą

Zastanawiasz się, jak przetrwać śmierć męża? Pierwszym krokiem do poradzenia sobie z intensywnym żalem jest zadbanie o siebie, fizycznie i psychicznie. Zamiast powtarzać sobie: „Mój mąż umarł i jestem taka samotna”, ludzie powinni skupić się na powrocie do rutyny i popisywać się zakupami. dbanie o siebie i dobre samopoczucie.

Dhriti dodaje: „Nigdy nie należy pomijać posiłków. Powinieneś utrzymywać zdrową dietę, nawet jeśli nie chcesz i nawet jeśli wydaje Ci się to mechaniczne. Należy pamiętać, że życie dla nikogo się nie kończy, a żywi nie mogą sobie pozwolić na dołączenie do umarłych. Tak, twój mąż zmarł, ale nadal pozostajesz na tym świecie – żywa i pełna sił.”

Podobne czytanie: Drugie małżeństwo po 40. roku życia – czego się spodziewać

2. Otaczaj się bliskimi

Jednym z najlepszych sposobów poradzenia sobie z bólem związanym ze śmiercią męża jest podzielenie się nim z zaufaną grupą przyjaciół. Pamiętaj, aby nigdy nie izolować się podczas takiej straty. Porozmawiaj z nimi, nawet jeśli jesteś odrętwiały i nie możesz powiedzieć nic innego jak tylko: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”.

Dhriti dodaje: „Pociechą jest dzielenie się smutkiem, a społeczność jest najlepszym lekarstwem, nawet jeśli mówisz tylko: „Mój mąż zmarł”. Co więcej, w takich czasach życzliwe słowa mogą zdziałać cuda”. Miłość, troska i współczucie ze strony przyjaciół i bliskich to 3 rzeczy, których wdowy najbardziej potrzebują w tym czasie. Uważa się również, że dobra sieć wsparcia może czasem zapobiec skłonności samobójcze też.

3. Zwolnij!

„Codziennie płaczę za moim zmarłym mężem” – nierzadko zdarza się, że wdowa znajduje się w takim stanie kilka miesięcy po stracie współmałżonka. Należy pamiętać, że uzdrowienie ze śmierci to długa podróż i nie można wyleczyć się z dnia na dzień, bez względu na to, jak silny jest się człowiek. Samo przetrwanie dnia może być osiągnięciem. Nie trzeba od razu zapisywać się na siłownię ani zdobywać nowego hobby, aby cieszyć się życiem i zapomnieć o smutku związanym z nagłą śmiercią.

Podobne czytanie: Piękna historia miłosna: jest wdową zakochaną w żonatym mężczyźnie

Dhriti uważa: „Przyjmowanie wszystkiego każdego dnia i bycie dla siebie życzliwym jest absolutnie konieczne, aby poradzić sobie z taką stratą. Możesz skupić się na następnym kroku przed sobą, zamiast cały czas użalać się nad tym, że „straciłam męża” lub tworzyć długoterminowy plan uzdrowienia.

4. Zaakceptuj swoje emocje

Zamiast odrętwiać i chować emocje pod dywan, zaakceptuj je, jakiekolwiek by nie były. To może zapobiec dalszemu problemy ze zdrowiem psychicznym. Możesz więc być zły, rozdrażniony lub strasznie smutny. Możesz krzyczeć lub płakać niepocieszony. Możesz krzyczeć: „Mój mąż zmarł nagle i niespodziewanie, a ja nie mogę się z tym pogodzić!” w środku nocy.

Dhriti dodaje: „Wszystkie te emocje są naturalne, ważne i mają swój własny cel. Pełne przeżycie każdej emocji pomaga wyleczyć się ze straty. W końcu potrzebujesz czasu, aby powiedzieć sobie: „Mój mąż nie żyje” bez łez. Proces żałoby jest wyjątkowy dla każdego”.

5. Porozmawiaj o swoim bólu

Rozmowa o osobie, którą straciłeś i pamiętanie o niej bardzo pomaga w procesie żałoby i jest jednym z najlepszych sposobów na przeżycie żałoby. uporać się z depresją to uderza cię na tym etapie. Mówiąc „rozmowa” nie mamy na myśli tylko mówienia o bólu emocjonalnym związanym ze śmiercią męża. Udostępnij to w postach w mediach społecznościowych, pisz dzienniki, twórz blogi ku pamięci ukochanej osoby — rób wszystko, co konieczne, nawet jeśli po prostu mówisz: „Mój mąż zmarł i chcę go z powrotem”.

Dhriti uważa: „Smutek może powodować izolację, a mówienie o nim na głos, nawet jeśli jest to tylko post w mediach społecznościowych w stylu „Tęsknię za moim zmarłym mężem”, powoduje katharsis. Pomaga także nawiązać kontakt z innymi wokół nas.”

Podobne czytanie: Co napisać w kartce współczucia, gdy ktoś traci męża

6. Zachowaj wspomnienia

Nie wyrzucaj ani nie ukrywaj rzeczy, które przypominają Ci o utraconej ukochanej osobie. Zamiast wpadać w błędne koło: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”, zachowaj wspomnienia – zdjęcia, prezenty i pamiątki – wszystko, co przypomina ci o zmarłej ukochanej osobie.

