Πώς να αντιμετωπίσετε τα αναμνηστικά μιας χαμένης αγάπης

(Τα ονόματα άλλαξαν κατόπιν αιτήματος)

Όλοι έχουμε ακούσει ότι η αγάπη δίνει νόημα στη ζωή. Αλλά συνειδητοποιήσατε ποτέ ότι η αγάπη δίνει νόημα στα πράγματα; Υλικά, φυσικά, απτά πράγματα – η αντίθεση σε κάτι τόσο εφήμερο και άφατο όπως η αγάπη. Ωστόσο, σε όλη μας τη ζωή, συλλέγουμε και χαρίζουμε πράγματα για τη συναισθηματική αξία που έχουν. Η διάσημη ποιήτρια και ακτιβίστρια Μάγια Αγγέλου μας είπε κάτι για τη δύναμη του ανθρώπινου συναισθήματος – «Έμαθα ότι οι άνθρωποι θα ξεχάσουν αυτό που είπες, οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τι έκανες, αλλά οι άνθρωποι δεν θα ξεχάσουν ποτέ πώς τους έκανες να νιώσουν». Ίσως αυτό μπορεί να ειπωθεί και για πράγματα. Μπορεί να ξεχνάμε τον σκοπό τους, την ανάγκη τους, αλλά είναι δύσκολο να αφήσουμε πράγματα που είναι χαραγμένα με συναισθήματα, που ανταλλάσσονται με αγάπη, εγκλωβίζονται στη μνήμη.

Αντιμετωπίζοντας τη Θλίψη και Βρίσκοντας την Ελευθερία

Αυτό το ταξίδι δεν είναι να σβήσεις τον πόνο ή να ξεχάσεις το παρελθόν. Είναι να αντιμετωπίσουμε τη θλίψη με θάρρος και ευαλωτότητα, να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί την πλήρη έντασή της και, τελικά, να βρει έναν τρόπο να τη μεταφέρει με χάρη και ανθεκτικότητα. Έχει να κάνει με την ανακάλυψη της ελευθερίας που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της θλίψης - μια ελευθερία που γεννιέται από την αποδοχή, την αγάπη και το ακλόνητο πνεύμα της ανθρώπινης καρδιάς.

Χωρισμός με έναν απατεώνα

Ο Σαχίν είχε μερικά τέτοια πράγματα. Όταν ο επί 1 χρόνο αρραβωνιαστικός του και η κοπέλα του για 3 τον άφησαν αφού την έπιασε να απατά, φαινόταν ότι του είχε απομείνει μόνο πράγματα. Θυμίζοντάς τον, πειράζοντάς τον, βασανίζοντάς του ένα παρελθόν που ήθελε να σβήσει και ένα μέλλον που ήθελε να πάψει να ονειρεύεται. «Κάπως με παρηγορούσαν – αρχικά κοίταξα τα πράγματά της στο σπίτι μου και σκέφτηκα ότι αυτός ο εφιάλτης θα τελειώσει. Θα ξυπνούσα με όλα εντάξει και εκείνη μαζί μου». Ρούχα, βιβλία, τυχαίες ποικιλίες κοσμημάτων/μακιγιάζ/και άλλα αντικείμενα που άφησε απρόσεκτα πίσω της. Μετά ήρθαν τα δώρα, τα γενέθλια, οι επέτειοι, τα πράγματα για ειδικές περιστάσεις ή ακόμα και τα τυχαία δώρα που έκαναν την κάθε μέρα τόσο ξεχωριστή. Και φυσικά, οι αναμνήσεις –εκατοντάδες από αυτές– σε κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο, όλα στην παλάμη του χεριού του.

Σχετική ανάγνωση: Τα 7 στάδια ενός χωρισμού που περνούν όλοι

Απόδραση από μια καταχρηστική σχέση

Η Ruchi βρέθηκε επίσης θαμμένη κάτω από μια τέτοια χιονοστιβάδα όταν τελικά αποχαιρέτησε μια 4ετή καταχρηστική σχέση. Χρόνια συγγνώμη-δεν-θα-ξανά-για-συγγνώμη-έγινε-ξανά εκφράζονται μέσα από δώρα, ποιήματα, μηνύματα, λουλούδια, τα ξερά πέταλα των οποίων έσωσε. Πράγματα που ήταν ένα άθροισμα εκείνων των χρόνων – η ελπίδα, ο πόνος, η αγάπη. Όλοι της είπαν να τα πετάξει. Αλλά απλά δεν μπορούσε να φτάσει σε αυτό. «Ναι, ακόμη και το να τους κοιτάξω έφερε μια τρελή ορμή δακρύων στα μάτια μου. Δεν ήξερα καν αν τα δάκρυα ήταν επειδή τελείωσε ή επειδή ήμουν ακόμα ερωτευμένος».

Χάνοντας ένα αγαπημένο πρόσωπο μέχρι θανάτου

Και τι γίνεται με τα πράγματα που σχετίζονται με ένα αγαπημένο πρόσωπο που λαμβάνονται πολύ νωρίς; Η γυναίκα του Αρίφ πέθανε από καρκίνο 5 χρόνια μετά τον γάμο τους. Τέσσερα χρόνια γάμου ευτυχίας και 1 τρέξιμο από το ένα νοσοκομείο στο άλλο, μια ζωή απώλεια. Το να κρατά κάθε μικρό πράγμα που ανήκε στη γυναίκα του έγινε ο τρόπος του να αντιμετωπίσει τη θλίψη του. «Έφτασα στο σημείο να τσακωθώ με την αδερφή της όταν ήρθε να με βοηθήσει να καθαρίσω το σπίτι. Δεν θα την άφηνα να πετάξει τίποτα. Φαινόταν τέτοια προσβολή, που μόνο και μόνο επειδή ήταν νεκρή τα πράγματά της έπαψαν να έχουν καμία αξία».

Σχετική ανάγνωση: 15 σημάδια ότι δεν ξεπερνάς τον πρώην σου

Αντιμετώπιση απώλειας και πένθους

Ο ψυχοθεραπευτής Gaurav Deka εξηγεί αυτή την προσκόλληση με έξι σημαντικές ανάγκες της ανθρώπινης ύπαρξης – βεβαιότητα, ποικιλία, ανάπτυξη, σημασία, συνεισφορά και σύνδεση. Σε μια αμφίσημη και απρόβλεπτη ζωή, η ανάγκη για βεβαιότητα μας βοηθά να κάνουμε κάποια τάξη στο χάος. Το να κρατάμε τα πράγματα από το τέλος σε μια σχέση που δεν ήταν στον έλεγχό μας, βοηθά στην προστασία αυτής της ανάγκης. Είναι ένας μηχανισμός αντιμετώπισης, όπου προβάλλουμε τα συναισθήματά μας στα υλικά πράγματα. Προτείνει να κάνετε στον εαυτό σας δύο ερωτήσεις: Πώς σας κάνει να νιώθετε το να κρατάτε τα πράγματα; Πώς σας βοηθάει; «Μόλις αρχίσετε να απαντάτε σε αυτά, θα πλησιάσετε πιο κοντά στο κλείσιμο που επιδιώκετε».

Τι έκαναν λοιπόν ο Sachin, ο Ruchi και ο Arif για να βοηθήσουν να ρίξουν αυτές τις σωματικές και συναισθηματικές αποσκευές;

Προχώρα

«Κάθισα και μοίρασα τα πράγματά της», μοιράστηκε τη μέθοδο του ο Sachin αντιμετωπίζοντας το σπάσιμο της καρδιάς. «Ό,τι της ανήκε, το έστειλα πίσω μέσω ενός φίλου. Στη συνέχεια ήρθαν τα δώρα - αναρωτήθηκα αν τα κρατούσα επειδή μου τα έδωσε ή επειδή μου άρεσαν πραγματικά; Αρχικά κράτησα μερικά και μετέδωσα τα υπόλοιπα. Τότε συνειδητοποίησα ότι με κάποιο τρόπο θα είναι πάντα μια υπενθύμιση και είχε ήδη προχωρήσει – έτσι χρειαζόμουν κι εγώ. Όσο για τις φωτογραφίες, τα κείμενα κλπ, τα έβαλα σε σκληρό δίσκο. Αυτό παραμένει το μόνο φυσικό κομμάτι μνήμης από αυτή τη σχέση μαζί μου. Ελπίζω μια μέρα να το αφήσω κι αυτό».