Moja sąsiadka, 50-letnia Brenda, której mąż zmarł w domu na zawał serca, powiedziała: „Mój mąż zmarł na moich oczach i bolesne było wypuszczenie go. Mój świat zmienił się tak szybko, kiedy straciłam męża. Na początku byłem tak załamany, że nawet miałem skłonności samobójcze. Wszystko, co mam teraz, to jego wspomnienia i małe rzeczy, które mówił, wszystkie ukryte w mojej głowie. Mam w naszej sypialni coś w rodzaju kapliczki, w której znajdują się wszystkie jego rzeczy i wspomnienia z jego początków. Och, jakże tęsknię za moim ukochanym mężem!” Dhriti dodaje: „Zachowywanie wspomnień pomaga z czasem uznać głębokość straty i pogodzić się z nią”.

7. Nie zawsze bądź silny

Zmuszanie się do bycia silnym przez cały czas podczas opłakiwania straty nie jest właściwą drogą. Nawet jeśli powtarzasz: „Nadal kocham mojego zmarłego męża” – miesiące, a nawet lata po jego śmierci, nie jesteś słaba, jesteś człowiekiem. Taka miłość jest naturalna i nie należy zmuszać się do natychmiastowego zapominania o stracie.

Podobne czytanie: 21 Wskazówki dotyczące randkowania z wdowcem

Dhriti czuje: „Siła jest w uznaniu bólu związanego ze śmiercią męża i przyznaniu, że musisz się zatrzymać i odpocząć na chwilę. Nie jesteś nikomu winien siły.”

8. Bądź cierpliwy dla siebie

Cierpliwość jest cnotą, zwłaszcza gdy doświadczasz bólu po stracie bliskiej osoby i często mówisz: „Mój mąż umarł i chcę, żeby wrócił”. Bądź więc cierpliwy wobec siebie i swojego bólu. Współpracownica Anna, która straciła ukochanego męża w wypadku samochodowym na kilka dni przed swoimi 31. urodzinami, powiedziała mi po kilku latach od tego zdarzenia: „Mój mąż zmarł nagle i niespodziewanie. Mieliśmy przed sobą tyle życia, a on był wspaniałym człowiekiem. Radząc sobie ze smutkiem, kiedyś też miałam ochotę zakończyć swoje życie. Ale potem cierpliwie trwałam w procesie uzdrawiania. Teraz nie boli już tak bardzo, chociaż nie ma dnia, żebym za nim nie tęskniła i nie zapomnę go do ostatniego tchu.”

Dhriti dodaje: „Zrozum, że zajmie ci trochę czasu, zanim poczujesz się dobrze i zaczniesz nowe życie tworzyć nowe wspomnienia i aby ból po śmierci Twojego męża nie zniknął natychmiast. Zamiast tego z czasem nauczysz się żyć z tym bólem i w końcu odnajdziesz szczęście.

9. Szukaj i przyjmuj profesjonalną pomoc od doradców i grup wsparcia

Dhriti mówi: „Jeśli czujesz, że smutek jest dla ciebie zbyt duży, aby sama sobie z nim poradzić i codziennie powtarzasz sobie: „Tęsknię za moim zmarłym mężem”, powinnaś zwrócić się o profesjonalną poradę lub znaleźć najbliższą grupę wsparcia. Tobie." W życiu jest o wiele więcej niż ciągłe powtarzanie sobie: „Mój mąż zmarł i czuję się zagubiona”. Istnieją specjalne grupy wsparcia, które pomagają ludziom poradzić sobie z druzgocącą utratą partnera życiowego, takie jak:

• Połączenie wdów: Za roczną opłatą możesz skorzystać nie tylko ze wsparcia emocjonalnego ze strony innych wdów, ale także ze wsparcia prawnego i finansowego
• Siostra Wdów: Możesz dołączyć do tej grupy za darmo i zarządza ona również kilkoma grupami w mediach społecznościowych
• Krajowa Organizacja Wdowców: Jest to bezpłatna grupa wsparcia dla mężczyzn przeżywających stratę współmałżonka, organizująca cykliczne spotkania
• Międzynarodowa wioska owdowiałej firmy Soaring Spirits: Jest to bezpłatna grupa dla osób w żałobie, która oferuje różne wydarzenia, w których można uczestniczyć osobiście. Posiada również program korespondencyjny

Mam nadzieję, że teraz masz jasny pomysł, jak poradzić sobie ze śmiercią męża lub poradzić sobie z uczuciem „Nadal kocham mojego zmarłego męża”. Należy zrozumieć, że ból po stracie współmałżonka może złamać ducha danej osoby do tego stopnia, że ​​może zaistnieć potrzeba oderwania się na chwilę od świata, aby dojść do siebie. W końcu, jak pisze autor Mitch Albom Wtorki z Morrie, "Śmierć kończy życie, nie związek."

Ale czy kiedykolwiek pogodziłeś się ze stratą współmałżonka? No tak. Proces gojenia może być długi lub krótki, w zależności od siły woli i zapału do życia danej osoby. Ale życie toczy się dalej po śmierci, nawet jeśli jest to śmierć twojej ulubionej osoby – miłości twojego życia. I nadejdzie czas, kiedy powiesz słowa: „Mój mąż nie żyje” i przyjmiesz to bez łez.

FAQ

17 cytatów o śmierci i miłości, które łagodzą ból

9 sprawdzonych korzyści z poradnictwa – nie cierp w milczeniu

Bagaż emocjonalny – przyczyny, znaki i sposoby radzenia sobie

Twoja wpłata nie stanowi darowizny charytatywnej. darowizna. Pozwoli to Bonobology nadal dostarczać Ci nowych i aktualnych informacji w naszym dążeniu do pomocy każdemu na świecie w nauce robienia czegokolwiek.

Zobacz nasz proces redakcyjny

Poznaj naszą Radę Rewizyjną

Podziel się opinią

Jaka jest Twoja opinia?

×

Pomocny Zgłoś błąd Inne

Wyślij