Σχετική ανάγνωση: Πώς να διαγράψετε τις αναμνήσεις μετά από έναν χωρισμό

Ξεπερνάω

Για τον Ρούτσι, δεν ήταν τόσο μεθοδικό. Πολύ περισσότερο, γιατί ήθελε να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτόν τον άντρα μια μέρα και να του πετάξει τα πράγματα στα μούτρα. «Αυτό δεν είναι το όνειρο κάθε ραγισμένης καρδιάς;» είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο.

«Συνειδητοποίησα ότι είχα αφήσει τον εαυτό μου να γίνει κλισέ. Και όλα αυτά για έναν άνθρωπο που δεν μου άξιζε. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να φτάσω εκεί – σχεδόν 2 χρόνια μετά το τέλος της σχέσης. Αρχικά δεν μπορούσα να μαζέψω το κουράγιο να τα κοιτάξω, να τα κρατήσω. Πρώτα το ξεπέρασα αυτό. Είπα στον εαυτό μου – κλάψε την καρδιά σου, Ρούτσι, αλλά πέρασέ το. Και το έκανα. Μέχρι που μια μέρα βρέθηκα να αδειάζω αυτό το ράφι στο ντουλάπι μου σε μια μεγάλη τζόλα. Του είχα ήδη στείλει μήνυμα και είχα κανονίσει μια συνάντηση. Μάλλον νόμιζε ότι θα έρχομαι κλαίγοντας στην αγκαλιά του! Αντίθετα, έβαλα την τσάντα μπροστά του - αυτά ανήκουν σε σένα, ίσως η νέα σου φίλη μπορεί να τα διαβάσει. Ήταν άναυδος και δεν είχε ιδέα τι καταιγίδα έκρυβε το ήρεμο πρόσωπό μου. Λέγοντας αυτό, έφυγα μακριά».

Αμολάω

Ο Αρίφ πάλεψε με την κατάθλιψη για περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον θάνατο της συζύγου του. Σε μια ζωή χωρίς νόημα, μόνο τα παλιά υπάρχοντά της παρείχαν άνεση. «Τα κρατούσα και έκλαιγα – τα ρούχα της, οι πετσέτες της, οτιδήποτε είχε την ουσία της. Μετά, καθώς περνούσε ο καιρός, με ξημέρωσε – την αγάπησα γι’ αυτό που ήταν ή για αυτό που είχε;»

Αν τα συναισθήματα είναι η επένδυση της αγάπης, τα πράγματα ίσως γίνουν το νόμισμά της. Είναι εύκολο να χάσεις το πρώτο όταν υπάρχει το δεύτερο.

Τελικές Σκέψεις

Η ενασχόληση με αναμνηστικά μιας χαμένης αγάπης είναι ένα συναισθηματικό ταξίδι και δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να το κάνεις. Είναι απαραίτητο να είστε υπομονετικοί, συμπονετικοί και κατανόηση με τον εαυτό σας. Να θυμάστε ότι η θεραπεία απαιτεί χρόνο και είναι εντάξει να αισθάνεστε μια σειρά από συναισθήματα καθώς πλοηγείστε σε αυτήν τη διαδικασία. Είμαστε εδώ για να σας υποστηρίξουμε σε κάθε βήμα. Καλέστε μας σήμερα."

Είναι ήσυχος και ο έρωτάς της συνεχίζεται

The Emotion Wheel: Τι είναι και πώς να το χρησιμοποιήσετε για να χτίσετε καλύτερες σχέσεις

Πρέπει να τηλεφωνήσω στον πρώην μου — 12 συμβουλές για να αποφασίσω

Η συνεισφορά σας δεν αποτελεί φιλανθρωπικό ίδρυμα δωρεά. Θα επιτρέψει στη Bonobology να συνεχίσει να σας φέρνει νέες και ενημερωμένες πληροφορίες στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε οποιονδήποτε στον κόσμο να μάθει πώς να κάνει οτιδήποτε.

Δείτε τη διαδικασία σύνταξης

Γνωρίστε την κριτική επιτροπή μας

Κοινή χρήση σχολίων

Ποια είναι τα σχόλιά σας;

×

Βοηθητικός Αναφορά σφάλματος Άλλα

Καταχώρηση